Η ιμπεριαλιστική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή εξελίσσεται με νέες απειλές των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, με επιθέσεις σε πλοία στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ και με κλιμάκωση των εχθροπραξιών ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και στους Χούθι της Υεμένης. Η αμερικανική κυβέρνηση καταστρώνει σχέδια για νέα φάση επιθέσεων στο Ιράν, στα οποία περιλαμβάνονται η αποστολή του τρίτου αεροπλανοφόρου («USS George Washington») και επιθέσεις σε ιρανικές ενεργειακές και πυρηνικές εγκαταστάσεις με τη χρήση της μη πυρηνικής βόμβας GBU-43/B Massive Ordnance Air Blast (MOAB), που θεωρείται η μεγαλύτερη συμβατική βόμβα. Σε δηλώσεις που έκανε ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ την Πέμπτη το βράδυ, με αφορμή τις πρόσφατες αποκαλύψεις του CNN για πιθανή χρήση της βόμβας MOAB, δεν διέψευσε το ενδεχόμενο να τη χρησιμοποιήσει. Αντίθετα, διέψευσε ότι συμπεριλαμβάνονται στους σχεδιασμούς τα πυρηνικά όπλα κατά του Ιράν, θεωρώντας τα «μη απαραίτητα». Διέψευσε επίσης ότι μελετά το ενδεχόμενο ανάπτυξης αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων στο Ιράν, σε αντίθεση με ανάλογες δηλώσεις που είχε κάνει τον περασμένο Μάρτη και τον Απρίλη.
Νέες επιθέσεις σε πλοία στα Στενά του Ορμούζ
Στο μεταξύ, τα στρατηγικά Στενά του Ορμούζ παραμένουν υπό τον έλεγχο του Ιράν, παρά τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ ότι τα άνοιξαν και ότι τα περνούν ανεμπόδιστα εκατοντάδες πλοία. Από τις αρχές Οκτώβρη έχουν σημειωθεί πάνω από 20 ιρανικές επιθέσεις σε εμπορικά πλοία που επιχείρησαν διέλευση των Στενών του Ορμούζ χωρίς διαβούλευση με τις αρχές στην Τεχεράνη, ενώ μόνο αυτήν τη βδομάδα βυθίστηκαν τα πλοία «GFS Pride» (με περίπου 2.500 εμπορευματοκιβώτια) και «Cape Dao» (ξηρού φορτίου).
Η ρευστή και επικίνδυνη κατάσταση στο στρατηγικό πέρασμα αυξάνει τους κινδύνους για δύσκολο ενεργειακά χειμώνα σε χώρες σε Ευρώπη και Ασία που εξαρτώνται από τις εισαγωγές Ενέργειας. Δημιουργεί επίσης προϋποθέσεις για νέο γύρο ακρίβειας στις διεθνείς τιμές βασικών αγροτικών προϊόντων, αφού οι επιθέσεις στα Στενά του Ορμούζ αυξάνουν τα ασφαλιστικά – μεταφορικά κόστη και αυτά στα λιπάσματα.
Μεσοβδόμαδα, αξιωματούχος υπηρεσίας του ΟΗΕ για την Αγροτική Ανάπτυξη προειδοποίησε ότι οι επιπτώσεις από τις διαταραχές στη ναυσιπλοΐα με κλειστά τα Στενά του Ορμούζ γίνονται αισθητές στις αγροτικές καλλιέργειες, μην αποκλείοντας νέες αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων. Επιπλέον, το ΔΝΤ προειδοποίησε ότι ο πόλεμος στον Κόλπο εξαντλεί τις οικονομικές αντοχές της Μέσης Ανατολής, προβλέποντας «βαθιά ύφεση» το 2026 και πιθανότητα (εκτός απροόπτων…) «ισχυρής ανάκαμψης» το 2027.
Η Σαουδική Αραβία σε θέση άμυνας (και επίθεσης…)
Οσο ΗΠΑ και Ιράν προετοιμάζονται πυρετωδώς για την επόμενη φάση σύγκρουσης (παράλληλα με τις έμμεσες αλλά ατελέσφορες μέχρι τώρα διαπραγματεύσεις), τόσο εξαπλώνονται οι συγκρούσεις στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου, με χαρακτηριστικότερες εκείνες ανάμεσα στους Υεμενίτες αντικαθεστωτικούς του κινήματος «Ανσάρ Αλλάχ» (Χούθι) και στη Σαουδική Αραβία, η οποία επί 11 χρόνια συνεχίζει την ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Υεμένη και τον αποκλεισμό, καθώς αντιτίθεται σε κυβέρνηση που δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά της.
Οι καταιγιστικές επιθέσεις των Χούθι με drones και βαλλιστικούς πυραύλους στο διεθνές αεροδρόμιο του Ριάντ «Βασιλιάς Χάλιντ» στις 10 Οκτώβρη δεν ήταν μόνο οι πιο αιματηρές της τελευταίας δεκαετίας (με 13 νεκρούς και περίπου 310 τραυματίες). Επιπλέον στραπατσάρισαν για τα καλά το γόητρο της υπεροπλίας του σαουδαραβικού βασιλείου, που έδειξε να βρίσκεται σε θέση άμυνας και αδυναμίας, παρά τις «χρυσές» συμφωνίες που κλείνει εδώ και δεκαετίες για την προμήθεια υπερσύγχρονων πολεμικών εξοπλισμών με ΗΠΑ, ευρωπαϊκές και ασιατικές χώρες.
Σήμερα, 11 χρόνια μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Υεμένη, η Σαουδική Αραβία δείχνει στριμωγμένη «στη γωνία». Αφενός πασχίζει εντός συνόρων να προστατεύσει αεροδρόμια και νευραλγικές ενεργειακές εγκαταστάσεις της «Aramco», διακυβεύοντας την όξυνση εσωτερικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων, ειδικά στο ανατολικό τμήμα. Αφετέρου κλιμακώνει τις αιματηρές αεροπορικές και χερσαίες επιθέσεις κατά των Χούθι στην Υεμένη, πίσω από τον «συνασπισμό» που έχει φτιάξει με τις ντόπιες καθεστωτικές δυνάμεις του Προέδρου Ρασάντ Αλ Αλίμι και ορδές μισθοφόρων. Η έναρξη της επιχείρησης «Αυγή της Υεμένης», που κήρυξε στις 3 Οκτώβρη ο Αλίμι, έχει ήδη προκαλέσει τον θάνατο πολλών αμάχων και εκατοντάδων ενόπλων και από τις δύο πλευρές, τον εκτοπισμό χιλιάδων πολιτών και δεινά σε όσους από αυτούς έχουν εγκλωβιστεί κυρίως στη στρατηγική επαρχία Ταΐζ, σημαντικό μέρος της οποίας βιώνει ελλείψεις τροφίμων και καυσίμων λόγω της πολιορκίας των Χούθι.
Στην πράξη, το κουβάρι των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή μπερδεύεται ολοένα και περισσότερο, με τους λαούς της περιοχής να πληρώνουν για άλλη μια φορά βαρύ φόρο αίματος, ενώ οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο ασφυκτιούν με την ακρίβεια στην Ενέργεια, από την οποία θησαυρίζουν μια χούφτα μονοπωλιακοί όμιλοι.
Αναδημοσίευση από το Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου 17-18/10
