Τα νέα εγκλήματα που διαπράττει το κράτος – τρομοκράτης Ισραήλ στον Λίβανο και η πυραυλική επίθεση του Ιράν στο Ισραήλ, ως αντίποινα στις συνεχιζόμενες εγκληματικές ενέργειες, συνιστούν περαιτέρω γενίκευση και κλιμάκωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Επιβεβαιώνεται ότι το μακελειό στη Γάζα, στη Δυτική Οχθη, στα Υψίπεδα του Γκολάν και τώρα στον Λίβανο, με το βλέμμα στραμμένο στο Ιράν, ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα, με πρωτοφανή επιχείρηση κατασκευής ψευδών ειδήσεων για να δικαιολογηθούν οι αθλιότητες από το Ισραήλ και τους Ευρωατλαντικούς συμμάχους του, που το στηρίζουν στρατιωτικά και πολιτικά για τα δικά τους συμφέροντα.
Εχουν βάλει την υπογραφή τους στη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού όλοι όσοι επικαλούνταν το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», για να καλύψουν τις επιδιώξεις που έχουν ελληνικά μονοπώλια να βάλουν χέρι στη μοιρασιά, αφού, σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 49,5% των παγκόσμια αποδεδειγμένων αποθεμάτων υδρογονανθράκων βρίσκεται στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, ενώ ταυτόχρονα το 30% των θαλάσσιων μεταφορών εξυπηρετείται μέσω της Ερυθράς Θάλασσας.
Στον πόλεμο ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία η αντιπαράθεση περνάει στη φάση που και από τα δύο ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα τίθενται στη διπλωματική ατζέντα και τη στρατιωτική ετοιμότητα τα πυρηνικά όπλα, ενώ γίνονται εκατέρωθεν ανακοινώσεις για νέα είδη «υπερόπλων» και νέες σφαίρες χρήσης, όπως στο Διάστημα.Είναι υπόλογη απέναντι στον λαό η κυβέρνηση της ΝΔ που στέλνει την τρίτη κατά σειρά φρεγάτα, «Σπέτσαι», του Πολεμικού Ναυτικού στην επιχείρηση «Aspides» της Ευρωπαϊκής Ενωσης στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Αντεν, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των Ελλήνων εφοπλιστών και μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Διατηρεί δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού στην περιοχή μέσα από την επιχείρηση του ΟΗΕ UNIFIL με σκοπό το εμπάργκο όπλων στον Λίβανο, καθώς και την επιχείρηση της ΕΕ «EUNAVFOR MED IRINI».
Είναι υπόλογοι επίσης απέναντι στον λαό ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, διάφοροι αντιδραστικοί όπως ο Βελόπουλος και διάφοροι φασίστες που στηρίζουν ένθερμα την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων και στους δύο πολέμους που είναι σε εξέλιξη ακόμα και στον Λίβανο, αλλά και τη συμμετοχή τους σε αποστολές εκτός συνόρων που προπαρασκευάζουν τη διεξαγωγή πολέμων από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.
«Ο πόλεμος συνδέεται αδιάρρηκτα μ’ εκείνο το πολιτικό καθεστώς από το οποίο πηγάζει. Την ίδια πολιτική, που ένα ορισμένο κράτος, μια ορισμένη τάξη στα πλαίσια αυτού του κράτους, εφαρμόζει σε μια μακροχρόνια περίοδο πριν από τον πόλεμο, η ίδια αυτή τάξη τη συνεχίζει και στη διάρκεια του πολέμου, αλλάζοντας μόνο τη μορφή δράσης», όπως αναφέρει ο Λένιν.Ο πόλεμος δεν αποτελεί επίσης ξεχωριστό ζήτημα με δικό του αυτοτελή σκοπό, αλλά οργανικό συστατικό στοιχείο της πολιτικής και της οικονομίας, στης οποίας τις προϋποθέσεις είναι προσδεμένος και της οποίας τις ανάγκες πρέπει να προσαρμόσει για τυχόν νίκες του. Ο πόλεμος επομένως είναι ζήτημα πολιτικής, ως εκφραστή των αντιτιθέμενων οικονομικών συμφερόντων. Δεν διεξάγεται για να τιμωρηθεί ο αντίπαλος από θέμα ηθικής ή δικαιοσύνης, αλλά για να τσακιστεί η αντίσταση που πρόβαλλε η μία πλευρά στην επιδίωξη των συμφερόντων της άλλης πλευράς.
Στις σημερινές συνθήκες του καπιταλισμού ο οικονομικός νόμος για διαρκή συσσώρευση, συγκέντρωση και συγκεντροποίηση κεφαλαίων αποτελεί όρο ζωής για τις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις με σημαντικά μερίδια στη διεθνή καπιταλιστική αγορά, για τα μονοπώλια, τα οποία συνεχώς ανταγωνίζονται μεταξύ τους.
Δημιουργούνται συμμαχίες, στις οποίες εμπλέκονται ισχυρότερα αλλά και πιο αδύναμα καπιταλιστικά κράτη και διαμορφώνονται ομάδες κρατών που στηρίζουν τη μια ή την άλλη πλευρά του ανταγωνισμού. Η ανισόμετρη ανάπτυξη όμως ταυτόχρονα οδηγεί σε συνεχείς αλλαγές της θέσης των μονοπωλίων μέσα σε κάθε κλάδο της οικονομίας, στο εσωτερικό των κρατών και βέβαια στη διεθνή αγορά. Αυτή είναι η αιτία που οδηγεί στην αλλαγή ισχύος μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών και βλέπουμε σήμερα ο ανταγωνισμός ανάμεσα σε ΗΠΑ – ΕΕ και Κίνα – Ρωσία για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα να λύνεται με τα όπλα, και τους λαούς να πληρώνουν το τίμημα.
Το «σήμα» που δίνει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στα ελληνικά μονοπώλια, διά στόματος πρωθυπουργού, Κυρ. Μητσοτάκη, για μεγαλύτερη και πιο θαρραλέα «στροφή στην εξαγωγή κεφαλαίων» περνάει μέσα από τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας και των Ενόπλων Δυνάμεων σε πολέμους εκτός συνόρων, ως τμήμα των δολοφονικών στρατιωτικών επεμβάσεων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Αυτό εξυπηρετούν οι δεκάδες αποστολές των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας σε ασκήσεις – πρόβες πολέμου εκτός συνόρων, αλλά και αυτές που πραγματοποιούνται στη χώρα μας, όπως η γιγαντιαία ΝΑΤΟική άσκηση «Ramstein Flag 24» με τη συμμετοχή 13 χωρών και 140 πολεμικών αεροπλάνων στην 117 Πτέρυγα Μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας στην Ανδραβίδα.
Αυτή είναι η ουσία του πολέμου στην εποχή του ιμπεριαλισμού και εξηγεί γιατί ο κόσμος «φλέγεται» με 56 ενεργές πολεμικές συγκρούσεις, τις περισσότερες σε αριθμό μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.Ο λαός και η νεολαία έχουν τον ίδιο εχθρό και σε καιρούς ιμπεριαλιστικής «ειρήνης» και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο!
Τα γνήσια και υγιή φιλειρηνικά αισθήματα των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών, των αγροτών, του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων και των οικογενειών τους δεν ταυτίζονται σε καμία περίπτωση με τις πολιτικές των κυβερνήσεων και των κομμάτων που προσδένουν τη χώρα όλο και πιο πολύ στις συμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στις συμφωνίες με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τη Σαουδική Αραβία κι άλλα εχθρικά για τους λαούς καπιταλιστικά κράτη. Αυτών που έχουν μετατρέψει όλη τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου για τους δολοφόνους των λαών, παραχωρώντας τους οδικούς άξονες, λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηροδρόμους, νοσοκομεία, στρατόπεδα, επιδιώκοντας να πείσουν και το προσωπικό τους να στηρίζει κάτι τέτοιο.
Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εναποθέσουν το μέλλον τους σε αυτούς που σήμερα σε «ειρηνική περίοδο» στο εχθρικό κράτος και τις κυβερνήσεις που έχουν νομιμοποιήσει την εκμετάλλευση, τη φτώχεια και τη βαρβαρότητα, που τους αφήνει απροστάτευτους στον χώρο δουλειάς, να αναστενάζουν για να βγάλουν τον μήνα, τα σχολεία και τα νοσοκομεία να υπολειτουργούν, να είναι έρμαια σε κάθε φυσικό φαινόμενο, ενώ ακούνε καθημερινά για νέα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και των παράσιτων – μετόχων τους.
Το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, οι αξιωματικοί και οι υπαξιωματικοί ζουν και οι ίδιοι τις δυσκολίες με τις οικογένειές τους, τις επιπτώσεις του εχθρικού κράτους και των κυβερνήσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις αντιμετωπίζουν αδιέξοδα, ιδιαίτερα όσοι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν οικογένεια. Και ο πιο καλοπροαίρετος μπορεί να δει με τα ίδια του τα μάτια πλέον ότι είναι πολιτική η επιλογή πρόσδεσης της χώρας και των Ενόπλων Δυνάμεων στις συμμαχίες του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, η εμπλοκή στον πόλεμο, που εκφράζει τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και όχι του λαού.Αποτελούν παράδειγμα οι δίκαιες διεκδικήσεις των στρατιωτικών μέσα από τις συνδικαλιστικές τους ενώσεις. Επιβεβαιώνουν την ανάγκη παντού, σε κάθε χώρο, ότι χρειάζεται οργάνωση και διεκδίκηση για να υπερασπιστούν τη ζωή των ίδιων και των οικογενειών τους απέναντι στο κράτος και τις κυβερνήσεις. Πρέπει να στηριχτεί η καταγγελία της Ενωσης Στρατιωτικών της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων, η οποία εξέφρασε την αντίθεσή της στη διαταγή που έφτασε στους σχηματισμούς του Γ’ Σώματος Στρατού για αναγκαστική συμμετοχή στη στρατιωτική αποστολή της ΕΕ στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη («EUFOR Althea»), και καταγγέλλει ειδικά το γεγονός ότι αγνοείται ως κριτήριο η επιθυμία ή όχι του στελέχους να πάρει μέρος σε τέτοιου είδους αποστολές.
Εκατόν δέκα χρόνια μετά την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και 85 χρόνια μετά την έναρξη του Β’ ΠΠ, τα τύμπανα του πολέμου ηχούν ξανά, ενώ σε αυτήν τη φάση δεν εντοπίζεται κανένα στοιχείο περιορισμού των πολεμικών εστιών από τα εμπλεκόμενα καπιταλιστικά κράτη και συμμαχίες, αλλά το αντίθετο.
Διέξοδο από το σύστημα που το μόνο που έχει να προτείνει πλέον είναι φτώχεια με το πιστόλι στον κρόταφο ή πόλεμος μπορεί να τη δώσει μόνο ο εργαζόμενος λαός στον αγώνα για τον σοσιαλισμό, εκεί που μπορεί πραγματικά να αξιοποιηθούν οι μεγάλες δυνατότητες της εποχής για να «ανθρωπέψει ο άνθρωπος».
Η άντληση πολύτιμων διδαγμάτων από την Ιστορία των αγώνων του τόπου μας επιβεβαιώνει ότι σε κάθε πολεμική εμπλοκή μόνο ο λαός οργανωμένος, και οι αξιωματικοί με τους φαντάρους, συμπορευόμενοι με το ΚΚΕ, κατάφεραν να υπερασπιστούν τη ζωή, τα δικαιώματα και τις περιουσίες τους από τους ντόπιους και ξένους καπιταλιστές και τις κυβερνήσεις τους. Αυτό εκφράστηκε με τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΕΛΑΣ) το 1942 – 1945, στρατιωτικό σκέλος του ΕΑΜ και των κομμουνιστών, του ένοπλου λαού, κατά την τριπλή κατοχή της Ελλάδας στον οποίο προσχώρησαν εκατοντάδες αξιωματικοί. Ο λαός και το ΚΚΕ τίμησαν την αταλάντευτη στάση και τη συμβολή τους στους αγώνες του λαού γράφοντας ηρωικές σελίδες στην υπεράσπιση του λαού και του τόπου. Αξιωματικοί με τη στάση τους συνέβαλαν πρωτοπόρα μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, όπως τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής Στέφανος Παπαγιάννης και Βασίλης Βενετσανόπουλος, και πολλοί άλλοι.
Δεν χωράει καθυστέρηση, χρειάζεται τώρα να εκφραστεί συμπόρευση του λαού με τους φαντάρους και γενικότερα τους στρατευμένους με το ΚΚΕ. Να δυναμώσει ο αγώνας για: Απεμπλοκή της Ελλάδας από τους πολέμους. Εξω το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ, να κλείσουν όλες οι βάσεις από τη χώρα. Κανένας στρατιωτικός και φαντάρος εκτός συνόρων.
Νίκος ΛΑΠΠΑΣ
Μέλος του Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ για τις Ενοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας,υπεύθυνος για τους φαντάρους
