Το τσιγάρο κομμένο στη μέση, γυρίζει από στόμα σε στόμα
Χαμογελάμε χαμογελάμε! …
Αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, μπορεί να ‘ναι κι από αίμα.
Όλο το κόκκινο στις μέρες μας είναι αίμα,
μπορεί να ‘ναι κι απ’ το λιόγερμα, που χτυπάει στον απέναντι τοίχο.
Κάθε δείλι τα πράγματα κοκκινίζουν πριν σβήσουν
και ο θάνατος είναι πιο κοντά. Έξω απ’ τα κάγκελα,
είναι οι φωνές των παιδιών, και το σφύριγμα του τρένου.
Τότε τα κελιά γίνονται πιο στενά
και πρέπει να σκεφτείς το φως σ’ έναν κάμπο με στάχυα,
και το ψωμί στο τραπέζι των φτωχών
και τις μητέρες να χαμογελάνε στα παράθυρα,
για να βρεις λίγο χώρο να απλώσεις τα πόδια σου.
Κείνες τις ώρες, σφίγγεις το χέρι του συντρόφου σου,
γίνεται μια σιωπή γεμάτη δέντρα,
το τσιγάρο κομμένο στη μέση, γυρίζει από στόμα σε στόμα,
όπως ένα φανάρι που ψάχνει το δάσος, βρίσκουμε τη φλέβα
που φτάνει στην καρδιά της άνοιξης, χαμογελάμε
Κόκκινο το χρώμα … που «βγάζει γλώσσα» στην εξουσία
Όπως μαθαίναμε στη φυσική «τα χρώματα αποτελούν κωδικοποίηση του ανθρώπινου νευρικού συστήματος ώστε να διακρίνει τα μήκη κύματος (ή τις συχνότητες) του φωτός που προσπίπτουν στο αισθητήριο όργανο της όρασης» και –αυτή είναι η μαγεία… όταν στο μάτι μας προσπέσουν δύο ακτινοβολίες με διαφορετικά μήκη κύματος η ανθρώπινη όραση –μέσα από μία πολύπλοκη διαδικασία, συνθέτει τα χρώματα δημιουργώντας καινούργια.
Υπάρχουν 3 χρώματα πρωτογενή – βασικά όπως λέμε, με αδιαμφισβήτητο αρχηγό το Κόκκινο
Ένα χρώμα παντοδύναμο συνώνυμο με την εκρηκτικότητα, τη λαμπρότητα τον έρωτα, την ευτυχία, την αγάπη, τον «μαγνητισμό», την πρόκληση που «βγάζει γλώσσα» στην εξουσία.
Οι μαέστροι των χρωμάτων -Κινέζοι το συνδέουν με το στοιχείο της φωτιάς και είναι το χρώμα της ζωτικής ενέργειας του «κι» και όποιος αγαπάει το κόκκινο έχει μέσα του πολύ απ’ αυτά τα δύο (γι’ αυτό πολλές πόρτες εισόδου στην Κίνα βάφονται παραδοσιακά κόκκινες)
Το χρώμα του αίματος… το χρώμα της ΝΙΚΗΣ, του Κόκκινου Στρατού, το κόκκινο μαντήλι σήμα κατατεθέν των καρμπονάρων και των Brigadas Internacionales στον ισπανικό εμφύλιο, όπως και το κόκκινο πουκάμισο.
Δεν παίρνει ανάμειξη! Ακόμα και το άσπρο μαύρο το κάνουν μαϊμού μπορντώ ή ροζ (όπως λέει ένα παλιό ιταλικό τραγούδι «bandiera rosa la vogliamo? NO! | perchè è simbolo di non so cosa (αλλιώς) di chi riposa | bandiera rosa la vogliamo? NO!» – bandiera rossa la vogliamo? Si! | perchè è simbolo della riscossa | bandiera rossa la vogliamo? Si! (οι 4 σημαίες μαύρη, άσπρη, ροζ, κόκκινη) …τη ροζ σημαία τη θέλουμε; ΟΧΙ! | γιατί είναι σύμβολο του τίποτε (αλλιώς των «αραχτών», του καναπέ) | την κόκκινη σημαία θέλουμε; ΝΑΙ! Γιατί είναι σύμβολο της ανατροπής, της επανάστασης…
Κόκκινος Δεκέμβρης του 44
Στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού, του απέδωσαν και θεραπευτικές ιδιότητες (στο μεσαίωνα φορούσαν κόκκινο ρούχο για να προστατευτούν από αρρώστιες όπως η οστρακιά, η ιλαρά και η χολέρα, οι Γαλάτες χρησιμοποιούσαν ένα κόκκινο φανελένιο πανί για να τους πέσει ο πυρετός) κόκκινες ήταν οι χλαμύδες των στρατιωτών της αρχαίας Σπάρτης και των Μακεδόνων του Μεγαλέξαντρου -απ’ αυτούς το πήραν οι Ρωμαίοι αλλά και οι Βυζαντινοί στα ενδύματα και τα πέδιλα (όπου το πορφυρό χρώμα δεν ήταν για το λαό αλλά προνόμιο του αυτοκράτορα).
Και φυσικά στα κόκκινα νύχια –το από αρχαιότητας γυναικείο κόσμημα, που ο ορυμαγδός της νέας τάξης, έκανε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση με τα μούτρα της
Στην ταινία του Νίκολας Ρέι «Επαναστάτης Χωρίς Αιτία» (Rebel Without a Cause 1955), ο James Dean με το κόκκινο μπουφάν που φορούσε ήταν πρωτότυπο αντιήρωα, ο οργισμένος έφηβος, το μαύρο πρόβατο της οικογένειας και της κοινωνίας If It’s Purple, Someone’s Gonna Die.
ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΠΙΝΕΛΙΕΣ… 2021
Το ημερολόγιο 2021 -με τίτλο παρμένο από την ομώνυμη στήλη του «Ριζοσπάστη» τα χρόνια του Μεσοπολέμου, «Κόκκινες πινελιές» (μάλιστα, 10άδες κείμενά της αναδημοσιεύονται εμβόλιμα στις 160 σελίδες του).
[της σύνταξης]
Οι «Κόκκινες Πινελιές» αποτελούν το αποτύπωμα της δράσης σε
μια εποχή όξυνσης της ταξικής αντιπαράθεσης σε όλα τα πεδία:
Στην πάλη για το μεροκάματο, στο πολιτικό πεδίο, στο πεδίο της πάλης
των ιδεών.
Οι ιδέες τους πρωτοπόρα ανέδειξαν πως η ανθρωπότητα μπορεί να ζήσει πολύ
καλύτερα, πως μπορούν να ικανοποιηθούν οι κοινωνικές ανάγκες, αρκεί να αλλάξει
ο τρόπος παραγωγής, να φύγει από τη μέση η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
«Κόκκινες Πινελιές» που σημάδεψαν
τόσο την Ιστορία όσο και το σήμερα.
Έτσι σε αυτό το ημερολόγιο διαλέξαμε τέτοιες «πινελιές» αγώνα, αυταπάρνησης,
ανιδιοτέλειας και ιδανικών.
«Κόκκινες Πινελιές»… βάζει η αγωνιστική δράση των εργαζομένων, των βιοπαλαιστών ΕΒΕ και αγροτών, της νεολαίας και των γυναικών σήμερα, έτσι, το ημερολόγιο μας θυμίζει πολλές τέτοιες στιγμές διεκδίκησης, αγωνιστικής ανάτασης, αξιοπρέπειας, επιστημονικής εξήγησης κόντρα σε κάθε είδους αντιδραστική θεωρία.
Επιμέλεια: Γιάννης Παπαγιάννης
