Τοπόσημα και μνημεία προς τιμήν του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας επισκέφτηκε το πρωί της Παρασκευής ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Τον Δ. Κουτσούμπα συνόδευαν η Θεανώ Καπέτη και η Ελένη Μπέλλου, μέλη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ο Δημήτρης Γόντικας, ο Θανάσης Παφίλης και ο Ρίζος Μαρούδας, μέλη της ΚΕ, και η Διαμάντω Μανωλάκου, βουλευτής του ΚΚΕ.
Στο πλαίσιο της επίσκεψης πέρασε από το μνημείο του ΚΣ της ΚΝΕ στην Πύλη Πρεσπών, το οποίο τοποθετήθηκε προς τιμήν των μαχητών και μαχητριών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας το 2008, στο πλαίσιο της 17ης Αντιιμπεριαλιστικής Κατασκήνωσης της ΚΝΕ. Στην Πύλη Πρεσπών ήταν η έδρα του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ, της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης και της ΚΕ του ΚΚΕ.
Στη συνέχεια επισκέφτηκε τον Πυξό, όπου από την 1η έως τις 8 Μάρτη 1949 πραγματοποιήθηκε μέσα στη φωτιά της μάχης η Α΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Πανελλαδικής Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών, με τη συμμετοχή εκατοντάδων γυναικών που έφτασαν εκεί ύστερα από εξαντλητικές πορείες, με το όπλο στο χέρι.
Τοπόσημα και μνημεία προς τιμήν του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας επισκέφτηκε το πρωί της Παρασκευής ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Τον Δ. Κουτσούμπα συνόδευαν η Θεανώ Καπέτη και η Ελένη Μπέλλου, μέλη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ο Δημήτρης Γόντικας, ο Θανάσης Παφίλης και ο Ρίζος Μαρούδας, μέλη της ΚΕ, και η Διαμάντω Μανωλάκου, βουλευτής του ΚΚΕ.
Στο πλαίσιο της επίσκεψης πέρασε από το μνημείο του ΚΣ της ΚΝΕ στην Πύλη Πρεσπών, το οποίο τοποθετήθηκε προς τιμήν των μαχητών και μαχητριών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας το 2008, στο πλαίσιο της 17ης Αντιιμπεριαλιστικής Κατασκήνωσης της ΚΝΕ. Στην Πύλη Πρεσπών ήταν η έδρα του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ, της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης και της ΚΕ του ΚΚΕ.
Στη συνέχεια επισκέφτηκε τον Πυξό, όπου από την 1η έως τις 8 Μάρτη 1949 πραγματοποιήθηκε μέσα στη φωτιά της μάχης η Α΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Πανελλαδικής Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών, με τη συμμετοχή εκατοντάδων γυναικών που έφτασαν εκεί ύστερα από εξαντλητικές πορείες, με το όπλο στο χέρι.1 / 4
«Κατέκτησαν πανάξια την ισότιμη θέση τους με έπαθλο τον σεμνό τίτλο “αγωνίστρια”», σημειώνεται στο μνημείο που έχει τοποθετήσει εκεί η ΚΕ του ΚΚΕ. Το μνημείο πλαισιώνει μόνιμη έκθεση με φωτογραφικά και άλλα ντοκουμέντα από τη Συνδιάσκεψη, τις ξένες αντιπροσωπείες, τις μαχήτριες αντιπροσώπους από τη Ρούμελη και τη Θεσσαλία να φτάνουν στον Πυξό, τη συνάντηση με τον Πωλ Ελυάρ. Ο Πυξός κατοικούνταν από 489 κατοίκους το 1940. Δόθηκε ολόψυχα, όπως και άλλα χωριά της Πρέσπας, στον αγώνα του ΔΣΕ. Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ οι περισσότεροι κάτοικοί του πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς, το χωριό ερημώθηκε και γκρεμίστηκε.
Επόμενος σταθμός ήταν το Βροντερό, στην προτομή του Πέτρου Κόκκαλη, γιατρού – καθηγητή Χειρουργικής και υπουργού στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση. Την προτομή έχει τοποθετήσει η ΚΕ του ΚΚΕ και εκεί σημειώνεται: «Μπήκε βαθιά στην ανθρώπινη ψυχή, πιο βαθιά στη γνώση του κόσμου, στρατεύτηκε για τη δημιουργία του μελλούμενου πολιτισμού».
Και στη συνέχεια η σπηλιά – νοσοκομείο του Βροντερού, η «σπηλιά του Κόκκαλη», που διαμορφώθηκε σε τρία επίπεδα για να φιλοξενεί έως και 300 βαριά τραυματίες, προστατεύοντάς τους από τους αδιάκοπους βομβαρδισμούς και αποτελώντας έναν ακόμη άθλο της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Δημοκρατικού Στρατού.
Κατά την επίσκεψη εκεί, ο Δ. Γόντικας σημείωσε ότι αρχικά το νοσοκομείο ήταν στο χωριό, στο Βροντερό, σε σπίτια. Τα εντόπισε ο αστικός στρατός και άρχισε να τα βομβαρδίζει. Φύγανε και πήγανε έξω από το χωριό και φτιάξανε αμπριά και μετακίνησαν εκεί το νοσοκομείο. Και πάλι το έμαθε ο στρατός και άρχισε να βομβαρδίζει και εκεί. Έτσι, προετοίμασαν αυτή τη σπηλιά το καλοκαίρι του 1949 για να προστατευτούν από τους βομβαρδισμούς. Στη σπηλιά λειτουργούσε νοσοκομείο για αρρώστους και τραυματίες.
Επίσης, ο Γ. Ζελιλίδης, συγγραφέας της έκδοσης η «Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ», η οποία μόλις κυκλοφόρησε από τη «Σύγχρονη Εποχή» πρόσθεσε: «Μέσα σε μια νύχτα, στις 7 Ιούλη 1949, όλοι οι τραυματίες μεταφέρθηκαν από τα αμπριά και ήρθαν εδώ πέρα. Το μόνο που έκανε ο στρατός ήταν ότι έκαψε το κουρείο από τον βομβαρδισμό που ήταν τα αμπριά. Δηλαδή λειτουργούσε από τις 7 Ιουλίου του ’49 μέχρι τις 14 Αυγούστου».
Χειρουργεία λειτουργούσαν στο Τίρνοβο. Εκεί, αύριο, Σάββατο 4 Ιούλη, στις 11.00 π.μ. θα γίνει η αποκάλυψη του συγκροτήματος των Υγειονομικών Υπηρεσιών του ΔΣΕ και θα εγκαινιαστεί η μόνιμη έκθεση. Θα μιλήσει ο Γιάννης Κανάτσιος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Δυτικής Μακεδονίας.
«Κατέκτησαν πανάξια την ισότιμη θέση τους με έπαθλο τον σεμνό τίτλο “αγωνίστρια”», σημειώνεται στο μνημείο που έχει τοποθετήσει εκεί η ΚΕ του ΚΚΕ. Το μνημείο πλαισιώνει μόνιμη έκθεση με φωτογραφικά και άλλα ντοκουμέντα από τη Συνδιάσκεψη, τις ξένες αντιπροσωπείες, τις μαχήτριες αντιπροσώπους από τη Ρούμελη και τη Θεσσαλία να φτάνουν στον Πυξό, τη συνάντηση με τον Πωλ Ελυάρ. Ο Πυξός κατοικούνταν από 489 κατοίκους το 1940. Δόθηκε ολόψυχα, όπως και άλλα χωριά της Πρέσπας, στον αγώνα του ΔΣΕ. Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ οι περισσότεροι κάτοικοί του πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς, το χωριό ερημώθηκε και γκρεμίστηκε.
Επόμενος σταθμός ήταν το Βροντερό, στην προτομή του Πέτρου Κόκκαλη, γιατρού – καθηγητή Χειρουργικής και υπουργού στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση. Την προτομή έχει τοποθετήσει η ΚΕ του ΚΚΕ και εκεί σημειώνεται: «Μπήκε βαθιά στην ανθρώπινη ψυχή, πιο βαθιά στη γνώση του κόσμου, στρατεύτηκε για τη δημιουργία του μελλούμενου πολιτισμού».
Και στη συνέχεια η σπηλιά – νοσοκομείο του Βροντερού, η «σπηλιά του Κόκκαλη», που διαμορφώθηκε σε τρία επίπεδα για να φιλοξενεί έως και 300 βαριά τραυματίες, προστατεύοντάς τους από τους αδιάκοπους βομβαρδισμούς και αποτελώντας έναν ακόμη άθλο της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Δημοκρατικού Στρατού.
Κατά την επίσκεψη εκεί, ο Δ. Γόντικας σημείωσε ότι αρχικά το νοσοκομείο ήταν στο χωριό, στο Βροντερό, σε σπίτια. Τα εντόπισε ο αστικός στρατός και άρχισε να τα βομβαρδίζει. Φύγανε και πήγανε έξω από το χωριό και φτιάξανε αμπριά και μετακίνησαν εκεί το νοσοκομείο. Και πάλι το έμαθε ο στρατός και άρχισε να βομβαρδίζει και εκεί. Έτσι, προετοίμασαν αυτή τη σπηλιά το καλοκαίρι του 1949 για να προστατευτούν από τους βομβαρδισμούς. Στη σπηλιά λειτουργούσε νοσοκομείο για αρρώστους και τραυματίες.
Επίσης, ο Γ. Ζελιλίδης, συγγραφέας της έκδοσης η «Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ», η οποία μόλις κυκλοφόρησε από τη «Σύγχρονη Εποχή» πρόσθεσε: «Μέσα σε μια νύχτα, στις 7 Ιούλη 1949, όλοι οι τραυματίες μεταφέρθηκαν από τα αμπριά και ήρθαν εδώ πέρα. Το μόνο που έκανε ο στρατός ήταν ότι έκαψε το κουρείο από τον βομβαρδισμό που ήταν τα αμπριά. Δηλαδή λειτουργούσε από τις 7 Ιουλίου του ’49 μέχρι τις 14 Αυγούστου».
Χειρουργεία λειτουργούσαν στο Τίρνοβο. Εκεί, αύριο, Σάββατο 4 Ιούλη, στις 11.00 π.μ. θα γίνει η αποκάλυψη του συγκροτήματος των Υγειονομικών Υπηρεσιών του ΔΣΕ και θα εγκαινιαστεί η μόνιμη έκθεση. Θα μιλήσει ο Γιάννης Κανάτσιος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Δυτικής Μακεδονίας.
