Εκπαίδευση – εικόνες ντροπής

Πεύκη μαθητές καφενείο τηλεκπαίδευση

Πανδημία και εκπαίδευση. Έχοντας και ο ίδιος 2 παιδιά μαθητές βιώνω καθημερινά τις δυσλειτουργίες που προκλήθηκαν στην εκπαιδευτική διαδικασία τα τελευταία δύο χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι η πανδημία απλά διογκώνει τα προβλήματα που μαστίζουν την εκπαίδευση. Προβλήματα που «γεννιούνται» από το καπιταλιστικό σύστημα το οποίο ακόμη και για τα σημαντικότερα αγαθά προτάσσει πάνω απ’ όλα το κέρδος

Αφορμή όμως για το συγκεκριμένο κείμενο αποτέλεσαν δύο γεγονότα που συνέβησαν σήμερα. Το πρώτο ήταν το πρωινό τηλεφώνημα του προέδρου του συλλόγου γονέων του δημοτικού σχολείου που πήγαιναν τα παιδιά μου. Όντας πρόεδρος ενός από τους πλέον αγωνιστικούς και δραστήριους συλλόγους γονέων έψαξε να δει τι συμβαίνει με τις πολύτεκνες οικογένειες του σχολείου του. Αυτό το τόσο απλό με το οποίο το υπουργείο δεν καταδέχτηκε να ασχοληθεί. Έτσι λοιπόν με πήρε να με ρωτήσει αν υπάρχει διαθέσιμο κάποιο tablet ή κάποια άλλη συσκευή που να μπορεί να υποστηρίξει της πλατφόρμες τηλεκπαίδευσης για να καλύψει τις ανάγκες μίας οικογένειας με τέσσερα παιδιά !!!!

Το δεύτερο ήταν το δημοσίευμα της Εφημερίδας Πρωινής της Ηλείας που έπεσε στην αντίληψή μου.

Αντιγράφω από το ρεπορτάζ όπως υπάρχει στον παραπάνω σύνδεσμο στο διαδίκτυο:

«Τη στιγμή που το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να διαφημίσει ως απόλυτα επιτυχημένο το εγχείρημα της τηλεκπαίδευσης στα σχολεία ελέω πανδημίας , η πραγματικότητα έρχεται να το διαψεύσει αποδεικνύοντας μάλιστα ότι πέρα από την ελλιπή προετοιμασία για την νέα αυτή πραγματικότητα, εξακολουθούν να υπάρχουν δύο Ελλάδες και μαθητές δύο ταχυτήτων! Είναι οι μαθητές ορεινών κυρίως χωριών αλλά και παιδιά αδύναμων οικογενειών που δεν έχουν ούτε πρόσβαση στο ίντερνετ, ούτε τάμπλετ για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν διαδικτυακά μαθήματα.

Οι εικόνες πραγματικά ντροπής που αντικρίζει κανείς στο χωριό Πεύκη του δήμου Πύργου, 5-6 παιδάκια με μπουφάν και κουκούλες για να μην αρρωστήσουν, να προσπαθούν να μάθουν γράμματα, καθισμένα μέσα στο κρύο, έξω από ένα καφενείο, το μοναδικό που έχει ίντερνετ στο χωριό, να μοιράζονται ένα… κινητό και ένα παλιό λάπτοπ κι αυτά δανεικά, για να μπουν στην πλατφόρμα Webex του Υπουργείου!!..»

Και κάπου παρακάτω συνεχίζει….

«….Να σημειώσουμε δε, ότι ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Περιφέρειας Πύργου έχει επισημάνει τα κακώς κείμενα του όλου εγχειρήματος της τηλεκπαίδευσης και διαμαρτυρηθεί πολλές φορές ζητώντας την εξασφάλιση, με ευθύνη και δαπάνη του κράτους, του αναγκαίου τεχνολογικού εξοπλισμού (laptop ή tablet) και την μέριμνα για δωρεάν και γρήγορη σύνδεση στο διαδίκτυο για όλους τους μαθητές.

Μάλιστα τον Ιούνιο – όπως επισημαίνει ο Σύλλογος σε ανακοίνωσή του- είχαν αποσταλεί πίνακες στο Υπουργείο Παιδείας και την Δ/νση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης που αποτυπώνουν τις ανάγκες των σχολικών μονάδων σε τεχνολογικό εξοπλισμό, όπως και την αδυναμία πρόσβασης πολλών μαθητών σε υπηρεσίες διαδικτύου. Το Υπουργείο όμως εξακολουθεί να επιλέγει να αγνοεί τις ανάγκες αυτές και απλά να «διαφημίζει» μια εξιδανικευμένη κατάσταση, η οποία σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στη σχολική πραγματικότητα…..»

Οι μαθητές του χωριού Πεύκη

Συνεχίζοντας από το σημείο στο οποίο σταματά το συγκεκριμένο δημοσίευμα είναι κατανοητό ότι δεν θα αλλάξουν και πολλά πράγματα αν ευαισθητοποιηθεί κάποιος από το υπουργείο ή κάποιος «φιλάνθρωπος» επιχειρηματίας και προσφέρει σε αυτά τα παιδιά ένα tablet. Απολύτως κατανοητή είναι επίσης η ανάγκη ανατροπής της συγκεκριμένης πολιτικής και του καπιταλιστικού συστήματος που «γεννάει» τέτοιες εικόνες και καταστάσεις.

Η υπουργός παιδείας και η πολιτική που ακολουθεί είναι αυτή που βολεύει τους μεγάλους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς οργανισμούς και τους σχολάρχες. Δική τους επιλογή ήταν και αυτοί την επέβαλαν για τη συγκεκριμένη θέση. Αυτοί είναι που εξακολουθούν να την στηρίζουν μετά από τόσες αποτυχίες. Στόχος τους ήταν από την αρχή να αλλάξουν προς το συμφέρον τους επιδιώκοντας αύξηση των κερδών τους ένα σωρό υπάρχουσες διατάξεις. Αυτός είναι και ο λόγος που μέσα στην πανδημία πέρασε ένα κατάπτυστο νομοσχέδιο για την παιδεία με πολλές ευνοϊκές για τους σχολάρχες ρυθμίσεις μεταξύ των οποίων και η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη.

Για όσους δεν μπορούν να αντιληφθούν την αναγκαιότητα μιας τέτοιας απόφασης και το ποιους εξυπηρετεί ας δούμε και τα παρακάτω. Κατά την διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς με την έναρξη της πανδημίας όλοι εμείς γονείς αλλά και τα παιδιά μας και οι εκπαιδευτικοί των δημόσιων σχολείων βρέθηκαν αντιμέτωποι με μία απελπιστική κατάσταση. Η κατάσταση έγινε τραγική όταν επιβλήθηκε το lockdown χωρίς να έχει γίνει καμία απολύτως προετοιμασία. Να θυμίσω πόσες εβδομάδες ασχολήθηκαν γονείς και μαθητές για να αποκτήσουν απλά τους κωδικούς για να μπορέσουν να εισέλθουν στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο το οποίο παρά το βαρύ όνομα που είχαν φροντίσει να το δώσουν δεν ανταποκρίθηκε ούτε στο ελάχιστο στις απαιτήσεις που προέκυψαν.

Φρεσκάροντας λίγο την μνήμη μας να θυμηθούμε τα τραγελαφικά που ακολούθησαν μετά την έκδοση των κωδικών με την έναρξη της εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης αλλά και όσα ακολούθησαν μέχρι την λήξη της περσινής σχολικής χρονιάς. Όλα αυτά «οδήγησαν» κάποιους να στραφούν προς τα ιδιωτικά σχολεία αφού έβλεπαν ότι η πανδημία θα εξακολουθούσε να υπάρχει και την επόμενη σχολική χρονιά και το υπουργείο δεν έδειχνε καμία διάθεση για ουσιαστικές παρεμβάσεις.

Η αύξηση των μαθητών δημιούργησε πρόβλημα στους σχολάρχες και ανάγκες για νέες αίθουσες αφού ήδη δούλευαν με τον μέγιστο αριθμό μαθητών ανά τάξη. Έτσι για να μην μειωθούν τα κέρδη τους μαζί με τιε υπόλοιπες διατάξεις πέρασε και η αύξηση των μαθητών ανά σχολική αίθουσα και γίναμε η μοναδική χώρα στον κόσμο που ψήφισε κάτι τέτοιο εν μέσω πανδημίας.

Γυρίζοντας πάλι στο σήμερα. Δεν μιλάμε πια για φιάσκο αλλά για μία αθλιότητα. Από την μία μεριά εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς να δοκιμάζονται καθημερινά να φέρουν σε πέρας την διαδικασία της εκπαίδευσης μέσα από αντίξοες συνθήκες. Άθλιες οι υπηρεσίες των εταιρειών τηλεφωνίας, συστήματα και πλατφόρμες που συνεχώς «κολλάνε» ή πέφτουν, μαθητές και γονείς χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό αποκλεισμένοι από την διαδικασία μάθησης. Και οι καλοπληρωμένοι παπαγάλοι των μέσων «ενημέρωσης» μαζί με το υπουργείο να μας ταΐζουν νούμερα που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.

Όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο η κατάσταση. Τα δημόσια σχολεία υποχρεωτικά σε τηλεκπαίδευση πάνω στην πλατφόρμα webex ενώ τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια μπορούν να επιλέγουν τις πλατφόρμες που θα χρησιμοποιούν και οι οποίες λόγω μικρότερου φόρτου λειτουργούν καλύτερα. Πολλά παιδιά κυρίως σε χωριά της επαρχίας αλλά και φτωχών οικογενειών δεν έχουν τα απαραίτητα τεχνολογικά μέσα ώστε να συμμετάσχουν έστω και σε αυτήν την διαδικασία της τηλεκπαίδευσης.

Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Εδώ και τώρα όλοι μαζί γονείς, εκπαιδευτικοί, μαθητές να δυναμώσουμε τη φωνή μας ώστε να ενισχυθεί και να αναβαθμιστεί το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο με τον απαραίτητο εξοπλισμό. Να δοθεί εξοπλισμός σε μαθητές και εκπαιδευτικούς που δεν διαθέτουν. Με ευθύνη του κράτους να υπάρξει μέριμνα ώστε να υπάρχει δυνατότητα σύνδεσης μέσω internet ακόμη και στα πλέον δύσβατα χωριά της επαρχίας.

Πάνω απ’ όλα όμως να πιεστεί το υπουργείο και να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες (περισσότερες σχολικές αίθουσες, περισσότεροι δάσκαλοι και καθηγητές, καθαρίστριες, εξοπλισμός κλπ) ώστε να γίνει το σχολικό περιβάλλον ασφαλές για τους μαθητές. Να γυρίσουν οι μαθητές στο σχολείο και να ξεκινήσει ξανά η διδακτική διαδικασία. Ίσες ευκαιρίες σε όλους τους μαθητές, φτάνει πια η αδιαφορία για την δημόσια εκπαίδευση.

Μ.Κ.

Δείτε ακόμα...