Για τις πυρκαγιές

Σε εξέλιξη ο «πύρινος πόλεμος» που διεξάγεται κάθε καλοκαίρι με θύμα τα δάση της χώρας μας. Καταπατητές, αυθαιρετούντες –με πρώτο το αστικό κράτος και τους εργολάβους, εμπρηστές και οικοπεδοφάγοι με την καραμέλα της κλιματικής αλλαγής στο στόμα και ο αριθμός των δασών μας συρρικνώνεται κάθε χρόνο.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Πυροσβεστικού Σώματος κατά 300% αυξήθηκαν σε σύγκριση με το 1999 οι αποτεφρωμένες δασικές εκτάσεις, μόνο τον Ιούνη του 2000, πρώτο μήνα της αντιπυρικής περιόδου.

Οι δικομματικοί – τρικομματικοί δασοκτόνοι νόμοι

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ από το 1979 και μετά με την πολιτική τους έχουν μετατρέψει τα δάση της χώρας, από πηγή ζωής και δημόσιο αγαθό, σε εμπόρευμα και πεδίο ασύδοτης κερδοσκοπίας για το μεγάλο κεφάλαιο.
Την περίοδο 1991-2005 με κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και πάλι ΝΔ, από τα 11 στρέμματα δασικών εκτάσεων που καίγονταν αναδασωνόταν μόνο το 1!

• Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν έδωσαν ούτε ένα ευρώ όλα αυτά τα χρόνια για τη σύνταξη του Εθνικού Δασολογίου που θα μπορούσε να προστατέψει μεγάλες εκτάσεις σε όλη τη χώρα. Αντίθετα, με τους δασοκτόνους νόμους εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
• Η αρχή έγινε με το νόμο 998/1979, με τον οποίο η τότε κυβέρνηση της ΝΔ επιχείρησε να αποχαρακτηρίσει 25 εκατομμύρια στρέμματα δάσους, βαφτίζοντάς τα «χορτολίβαδα».
  Ακολούθησε ο νόμος 1734/1987 «περί βοσκοτόπων» – επί ΠΑΣΟΚ – με τον οποίο επιχειρήθηκε (εν μέρει με «επιτυχία») να αποχαρακτηριστούν 45 εκατομμύρια στρέμματα δάσους.
• Στη συνέχεια έχουμε τη δασοκτόνα συνταγματική αναθεώρηση του 2001 και τον εκτελεστικό της νόμο 3208/2003 (που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ και εφάρμοσε η ΝΔ), που παρέδωσε στην τσιμεντοποίηση εκατομμύρια στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων, και την ακόμη πιο καταστροφική, αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος που ψήφισε η ΝΔ.
• Τα παραπάνω συμπληρώθηκαν με την εγκατάλειψη κάθε έννοιας πρόληψης των πυρκαγιών και την κατάργηση των Σωμάτων δασοπυρόσβεσης, που έγινε επί ΠΑΣΟΚ το 1998 (χρονιά που κάηκαν χιλιάδες στρέμματα στην Πεντέλη).
  Αντί να ενισχυθεί ο ενιαίος χαρακτήρας της πρόληψης, επαγρύπνησης, προστασίας και δασοπυρόσβεσης και ο συντονισμός των δασικών υπηρεσιών με τις δυνάμεις κατάσβεσης, έγινε ακριβώς το αντίθετο. Επιβλήθηκε το δόγμα της καταστολής, αντί της πρόληψης και ακολουθείται πιστά από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
  Την ίδια χρονιά το Πυροσβεστικό Σώμα ανακοίνωνε ελλείψεις 4.000 δασοπυροσβεστών και υλικοτεχνικής υποδομής.
• Η δασοκτόνα και εμπρηστική πολιτική τους συμπληρώθηκε με την αντιεπιστημονική οριοθέτηση των δασών που προκήρυξε από το 2005 η «Κτηματολόγιο ΑΕ» και που οδήγησε στον αποχαρακτηρισμό έως και του 30% των δασών και δασικών εκτάσεων, ενώ με το νόμο 3127/2003 η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ χάρισε χιλιάδες δασικές εκτάσεις που είχαν τσιμεντωθεί στους ίδιους τους καταπατητές.
• Η μία μετά την άλλη οι κυβερνήσεις του δικομματισμού εφαρμόζουν το «κόλπο» της εξαίρεσης από την αναδάσωση δασικών εκτάσεων, μεταβάλλοντάς τες σε «φιλέτα» οικοπεδοποίησης. Το ίδιο έγινε το 1995, 1998 και 2005 στα καμένα της Πεντέλης, το ίδιο έγινε και το 2007 με έκταση στην Πάρνηθα, που είχε παραχωρήσει ο νόμος 3139/2003 στο καζίνο για τις επεκτάσεις του!

2015-2018, οι δασοκτόνοι νόμοι & νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων κυβέρνησης Τσίπρα

Και ήρθε το Μάτι με τις εκατόμβες θυμάτων Οι εξαγγελίες και η «δέσμη μέτρων» που ούτε λίγο ούτε πολύ παρέπεμπαν στο ότι η κυβέρνηση Συριζα-ΑνΕλ «θα βάλει τέλος στις αυθαιρεσίες», θα προστατέψει τα δάση, θα θεσπίσει νόμους και κανόνες «ώστε να μην γίνει ποτέ ξανά το κακό», αποτελούν στην πραγματικότητα ένα μνημείο κοροϊδίας και ψεύδους.

Όχι μόνο επειδή ο Αλ. Τσίπρας εστίασε σκόπιμα και μόνο στο ζήτημα των αυθαιρέτων, αλλά πολύ περισσότερο επειδή από το Γενάρη του 2015 και μέχρι το καλοκαίρι του 2018, το Τσιπρέικο ψήφισε νέους δασοκτόνους νόμους, που νομιμοποιούν στην ουσία τα αυθαίρετα, που ανάβουν το «πράσινο φως» στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους να καταπατήσουν δασικές εκτάσεις για να υλοποιήσουν επενδυτικά πλάνα, συνεχίζοντας απαρέγκλιτα την πολιτική όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ:

• Διευκόλυνε με νόμους ακόμα περισσότερο τη δράση των μονοπωλιακών ομίλων στα κρατικά δασικά οικοσυστήματα.
• Διατήρησε όλο το νομικό πλαίσιο που θωρακίζει τη διείσδυση των μονοπωλιακών ομίλων, με τη διεύρυνση των νόμιμων επεμβάσεων στα δασικά οικοσυστήματα με την παραχώρηση της χρήσης.
• Προώθησε την ένταση της εμπορευματοποίησης της δασικής γης, μέσω κυρίως της αλλαγής χρήσης της και της εξασφάλισης παράλληλα του απαραίτητου γι’ αυτό χωροταξικού και περιβαλλοντικού πλαισίου.

Ο «Ριζοσπάστης» καταγράφει ως εξής τους βασικούς σταθμούς αυτής της εγκληματικής πολιτικής.

Ένα προς ένα τα βήματα της εγκληματικής πολιτικής

1. Η κυβέρνηση, με το νόμο 4351/2015για τις «βοσκήσιμες γαίες» αποχαρακτήρισε εκατομμύρια στρέμματα δασικών εκτάσεων. Με αυτόν τον τρόπο άνοιξε ο δρόμος ώστε τεράστιες εκτάσεις που εποφθαλμιούσαν τα επιχειρηματικά συμφέροντα να μετατραπούν σε πεδίο για κερδοφόρες μπίζνες.
2. Με το νόμο 4389/2016, που αφορά την «επιτάχυνση κατάρτισης δασικών χαρτών», στην ουσία νομιμοποίησε έμμεσα τους οικισμούς αυθαιρέτων, τους οποίους «βάφτισε» «οικιστικές πυκνώσεις».
   Τι επιχείρημα βρήκε για να δικαιολογήσει τη διατήρηση των αυθαιρέτων; Οτι είναι «ζωτικής σημασίας» να ολοκληρωθούν οι δασικοί χάρτες και το τι θα γίνει με τις «οικιστικές πυκνώσεις θα το λύσει αργότερα»! Έτσι, οι οικισμοί αυτοί αποτυπώνονται στους δασικούς χάρτες με ξεχωριστό χρώμα και αφού εξαιρεθούν από τη διαδικασία ανάρτησης, θα αποστέλλονται τελικά στις Διευθύνσεις Δασών των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων και στο υπουργείο Περιβάλλοντος, το οποίο θα αποφασίσει για την περιβαλλοντική και πολεοδομική τους διαχείριση. Να σημειώσουμε ότι οι οικισμοί αυθαιρέτων που κατά τον ΣΥΡΙΖΑ λέγονται πλέον «οικιστικές πυκνώσεις», σε ποσοστό τουλάχιστον 95% βρίσκονται σε καταπατημένες δημόσιες δασικές εκτάσεις, δάση και αιγιαλό.
3. Με το νόμο 4467/2017, που αφορά τροποποιήσεις διατάξεων για τη δασική νομοθεσία, καταργεί την προστασία των χορτολιβαδικών εκτάσεων στα νησιά από τη δασική νομοθεσία! Αυτό, ως γνωστόν, ήταν ένα πάγιο αίτημα των κατασκευαστικών, τουριστικών ομίλων και ξένων επενδυτών, που χρόνια τώρα ζητούν τέτοιες εκτάσεις για να επενδύσουν. Κάτι που ξεκίνησε να γίνεται, τουλάχιστον σε επίπεδο σχεδιασμών, μετά το συγκεκριμένο νόμο…
4. Η κυβέρνηση έφερε το νόμο 4495/2017, με τον τίτλο «Ελεγχος και Προστασία Δομημένου Περιβάλλοντος». Με αυτόν τον νόμο, τον οποίο η κυβέρνηση παρουσιάζει ως «εργαλείο» κατά της αυθαίρετης δόμησης, εξαιρεί από όλες τις απαγορεύσεις που διέπουν ένα αυθαίρετο τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους στον κλάδο του Τουρισμού! Τι γίνεται σύμφωνα με το νόμο; Καταγράφεται το αυθαίρετο, επιβάλλονται κυρώσεις και προχωρά σε ρυθμίσεις «τακτοποίησης» των αυθαιρέτων. Δηλαδή, με απλά λόγια, δημιουργεί έναν επιπλέον φοροεισπρακτικό μηχανισμό σε βάρος του λαού. Ομως, αυτό που βγάζει μάτι είναι το ότι ενώ ο νόμος απαγορεύει κάθε δικαιοπραξία και κάθε μεταβίβαση ή σύσταση εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο με αυθαίρετο κτίσμα, όπως μίσθωση, άδεια λειτουργίας, ασφάλιση του ακινήτου, κληρονομιά κ.λπ., κάποιοι, ως διά μαγείας, εξαιρούνται από αυτούς τους περιορισμούς. Ποιοι είναι αυτοί; Τα τουριστικά ακίνητα και τα ξενοδοχεία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
   Στην πραγματικότητα, με αυτόν το νόμο δίνει κίνητρα για τους μεγαλοξενοδόχους να διατηρήσουν τα αυθαίρετα μεγαθήριά τους, την ίδια στιγμή που προχωρά στη διαμόρφωση συνθηκών απώλειας σπιτιών που είναι πρώτη κατοικία. Κι αυτό γιατί πολλοί εργαζόμενοι που δεν έχουν να πληρώσουν την «τακτοποίηση», παραδίδουν τα σπίτια τους στις τράπεζες… Για να αντιληφθεί κάποιος τι σημαίνει «τακτοποίηση» για μια εργατική – λαϊκή οικογένεια, απλά αναφέρουμε ότι το τέλος που καλείται να πληρώσει για προσφυγές, ενστάσεις, αντιρρήσεις για το χαρακτήρα των εκτάσεων, αμοιβή ιδιώτη δασολόγου, δικηγόρου, μηχανικού, τοπογράφου μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει τις 4.000 ευρώ…
5. Αφήσαμε για το τέλος το νόμο 4280/2014, με τον οποίο θεσπίστηκε η λεγόμενη «νέα πολιτική για τα δάση», αναγνωρίζοντας τη δράση των μονοπωλιακών ομίλων στα δασικά οικοσυστήματα. 
   Αυτόν τον νόμο δεν τον έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Μάλιστα, προεκλογικά έλεγε ότι θα τον καταργήσει. Ομως, όχι μόνο τον διατήρησε αλλά όλοι οι νόμοι που αναφέραμε παραπάνω ήρθαν για να συμπληρώσουν και να εμπλουτίσουν αυτό το δασοκτόνο έκτρωμα. Θυμίζουμε ότι με το νόμο αυτό παραχωρούνται κρατικά δάση σε μονοπωλιακούς ομίλους για να γίνουν επενδύσεις. Και αυτό γίνεται στο όνομα των κινήτρων προς το κεφάλαιο, για να διευκολύνει και να μειώσει το κόστος της επένδυσης.

Τα χει πει και ο ΣΕΒ

Η κυβέρνηση εμφανίζεται λοιπόν τώρα να θέλει να πατάξει τις αυθαιρεσίες και να βάλει μια τάξη. Ανάμεσα στις ρυθμίσεις που παρουσίασε, ήταν η ηλεκτρονική πλατφόρμα για την καταγραφή των αυθαιρέτων, η ολοκλήρωση του δασολογίου, η ηλεκτρονική έκδοση αδειών για να μην υπάρχουν καθυστερήσεις κ.ά. Ο Αλ. Τσίπρας τόνισε ότι όλα αυτά γίνονται γιατί «είναι χρέος μας απέναντι στους νεκρούς» στο Μάτι «και στους ζωντανούς»…
Εμείς απλά καταγράφουμε ότι πολλά από αυτά τα έχει διατυπώσει ως προτάσεις ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ)! 
Πιο συγκεκριμένα:

Το Μάρτη του 2017, ο ΣΕΒ ζήτησε τη διευκόλυνση επενδύσεων για την υλοποίηση των «μεγάλων εμβληματικών έργων» στο πλαίσιο της «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας σε συνεργασία με το υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων. Στη λίστα των προτάσεων που αποτελεί προτεραιότητα για τον ΣΕΒ και θα διευκολύνει την κερδοφόρα επενδυτική δράση των μονοπωλιακών ομίλων, «ώστε να κινηθούν γρήγορα και σε καθαρό τοπίο στη γη», μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται η δημιουργία ψηφιακών υπηρεσιών για την έκδοση αδειών στις πολεοδομίες, η επίσπευση κατάρτισης δασικών χαρτών και κτηματολογίου, η τράπεζα γης, το ηλεκτρονικό σύστημα διαχείρισης δασών. Ολα αυτά ο ΣΕΒ δεν τα ζητά γιατί οι μεγαλοβιομήχανοι κόπτονται για τα δασικά οικοσυστήματα. Αλλά γιατί αυτά τα τόσο …φιλοπεριβαλλοντικά εάν συνδυαστούν με το νομικό πλαίσιο που θέσπισε η κυβέρνηση και καταγράψαμε παραπάνω, θα επισπεύσουν την επέλαση του μεγάλου κεφαλαίου στα δάση και τις δασικές εκτάσεις…

Άλλωστε, το «καθαρό τοπίο» που ζητά ο ΣΕΒ, αφορά το χαρακτήρα μιας έκτασης (δάσος, μη δασική έκταση κ.λπ.), αλλά και την ιδιοκτησιακή της κατάσταση, ζητήματα που οριστικοποιούνται όταν υπάρξουν οι κυρωμένοι δασικοί χάρτες και οι χάρτες του κτηματολογίου. Βέβαια, ακόμα κι αν δεν έχει ολοκληρωθεί το κτηματολόγιο, αν από τον κυρωμένο – οριστικό δασικό χάρτη μιας περιοχής μια έκταση είναι δημόσια και ισχύει το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου, ο ενδιαφερόμενος όμιλος μπορεί να υλοποιήσει την επένδυση στο κρατικό δάσος.

Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε ότι η Τράπεζα της Ελλάδας σε κλαδική μελέτη με θέμα «Χρήσεις Γης και τουρισμός» το 2014, αναφέρει ανάμεσα σε άλλα ότι «ως βασικότερα ζητήματα που δυσχεραίνουν τις επενδύσεις γης στην Ελλάδα θεωρούνται:
Η ασάφεια όσον αφορά το καθεστώς ιδιοκτησίας και η ασάφεια όσον αφορά τις χρήσεις γης για κάθε γεωτεμάχιο, καθώς και οι αλληλοκαλυπτόμενοι νόμοι χωροταξικού σχεδιασμού». Ως προτεραιότητες θεωρεί την ολοκλήρωση ενός αξιόπιστου και πλήρους κτηματολογίου και την αποσαφήνιση των χρήσεων γης.

Το πραγματικό πρόβλημα

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι το αν θα υπάρχει ή όχι κάποιος νομοθετημένος χωροταξικός σχεδιασμός ή μια κάποια τάξη στο πού και πώς χτίζει κάποιος, όπως σκόπιμα θέλουν να περάσουν οι κυβερνήσεις.
Αλλά το ποιος αποφασίζει, με ποια κριτήρια και σε όφελος ποιου, σχετικά με το χρόνο, το χώρο και τις προτεραιότητες χωροθέτησης σε εθνικό και τοπικό επίπεδο.
Στο πλαίσιο ποιας εξουσίας και για ποιον σχεδιάζεται και υλοποιείται η χωρική πολιτική.

Η δασική γη αποτελεί αντικειμενικά πεδίο επέκτασης των οικονομικών δραστηριοτήτων στο φυσικό χώρο. Το «καθαρό τοπίο» στη γη, στην ιδιοκτησία, δηλαδή «σε ποια γη θα επενδύσουν και σε ποιον ανήκει αυτή» και στη χρήση της, ακόμη κι αν τηρηθούν οι «περιβαλλοντικοί όροι», είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανεμπόδιστη υλοποίηση των κερδοφόρων επιχειρηματικών σχεδίων των μονοπωλιακών ομίλων και στη δασική γη και τις παραλίες.

Γη και θάλασσα στα «πόδια» των ομίλων

Και μπαράζ τροπολογιών – «δώρων» σε βιομήχανους, «επενδυτές» και «πράσινα» αρπακτικά.

4 Δεκέμβρη 2020: Ψηφίζεται στην Ολομέλεια της Βουλής, το νομοσχέδιο για τον «Εκσυγχρονισμό της Χωροταξικής και Πολεοδομικής Νομοθεσίας», το οποίο παραχωρεί «γη και ύδωρ» στους επιχειρηματικούς ομίλους, παρέχοντας και νέες διευκολύνσεις στους «επενδυτές» σε βάρος του περιβάλλοντος, των δασών και των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, της υγείας και της ποιότητας ζωής των λαϊκών στρωμάτων.
Παράλληλα, το νομοσχέδιο βάζει στο στόχαστρο τη μικρή ιδιοκτησία, αφού η κυβέρνηση, προκειμένου να άρει κάθε εμπόδιο στη διευκόλυνση και την επέκταση των «επενδύσεων», δημιουργεί όλες εκείνες τις προϋποθέσεις για την απαξίωση της γης των μικροϊδιοκτητών, ώστε να πουληθεί και μάλιστα «μπιρ παρά» στους «επενδυτές».
Ενώ με προκλητικές τροπολογίες της τελευταίας στιγμής η κυβέρνηση πρόσφερε επιπλέον «κίνητρα» για τη μετατροπή της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης σε «Ελντοράντο» γα τους ομίλους των ΑΠΕ και λοιπούς «επενδυτές», μείωσε κι άλλο την τιμή του ρεύματος για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες και φόρτωσε μερικούς ακόμα «πράσινους φόρους» στην πλάτη των λαϊκών νοικοκυριών.

No es el fuego, es el capitalismo…

2019 – φωτιά στους πνεύμονες του πλανήτη: Σχεδόν 73.000 φωτιές καταγράφηκαν στα δάση του Αμαζονίου από τον Ιανουάριο μέχρι τον Αύγουστο. Το 2018 είχαν σημειωθεί 39.759 φωτιές, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Δορυφορικών Ερευνών της Βραζιλίας (INPE).
Ο αριθμός των πυρκαγιών το 2019 είναι ο μεγαλύτερος που έχει καταγραφεί από τότε που ξεκίνησαν οι μετρήσεις του ινστιτούτου, ενώ φασίστας πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαΐρ Μπολσονάρο κατηγορεί μη κυβερνητικές οργανώσεις για εμπρησμούς που έχουν ως στόχο «να τον βλάψουν».

Δεν είναι φωτιά …είναι καπιταλισμός!