Τον γύρο του κόσμου έκαναν τα πλάνα από τη μεγαλοπρεπή υποδοχή που επιφύλαξε ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ. Τ. Ερντογάν στον Αμερικανό ομόλογό του, Ντ. Τραμπ, τον οποίο υποδέχτηκε αυτοπροσώπως στο αεροδρόμιο.
Η απαίτηση για άμεση εκτόξευση και προσαρμογή των πολεμικών δαπανών των κρατών – μελών στις εξοπλιστικές ανάγκες για μία γενικευμένη στρατιωτική αναμέτρηση επιδρά και στην αξία που αποδίδεται στην Τουρκία, με δεδομένη και την τεράστια ανάπτυξη που χαρακτηρίζει την πολεμική της βιομηχανία τα τελευταία χρόνια.
Στις δηλώσεις που έγιναν πριν την επίσημη συνάντησή τους αποτυπώθηκε καθαρά το αλισβερίσι που φουντώνει, με επίκεντρο και τις διμερείς μπίζνες, στις οποίες επενδύουν πολύπλευρα μονοπωλιακοί κολοσσοί μιας σειράς κρίσιμων κλάδων.
Ο Τραμπ χαρακτήρισε τον Ερντογάν «σπουδαίο», «σκληρό» αλλά και «σεβαστό» ηγέτη, με τον οποίο «από την αρχή είχαμε καλή χημεία», σημειώνοντας την «πολύ ιδιαίτερη σχέση» των δύο χωρών και επαναλαμβάνοντας ότι «ο κόσμος δεν γνωρίζει πόσο ισχυρή είναι στην πραγματικότητα» η Τουρκία. Για πολλοστή φορά επιβεβαίωσε ότι η επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα συμπαραγωγής των F-35 είναι κάτι που εδώ και καιρό εξετάζεται θετικά, όπως και ότι εξίσου αποφασιστικά μελετάται η άρση κυρώσεων που της είχαν επιβληθεί λόγω της αγοράς των ρωσικών S-400, αφού μάλιστα «η Τουρκία έχει υπάρξει από πολλές απόψεις πολύ πιο πιστή από άλλες χώρες που πιστεύαμε ότι θα ήταν πιστές»…
Ο Αμερικανός ηγέτης δεν παρέλειψε να διατυπώσει για άλλη μια φορά με σαφήνεια τη δυσαρέσκειά του για τη στάση μιας σειράς Ευρωπαίων «συμμάχων», που «πραγματικά δεν ήταν πρόθυμοι να κάνουν κάτι για να μας βοηθήσουν», ονοματίζοντας ρητά Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία, Ιταλία κ.ά. Πριν αναχωρήσει άλλωστε από την Ουάσιγκτον έκρινε σκόπιμο να πει ότι «ο μόνος λόγος» που πάει ο ίδιος στη Σύνοδο «είναι ο Ερντογάν»…
