Ευρώπη : Εκατομμύρια άνθρωποι αντιμέτωποι με ενεργειακή φτώχεια

Ελλάδα - Ενέργεια - εργοστάσιο της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη
Το εργοστάσιο της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη

Αντιμέτωποι με μεγάλες αυξήσεις στην ηλεκτρική ενέργεια και με γιγάντωση της ενεργειακής φτώχειας βρίσκονται εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι σε όλη την Ευρώπη, εγκλωβισμένοι για άλλη μια φορά στην παραγωγή της Ενέργειας με σκοπό το κέρδος, στους οικονομικούς και γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς των μονοπωλίων της Ενέργειας και των καπιταλιστικών κρατών, στο πλαίσιο των παγκόσμιων ανταγωνισμών για «πράσινες» επενδύσεις.

Οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας εκτινάχθηκαν στα ύψη τον τελευταίο χρόνο, ενώ αναμένονται νέες αυξήσεις εξαιτίας των αυξήσεων των τιμών του φυσικού αερίου και του πετρελαίου, του κόστους των δικτύων και των υποδομών μεταφοράς εμπορευμάτων, καθώς και της τιμής στους πλειστηριασμούς των αδειών εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα στο παγκόσμιο «εμπόριο ρύπων».

Μετά το ξέσπασμα της πανδημίας και τη μείωση της ζήτησης καυσίμων, τα κράτη – πετρελαιοπαραγωγοί (ΟΠΕΚ – Ρωσία, ΗΠΑ, Σαουδική Αραβία κ.ά.) ξεκίνησαν στο πλαίσιο των ανταγωνισμών τους, τις διαπραγματεύσεις για τη συγκράτηση της παραγωγής πετρελαίου προκειμένου να μην πέσουν οι τιμές και μειωθεί το μέσο ποσοστό κέρδους των πετρελαϊκών μονοπωλίων. Οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί κατέληξαν σε αύξηση της τιμής του πετρελαίου, με θύματα φυσικά τους λαούς.

Χτες η τιμή του φυσικού αερίου στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια των χρηματιστηριακών συναλλαγών σημείωσε νέο ρεκόρ, ξεπερνώντας τα 800 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα, ενώ η τιμή του πετρελαίου ανήλθε σε 74 δολάρια το βαρέλι.

Στην Ιταλία «το περασμένο τρίμηνο ο λογαριασμός του ηλεκτρικού αυξήθηκε κατά 20% και το επόμενο τρίμηνο θα αυξηθεί κατά 40%. Είναι πράγματα που πρέπει να λέγονται και τα οποία έχουμε το χρέος να αντιμετωπίσουμε», σημείωσε ο Ιταλός υπουργός αρμόδιος για την οικολογική μετάβαση, Ρομπέρτο Τσινγκολάνι, μιλώντας σε συνέδριο που οργάνωσε στη Γένοβα το μεγαλύτερο ιταλικό συνδικάτο, Cgil.

Η  κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι ως μέτρο “ελέγχου” των κοινωνικών αντιδράσεων, προσπάθησε να αντιμετωπίσει με «ασπιρίνες» την αύξηση της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας κατά 9,9% και του φυσικού αερίου κατά 15,3% το τρίτο τρίμηνο, με κρατική παρέμβαση – δηλαδή με χρήματα του ιταλικού λαού – η ηλεκτρική ενέργεια θα αυξηθεί… μόλις κατά 4,7% και το φυσικό αέριο κατά 9,8%!  Σύμφωνα με την Ιταλική Ενωση Καταναλωτών (Unc), η αύξηση αυτή σημαίνει ότι «κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό της χώρας θα κληθεί να πληρώσει ετησίως 247 ευρώ περισσότερο απ’ ό,τι μέχρι σήμερα».

Στην ίδια ρότα στήριξης των μονοπωλιακών ομίλων,  η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση Σοσιαλιστών – «Ποδέμος» στην Ισπανία υλοποιώντας τις τεράστιες αυξήσεις της ηλεκτρικής ενέργειας κατά 43,7% σε ετήσια βάση τον Αύγουστο, θα μειώσει τον ΦΠΑ στην ηλεκτρική ενέργεια στο 10% (από 21%), αλλά μέχρι τον Δεκέμβρη, και σκοπεύει να επιβάλει πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου.

Οι δήθεν παροχές στο λαό -πέραν του οτι βγαίνουν απο την τσέπη τους- δεν αναπληρώνουν στο ελάχιστο τις τεράστιες απώλειες του εργατικού-λαϊκού εισοδήματος εξαιτίας των χαμηλών μισθών, της ανεργίας, της υποαπασχόλησης, της ακρίβειας, της φορολογίας.

Αποκαλύφθηκε ότι η περιβόητη «πράσινη μετάβαση» θα φορτώσει νέα ασήκωτα βάρη στις πλάτες του λαού. Αποδεικνύεται ότι η “Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία” σημαίνει πακτωλούς χρηματοδότησης για τους μεγάλους ομίλους και πανάκριβο ρεύμα, πανάκριβα καύσιμα, πιο ακριβή στέγη, μείωση των πραγματικών μισθών, ισοπέδωση δικαιωμάτων για όλους εμάς τους υπόλοιπους. Οι ανατιμήσεις, η ακρίβεια δεν είναι “φυσικό” φαινόμενο, είναι στοιχείο της ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας. Την ίδια στιγμή που μεγάλο μέρος των λαϊκών νοικοκυριών δεν ικανοποιεί ούτε τις βασικές ανάγκες του, απο την άλλη συσσωρεύονται κέρδη, νέα προνόμια , φοροαπαλλαγές, εκατομμύρια ευρώ κοινοτικών και κρατικών πόρων στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Αποδεικνύεται ότι οι κυβερνήσεις θυμούνται και επικαλούνται την προστασία του περιβάλλοντος, μόνο όταν πρόκειται να προωθήσουν τα “πράσινα” επενδυτικά σχέδια των μεγάλων ομίλων.

Θυμίζουμε : Γιατί δεν ιεραρχούν ως προτεραιότητα τους μεγάλους υδροηλεκτρικούς σταθμούς που έχουν συγκριτικά μικρότερο κόστος ηλεκτροπαραγωγής και μπορούν να συμβάλουν στη στήριξη της αγροτικής παραγωγής;

-Γιατί βαφτίζουν “πράσινη” την ηλεκτροπαραγωγή από υδρογονάνθρακες, όπως το φυσικό αέριο; Γιατί πριμοδότησαν την κατασπατάληση αντί για την εξοικονόμηση Ενέργειας, αφού το εισαγόμενο φυσικό αέριο χρησιμοποιείται για ηλεκτροπαραγωγή και όχι για οικιακή χρήση, για τη θέρμανση και το μαγείρεμα;

-Γιατί αδειοδοτούν αυτοί που δήθεν κόπτονται για την προστασία του περιβάλλοντος, τις μονάδες καρκινογόνας καύσης των απορριμάτων και του RDF και γιατί προωθούν σχέδια όπως ο ΧΥΤ αμιάντου στο Ζιδάνι, στα Σέρβια, που θα οδηγήσει στη ρύπανση των νερών της λίμνης Πολυφύτου, σε κινδύνους για την ασφαλή ύδρευση;

Γιατί δεν προωθούνται επενδυτικά σχέδια για την παραγωγή γκρι ή μπλε υδρογόνου από λιγνίτη ή άνθρακα, που είναι φθηνότερο, και επιλέγονται για κοινοτική χρηματοδότηση επενδύσεις παραγωγής πράσινου υδρογόνου από ΑΠΕ;

Και όλα αυτά σε μια εποχή που η τεχνολογια, η επιστήμη μπορεί να διασφαλίσει στους λαούς την λαϊκή ευημερία. Ομως, λαϊκή ευημερία και ανάπτυξη για το κεφάλαιο είναι ασυμβίβαστα.

Η μάχη για την προστασία του λαϊκού εισοδήματος, είναι μάχη ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο. Το κεφάλαιο και την εξουσία του. Είναι ο δρόμος ανάπτυξης της εργατικής εξουσίας που προτείνει το ΚΚΕ.

Με πληροφορίες από: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ag

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...