79 Χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης: Εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε

ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΕΝΝΙΑ χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης που ξεκίνησε στις 20 του Μάη του 1941, όταν τα «Γιούνγκερς 52» και τα «Στούκας» σφυροκοπούσαν ασταμάτητα το αεροδρόμιο του Μάλεμε και τα γύρω στα Χανιά σημεία, και έληξε με την κατάληψη του νησιού από τα ναζιστικά στρατεύματα στις 31 του ίδιου μήνα.  

ΕΝΑ  συγκλονιστικό δεκαήμερο που θ’ αποτελούσε και το ηρωικό προοίμιο, μια εποποιία που άνοιγε την ίδια ώρα και την πρώτη σελίδα της Εθνικής, της ΕΑΜικής Εθνικής μας Αντίστασης.

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ στην ως τότε πορεία του πολέμου η ναζιστική εισβολή  βρήκε απέναντι της μια γενικευμένη ένοπλη λαϊκή εξέγερση. Πάνω από 600 ομάδες δύναμης 3-80 άνδρες η κάθε μια σχηματίστηκε κείνες τις μέρες από τα Χανιά ως το Ηράκλειο και ρίχτηκαν στην μάχη κατά των φασιστών εισβολέων. Εξέγερση που δεν οργανώθηκε από το επίσημο αστικό κράτος, ούτε από τα αγγλικά στρατεύματα, παρόλο που είχαν στη διάθεση τους 6 μήνες να μετατρέψουν την Κρήτη σε απόρθητο φρούριο. Χαρακτηριστικό της στάσης της μεταξικής κυβέρνησης, του βασιλιά Γκλύξμπουργκ και των Άγγλων ιμπεριαλιστών ήταν η αναχώρησή τους από την Κρήτη ενώ ήταν σε εξέλιξη ακόμα ο λαϊκός ξεσηκωμός ενάντια στους φασίστες εισβολείς.  Αυτό ακριβώς δείχνει την απέχθεια και το φόβο των αστικών δυνάμεων απέναντι στο παλλαϊκό ξεσηκωμό, τη λαϊκή εξέγερση. Και από την άλλη, ότι κανένας λαός δεν μπορεί να εμπιστευθεί την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας του στις αστικές κυβερνήσεις, στα αστικά κόμματα και στην τάξη τους. 

ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ξεπρόβαλε κι έβαλε τη σφραγίδα της η λαϊκή αντίσταση ενάντια στους χιτλερικούς εισβολείς. Καθοριστικό ήταν το κάλεσμα του Μιλτιάδη Πορφυρογένη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, που είχε αποδράσει από την Κίμωλο – στην εφημερίδα του Ηρακλείου “Κρητικά Νέα” – στις 16 Μάη 1941, όπου καλούσε τους κομμουνιστές και τον κρητικό λαό να οργανώσουν την αντίσταση με κάθε τρόπο στην επικείμενη ναζιστική εισβολή στην Κρήτη. Κι εκεί από τις πρώτες κιόλας ώρες βρέθηκαν οι κομμουνιστές, όσοι ήσαν στο νησί μαζί μ’ εκείνους τους εξόριστους που έφτασαν από τα νησιά, δραπετεύοντας από τα κολαστήρια της εξορίας. Και στάθηκαν κι εκεί μπροστάρηδες στη Μάχη της Κρήτης. Το ΚΚΕ υπήρξε ο εμπνευστής, ο οργανωτής και κύριος αιμοδότης της μεγάλης ΕΑΜικής Αντίστασης του λαού μας, του Παγκρήτιου Αντιστασιακού Μετώπου, που μετονομάστηκε σε ΕΑΜ μετά την ίδρυσή του και της Παγκρήτιας Οργάνωσης Ελεύθερων Νέων, που μετονομάστηκε σε ΕΠΟΝ μετά την ίδρυσή της. 

ΣΗΜΕΡΑ, 79 χρόνια μετά, η εποποιία που έγραψαν οι λαοί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εκείνη που έγραψε ο Κρητικός λαός στην Μάχη της Κρήτης φωτίζει το αξεπέραστο μέγεθος της δύναμης τους όταν βγαίνουν στο προσκήνιο της Ιστορίας.

ΑΥΤΗΝ τη δύναμη μπορεί και πρέπει σήμερα να δοκιμάσει ο λαός μας. Οι κίνδυνοι ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου στην περιοχή είναι μεγάλοι. Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ είναι αδίσταχτοι αντίπαλοι των λαών, προκαλώντας πολέμους ως συνέχεια της αντιλαϊκής τους πολιτικής. Η χώρα μας είναι στο μάτι του ιμπεριαλιστικού κυκλώνα, αφού με ευθύνη όλων των αστικών κυβερνήσεων έχει μετατραπεί σε μια απέραντη ΝΑΤΟική βάση, προωθώντας τους επικίνδυνους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ιδιαίτερα στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των δρόμων Ενέργειας. 

Σ΄ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ο λαός μας, ο λαός της Κρήτης, πρέπει να στηρίξει τις πολύμορφες δράσεις για το κλείσιμο της Βάσης της Σούδας και των άλλων αμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων και την απεμπλοκή της χώρας μας από τους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς κι ανταγωνισμούς. Έχει χρέος να μην επιτρέψει από τον τόπο μας να σπέρνεται ο όλεθρος και τρόμος  για το πλιάτσικο του κεφαλαίου που γίνεται στην ευρύτερη περιοχή.  Να μην επιτρέψει να γίνει ταυτόχρονα μαγνήτης κινδύνων, που θα ‘ρθουν αναπόφευκτα, αν δεν ξεσηκωθεί ο ίδιος.  

ΤΟ σύνθημα «ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών» πρέπει να ακουστεί απ΄ άκρη σ΄ άκρη σ΄ όλο το νησί, σε κάθε πόλη, γειτονιά, σε κάθε χώρο δουλειάς, στα σχολεία, στις σχολές, όπως πριν 79 χρόνια ακούστηκε το ριζίτικο: 

«Ξένος καρπός στο χώμα μου εμένα δε ριζώνει, γιατί η γη μου τον ξερνά, γιατί τον πνίγει το αίμα. Κοράκια στ’ ακροβούνια μου εμένα δε φωλιάζουν, γιατί τα διώχνουν οι αητοί, γιατί τα τρών’ οι γύπες… κι εδά τη σέρνω τη φωνή ν’ ακούσουν οι Μαδάρες, να κατεβούνε οι γενιές, να μαζωχτούν τα σόγια και να χυμήξουν στη φωτιά παιδιά, γυναίκες, άντρες, να δουν οι σκύλοι Γερμανοί πώς πολεμά η Κρήτη»

ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΜΑΝΩΛΑΚΗΣ
Πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Χανίων
Μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους Στρατευμένους

Ετικέτες: , ,

Δείτε ακόμα...