Europa Conference League: Η ατυχία πέθανε

UEFA CONFERENCE LEAGUE 2021-2022 / ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΑ / ΑΕΚ – ΒΕΛΕΖ ΜΟΣΤΑΡ (ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)

Ο Άρης και η ΑΕΚ αποκλείστηκαν από τα προκριματικά του Europa Conference League από την Astana και την Velez αντίστοιχα. 2 ομάδες έμειναν για να κουβαλήσουν την Ελλάδα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για ακόμα μία χρονιά. Γι’ αυτούς τους αποκλεισμούς δεν υπάρχουν δικαιολογίες.

Έκανε μάγκες τους άγνωστους

Μια ομάδα από τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, που βγήκε τρίτη σε αυτό το πρωτάθλημα και επέστρεψε στην Ευρώπη μετά από 33 χρόνια απέκλεισε την ΑΕΚ. Την τελευταία φορά που η Velez έπαιξε εκτός των συνόρων, υπήρχε ακόμη η Γιουγκοσλαβία.

Πέρυσι, η ΑΕΚ απέκλεισε την 4η ομάδα της Γερμανίας. Τα έκανε θάλασσα βέβαια στους ομίλους του Europa League, κερδίζοντας, μόνο μία φορά, τη Zorya Luhansk.

Αυτό το αποτέλεσμα πέρυσι θα την έστελνε στην επόμενη φάση. Η κατάργηση των εκτός έδρας γκολ όμως λειτούργησε εις βάρος της Ένωσης. Και πάλι όμως δεν θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή από τους φιλάθλους μια πρόκριση με εκτός έδρας γκολ.

Ναι, τα πέναλτι είναι μια διαδικασία που βασίζεται και στην τύχη. Η ΑΕΚ όμως απέτυχε, μόνο και μόνο επειδή χρειάστηκε να φτάσει σε αυτά. Και δεν χρειαζόταν παρά το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα, για να φανούν οι ικανότητες των κιτρινόμαυρων του Νότου.

Αρκετοί αναφέρουν τις οικονομικές επιπτώσεις του αποκλεισμού. Σαν να χαίρονται και να ενθουσιάζονται οι οπαδοί των άλλων ομάδων, γιατί η ΑΕΚ καραδοκούσε να αρπάξει τον Messi και μετά τον αποκλεισμό δεν θα μπορέσει οικονομικά…

Ένα ξαναζεσταμένο φαγητό δεν έχει ποτέ την ίδια γεύση που είχε όταν μαγειρεύτηκε. Η ένωση μοιάζει κολλημένη στο 2018. Οι ίδιοι παίκτες ανακυκλώνονται, ενώ δεν πιάνουν την ίδια απόδοση. Ακόμα και ο Jimenez, τα τελευταία 3 χρόνια, προπόνησε την ομάδα 2 φορές. Αν δεν σοβαρευτεί, δώσει επιτέλους εξουσία σε έναν προπονητή και στήσει ένα πλάνο, τότε θα μείνει στα ίδια. Ο Vranjes, ο Araujo, ο Μάνταλος και ο Jimenez θα έρχονται, θα φεύγουν, θα έχουν όλοι προσδοκίες γι’ αυτούς, στις οποίες ποτέ δεν πρόκειται να ανταποκριθούν, θα τσακώνονται και η ΑΕΚ θα τρέχει βαθμολογικά να πιάσει τους υπόλοιπους, πάλι. Και στο τέλος θα θυμηθούν να ανακοινώσουν/γράψουν για το γήπεδο.

Οι κιτρινόμαυροι του Βορρά

Το να ζητά κανείς περισσότερα από τον Άρη κινείται επικίνδυνα σε ένα πεδίο που οι γραμμές οι οποίες διαχωρίζουν το αυτονόητο από την αχαριστία είναι πολύ θολές. Τα οικονομικά του δεν πάνε καλά, αλλά έχει μια καλή ομάδα και ένα βαρύ όνομα. Η Astana το τελευταίο δεν το έχει.

Η νύχτα στο Νουρ Σουλτάν ήταν καταστροφική. Η αντίπαλος έπαιξε για 14 λεπτά με 10 παίκτες και ο Άρης πάλι δεν σκόραρε. Χθες, δέχθηκε γκολ στην παράταση, αφού κατάφερε να ισοφαρίσει τον αριθμό των γκολ. Σαν μια επανάληψη όσων έγιναν πριν 2 σεζόν με τη Molde.

Ίσως, απλά ο Άρης θα πρέπει να αποδεχθεί τη μοίρα του. Σαφώς, η Astana ήταν ένας πιο σοβαρός αντίπαλος με μεγαλύτερο πρεστίζ από τη Velez, με παρόμοιο μπάτζετ αυτού των κιτρινόμαυρων, αλλά η ομάδα της Θεσσαλονίκης κουβαλά και ένα όνομα.

Ο Θεός του πολέμου έχει καλούς παίκτες και έναν από τους καλύτερους Έλληνες προπονητές. Πέρυσι, πραγματοποίησε μια εξαιρετική σεζόν και παραλίγο να κερδίσει τη δεύτερη θέση (σε κάποια φάση προπορευόταν κιόλας στο πρωτάθλημα). Αλλά για πόσο ένα «κρίμα» θα ακολουθεί μια ομάδα, μέχρι να την στοιχειώσει σαν φάντασμα ή να το ξορκίσει μια και καλή;

Και η Ελλάδα;

Από τις 5 έχουμε πέσει στις 4 ομάδες που στέλνουμε στην Ευρώπη. Ναι, φυσικά και μπορούμε να πάμε πιο κάτω στο ranking. Η Αυστρία, η Σερβία και η Κύπρος περνούν αυτή τη στιγμή την Ελλάδα. Δεν φταίνε γι’ αυτό οι κακές κληρώσεις. Δεν φταίνε οι διαιτησίες. Δεν ξυπνούν 7-8 χρόνια τώρα οι Ευρωπαίοι διαιτητές με έχθρα απέναντι στην Ελλάδα.

Μια νοοτροπία ξεπεσμένου αριστοκράτη φταίει για όλα. Όχι, δεν κάνουμε ποτέ λάθος. Ο τρόπος που διοικούμε είναι ο σωστότερος. Για τους αποκλεισμούς φταίνε πάντα οι άλλοι. Η βόλεψη στο «πρώτος στο χωριό και τελευταίος στην πόλη» φταίει επίσης. Άρνηση αυτοκριτικής και ένα ωραίο αφήγημα για να πουληθεί στους οπαδούς χρειάζεται και όλα μέλι γάλα. «Ο Ολυμπιακός παίρνει πρωτάθλημα από τα λεφτά που κερδίζει στο Champions League.» Το σημείο καμπής για να αλλάξει η κατάσταση θα είναι όταν τεθεί το ερώτημα «Κι εμείς τι κάνουμε για να πάμε καλά στην Ευρώπη;»

Έτσι, για να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα, οι αξιοπρεπείς πορείες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (ούτε καν οι καλές) φαίνεται πως χρειάζονται σχεδιασμό και φυσικά ενίσχυση του ρόστερ. Δεν έρχονται με κανένα μαγικό τρόπο. Χωρίς προσπάθεια για παράδειγμα.

Ούτε στο Conference League δεν αντέχουν οι ελληνικές ομάδες. Δεν πρέπει να χάνεται η πίστη σε αυτές. Αν η UEFA φιλοτιμηθεί και φτιάξει και 4η διοργάνωση, ίσως καταφέρουν κι εκεί να αποτύχουν.

Ένα καλό σχέδιο, για να αποτύχει κάποια πιθανή, μελλοντική προσπάθεια επαναδημιουργίας της Ευρωπαϊκής Super League, θα ήταν η ομοσπονδία να δώσει το ελεύθερο στη δημιουργία, με προϋπόθεση την συμμετοχή ελληνικών ομάδων. Ούτε κινητοποιήσεις, ούτε πιέσεις από κυβερνήσεις, ούτε τίποτα από όλα αυτά δεν θα χρειαζόταν.

Οι 2 μεγάλοι επωμίζονται την ευθύνη του να μην μας περάσει η Βουλγαρία, το Καζακστάν και όποιος άλλος προς το παρόν. Ο Ολυμπιακός πρέπει να κάνει αυτό που κάνει όλα τα χρόνια. Ο ΠΑΟΚ πρέπει να σοβαρευτεί. Να αναλογιστεί ποιος είναι και ποιο θέλει να είναι το μέγεθός του, εσωτερικά και εξωτερικά. Οι υπόλοιποι έχουν έναν χρόνο να κάνουν αυτοκριτική. Να δουν τον ελέφαντα στο δωμάτιο και να αλλάξουν. Νοοτροπία, μυαλά, τα πάντα.

Όποιος θέλει να αντιμετωπίζεται σαν μεγάλη ομάδα θα πρέπει να το αποδεικνύει κιόλας. Ένα σημαντικό βήμα για να το κάνει θα ήταν το να μη ρεζιλεύεται διεθνώς.

Ευθύμης Κώτσης

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...