Με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου, η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ πραγματοποίησε την Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου εκδήλωση με θέμα: «Η Ελλάδα και η Τουρκία στη δίνη των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Η διέξοδος για τους λαούς», με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα.
Τους παρευρισκόμενους στην εκδήλωση καλωσόρισε ο Γιάννης Ντουνιαδάκης, υποναύαρχος ΠΝ ε.α. και μέλος του Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας.
Ο Κωνσταντίνος Καρβέλης, Πλοίαρχος ε.α. Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής πρώην Υποδιοικητής Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού Ηπείρου υπογράμμισε ότι «Η όξυνση των ελληνοτουρκικών ανταγωνισμών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, με την προώθηση της “Γαλάζιας Πατρίδας” και τη δημιουργία των νέων τουρκικών “θαλάσσιων πάρκων”, αναδεικνύει το γεγονός ότι οι θαλάσσιες ζώνες μετατρέπονται σε ολοένα και πιο σύνθετα πεδία γεωπολιτικών και συνοριακών ανταγωνισμών».
Ολόκληρη η παρέμβαση:
Η όξυνση των ελληνοτουρκικών ανταγωνισμών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, με την προώθηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» και τη δημιουργία των νέων τουρκικών «θαλάσσιων πάρκων», αναδεικνύει το γεγονός ότι οι θαλάσσιες ζώνες μετατρέπονται σε ολοένα και πιο σύνθετα πεδία γεωπολιτικών και συνοριακών ανταγωνισμών.
Η σημερινή συνεισφορά μου, καταθέτοντας την εμπειρία μου ως πρώην αξιωματικός αυτού του Σώματος, νομίζω ότι βρίσκεται στην απάντηση, του κρίσιμου για το Λιμενικό ερωτήματος:
Μήπως, κάτω από το βάρος της πολιτικής αποτροπής της ΕΕ, προς όφελος των μεγάλων εταιρειών ενέργειας, και της εντεινόμενης γεωπολιτικής «επιτήρησης» του Αιγαίου, η αποστολή του Λιμενικού μετατοπίζεται, από την «έρευνα και διάσωση», την προστασία της ανθρώπινης ζωής στη Θάλασσα και τον έλεγχο των θαλάσσιων συνοριογραμμών, προς την υιοθέτηση της καταστολής και της αποτροπής;
Οι επώνυμες πλέον καταγγελίες λιμενικών και η αποκάλυψη εγκλημάτων σε βάρος προσφύγων και μεταναστών(Πύλος, Χίος κ.α.), νομίζω ότι δίνουν την απάντηση.
Το τουρκικό εφεύρημα της «Γαλάζιας Πατρίδας», ο «Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός» και τα «Θαλάσσια Πάρκα», αντικειμενικά εντάσσονται στο ίδιο πλαίσιο ανταγωνισμού των αστικών τάξεων Ελλάδας – Τουρκίας.
Το Λιμενικό όμως δεν πρέπει να λειτουργεί ως μηχανισμός αποτροπής και καταστολής προσφύγων, ούτε να συμμετέχει σε ΝΑΤΟϊκούς και ευρωενωσιακούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς. Πρώτιστα πρέπει να ενεργεί, ως μηχανισμός προστασίας της ανθρώπινης ζωής και της διάσωσης και της ασφάλειας εργαζομένων στη θάλασσα.
Ιδιαίτερης βαρύτητας όμως είναι και η εμπλοκή του ΛΣ, ειδικά στον έλεγχο των συνόρων στη θάλασσα. Η παρέμβαση του απέναντι σε όποια αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας ή η διεκδίκηση σε βάρος αυτών, μπορεί να λειτουργήσει, τουλάχιστον στην αρχική φάση κάποιου πρωτοεμφανιζόμενου «επεισοδίου» αποτρεπτικά, δηλαδή στην «μη κλιμάκωση» της όποιας έντασης θα μπορούσε να συμβεί, αν απ’ την πρώτη στιγμή βρίσκονταν αντιμέτωπες δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού. Αλλά και εσ’ αυτή την περίπτωση, το βασικό πρόβλημα δεν είναι το ποιος βρίσκεται πρώτος στο πεδίο, αλλά αν η συνολική πολιτική διαχείρισης υπηρετεί την προστασία των δικαιωμάτων της χώρας ή αυτή είναι στοιχημένη με τους ευρύτερους σχεδιασμούς της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.
Η τουρκική «Γαλάζια Πατρίδα», δεν είναι απλά ένα σχήμα σε ένα χάρτη ή ένα σύνθημα χωρίς περιεχόμενο. Αμφισβητεί ευθέως κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα ελληνικών νησιών. Συνδέεται με συγκεκριμένες διεκδικήσεις. Συνδέεται με το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Οριοθετεί θαλάσσιες ζώνες, που βάζουν νέα δεδομένα στην καθημερινότητα του ΛΣ.
Έτσι τις νέες θαλάσσιες ζώνες, θα κληθεί ο λιμενικός, με τα αντίστοιχα μέσα που διαθέτει, να ασκήσει έλεγχο σύμφωνα με τις διαταγές της ελληνικής κυβέρνησης, κάτι όμως που η αντίστοιχη τουρκική, θα το θεωρεί παράνομο και θα πρέπει αυτός να βγάλει το «φίδι απ’ την τρύπα».
Όλα αυτά όμως, προσδιορίζουν ότι οι αποστολές του προσωπικού του Λιμενικού Σώματος, θα υλοποιούνται σε μια αρένα ανταγωνισμών, άκρως επικίνδυνη και για τους ίδιους τους λιμενικούς, αλλά και για τους αλιείς και ναυτεργάτες, τους πρόσφυγες και μετανάστες.
Και πριν κάποιος αποφανθεί για το αν η στάση της ελληνικής κυβέρνησης είναι σωστή η λάθος, πρέπει να αναδειχθεί ακόμη ένα στοιχείο που κυριολεκτικά «βγάζει μάτι». Κι αυτό είναι ότι όλες αυτές οι εξελίξεις, συνδέονται με την αξιοποίηση του θαλάσσιου χώρου, για την εκμετάλλευσή του από διάφορους μονοπωλιακούς ομίλους της ληστεύοντας φυσικά τους πλουτοπαραγωγικούς τους πόρους.
Επισημαίνω επίσης ότι εμείς οι λιμενικοί, έχουμε ως καθήκον τον έλεγχο των θαλάσσιων ζωνών και όχι την υποστήριξη των οικονομικών και γεωπολιτικών σχεδιασμών, που προωθεί μια κυβέρνηση, στο όνομα της δήθεν «εθνικής ασφάλειας» και της γεωπολιτικής αναβάθμισης, δηλαδή, της αύξησης της κερδοφορίας των εταιρειών της ενέργειας και των εφοπλιστών.
Το προσωπικό του ΛΣ, πρέπει να σταθεί στο πλευρό του λαού που αντιστέκεται στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που γεννούν τα καραβάνια των ξεριζωμένων. Πρέπει να στηρίζει τους ανθρώπους της θάλασσας, τους ψαράδες, τους ναυτεργάτες, προστατεύοντας την ανθρώπινη ζωής, αρνούμενο να εμπλακεί σε πολεμικούς σχεδιασμούς, ή και στη διαχείρισή τους.
