Μπροστά στην προεκλογική περίοδο και εν μέσω διαγκωνισμού των αστικών κομμάτων για το ποιο θα εξυπηρετήσει καλύτερα, ταχύτερα και πιο αποτελεσματικά τις στρατηγικές επιλογές των επιχειρηματικών ομίλων, τα διαπιστευτήριά του ότι η κυβέρνηση της ΝΔ μπορεί να συνεχίσει να εφαρμόζει μια πολιτική σε αυτήν την κατεύθυνση έδωσε για άλλη μια χρονιά από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης.
Κάνοντας για πολλοστή φορά αναφορά στις συνθήκες «παγκόσμιων αναταράξεων» που επικρατούν, στις οποίες εμπλέκεται και η Ελλάδα στο όνομα της γεωστρατηγικής αναβάθμισης της ελληνικής αστικής τάξης για να πάρει κομμάτι από την πίτα της ανοικοδόμησης και του ελέγχου πλουτοπαραγωγικών πηγών και δρόμων μεταφοράς Ενέργειας στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων, ανέφερε τις «επιτυχίες» που καταγράφει η χώρα εδώ και 7μιση χρόνια υπό την κυβέρνηση της ΝΔ, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα για την «ταχύτερη μείωση του χρέους», κάτι που χαρακτήρισε «εθνικό οπλοστάσιο».
Μίλησε, επίσης, για τη στήριξη των επενδύσεων, την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων και τις πολεμικές δαπάνες δήθεν για την άμυνα της χώρας. Παρουσίασε δε την κυβέρνηση της ΝΔ ως τον εγγυητή της «αξιοπιστίας», δεσμευόμενος ότι δεν θα ξεστρατίσει από τον δρόμο της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» και από τις «οροφές δαπανών» που ορίζουν οι ευρωενωσιακοί κανόνες.
Φυσικά, ο δρόμος της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» αφορά τον λαό που στενάζει από την ακρίβεια, αφού δεν υπάρχει κανένα «ταβάνι» για το ζεστό χρήμα που δίνεται στο κεφάλαιο.
Έτσι, αναφερόμενος στις ενεργοβόρες βιομηχανίες, από τις οποίες εκφράζονται και αντιθέσεις στο εσωτερικό του κεφαλαίου σε ό,τι αφορά την πολιτική της «πράσινης» μετάβασης, ο Κ. Μητσοτάκης μπήκε στο «ψητό» τάζοντας νέες παρεμβάσεις που θα «ελαφρύνουν» το ενεργειακό κόστος τους κατά 95 εκατ. ευρώ. Συνολικά κοστολόγησε τα μέτρα που έχει λάβει η κυβέρνηση μέσα σε ένα χρόνο για τη μείωση του κόστους της βιομηχανίας σε μισό δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με όσα είπε ο πρωθυπουργός, για την επιδότηση του ρεύματος στις βιομηχανίες θα αξιοποιηθεί ένα «ευρωπαϊκό δίχτυ ασφαλείας». Σημειωτέον, τις προηγούμενες ημέρες είχαν υπάρξει κυβερνητικές διαρροές για την αξιοποίηση από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας του έκτακτου πλαισίου της Κομισιόν για ευελιξία στις κρατικές ενισχύσεις με τα εργαλεία του CISAF (Clean Industrial Deal State Aif Framework – ενισχύσεις για την καθαρή βιομηχανία) και METSAF (Middle East Crisis Temporary State Aid Framework – κρατικές ενισχύσεις για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης που πυροδότησε ο πόλεμος στη Μ. Ανατολή).
Επιπλέον, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε πρόσθετη στήριξη επιχειρήσεων για πράσινες επενδύσεις, ενώ ειδική αναφορά έκανε στην εισήγηση που έχει κάνει στην πρόεδρο της Κομισιόν Ουρ. φον ντερ Λάιεν για «κοινή ευρωπαϊκή απάντηση» στην ενεργειακή ακρίβεια μέσω της δυνατότητας να υπάρξει προσωρινή οικονομική ευελιξία, αξιοποιώντας τα πλεονάσματα που βγαίνουν από τη φορολογία των λαών για τη χρηματοδότηση μέτρων στήριξης. Σε αυτό το φόντο διαφήμισε και όλα εκείνα τα χρηματοδοτικά εργαλεία με «εκατοντάδες δισ. ευρώ» που ετοιμάζει η ΕΕ με το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιό της για ενίσχυση των σχεδίων των μονοπωλίων της.
Δεν παρέλειψε να υπενθυμίσει μια σειρά κίνητρα που έχει προσφέρει η κυβέρνηση σε στρατηγικούς επενδυτές και επιχειρηματικούς ομίλους. Ομολόγησε, ευθέως ότι οι μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη με τον Νέο Δικαστικό Χάρτη «ήταν επιλογή αναπτυξιακή» για να λύνονται πιο γρήγορα οι νομικές διαφορές επιχειρήσεων, αλλά και ότι η κυβέρνηση υιοθέτησε τις περισσότερες από τις προτάσεις του ΣΕΒ για το Ειδικό Χωροταξικό Σχέδιο σε σχέση με τη βιομηχανία, παραδίδοντας γη και ύδωρ για τις ανάγκες του.
Τέλος, ο Κ. Μητσοτάκης κάλεσε τους βιομήχανους να ζητήσουν χρηματοδοτήσεις από τις τράπεζες, οι οποίες «πλέον έχουν ρευστότητα» που έχει χτιστεί από τον πλειστηριασμό των σπιτιών του λαού, αλλά και να εντάξουν στα κέρδη και στις μετοχές τους τούς εργαζόμενους, προκειμένου, προφανώς, να δημιουργήσουν αυταπάτες στις εργατικές – λαϊκές συνειδήσεις ότι έχουν κοινά συμφέροντα με την εργοδοσία και να τις ενσωματώσουν στις στοχεύσεις για θωράκιση της κερδοφορίας των λίγων μέσα από τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης «με τα κεφάλια μέσα» και τη μετατροπή της σε κρέας στα κανόνια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
