Τη θέση της στις διεργασίες προσπαθεί να κατοχυρώσει και η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Πλεύση Ελευθερίας, παρουσιάζοντας το κυβερνητικό πρόγραμμα με το – ευλόγως – γενικό κι αόριστο σύνθημα «ο άνθρωπος μπροστά».
Μετά από διάφορες σπασμωδικές κινήσεις, που από πολλούς αποδίδονται στη δημοσκοπική υποχώρηση της τελευταίας περιόδου, η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιχείρησε να παρουσιάσει το εν λόγω πρόγραμμα ως αποτέλεσμα της δουλειάς «ενός δικτύου ανθρώπων» για να προσπεράσει την κοινή πεποίθηση για το προσωποπαγές του κόμματός της. Και την ίδια ώρα επιβεβαίωνε μέχρι γελοιότητας το μονοπρόσωπο και αρχηγοκεντρικό κόμμα της, συνομιλώντας… με τον εαυτό της σε βίντεο που με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης την έδειχνε ντυμένη πότε δικαστή, πότε λιμενικό και πότε… αρχαία Αθηναία.
Στα ελάχιστα πιο σοβαρά, επιχείρησε να πείσει πως δεν πρόκειται για κάποιο «μονοθεματικό κόμμα», αφού έτσι υποβαθμίζεται η χρησιμότητά της στο σύστημα, ενώ παρουσίασε ως πρόγραμμα μια συρραφή από μπαγιάτικες συνταγές που έχουν χρησιμοποιηθεί και από άλλα κόμματα, σχήματα και διάττοντες αστέρες. Σε αυτές κυριαρχεί το ξέπλυμα του εχθρικού αστικού κράτους και των θεσμών που εντός τους και με την ορθότερη λειτουργία τους θα χτιστεί τάχα μια «ουσιαστική Δημοκρατία με Συμμετοχή των Ανθρώπων στα Κοινά, με Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, πλήρη Διαφάνεια, Αξιοκρατία, Ισονομία, κατάργηση κάθε είδους προνομίων, ασυλιών και ειδικής μεταχείρισης».
Την ίδια ώρα οι γενικόλογες αναφορές στα οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα, από τα οποία μάλιστα μπορούν δήθεν να «απεξαρτηθούν» οι αστικές κυβερνήσεις, αφήνουν στο απυρόβλητο συνολικά το σύστημα του κέρδους, το κεφάλαιο και το κράτος του, όλα αυτά που όχι μόνο δεν αφήνουν τον άνθρωπο να «έρθει μπροστά», αλλά τον συνθλίβουν μαζί με τις σύγχρονες ανάγκες του.
