Κατά τις προχθεσινές του δηλώσεις στην ολομέλεια της Βουλής επί της συζήτησης των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός, Κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε στην αμυντική βιομηχανία κάνοντας λόγο για αναβάθμιση.
Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στο ξεπούλημα των ναυπηγείων της Ελευσίνας ενώ σημείωσε ότι η νέα κυβέρνηση θα δώσει μεγάλη έμφαση στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) και θα αναζητήσει στρατηγικό επενδυτή. Θα την ξεπουλήσει δηλαδή.
Με αφορμή το…κυβερνητικό ενδιαφέρον αξίζει να διαβαστεί το άρθρο του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, Υποπτέραρχου (Μ) ε.α που είχαμε δημοσιεύσει τον Μάρτη στο alt.gr με τίτλο “ΕΑΒ: Από την απαξίωση στην «εξυγίανση» – ιδιωτικοποίηση“.
Μεταξύ άλλων σημείωνε ο πτέραρχος:
“Παρά τις υπαρκτές δυνατότητες της ΕΑΒ κι ενώ αυτή θα έπρεπε να είναι πρωτοπόρα στη χώρα, η πορεία της από ανοδική τα πρώτα χρόνια έγινε σταδιακά καθοδική. Ειδικά την περίοδο μετά την κρίση του 2010, το προσωπικό της μειώθηκε δραματικά και παράλληλα η ίδια αντιμετώπισε θέματα ελλιπούς χρηματοδότησης που οδήγησαν στο να μην μπορεί να υλοποιήσει το έργο που της ανατίθεται.
Ταυτόχρονα, οι κυβερνήσεις που την απαξίωναν έλεγαν συνεχώς πόσο αντιπαραγωγική είναι η κρατική ΕΑΒ, πόσα προβλήματα έχει δημιουργήσει στις Ένοπλες Δυνάμεις και ότι η κατάσταση αυτή θα πρέπει να διορθωθεί με την ανεύρεση και είσοδο στην ΕΑΒ «στρατηγικού επενδυτή». Έτσι προετοιμάστηκε η κοινή γνώμη ώστε η ιδιωτικοποίηση να εμφανιστεί ως η μόνη λύση για την επιβίωσή της.
Aνάλογα με την περίοδο και τις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας, το «εύρος» του πόσο κρατική είναι η ΕΑΒ αλλάζει. Αυτό που δεν αλλάζει φυσικά είναι ο ρόλος και η αποστολή της, αφού και η 100% κρατική ΕΑΒ υπηρετούσε τους ίδιους αντιλαϊκούς στόχους της αστικής τάξης, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Σήμερα οι ανάγκες του κεφαλαίου για νέα πεδία κερδοφορίας οδηγούν στην ανάγκη και στη δυνατότητα ιδιωτικοποίησης της ΕΑΒ, που θα οδηγήσει σε νέο γύρο επιδείνωσης.
Απέναντι σε σχέδια αυτού του είδους, απαξίωσης και «εξυγίανσης» – ιδιωτικοποίησης νευραλγικών κρατικών επιχειρήσεων, μόνο το ΚΚΕ εναντιώνεται σταθερά. Το ΚΚΕ βρίσκεται διαχρονικά στο πλευρό των εργαζομένων (και) των συγκεκριμένων επιχειρήσεων, αναδεικνύοντας ότι η εσκεμμένη απαξίωσή τους αποσκοπεί δυστυχώς στο ξεπούλημά τους. Αυτή η πολιτική βάζει σε κίνδυνο τόσο τα εργασιακά δικαιώματα του προσωπικού, όσο και τις παραγωγικές δυνατότητες, ακόμα και αυτήν την ίδια την αμυντική ασφάλεια της χώρας. Η συγκεκριμένη στάση του ΚΚΕ πρέπει να αποτελέσει ένα ακόμη κριτήριο ψήφου στις ερχόμενες εκλογές”.
