Σε μεγάλο αμερικανοΝΑΤΟικό ορμητήριο μετατρέπεται η Κύπρος, πριν καν ενταχθεί επίσημα στη βορειοατλαντική λυκοσυμμαχία. Η ανακαίνιση στρατιωτικών βάσεων προχωρά πυρετωδώς. Οι υποδομές σε Μαρί και Πάφο ετοιμάζονται να φιλοξενήσουν μεταγωγικά πολεμικά αεροσκάφη, υποβρύχια, θέσεις ελλιμενισμού «για περισσότερα από οκτώ πολεμικά πλοία μεγάλου εκτοπίσματος και βοηθητικά σκάφη φίλιων ναυτικών δυνάμεων», όπως λένε στελέχη της Εθνικής Φρουράς. Οι συνεκπαιδεύσεις αυξάνονται με αντικείμενο την «αντιμετώπιση σύγχρονων απειλών ασφαλείας», ενώ το Κυπριακό Κέντρο για την Ασφάλεια Ξηράς, Ανοιχτής Θάλασσας και Λιμένων (CYCLOPS) εξελίσσεται σε περιφερειακό επιτελείο στρατιωτικής κατάρτισης και – δυνητικά – συντονισμού επιχειρήσεων.
Μπορεί η τουρκική κατοχή (δηλαδή από χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ) να συνεχίζεται, όμως η αστική τάξη καμαρώνει ότι «σήμερα είμαστε αξιόπιστοι και προβλέψιμοι εταίροι των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή. Εχουμε κοινά συμφέροντα, κοινές προσεγγίσεις», όπως δήλωσε πρόσφατα ο Κύπριος Πρόεδρος. Ξεχώρισε μάλιστα τις «προοπτικές του IMEC», με το μνημόνιο ενεργειακής συνεργασίας που υπέγραψε στις αρχές της βδομάδας η Κύπρος με τη Σαουδική Αραβία «για αναβάθμιση της συνεργασίας σε ένα νέο στρατηγικό επίπεδο (…) για μια μακροπρόθεσμη εταιρική σχέση, βασισμένη σε κοινά συμφέροντα και κοινές φιλοδοξίες». Την ώρα που εντείνονται τα στρατιωτικά πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές της Σαουδικής Αραβίας και η ίδια εξελίσσεται σε στενό σύμμαχο της Τουρκίας, η Κύπρος δένεται πιο στενά με την πετρελαιομοναρχία, για να αναβαθμίσει η κυπριακή αστική τάξη τον ευρωατλαντικό ρόλο της στην περιοχή.
Με τον ίδιο ακριβώς στόχο, προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής είναι η βαθύτερη συνεργασία με το Ισραήλ. Στις 30 Σεπτέμβρη δημιουργήθηκε στην κυπριακή Βουλή παράρτημα του TFI (Transatlantic Friends of Israel) ως ένα από τα βήματα για να έρθουν πιο κοντά τα κόμματα και τα κοινοβούλια των δύο κρατών. Από το 2019 το TFI είναι μηχανισμός του ινστιτούτου American Jewish Committee (εβραϊκό λόμπι στις ΗΠΑ), με παρουσία στο Ευρωκοινοβούλιο, στο αμερικανικό Κογκρέσο, στην Ιταλία, την Αυστρία κ.α. Στην ηγεσία του ισραηλινού παραμάγαζου στην Κύπρο βρίσκονται βουλευτές από το ΔΗΚΟ, τον ΔΗΣΥ και το φασιστικό ΕΛΑΜ.
Ο πρόεδρος του TFI, Ν. Παπαδόπουλος (ΔΗΚΟ), εξήγησε ότι «εγώ και οι συνάδελφοί μου προερχόμαστε από διαφορετικά κόμματα, δεν συμφωνούμε σε όλα, συμφωνούμε όμως απόλυτα σε αυτό: Αναγνωρίζουμε ότι τα βήματα (…) για την ενίσχυση των σχέσεών μας τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με το Ισραήλ ήταν απολύτως σωστά. Είναι σωστό για την Κύπρο, για την περιοχή και για τη Μέση Ανατολή». Από τη μεριά του ο Χ. Πετρίδης του ΔΗΣΥ θύμισε την άρση του αμερικανικού εμπάργκο όπλων επί θητείας του στο υπουργείο Αμυνας (2020 – 2023), τον Σεπτέμβρη του 2022, για πρώτη φορά από το 1987. Πρόκειται – είπε – για «σημαντικό ορόσημο» και επιστέγασμα της «συνεργασίας μεταξύ χωρών που μοιράζονται δημοκρατικές αξίες, στρατηγικά συμφέροντα και δέσμευση στην περιφερειακή σταθερότητα».
Ετσι σερβίρουν στον λαό το παραμύθι ότι η ενεργότερη εμπλοκή της Κύπρου στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς μπορεί «να μας κάνει όλους ασφαλέστερους»… Το πόσο ασφαλής είναι ο λαός του νησιού, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, φάνηκε από την επίθεση με drone στη βάση στο Ακρωτήρι, από τις προειδοποιήσεις του Ιράν ότι οι εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ σε κυπριακό έδαφος είναι στόχος επιθέσεων και, βέβαια, από τις τροχιοδεικτικές για μονιμοποίηση της κατοχής και της διχοτόμησης με την επανέναρξη των συνομιλιών για το Κυπριακό. Αποκαλυπτικότερος όλων ήταν ο εκπρόσωπος του ΕΛΑΜ, που εμφάνισε τη συνεργασία με το κράτος – δολοφόνο ως απάντηση στη «συνεχιζόμενη επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας», όπως με ένα στόμα λένε και στη χώρα μας όλες οι αστικές δυνάμεις του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου».
Οι τάχα αντισυστημικοί φασίστες είναι οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές των επιλογών της αστικής τάξης σε Ελλάδα και Κύπρο να ενισχύσουν τους οικονομικούς και στρατιωτικούς δεσμούς με το κράτος – δολοφόνο, όπως επιτάσσουν άλλωστε τα ευρωατλαντικά συμφέροντα στην περιοχή. Τη συμμαχία με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ προκρίνει στο πρόγραμμά του και το κόμμα Κασιδιάρη στην Ελλάδα, που κυκλοφορεί κι αυτός με την ταμπέλα του δήθεν αντισυστημικού. Οι Κύπριοι νεοναζί κάνουν και ένα βήμα πιο μπροστά, εκθειάζοντας τη δυνατότητα να μετατραπεί η σημερινή συνεργασία με το κράτος – τρομοκράτη σε «στρατηγική εταιρική σχέση πραγματικής σημασίας για την Ανατολική Μεσόγειο». Οσο κι αν ψάξουν, τα βρώμικα συμφέροντα που σέρνουν τον λαό πιο βαθιά στον πόλεμο δεν θα βρουν φανατικότερους υποστηρικτές από τους φασίστες στην Κύπρο, που βέβαια συντονίζονται με όλα τα άλλα κόμματα…
Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τη στήλη “Αποκαλυπτικά” του ριζοσπάστη
