Στο επίκεντρο της εκδήλωσης που διοργάνωσε η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ στις Βρυξέλλες βρέθηκε «το αντιδραστικό “Σύμφωνο” της ΕΕ “για τη μετανάστευση και το άσυλο” και η υλοποίηση του στην Ελλάδα». Με συγκεκριμένα στοιχεία αποκαλύφθηκε ο αντιδραστικός ταξικός χαρακτήρας της ευρωενωσιακής πολιτικής και της κυβέρνησης της ΝΔ σε βάρος των προσφύγων και μεταναστών αλλά αναδείχθηκε και η ανάγκη να δυναμώσει η εναντίωση με αυτή τη στρατηγική και η συνολική διέξοδος από τη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Την εισήγηση στην εκδήλωση πραγματοποίησε ο ευρωβουλευτής του Κόμματος, Κώστας Παπαδάκης. Ακολούθησε η ομιλία της Μαρίας Κομνηνάκα, βουλευτή Λέσβου του ΚΚΕ και η ομιλία της Κατερίνας Γεράκη, Υπεύθυνης της Διατμηματικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ για τα δικαιώματα των Μεταναστών και Προσφύγων. Τέλος, ο ευρωβουλευτής του Κόμματος Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος, συνόψισε τα συμπεράσματα από την εκδήλωση.
Ξεκινώντας την ομιλία του ο Κώστας Παπαδάκης ανέφερε ότι «βασικός στόχος του “Συμφώνου” της ΕΕ “για τη μετανάστευση και το άσυλο” είναι το “ξεδιάλεγμα” όσων δεν χρειάζεται το κεφάλαιο ως πάμφθηνη εργατική δύναμη (…)
Σε μία περίοδο που η φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου συνεχίζει να καίει και να φουντώνει σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, τα ευρωπαϊκά μονοπώλια παίρνουν τα μέτρα τους. Επιδιώκουν τη θωράκιση των συμφερόντων τους απέναντι στον οξυμένο ανταγωνισμό με Ρωσία, Κίνα αλλά και τις ΗΠΑ.
Με αυτήν την έννοια, το ίδιο το νομοθετικό πλέγμα που διαμορφώνεται στο προσφυγικό με το Σύμφωνο”, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της γενικευμένης πολεμικής προετοιμασίας που βρίσκεται η ΕΕ, με τη στροφή στην πολεμική οικονομία, το ράλι των πολεμικών εξοπλισμών και τα αντίστοιχα θηριώδη προγράμματα όπως το “Rearm Europe” των 800 δις, το “SAFE”, τη στρατιωτική κινητικότητα».
Ο Κώστας Παπαδάκης κάνοντας αναφορά στην «εργαλειοποίηση» του προσφυγικού υπογράμμισε τα εξής: «Οι πρόσφυγες μετατρέπονται σε εργαλεία στη γεωπολιτική σκακιέρα από κάθε πλευρά του ιμπεριαλιστικού πολέμου τόσο από τα “αυταρχικά καθεστώτα” όπως αποκαλεί η ευρωατλαντική προπαγάνδα κάθε καπιταλιστικό κράτος με το οποίο έχει ανταγωνιστικά συμφέροντα, όσο και από την δήθεν “πολιτισμένη” και “ανθρωπιστική Δύση”.
Ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ αναφέρθηκε στις δύο νέες προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με το «κοινό σύστημα επιστροφών» και την «έννοια της ασφαλούς τρίτης χώρας» λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Το “κοινό σύστημα επιστροφών” με διακηρυγμένο στόχο τη βελτίωση της “αποτελεσματικότητας” στις επιστροφές και απελάσεις προβλέπει την ενιαία αναγνώριση, με κοινές διαδικασίες και “ευρωπαϊκή εντολή επιστροφής”. Δηλαδή μία απόφαση κράτους – μέλους για απέλαση ισχύει σε όλα τα υπόλοιπα κράτη – μέλη και μπορεί να εκτελεστεί σε οποιοδήποτε από αυτά, με προβλέψεις για κράτηση και αφαίρεση του δικαιώματος για υποβολή νέας αίτησης ασύλου σε άλλη χώρα.
Η δεύτερη πρόταση αναθεωρεί την έννοια της ασφαλούς τρίτης χώρας για απελάσεις και προβλέπει ότι αρκεί να είναι ένα τμήμα της απλά “ασφαλές”, στέλνοντας και “με τη βούλα” πίσω στη φωτιά του πολέμου τα θύματά του. Η πρόταση καταργεί επίσης το “κριτήριο σύνδεσης” του αιτούντα με τη χώρα προορισμού, ανοίγοντας τον δρόμο για να εξοβελιστούν οι αιτούντες άσυλο σε οποιαδήποτε χώρα του πλανήτη που δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους, ακόμα και αν είναι εμπόλεμη».
Σχετικά με τη στάση των αστικών κυβερνήσεων ο Κώστας Παπαδάκης τόνισε ότι «όλες οι αστικές κυβερνήσεις της ΕΕ υπηρετούν την ίδια ενιαία στρατηγική σε βάρος των δικαιωμάτων των μεταναστών και προσφύγων.(…)
Κυριολεκτικά καμία τους δεν υστερεί στην εφαρμογή ανάλογης νομοθεσίας ενάντια στα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών έχοντας και μια ευχέρεια και για έξτρα μέτρα ανάλογα με τις ανάγκες τους. Και αυτό με όλους τους συνδυασμούς κυβερνήσεων συνεργασίας. Από κυβερνήσεις ακροδεξιών με φιλελεύθερους (Ιταλία, Γαλλία, Σουηδία, Ολλανδία, Βέλγιο), φιλελεύθερων με σοσιαλδημοκράτες (Γερμανία, Πολωνία, Αυστρία), μέχρι αμιγώς σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων όπως στη Δανία».
Ο Κώστας Παπαδάκης σχολίασε και το επαίσχυντο μέτρο της κυβέρνησης της ΝΔ για την αναστολή όλων των αιτήσεων ασύλου των ξεριζωμένων που φτάνουν από τη Λιβύη υπογραμμίζοντας τα εξής: «Πάτησε στο ανάλογο μέτρο που έχουν επιβάλλει – και ισχύει μέχρι σήμερα – η Φινλανδία και η Πολωνία για τους αιτούντες άσυλο στα σύνορα με Ρωσία και Λευκορωσία αντίστοιχα, με την επίκληση του «υβριδικού πολέμου» πάντα. Προφανώς και μέσα από αυτά επιδιώκει να ψαρέψει και στα θολά νερά της ακροδεξιάς, «σπορ» το οποίο ασκείται σε όλη την Ευρώπη με την πριμοδότηση ακροδεξιών, φασιστικών δυνάμεων ως χρήσιμες εφεδρείες του συστήματος, σαν και το ναζί – εγκληματία Μιχαλολιάκο που τώρα προκλητικά και μάλιστα τις μέρες της δολοφονίας του Π. Φύσσα απελευθερώνεται, αλλά δεν θα περάσει έτσι αυτό, ο λαός θα αντιπαλέψει κι αυτή την απαράδεκτη εξέλιξη».
Στην ομιλία του ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ τόνισε ότι το «”Σύμφωνο” δεν μπορεί να ιδωθεί ξεκομμένο από τις ευρύτερες εξελίξεις, από την ιστορική περίοδο εν γένει που βρισκόμαστε. Έτσι κι αλλιώς η διαχείριση του μεταναστευτικού – προσφυγικού από την ΕΕ και τα κράτη – μέλη είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις γιγαντιαίες γεωπολιτικές σκοπιμότητες και παιχνίδια που παίζονται στις πλάτες των ξεριζωμένων.(…)
Την κατάσταση επιδεινώνουν σταθερά οι περιφερειακές συγκρούσεις όπως πχ αυτήν την περίοδο στο Σουδάν με τη Λιβύη να αποτελεί κόμβο διακινητών και κυκλωμάτων εκμετάλλευσης προσφύγων και μεταναστών οι οποίοι καταλήγουν αυτές τις μέρες στην Κρήτη ζώντας σε άθλιες, απαράδεκτες συνθήκες».
Κλείνοντας την εισήγησή του ο Κώστας Παπαδάκης τόνισε ότι «το ΚΚΕ αποκαλύπτει και αντιπαλεύει μέσα από τη δράση του στο εργατικό λαϊκό κίνημα, παντού, στη βουλή και εδώ στο ευρωκοινοβούλιο με την Ευρωκοινοβουλευτική του Ομάδα, τις αστικές κυβερνήσεις και τις κάθε είδους ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και τα αποκρουστικά “Σύμφωνά” τους που μετατρέπουν τους λαούς σε πιόνια στη σκακιέρα των γεωπολιτικών ανταγωνισμών τους και κρέας για τα κανόνια, για τα συμφέροντα του κεφαλαίου».
Ξεκινώντας την ομιλία τής η Μαρία Κομνηνάκα αναφέρθηκε στον πρόσφατο νόμο που ψηφίστηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο για το προσφυγικό – μεταναστευτικό χαρακτηρίζοντας τον ως «μνημείο απανθρωπιάς και βαρβαρότητας». Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «Η ανάγκη των ανθρώπων να ξεφύγουν από τον πόλεμο και τη φτώχεια γίνεται σοβαρό ποινικό αδίκημα που επισύρει ποινή φυλάκισης από 2 έως 5 έτη, χωρίς αναστολή.
Ποινή βαρύτερη και από εγκλήματα με πραγματική ηθική απαξία, όπως π.χ. το έγκλημα της σεξουαλικής παρενόχλησης 12χρονου παιδιού!
Εξομοιώνεται ουσιαστικά η διοικητική κράτηση ενόψει απέλασης, που ήταν επίσης μια απαράδεκτη πρόβλεψη, με τη φυλάκιση που προβλέπεται στην ποινική διαδικασία, με πρόβλεψη μάλιστα να φτάνει η φυλάκιση τα 2 χρόνια, τη στιγμή που το ακραίο χρονικό όριο της ποινικής προφυλάκισης είναι 18 μήνες».
Η βουλευτής του ΚΚΕ αναφέρθηκε επίσης και στην τροπολογία για την αναστολή κατάθεσης αιτήσεων ασύλου που ψηφίστηκε στην ελληνική βουλή το καλοκαίρι λέγοντας τα εξής: «Μέσα στο κατακαλόκαιρο, η κυβέρνηση ψήφισε μία άθλια τροπολογία για την αναστολή κατάθεσης αιτήσεων ασύλου, για 3 (αρχικά) μήνες, δηλαδή για την αναστολή εφαρμογής μιας κομβικής διεθνούς σύμβασης όπως η Συνθήκη της Γενεύης, για τους ανθρώπους που προέρχονται από τη Β. Αφρική.
Πρόκειται για την ίδια κυβέρνηση που, λίγο καιρό πριν, όταν ψήφιζε (με τις ψήφους και των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων) τη δουλεμπορική συμφωνία με την Αίγυπτο, υποστήριζε ότι η συμφωνία θα συμβάλει στη μείωση των “παράτυπων” αφίξεων από την Αίγυπτο και τη Β. Αφρική.
Στην ίδια τροπολογία προβλέπεται πως οι ξεριζωμένοι θα οδηγούνται σε Κέντρα Κράτησης και θα επιστρέφονται, χωρίς καταγραφή, στη χώρα προέλευσης ή καταγωγής, νομιμοποιώντας έτσι πανηγυρικά τις επαναπροωθήσεις, που απαγορεύονται ρητά από τη Συνθήκη της Γενεύης και τα συμπληρωματικά της πρωτόκολλα».
Από τη μεριά της η Μαρία Κομνηνάκα αναφέρθηκε και αυτή στον επιζήμιο για το εργατικό κίνημα ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας. Υπογράμμισε συγκεκριμένα ότι «οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας) επικεντρώνουν την κριτική τους στη ΝΔ, δηλαδή στον άλλο αστικό πολιτικό πόλο, στο ότι τα μέτρα που παίρνει, εκτός από αναποτελεσματικά, δεν συνάδουν με το δίκαιο της ΕΕ που προβλέπει, δήθεν, ηπιότερη και ανθρωπινότερη μεταχείριση των ξεριζωμένων ανθρώπων.
Πρόκειται για χονδροειδές ψέμα και διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
Όλα τα κατασταλτικά και βάρβαρα μέτρα σε βάρος των προσφύγων και μεταναστών που έχουν ψηφιστεί κι εφαρμοστεί την τελευταία τουλάχιστον 20ετία (δηλαδή λίγο μετά από την ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Αφγανιστάν το 2001), είναι κοινή πολιτική και στρατηγική όλων των κυβερνήσεων της χώρας (αυτοδύναμων ή συνεργασίας) και όλων των αστικών κρατών μελών της ΕΕ».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία της η Μαρία Κομνηνάκα τόνισε ότι είναι χρέος του εργατικού – λαϊκού κινήματος να δυναμώσει η διεκδίκηση για:
– Την πλήρη εφαρμογή της Συνθήκης της Γενεύης για τους Πρόσφυγες, κόντρα στο ευρωενωσιακό πλαίσιο και το νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο που μετατρέπει τη χώρα μας σε αποθήκη ανθρώπινων ψυχών.
– Να κλείσουν όλες οι υπερδομές – φυλακές. Όχι στη φυλάκιση προσφύγων και μεταναστών, τη φυλάκιση και την κάθε είδους κράτηση ανήλικων παιδιών.
– Διάσωση των ανθρώπων που κινδυνεύουν στη θάλασσα, να σταματήσουν οι πρακτικές επαναπροωθήσεων.
– Δημιουργία ανοιχτών χώρων προσωρινής φιλοξενίας, με αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης και εξασφάλιση διατροφής, υγειονομικής φροντίδας, διερμηνείας και νομικής αρωγής με ευθύνη του κράτους και χωρίς την εμπλοκή MKO και ιδιωτών.
– Να υπάρχουν γρήγορες διαδικασίες απόδοσης ασύλου και ταξιδιωτικών εγγράφων, ώστε οι άνθρωποι να ταξιδεύουν στις χώρες του πραγματικού προορισμού τους.
– Να δοθούν άδειες διαμονής σε όλους του πρόσφυγες και μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην χώρα μας.
– Να διαμορφωθούν ολοκληρωμένα προγράμματα κοινωνικής ένταξης, για την αξιοπρεπή διαβίωση, την πρόσβαση στην εργασία, την υγεία και την παιδεία, την εκμάθηση της γλώσσας, με ευθύνη του κράτους και χωρίς την εμπλοκή ΜΚΟ και διαφόρων ιδιωτών.
– Να προστατευθούν όλα τα παιδιά.
– Να καλυφθούν όλα τα κενά και να στελεχωθούν με μόνιμο προσωπικό οι υπηρεσίες ασύλου και μετανάστευσης».
Η Κατερίνα Γεράκη στην ομιλία της με θέμα «Οι ιδέες μας για το δίκιο και τα δικαιώματα των ξεριζωμένων των ιμπεριαλιστικών πολέμων θα νικήσουν!» αναφέρθηκε αρχικά στις αντιθέσεις που εκφράζονται στο εσωτερικό της ΕΕ σχετικά με τη διαχείριση του προσφυγικού – μεταναστευτικού υπογραμμίζοντας τα εξής:
«Οι αντιθέσεις των κρατών – μελών για το προσφυγικό-μεταναστευτικό, όπως αυτές εκδηλώθηκαν ανάγλυφα στις διαπραγματεύσεις αλλά ακόμα και μετά την ψήφιση του νέου “Συμφώνου” για τη “μετανάστευση και το άσυλο”, αφορούν, ανάμεσα στα άλλα, και τη διανομή των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Αρκεί να σκεφτούμε ότι από τα 131 δισ. ευρώ του νέου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου της ΕΕ για τον τομέα της “άμυνας”, δηλαδή 500% αύξηση στις πολεμικές δαπάνες που όλοι μαζί ψήφισαν, τα 34 δισ. ευρώ προορίζονται για την προστασία των εξωτερικών συνόρων (…) για ένα δίκαιο και σταθερό σύστημα διαχείρισης της μετανάστευσης” στο πλαίσιο του “Συμφώνου” για τη “μετανάστευση και το άσυλο”, όπως αυτολεξεί καταγράφεται. Ομοθυμία, λοιπόν, για την ένταση της καταστολής, αλλά μεγάλες αντιθέσεις για την μοιρασιά αυτών των κονδυλίων».
H Κατερίνα Γεράκη στάθηκε επίσης και στους παράγοντες μετακίνησης ανθρώπων διαχρονικά αναδεικνύοντας ότι πρόκειται για ένα φαινόμενο με συγκεκριμένες αιτίες στο χώρο και το χρόνο. Τόνισε λοιπόν ότι «το φαινόμενο προσδιορίζεται από τις εκάστοτε συνθήκες του κάθε χρόνου και τόπου, τους ιδιαίτερους νόμους κάθε κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού, στην πορεία εξέλιξης και περάσματος από το ένα εκμεταλλευτικό σύστημα στο άλλο. Είναι προφανές ότι εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, σε περιεχόμενο και μορφή, είχε η μετακίνηση των δουλοκτητών και των δούλων κατά τη δημιουργία των μεγάλων αυτοκρατοριών της αρχαιότητας, η μετακίνηση των δουλοπάροικων στις συνθήκες των απέραντων φέουδων στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, η κίνηση των εμπόρων και των “ελεύθερων” εργατών στην αυγή του καπιταλισμού.
H μετανάστευση και η προσφυγιά του σύγχρονου κόσμου αποτελεί φαινόμενο και κατ’ εξοχήν εκδήλωση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, βρίσκεται στο DNA αυτού του σάπιου συστήματος της εκμετάλλευσης».
Σχετικά με τους αιτούντες άσυλο η Κατερίνα Γεράκη ανέφερε ότι «μέσα από τις απαράδεκτες λίστες των ασφαλών χωρών, τη μεταφορά προσφύγων και μεταναστών στους λεγόμενους κόμβους επιστροφής σε τρίτες χώρες, την ευρεία δυνατότητα επίκλησης έκτακτων συνθηκών ή απειλής για τις λεγόμενες διαδικασίες συνόρων δηλαδή τις fast – track απορρίψεις των αιτήσεων ασύλου, παραβιάζονται οι αρχές της εξατομικευμένης εξέτασης του ασύλου, το προσφυγικό καθεστώς, η απαγόρευση των επαναπροωθήσεων, η αρχή ότι η είσοδος στα σύνορα μιας χώρας με σκοπό την αναζήτηση ασύλου και προστασίας δεν πρέπει να θεωρείται παράνομη πράξη.
Έτσι, σ’ αυτό το πλαίσιο, γίνεται κατανοητό ότι η νομική διάκριση ανάμεσα στην ιδιότητα του πρόσφυγα ή του οικονομικού μετανάστη διαμορφώνεται με το χάρακα των αστικών επιτελείων, ανάλογα με τα εκάστοτε συμφέροντα του κεφαλαίου και τις ιδιαίτερες γεωπολιτικές συγκυρίες».
Καταλήγοντας η υπεύθυνη της Διατμηματικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ για τα δικαιώματα των Μεταναστών και Προσφύγων τόνισε πως «η διεκδίκηση για εργασιακά δικαιώματα, αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, μείωση του εργάσιμου χρόνου, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, πρόσβαση σε ουσιαστικές δωρεάν παροχές ασφάλειας, υγείας και παιδείας, μέσα από τους κοινούς αγώνες ντόπιων και ξένων εργατών, από την Γαλλία μέχρι την Ελλάδα και από την Αγγλία μέχρι την Γερμανία και παντού, περιλαμβάνει ως αδιάρρηκτο στόχο και αίτημα τα ίσα δικαιώματα χωρίς διακρίσεις για όλους τους εργαζόμενους, αποκρούοντας έτσι τα σχέδια του κεφαλαίου για συνολική μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης. Η ανάδειξη του επίπλαστου χαρακτήρα αυτών των διλημμάτων, το μέτωπο με το ρατσισμό, την ξενοφοβία, τη μισαλλοδοξία και τον φασισμό, είναι πάλη ενάντια στην οικονομική, ιδεολογική και πολιτική σήψη του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Παίρνοντας το λόγο για το κλείσιμο της εκδήλωσης ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος τόνισε τα εξής: «Η εκδήλωση αυτή, μαζί με τις υπόλοιπες πρωτοβουλίες που παίρνει το ΚΚΕ, αποτελεί χρήσιμο εφόδιο για να κλιμακώσουμε την πάλη μαζί με τους μετανάστες και πρόσφυγες εργαζόμενους, τα ταξικά μας αδέρφια, απέναντι σε ένα σύστημα το οποίο μας αντιμετωπίζει όλους και όλες όχι ως εμπορεύματα, ως το εμπόρευμα “εργατική δύναμη” – ικανότητα για εργασία, και μάλιστα κάνοντάς μας κάθε μέρα πιο φθηνούς. (…)
Σήμερα, δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και τους διαχωρισμούς που καλλιεργούν η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της, παλεύουμε ώστε οι μετανάστες και οι πρόσφυγες να πάρουν τη θέση τους, μέσα στα σωματεία τους, στο ταξικό κίνημα, να παλέψουν μαζί με τους Έλληνες συναδέλφους τους, ενάντια στην βαρβαρότητα που απεργάζονται ενάντιά μας η ΕΕ, τα μονοπώλια και τα κράτη τους».
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ερωτήσεις και παρεμβάσεις των συμμετεχόντων.
