Σαν σήμερα γεννήθηκε η τραγουδίστρια Νατάσσα Μποφίλιου.
Ας θυμηθούμε τη «δική» μας, τη μαχόμενη Νατάσσα στο πρόσφατο φεστιβάλ 100 χρόνια ΚΚΕ – 50 χρόνια ΚΝΕ, στη γεμάτη απ’ άκρη σ’ άκρη η Κεντρική Σκηνή.
Γεμίζοντας όλο το μήκος και το πλάτος της σκηνής με την όμορφη παρουσία της, την ενέργειά της και τη μοναδική ερμηνεία της, η Νατάσσα Μποφίλιου ήταν παρούσα για άλλη μια χρονιά δηλώνοντας: «Είναι τιμή μας που είμαστε εδώ σήμερα».
Με τη σεμνότητα που τη διακρίνει, η Νατάσσα Μποφίλιου, βγαίνοντας στη σκηνή, είπε ότι σκέφτηκε τι μπορεί να πει ένας άνθρωπος που γράφει μουσική σε μια τέτοια μέρα… 100 χρόνια αγώνες… 5 χρόνια και δυο μέρες από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα… τόσα χρόνια μέσα στην ίδια πικρή εποχή… Κι επέλεξε για όλα αυτά να μιλήσει με τους στίχους του τραγουδιού της «Αντιγόνη», γιατί… «αυτό το έργο έχει μόνο πρώτους ρόλους και η εποχή κομπάρσους δε σηκώνει»!
Τραγούδια που μιλούν με το δικό τους τρόπο για τον έρωτα, για τη ζωή, για τους οικογενειακούς δεσμούς, κάποια από τα στοιχεία που επηρεάζουν και χτίζουν το χαρακτήρα ενός ανθρώπου, τραγούδια για την ατομική προσπάθεια να βαδίζεις το δρόμο της ακεραιότητας… Τραγούδια που κυλούσαν σαν πεφταστέρια στην κεντρική σκηνή του Φεστιβάλ, καταφέρνοντας να συγκινούν ένα κοινό που απαρτιζόταν από ανθρώπους πολύ διαφορετικών ηλικιών… Όπως το αγαπημένο της «Αεράκι», που όπως εξήγησε γράφτηκε το 2006 και συμπεριλήφθηκε στον πρώτο της προσωπικό δίσκο το 2008, το «Μέτρημα» ή τις «Μέρες του φωτός» που έκανε το κοινό να τραγουδάει δυνατά μαζί της: «Από κάπου έρχεται μια μακρινή μουσική σε ξεσηκώνει… θέλεις να βγεις, ν’ ακολουθήσεις τη μεγάλη πορεία νιώθεις πως γράφεται ιστορία… Ερχονται οι μέρες του φωτός, μια εποχή τελειώνει»!
Το γνωστό και αγαπημένο τραγούδι της, «Βαβέλ», που δηλώνει ότι «η σιωπή μας είναι τραύμα πια», το αφιέρωσε στον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, με τον οποίο είχαν την ευκαιρία να χαιρετηθούν και να συνομιλήσουν πριν την έναρξη της συναυλίας.
«Ήταν μακρύς ο δρόμος ως εδώ, αλλά θα φτάσουμε! Ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση!», ήταν τα λόγια με τα οποία η ερμηνεύτρια αποχαιρέτησε το κοινό της στο Φεστιβάλ, αφήνοντάς του τις καλύτερες εντυπώσεις.
