Την αναβαθμισμένη συμμετοχή της χώρας στα αιματοβαμμένα πολεμικά, ενεργειακά και οικονομικά σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σε Ανατολική Ευρώπη και Μέση Ανατολή, που θα απαιτήσει νέες θυσίες από τον λαό και τα παιδιά του για να αναβαθμίσει τη θέση και τα κέρδη της η αστική τάξη, σηματοδότησε ο 6ος γύρος του Στρατηγικού Διαλόγου μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας και ΗΠΑ, που έγινε την Τετάρτη στην Αθήνα, με την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μ. Ρούμπιο.
Την ίδια ώρα, από τη μεγάλη διαδήλωση στο Σύνταγμα, όπως και από δεκάδες γειτονιές σε όλη την Αθήνα και όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, με τα σωματεία και τους φορείς τους, παρά και την προσπάθεια καταστολής, έστελναν το δικό τους ξεκάθαρο μήνυμα στην κυβέρνηση, στο κεφάλαιο και στους συμμάχους τους: «Το γεράκι του πολέμου είναι ανεπιθύμητο, οι επικίνδυνες συμφωνίες τους θα πάνε στα σκουπίδια! Καμία θυσία για τους πολέμους και τα κέρδη τους!».
Τέσσερα ακόμα δισ. εξοπλισμών…
Από όσα έβαλαν στο χαρτί οι κυβερνήσεις Ελλάδας και ΗΠΑ στην Κοινή Δήλωση του «Διαλόγου» τους, ξεχωρίζουν καταρχάς τρεις βασικές συμφωνίες με επιμέρους πτυχές η καθεμιά.
Στην ενότητα ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ γράφουν ότι «επαναβεβαίωσαν τη στρατηγική αξία της αμυντικής συνεργασίας τους για την επίτευξη τόσο των διμερών στόχων ασφάλειας όσο και αυτών του ΝΑΤΟ», όπως επίσης «επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για περαιτέρω ενίσχυση της διαχρονικής συνεργασίας τους». Εξ ου και ανακοίνωσαν πωλήσεις στρατιωτικού υλικού μέσω του προγράμματος Foreign Military Sales (FMS), ύψους 4 δισ. δολαρίων, «προς υποστήριξη του μακροπρόθεσμου αμυντικού σχεδιασμού της Ελλάδας και με στόχο την περαιτέρω ενίσχυση της διαλειτουργικότητας», με έναν σκασμό λεφτά να πηγαίνουν ξανά για σκοπούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ.Κατά πληροφορίες η Αθήνα συμφώνησε να αγοράσει από τις ΗΠΑ πυραύλους και βόμβες ακριβείας τόσο για τον υφιστάμενο στόλο F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας όσο και για τα 20 F-35, το πρώτο από τα οποία θα προσγειωθεί στην Ανδραβίδα τον Νοέμβρη του 2029. Το ποσό αυτό για τα συγκεκριμένα όπλα αγγίζει περίπου τα 1,2 δισ. δολάρια. Ακόμα 1 δισ. δολάρια θα αφιερωθεί στη μελλοντική αναβάθμιση συνολικά 37 F-16 Block 50 της ΠΑ σε Viper. Υπολογίζονται ακόμα 800 – 900 εκατ. δολάρια για την υποστήριξη των παλαιότερων F-16 της ΠΑ, ενώ άλλα 750 εκατ. ευρώ θα κοστίσουν τα προγράμματα εν συνεχεία υποστήριξης (Follow On Support-FOS) των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk που θα αρχίσει να παραλαμβάνει η Ελλάδα από το επόμενο έτος. Οι Αμερικανοί διεκδικούν και τα συστήματα αυτοπροστασίας των F-16 του στόλου της ΠΑ, ωστόσο αυτό ακόμα δεν έχει συμφωνηθεί.
Στο ίδιο πλαίσιο υπογράφτηκε και Επιστολή Προθέσεων (Letter of Intent) Ελλάδας – ΗΠΑ για εγκαθίδρυση «συνεργασίας» μεταξύ των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και της Εθνοφρουράς της Φλόριντα, άλλο ένα βήμα εμβάθυνσης της στρατιωτικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ. Από το ΥΠΕΘΑ διαχέεται ότι δημιουργείται έτσι «ένα μακροπρόθεσμο πλαίσιο συνεργασίας και ανταλλαγής τεχνογνωσίας» πάνω «σε τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος, όπως συνεκπαιδεύσεις και ασκήσεις, διαλειτουργικότητα, διοίκηση και έλεγχος, κοινά πυρά και τακτικοί ελιγμοί, υποστήριξη Διοικητικής Μέριμνας, αεράμυνα και αεροπορικές επιχειρήσεις, αντιμετώπιση καταστροφών, Διάστημα και κυβερνοεπιχειρήσεις». Από το ΓΕΕΘΑ συμπληρώνουν ότι η «συνεργασία» θα πιάσει και την «αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών», όπως επίσης «ανθεκτικότητα» και «πολιτική άμυνα», σε άλλη μια επιβεβαίωση ότι η εμπλοκή «ποτίζει όλους τους πόρους» του αστικού κράτους.
Σημειωτέον, η αμερικάνικη Εθνοφρουρά ιστορικά έχει χρησιμοποιηθεί και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για την ένοπλη καταστολή εργατικών – λαϊκών κινητοποιήσεων, απεργιών, διαδηλώσεων κ.ο.κ. Οχι τυχαία, στην Κύπρο, η οποία είναι συνδεμένη από το 2022 με την Εθνοφρουρά του Νιου Τζέρσι, πριν μερικούς μήνες «στο πλαίσιο της διμερούς συνεργασίας» έγινε συνεκπαίδευση, «εστιάζοντας σε στρατηγικές και τακτικές πρόληψης και διαχείρισης τρομοκρατικών απειλών, αλλά και στη χρήση αντιοχλαγωγικών μέσων και τακτικών ελέγχου πλήθους», όπως λεγόταν επισήμως στη Λευκωσία.
Τέλος, «διεύρυναν τη συνεργασία στους τομείς της επιβολής του νόμου και της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης». Υπογράφτηκε άλλωστε ένα νέο μνημόνιο αντιτρομοκρατικής συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών – εξέλιξη που αποτυπώνει και το γεγονός ότι με την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου κλιμακώνονται και τα μέτρα καταστολής, παρακολούθησης και χαφιεδισμού, ενώ παράλληλα όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις και υποδομές γίνονται στόχος επιθέσεων και αντιποίνων.
…για Ελλάδα «πάροχο ΝΑΤΟικής ασφάλειας»
Δεν ήταν τυχαία η αποκαλυπτική στιχομυθία του υπουργού Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη με Αμερικανίδα δημοσιογράφο, η οποία τον ρώτησε αν «καθώς ο Πρόεδρος Τραμπ εξετάζει την πιθανότητα νέων πληγμάτων κατά του Ιράν, εξετάζεται από την ελληνική πλευρά το ενδεχόμενο παροχής υποστήριξης σε τέτοιου είδους πλήγματα από τον Κόλπο της Σούδας, ιδίως υπό το φως των γεγονότων στο Φέρφορντ (σ.σ. βάση στη Βρετανία από την οποία οι Αμερικανοί απέσυραν βομβαρδιστικά τους, υπό τον φόβο “τρομοκρατικής” επίθεσης), τα οποία κατέδειξαν την αυξημένη απειλή του Ιράν κατά αμερικανικών υποδομών στην Ευρώπη».
Τι απάντησε εκ μέρους της κυβέρνησης ο υπουργός, ενώ οι ίδιοι οι Αμερικανοί λένε ανοιχτά ότι τέτοιες βάσεις γίνονται στόχος αντιποίνων;
Οτι η ελληνική κυβέρνηση «όχι μόνο στήριξε την ελληνική επικράτεια και βεβαίως στήριξε (σ.σ. με αυξημένα μέτρα ασφαλείας και επιφυλακής) και τη βάση της Σούδας, αλλά επίσης κατέστη και πάροχος ασφαλείας. Παρείχαμε ασφάλεια σε γειτονικές χώρες, παρείχαμε ασφάλεια στην Κύπρο όταν απειλήθηκε ευθέως, στη Βουλγαρία, στις χώρες του Κόλπου»! Με το μαχαίρι δηλαδή «στα δόντια» για την «αναβάθμιση» της αστικής τάξης μέσω της εμπλοκής, η κυβέρνηση λέει ότι είναι έτοιμη και για τα επόμενα…
Σε αυτό το πλαίσιο, εξάλλου, από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης διαφήμισαν την συμμετοχή της χώρας σε αποστολές όπως η «Aspides» στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Αντεν, ενώ διαβεβαίωσαν και για την προθυμία της ντόπιας αστικής τάξης, στο όνομα της «ελευθερίας της ναυσιπλοΐας» που επιτάσσουν τα εφοπλιστικά συμφέροντα, να συμμετάσχει σε ιμπεριαλιστική ναυτική επιχείρηση και στα Στενά του Ορμούζ, εφόσον υπάρξει …«βιώσιμη ειρηνευτική διαδικασία» όπως λένε, όταν όλες οι εξελίξεις δείχνουν και νέα κλιμάκωση στη Μ. Ανατολή και επιβεβαιώνουν πως στον ιμπεριαλισμό ο πόλεμος είναι η σταθερά και οι όποιες «εκεχειρίες» κουρελόχαρτα.
Διόλου τυχαία, στις κοινές δηλώσεις τους ο Γεραπετρίτης στάθηκε στο γεγονός ότι «με αμυντικές δαπάνες σταθερά υπεράνω του ορίου των προβλεπόμενων από τη διατλαντική συμμαχία, η Ελλάδα έχει καταστεί πλέον και πάροχος ασφαλείας για άλλες χώρες, με ηγετικό ρόλο σε όλες τις ναυτικές επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στην επιχείρηση ASPIDES στην Ερυθρά Θάλασσα, στην επιχείρηση ATALANTA στον Δυτικό Ινδικό Ωκεανό και σε άλλες θαλάσσιες περιοχές», όπως και στις «στρατηγικές συμμαχίες με κρίσιμες χώρες της περιοχής, όπως είναι το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, και βεβαίως με κρίσιμη συμμετοχή σε πολυμερή σχήματα, όπως ιδίως θα αναφερθώ στο σχήμα 3+1, με τη συμμετοχή της Κύπρου, του Ισραήλ και βεβαίως των Ηνωμένων Πολιτειών», που κατά τον ίδιο «έχει αναβαθμιστεί από ένα ενεργειακό σχήμα σε ένα πολύ ισχυρό γεωπολιτικό πολυμερές σχήμα, το οποίο ασκεί ουσιαστική επιρροή».
Σημειωτέον, σε αυτήν ακριβώς τη διάσταση της Ελλάδας ως «παρόχου ΝΑΤΟικής ασφάλειας» στάθηκε σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές και ο πρωθυπουργός στη συνάντησή του με τον Ρούμπιο, υπογραμμίζοντας και ότι «η Ελλάδα στάθηκε στο πλευρό των εταίρων του Κόλπου».
Η Ελλάδα «ραχοκοκαλιά» για την «ενεργειακή κυριαρχία» των ΗΠΑ
Αυτά ακριβώς τα κέρδη και τα συμφέροντα του κεφαλαίου – που δρομολογούν και τη βαθύτερη εμπλοκή – βρίσκονται και στον πυρήνα όλων όσα συμφωνήθηκαν στην ενότητα ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, όπου οι δύο πλευρές «επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για την ενίσχυση του διμερούς εμπορίου και των επενδύσεων. Αναγνώρισαν τη σημασία της οικονομικής ασφάλειας και προτίθενται να συνεργαστούν για την ενίσχυση του ελέγχου των επενδύσεων και τη θωράκιση των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων που αφορούν κρίσιμες υποδομές», ώστε να μην πέσουν π.χ. σε χέρια Κινέζων.
Επίσης «χαιρέτισαν την ενίσχυση της συνεργασίας στους τομείς της υπερνοημοσύνης (Super Intelligence), της υπολογιστικής υψηλών επιδόσεων, της κυβερνοασφάλειας και των προηγμένων τεχνολογιών».
Αναμφίβολα, βέβαια, το «διαμάντι στο στέμμα» είναι η προσπάθεια της αστικής τάξης να πρωτοστατήσει ως «αιχμή του δόρατος» στα σχέδια «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ.
Εξου και «υπογράμμισαν την περαιτέρω εμβάθυνση των ενεργειακών σχέσεων, αξιοποιώντας τη δυναμική της Υπουργικής Συνόδου της Σύμπραξης για τη Διατλαντική Ενεργειακή Συνεργασία (P-TEC) του Νοεμβρίου 2025, του Κάθετου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου (σ.σ. “ραχοκοκαλιά για τη μεταφορά του αμερικανικού LNG στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη” τον χαρακτήρισε ο Γεραπετρίτης, ενώ ο Ρούμπιο ξεχώρισε τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου που “έχει διευκολύνει την αύξηση της ροής του αμερικανικού LNG προς την Ευρώπη”) και της έρευνας υδρογονανθράκων». Επίσης «τόνισαν τη σημασία της συνεργασίας στον ναυτιλιακό τομέα».
Αναφέρονται ακόμα στα συμβόλαια που πήραν οι «Chevron» και «ExxonMobil» για έρευνα και αξιοποίηση υδρογονανθράκων σε συνεργασία με ελληνικούς επιχειρηματικούς ομίλους, την ίδια ώρα που η ενεργειακή φτώχεια του λαού μεγαλώνει, καθώς και στον ρόλο αμερικανικών κεφαλαίων σε ελληνικά ναυπηγεία, σκοπός των οποίων είναι να λειτουργήσουν και ως επισκευαστήρια του 6ου Στόλου.
«Ευαίσθητες και λεπτές ισορροπίες» στα Ελληνοτουρκικά, με «συνεννοήσεις» στο παρασκήνιο
Περιττό να ειπωθεί ότι τέτοια σχέδια στον κόσμο του κεφαλαίου λειτουργούν και ως επιταχυντές επικίνδυνων εξελίξεων και επώδυνων διευθετήσεων. Χαρακτηριστικά, σε στοχευμένη ερώτηση που δέχτηκε από την ΕΡΤ για ενεργειακά σχέδια που προωθεί η ελληνική αστική τάξη, όπως το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, και αν τα στηρίζουν οι Αμερικανοί, δεδομένων των αντιδράσεων της Τουρκίας, ο Ρούμπιο προτίμησε το «στρίβειν διά του αρραβώνος»: Είπε γενικά ότι οι ΗΠΑ είναι «απόλυτα προσηλωμένες στην επιτυχία αυτών των έργων», αλλά «ορισμένα από τα ζητήματα που επισημάνατε και για τα οποία ρωτήσατε συνδέονται με μια πολύ λεπτή κατάσταση, που αφορά και άλλες χώρες. Δεν θα αναφέρω ποιες, αλλά πρόκειται για χώρες που εμπλέκονται σε πτυχές που περιπλέκουν την κατάσταση. Θα έλεγα απλώς ότι ζητήματα τέτοιας φύσης – τόσο λεπτά και κρίσιμα – είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζονται μέσω της ιδιωτικής διπλωματίας, μακριά από το πλαίσιο των συνεντεύξεων Τύπου», παραπέμποντας σε μυστικοσυμβούλια για οδυνηρές διευθετήσεις πίσω από την πλάτη του λαού.
Μάλιστα επέμεινε: «Τα ζητήματα που θίξατε αναγνωρίζω ότι περιλαμβάνουν πολύ ευαίσθητες και λεπτές πτυχές, και έχουμε την πρόθεση να τα χειριστούμε στο κατάλληλο φόρουμ, ώστε να μπορέσουν να διευθετηθούν. Γνωρίζω ότι επιδιώκουμε τη διαφάνεια, ωστόσο υπάρχουν θέματα στη διεθνή σκηνή που είναι προτιμότερο να μην αποτελούν αντικείμενο συζήτησης σε συνεντεύξεις Τύπου, αλλά να αντιμετωπίζονται στο τραπέζι του διαλόγου», για θέματα όπου οι Αμερικανοί αναγνωρίζουν προφανώς λόγο και συμφέροντα της τουρκικής αστικής τάξης.
Και την επομένη, εξάλλου, σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή», ερωτηθείς ξανά για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης GSI, μίλησε για «εμπόδια». «Σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε τις διπλωματικές μας προσπάθειες για να υπενθυμίσουμε σε όλα τα μέρη πόσο σημαντικό είναι αυτό για εμάς και γιατί είναι σημαντικό. Και ελπίζω να βρούμε λύσεις», είπε, αναφερόμενος στην ανάγκη «να δώσουμε προτεραιότητα στις δεσμεύσεις από πολλές χώρες», αναγνώρισε δηλαδή ξανά λόγο και στην τουρκική αστική τάξη. «Η σχέση μας με την Τουρκία είναι μια σχέση στην οποία έχουμε επενδύσει, και ίσως αυτή η επένδυση να μας βοηθήσει αναφορικά με αυτές τις συζητήσεις», πρόσθεσε, δείχνοντας το πολυεπίπεδο παζάρι.
Ερωτηθείς δε αν οι ΗΠΑ θα παρέμβουν στην περίπτωση μιας κρίσης για να αποτρέψουν μια σοβαρή κλιμάκωση μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας, απάντησε πως «είναι κάτι αδιανόητο για εμένα, κάτι που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να επιτρέψουμε να συμβεί και που δεν πιστεύω ότι θα συμβεί», την ώρα που ο κόσμος τους φλέγεται από τους ανταγωνισμούς που οδηγούν στα μέχρι χτες «αδιανόητα».
Στο ίδιο φόντο, δεν απέκλεισε την προμήθεια F-35 από την Τουρκία, τονίζοντας ότι «πρώτον, η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ» και «δεύτερον, ο Πρόεδρος Τραμπ εξέφρασε την επιθυμία – εφόσον είναι εφικτό – να προχωρήσουν οι παραδόσεις αεροσκαφών, καθώς οι Τούρκοι έχουν ήδη πληρώσει για κάποια από αυτά» – έβαλε βέβαια όρο την απομάκρυνση πρώτα των S-400.
Πολεμικό παραλήρημα από την Πνύκα
Να σημειωθεί ότι στην ενότητα ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΙ ΔΕΣΜΟΙ, εργαλείο και αυτό επιβολής στον λαό των βρώμικων συμμαχιών τους, οι δύο κυβερνήσεις ανακοίνωσαν το πρώτο έργο στην Ελλάδα στο πλαίσιο του Ταμείου Πρέσβεων των ΗΠΑ για τη Διατήρηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς (US Ambassadors Fund for Cultural Preservation – AFCP) «με στόχο την ανάδειξη των κοινών δημοκρατικών παραδόσεων».
Τις «παραδόσεις» τους, βέβαια, τις δείχνουν τα πεπραγμένα τους, πώς έσπειραν πόλεμο και εκμετάλλευση σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Τις περιέγραψε ωστόσο και ο ίδιος ο Ρούμπιο στην ομιλία που έκανε στην Πνύκα, με την κυβέρνηση της ΝΔ να έχει τεράστια ευθύνη για το γεγονός ότι ένας τέτοιος ιστορικός χώρος μετατράπηκε σε ντεκόρ για το αντιδραστικό πολεμοκάπηλο διάγγελμά του.
Τι είπε; Σε μια συρραφή από ασυναρτησίες (έχωσε στο «μίξερ» Ξέρξη, Σωκράτη, Βίβλο, μουλάδες κ.λπ.) έβαλε θέμα ότι σήμερα επικρατεί «αμηχανία στη Δύση» για «τα επιτεύγματα που μας ξεχωρίζουν», ότι «η λέξη “εθνικισμός” έγινε βρισιά», ότι «αφήσαμε την κυριαρχία μας στα χέρια άλλων» και ότι «ντρεπόμαστε για την ευημερία μας». Ακόμα ότι «εξοβελίσαμε τη βιομηχανία μας» και «αφήσαμε τις Ενοπλες Δυνάμεις μας να φθίνουν» ενώ «οι αντίπαλοί μας γίνονται όλο και πιο διεκδικητικοί».
Για να προσθέσει, δείχνοντας ότι επιταχύνεται η μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα που οδηγεί σε έναν νέο μεγάλο πόλεμο: «Σήμερα είμαστε σε σταυροδρόμι, σε ένα σημείο καμπής. Η επόμενη δεκαετία και οι αποφάσεις της θα γράψουν τις εξελίξεις του επόμενου αιώνα, αν θα διατηρηθούμε στην κορυφή του κόσμου ή αν θα υποβιβαστούμε σε μια θέση υποτέλειας και παρακμής μπροστά στις απειλές που αντιμετωπίζουμε».
«Υπάρχει ξανά πόλεμος, υπάρχει ξανά ανταγωνισμός μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων», υπογράμμισε στο ίδιο φόντο, και έβαλε προτάγματα όπως «να ανακτήσουμε τον έλεγχο των κρίσιμων αλυσίδων εφοδιασμού», «να ανακτήσουμε τη βιομηχανική μας ισχύ», «να επικρατήσουμε στα πεδία του cyber και του ΑΙ», «η Ευρώπη να ξυπνήσει από τη μακρόχρονη νάρκη», «μαζί να ενισχύσουμε τη διατλαντική φιλία, μια συμμαχία ικανή να αντιμετωπίσει τις απειλές της εποχής μας».
«Ζυγισμένη – στοιχισμένη» η συστημική αντιπολίτευση
Ολα τα παραπάνω έσπευσαν να τα συνυπογράψουν και τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, με πρώτη – πρώτη την σοσιαλδημοκρατία, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά σύμπλευση με τα προτάγματα της στρατηγικής συμμαχίας με τις ΗΠΑ.
Για «σημαντική εξέλιξη» μίλησε το ΠΑΣΟΚ, δηλώνοντας ότι με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό «μας συνδέει μια μακροχρόνια φιλία και μια στρατηγική συνεργασία», ενώ έσπευσε να παραπέμψει και σε αυτήν την πολεμική συνεργασία με τις ΗΠΑ για «εγγυήσεις για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο», αλλά και να πανηγυρίσει για τον Κάθετο Διάδρομο, που κατά τον εκπρόσωπό του «στηρίζει οικονομικά τη χώρα και διευκολύνει την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων»…
«Θετικό βήμα» χαρακτήρισε την επίσκεψη Ρούμπιο και η εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Τσίπρα, θυμίζοντας και τον ρόλο που έπαιξε ο ίδιος ο Τσίπρας ως πρωθυπουργός, αφού όπως είπε οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις «απέκτησαν στρατηγικό χαρακτήρα την περίοδο 2015 – 2019». Αλλωστε, επί των δικών του ημερών εγκαινιάστηκε ο Στρατηγικός Διάλογος με τον ίδιο τον «διαβολικά καλό» Τραμπ, όπως έλεγε την Πέμπτη και ο ίδιος ο Τσίπρας, προσθέτοντας ότι αυτός οδήγησε «στο 3+1 της συνάντησης στην Ιερουσαλήμ με τον Πομπέο, όπου επικύρωσε τον αγωγό “East Med” και οδήγησε στο “East Med Act” στις Ηνωμένες Πολιτείες, που στην πραγματικότητα ήρε το εμπάργκο όπλων στην Κύπρο» κ.ά., με τα «παράπονα» να συγκεντρώνονται στα πόσα «ανταλλάγματα» απέσπασε η αστική τάξη βάζοντας τον λαό στο μάτι του κυκλώνα των πολεμικών σχεδίων.
Πηγή: Ριζοσπάστης
