Επίσκεψη στη Σόφια και στον νέο πρωθυπουργό της Βουλγαρίας, Rumen Radev, πραγματοποίησε χτες ο Κυρ. Μητσοτάκης, με γεμάτη ευρωατλαντική ατζέντα και τα σχέδια του κεφαλαίου ανά χείρας.
Σύμφωνα με το Μαξίμου, «προχώρησαν σε συνολική επισκόπηση των διμερών σχέσεων και διατύπωσαν αμοιβαία βούληση για την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας, ιδιαίτερα στους τομείς της συνδεσιμότητας – Ενέργειας και μεταφορών – της άμυνας, της διαχείρισης διασυνοριακών υδάτινων πόρων, αλλά και συντονισμού σε ζητήματα αμοιβαίου ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος».
Στις κοινές τους δηλώσεις, ανάμεσα στα «πολλά θέματα τα οποία αφορούν τη διμερή μας συνεργασία», ο Μητσοτάκης ξεχώρισε τις «επενδύσεις διασυνδεσιμότητας, τη σημασία ενός κάθετου διαδρόμου υποδομών, ο οποίος θα συνδέσει την Ελλάδα, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και ενδεχομένως να φτάσει μέχρι την Ουκρανία, ζητήματα τα οποία αφορούν την ενεργειακή διασύνδεση, τη δυνατότητα υλοποίησης του κάθετου διαδρόμου διακίνησης φυσικού αερίου», προωθώντας βέβαια κατά γράμμα τον σχετικό αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό που οξύνει την κόντρα με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα για έλεγχο αγορών και διαύλων.
Εφερε για παράδειγμα το γεγονός ότι «η Ελλάδα ήταν αυτή η οποία ολοκλήρωσε τον IGB σε χρόνο ρεκόρ, σε μία εποχή όπου υπήρχε μεγάλη ανάγκη παροχής φυσικού αερίου στη Βουλγαρία, στην πρώτη φάση του πολέμου μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας. Οπότε, η δυνατότητα για συνεργασία στον τομέα αυτόν είναι πραγματικά πολύ σημαντική και μπορούμε από κοινού να διεκδικήσουμε σημαντικούς ευρωπαϊκούς πόρους για να κινηθούμε σε αυτή την κατεύθυνση».
Στρατιωτικά και επιχειρηματικά σχέδια πάνε μαζί
Επειδή, εξάλλου, μπίζνες και πόλεμος πάνε μαζί, επικέντρωσε και «στην ενίσχυση της αμυντικής μας συνεργασίας», θυμίζοντας ότι στον ευρωατλαντικό καταμερισμό η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε, στην προηγούμενη φάση της σύγκρουσης στο Ιράν, με Patriot και μαχητικά αεροσκάφη να καλύψει τον εναέριο χώρο της Βουλγαρίας.
«Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα βήματα τώρα που αποκτούμε και ενιαίο αμυντικό εξοπλισμό, για να ενισχύσουμε την αμυντική συνεργασία προς όφελος και των διμερών σχέσεων αλλά και συνολικά της NATOικής συμμαχίας», είπε ο πρωθυπουργός, αναδεικνύοντας και την πραγματική φύση πανάκριβων εξοπλισμών που γίνονται για σκοπούς της λυκοσυμμαχίας, με ταυτόχρονη στοίχιση των Ενόπλων Δυνάμεων στα τέτοια προτάγματα.
Διόλου τυχαία, χτες ολοκληρώθηκε στη Θεσσαλονίκη η 19η ετήσια Σύνοδος Αρχηγών Ενόπλων Δυνάμεων των Βαλκανικών χωρών, όπου συζητήθηκαν μεταξύ άλλων και «οι προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή». Καθώς, άλλωστε, μετέβησαν κατόπιν με τον Ράντεφ στο Μαυροβούνιο για τη Σύνοδο ΕΕ – Δυτ. Βαλκανίων, ο Μητσοτάκης επανέλαβε άλλον έναν στόχο των ΕΕ και ΝΑΤΟ, την ευρωατλαντική ενσωμάτωση σύσσωμης της Δυτικοβαλκανικής.
Αποτυπώνοντας, ωστόσο, και τις εσωτερικές τους αντιθέσεις, αναφέρθηκε και στις «δύσκολες διαπραγματεύσεις που αφορούν το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο», επιμένοντας π.χ. – στο πλαίσιο στροφής τους στην πολεμική οικονομία – ότι «η ευρωπαϊκή άμυνα και θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από καινούργια εργαλεία ευρωπαϊκού δανεισμού, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά θα κατανεμηθούν με έναν τρόπο δίκαιο σε όλες τις χώρες και θα εξυπηρετούν αμυντικές ανάγκες ολόκληρης της ευρωπαϊκής ηπείρου».
Εκανε, δε, σαφές ότι καθώς έρχεται ελληνική προεδρία στο Συμβούλιο της ΕΕ το β’ εξάμηνο του 2027, η κυβέρνηση θα δουλέψει «και με τους εταίρους μας και με τις προεδρίες οι οποίες προηγούνται, ώστε το ζήτημα αυτό να τεθεί πια με πολύ μεγαλύτερη συστηματικότητα στην ευρωπαϊκή ατζέντα».
Αγωγοί και δρόμοι για τα κέρδη και τους πολέμους
Κληθείς, παραπέρα, να σχολιάσει το γεγονός ότι Βουλγαρία και Ελλάδα είναι «διάδρομος – κλειδί για τη ΝΑ Ευρώπη στον τομέα της Ενέργειας» και να διευκρινίσει «ποια θα είναι τα επόμενα βήματα σε αυτή την κατεύθυνση ενόψει του Κάθετου Διαδρόμου», επανέλαβε «τη σημασία που αποδίδουμε στις ενεργειακές διασυνδέσεις μεταξύ των δύο χωρών», επιμένοντας ότι ο «Κάθετος Διάδρομος» φυσικού αερίου «αναβαθμίζει ουσιαστικά τη γεωπολιτική θέση» των αστικών τάξεων των δύο χωρών, «καθώς γινόμαστε πια πάροχοι ενεργειακής ασφάλειας για πολλές χώρες οι οποίες βρίσκονται βορείως της Ελλάδος και της Βουλγαρίας».
«Εγώ οραματίζομαι έναν χερσαίο διάδρομο, ο οποίος θα συμπεριλαμβάνει αυτοκινητοδρόμους, σιδηροδρόμους, ο οποίος θα ενώνει τα λιμάνια της Ελλάδος και θα καταλήγει μέχρι την Ουκρανία. Αυτό προφανώς απαιτεί τη συνεργασία και της Βουλγαρίας, αλλά τη συνεργασία και της Ρουμανίας. Φιλοδοξούμε ότι μια τριμερής συζήτηση μεταξύ των δύο χωρών μπορεί να μας οδηγήσει σε αυτή την κατεύθυνση», πρόσθεσε, βάζοντας ένα συνολικό σχέδιο, που σημειωτέον βρίσκει εμπόδια από ανταγωνιστικά δίκτυα άλλων χωρών – μελών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Βλέπουν ανάπτυξη εκεί που ο λαός βλέπει φτώχεια
Τι κερδίζουν από όλα αυτά, στον κόσμο του κεφαλαίου, τα πλατιά λαϊκά στρώματα; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης ρωτήθηκε χτες στην τακτική ενημέρωση των δημοσιογράφων για την ξέφρενη κούρσα πληθωρισμού και ακρίβειας.
«Ο πληθωρισμός μας πράγματι είναι ο 3ος υψηλότερος στην Ευρωζώνη. Οι λόγοι σύμφωνα με το οικονομικό επιτελείο είναι τρεις. Επιγραμματικά: Για να ξέρει ο κόσμος, το ενεργειακό μείγμα περιλαμβάνει πολύ περισσότερο πετρέλαιο και φυσικό αέριο, σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δεύτερον, η οικονομία μας είναι σε φάση σχετικά γρήγορης ανάπτυξης, ενώ η ευρωπαϊκή είναι σε αναιμική φάση ανάπτυξης. Και τρίτον, έχουμε μακράν το μεγαλύτερο σε όρους ΑΕΠ πρόγραμμα RRF στην ΕΕ, το οποίο είναι και backloaded, δηλαδή το 2026, με απλά λόγια, πέφτουν πολλά λεφτά στην αγορά από την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης, τα οποία ενισχύουν τη ζήτηση και τις πληθωριστικές πιέσεις», είπε.
Στο μεταξύ, ο ίδιος ο πρωθυπουργός διαφημίζει το φυσικό αέριο ως βασικό μεταβατικό καύσιμο της Ελλάδας, όπως και τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης που έχουν μπουκώσει με ζεστό παραδάκι μια σειρά από επιχειρηματικούς ομίλους.
Κληθείς, δε, ο Μαρινάκης να σχολιάσει το γεγονός ότι, με βάση και τα ίδια τους τα λεγόμενα, τα λαϊκά στρώματα χάνουν και στην ανάπτυξη την οποία επαγγέλλεται η κυβέρνηση, χάνουν και στη στασιμότητα, χάνουν και στην ύφεση, αντέτεινε ότι «δυστυχώς ή ευτυχώς, ευτυχώς για την ανάπτυξη και δυστυχώς για τον πληθωρισμό, συμβαδίζει ο δείκτης ο ένας με τον άλλον, δηλαδή όταν έχεις ανάπτυξη της οικονομίας έχεις πληθωρισμό», και ότι «στόχος» τους «είναι η ανάπτυξη και η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών να είναι μεσοσταθμικά μεγαλύτερη απ’ ό,τι η άνοδος των τιμών»…
Πηγή: Ριζοσπάστης
