Του Δημήτρη Θωμάκου, Αστυνομικού Υποδιευθυντή ε.α
Κοιτώντας ένα βιβλίο, αμέσως νιώθουμε διαφορετικά. Διαβάζουμε τον τίτλο του, μετά παρατηρούμε το εξώφυλλό του, αναγνωρίζουμε τον συγγραφέα, το ξεφυλλίζουμε και αμέσως η διάθεσή μας αλλάζει.
Διαβάζοντας ένα βιβλίο, ταξιδεύουμε στο περιεχόμενό του, διαισθανόμαστε τον συγγραφέα, τα συναισθήματα των ηρώων, τις ψυχικές τους δυνάμεις, εάν το βιβλίο είναι λογοτεχνικό, θεατρικό, εάν όχι, τότε νιώθουμε τις σκέψεις του συγγραφέα και τις απόψεις του πάνω στο θέμα που πραγματεύεται. Ταξιδεύουμε, ονειρευόμαστε, σκεφτόμαστε, δημιουργούμε, φτιάχνουμε καλύτερες μέρες και γνωρίζουμε άλλους κόσμους. Η χαρά, η λύπη, η στενοχώρια, παίρνουν μορφή και στριφογυρίζουν μέσα μας. Ξεσηκώνονται οι συνειδήσεις και ο κόσμος γίνεται διαφορετικός.
Το περιεχόμενο ενός βιβλίου μας μεταφέρει μακριά. Βλέπουμε τους πρωταγωνιστές να γεννιούνται, να μεγαλώνουν, να χαίρονται, να πεθαίνουν και πάλι από την αρχή.
Πολλά βιβλία μας μεταφέρουν στο παρελθόν, σε δύσκολες καταστάσεις που πέρασε η ανθρωπότητα, σε πολέμους, επαναστάσεις, λαϊκά απελευθερωτικά κινήματα, αγώνες για καλύτερη ζωή, ανθρώπους που έπεσαν για τη ζωή και για τις καλύτερες μέρες που θάρθουν.
Το βιβλίο στη χώρα μας πέρασε πολλές κρίσεις, απαγορεύτηκε, λογοκρίθηκε, καταστράφηκε δημόσια, όπως στις δικτατορίες του Μεταξά 1936, την περίοδο της κατοχής, του εμφυλίου πολέμου, της μετεμφυλιακής περιόδου, της επτάχρονης δικτατορίας 1967 και παρόλα αυτά έζησε. Μάλιστα σ’ αυτές τις περιόδους γράφτηκαν αριστουργήματα που βοήθησαν και τόνωσαν τις ψυχές των ανθρώπων που έδιναν τον αγώνα για την ελευθερία, την ειρήνη, την ισότητα και τις μέρες που μέλλονται να έρθουν.
Βιβλία κυκλοφορούσαν παράνομα μέσα στις φυλακές και στους τόπους εξορίας από κομμουνιστές κρατουμένους και άλλα γράφτηκαν μέσα σε αυτές. Πολλές φορές, βιβλία διάβαζαν τις τελευταίες τους στιγμές κομμουνιστές που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο για την ιδεολογία τους και μέχρι να εκτελεστούν οι τελευταίες τους ώρες γίνονταν ευτυχισμένες.
Μέσα από το βιβλίο, ο αναγνώστης ανακαλύπτει τη ζωή, οι νύχτες γίνονται ασημένιες, οι μέρες ηλιόλουστες, η ζωή ωραιότερη ακόμη και στα δύσκολα.
Οι κρίσεις που πέρασε το βιβλίο το ατσάλωσαν σε όλο τον κόσμο. Η γνώση δεν έχει σύνορα, γιατί ενώνει τους λαούς.
Το βιβλίο θα επιβιώνει πάντα και με μικρό κόστος θα δίνει πλούσια τροφή στη σκέψη του αναγνώστη. Ό,τι όμορφο και δημιουργικό, ό,τι δυναμικό όπως η γνώση και η συνειδητοποίηση των κοινωνικών προβλημάτων περνά μέσα από το βιβλίο. Εάν όλοι οι άνθρωποι διάβαζαν το δημιουργικό βιβλίο, που αναπτύσσει τα όνειρά μας, σμιλεύει την προσωπικότητά μας και βοηθά να ονειρευτούμε ένα κόσμο σοσιαλιστικό, τότε ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό θα έπαιρνε νέες διαστάσεις μέσα από τη συνειδητοποίηση της εργατικής τάξης.
Τούτες τις δύσκολες μέρες που περνάμε με τους κινδύνους που δημιουργεί η επιθετικότητα της Τουρκίας και το βάθεμα της συμμετοχής μας στις λυκοσυμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, καθώς και ως η υγειονομική κρίση του κορονοϊού, διαβάζοντας ένα βιβλίο τον ελεύθερο χρόνο μας, θα μπορούμε με τη γνώση να διώξουμε τους φόβους και να σταθούμε δυνατοί. Όταν δεν υπάρχει φόβος, μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο.
Δημήτρης Θωμάκος
Αστυνομικός Υποδιευθυντής ε.α
