Η Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία είναι βασική αποστολή και υποχρέωση της Πολιτείας

Συλλαλητήριο 9 Ιουνίου παιδεία

Χορτάσαμε με ατομική ευθύνη! Η Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία είναι ΒΑΣΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ & ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ της Πολιτείας και όχι επιλογή του κάθε γονέα!

Από την εμφάνιση της πανδημίας μέχρι και σήμερα, παρακολουθούμε όλοι την “αγωνία” της Κυβέρνησης, προκειμένου να βγούμε αλώβητοι από αυτήν. Μας ενημερώνει ανελλιπώς για το πόσο σημαντικό είναι να ακολουθούμε συγκεκριμένες οδηγίες, προς αποφυγή περαιτέρω εξάπλωσης της πανδημίας. Αναγνωρίζουμε στην Κυβέρνηση ότι μας “εκπαίδευσε” άμεσα, ώστε να προφυλάξει ο καθένας μας προσωπικά τον εαυτό του. Την ίδια ώρα όμως, διαπιστώνουμε με τον πιο τραγελαφικό τρόπο την απουσία της Πολιτείας και την μη ανάληψη ευθυνών σε πολύ ευαίσθητους τομείς. Τομείς ευαίσθητους αλλά και συνταγματικά κατοχυρωμένους, όπως αυτός της Υγείας αλλά και της Παιδείας, που εν μέσω πανδημίας η Πολιτεία στην “καλύτερη περίπτωση”, απουσίαζε.

Μετά από την “ατομική ευθύνη” που αφορούσε την υγεία μας, είδαμε ότι κυριαρχεί ξανά η πολιτική της “ατομικής ευθύνης” και στην Δημόσια Παιδεία, μιας και σε αυτή την περίπτωση είμαστε εμείς (οι γονείς) υπεύθυνοι για ό,τι γίνει, εξ ού και το προαιρετικό της προσέλευσης των παιδιών μας στα σχολεία τους και στο φυσικό τους περιβάλλον. Με ευθύνη της Κυβέρνησης η παρακολούθηση των μαθημάτων αφήνεται στην κρίση της κάθε οικογένειας, μακριά από την υποχρεωτικότητα της εκπαίδευσης σύμφωνα και με τον ανώτερο νόμο του Κράτους, το Σύνταγμα.

Είναι προφανές ότι Κυβέρνηση και Υπουργείο εκμεταλλεύτηκαν την πανδημία και την καραντίνα, ώστε να περάσουν νέες αντιδραστικές – αντιεκπαιδευτικές αλλαγές στο χώρο της εκπαίδευσης χωρίς διάλογο, κάτι που είχε ξεκινήσει ήδη η προηγούμενη «αριστερή» Κυβέρνηση, με το ίδιο “modus operandi”, που όλως τυχαίως είχε φέρει χωρίς διάλογο για ψήφιση στη Βουλή Νομοσχέδιο για τη Παιδεία τη Μεγάλη Δευτέρα, και τώρα είναι “στα κάγκελα”. Η υποκρισία στο μεγαλείο της!

Ένα πολυνομοσχέδιο που αντί να αναβαθμίζει (όπως είναι ο τίτλος του πολυνομοσχεδίου), υποβαθμίζει το Σχολείο και την μόρφωση των παιδιών μας! Δεν χρειάζονταν και μαντικές ικανότητες για να προβλέψουμε ότι όταν έρχεται υπό αυτές τις συνθήκες και εν μέσω πανδημίας, ένα τόσο σοβαρό νομοσχέδιο, ότι μόνο αρνητικό περιεχόμενο μπορεί να έχει! Που μεταξύ άλλων, αυξάνει τον αριθμό μαθητών ανά τάξη με συνεπακόλουθο να συγχωνευτούν τμήματα και να κλείσουν σχολεία, μετατρέπει το Σχολείο σε εξεταστικό κέντρο και την εφαρμογή της προβληματικής “τράπεζας θεμάτων”, μεταφέρει την ευθύνη της παιδείας των παιδιών μας στους Δήμους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (υποχρηματοδότηση κ.τ.λ), προχωρά σε αντιδραστικές τομές στη δομή και το περιεχόμενο του Σχολείου υψώνοντας νέους ταξικούς φραγμούς.

Να μας λείπει τέτοιου είδους αναβάθμιση. Έχουμε καταλάβει πλέον όταν ακούμε λέξεις όπως, “αναβάθμιση” ή “ανάπτυξη”, τι μας περιμένει. Ξέρουμε καλά ότι στο τέλος εμείς και τα παιδιά μας θα “πληρώσουμε το μάρμαρο”.

Αναβάθμιση του Σχολείου χωρίς διορισμένους εκπαιδευτικούς γίνεται; Δεν γίνεται!

Αναβάθμιση του Σχολείου με μισογκρεμισμένα κτίρια γίνεται; Δεν γίνεται!

Αναβάθμιση του Σχολείου χωρίς κρατική χρηματοδότηση γίνεται; Δεν γίνεται!

Είδαμε το ενδιαφέρον και την υπευθυνότητα της Κυβέρνησης, όταν άνοιξαν τα Σχολεία χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις και τα μέτρα προστασίας. Όταν εν μέσω πανδημίας η Κυβέρνηση δεν έκανε ούτε μία πρόσληψη σε προσωπικό καθαριότητας και “έριξε τις ευθύνες” στους Δήμους, με αποτέλεσμα μέσα σε λίγες μέρες οι Δήμοι να πρέπει να βρουν προσωπικό ή να τροποποιήσουν συμβάσεις, για να καλύψουν πολλαπλάσιες ανάγκες καθαρισμού των Σχολείων, πράγμα αδύνατο! Οι οδηγίες του ΕΟΔΥ σε πολλές περιπτώσεις Σχολείων έμειναν στο κενό, αφού είναι γνωστό ότι το προσωπικό καθαριότητας στα Σχολεία και προ πανδημίας ήταν ελλιπές.

Είδαμε την ευαισθησία της Κυβέρνησης εν μέσω πανδημίας, σχετικά με την ισότιμη πρόσβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία από όλους και την προμήθεια και παροχή εξοπλισμού φορητών ηλεκτρονικών συσκευών, που όταν είδαν τις πραγματικές ανάγκες των εκπαιδευτικών και των μαθητών, για εξοπλισμό φορητών συσκευών και για τη συμμετοχή τους στην σύγχρονη και ασύγχρονη διδασκαλία, χρησιμοποίησαν την τακτική, “στρίβειν δια του αρραβώνος” και έριξαν την ευθύνη πάλι στους Δήμους και τις Σχολικές Επιτροπές, με την δικαιολογία ότι υπάρχουν χρήματα λόγω μη λειτουργικών εξόδων των σχολείων από τη διακοπή λειτουργίας τους και όπως είναι αυτονόητο μέχρι και σήμερα δεν έχουμε δει ούτε μία ηλεκτρονική συσκευή στα χέρια μαθητή!

Εκεί όμως που πραγματικά η Κυβέρνηση και το Υπουργείο έδωσαν ρεσιτάλ ευαισθησίας, ήταν με την τροπολογία της ζωντανής αναμετάδοσης μαθημάτων από τις σχολικές αίθουσες, ώστε να μπορούν να τα παρακολουθούν και οι μαθητές που θα απουσιάζουν από το σχολείο. Η τροπολογία αυτή δεν έχει καμία σχέση με την εξ αποστάσεως εκπαίδευση (ασύγχρονη και σύγχρονη). Μια εξ αποστάσεως εκπαίδευση που οι εκπαιδευτικοί παρά τις όποιες δυσκολίες, τη μη εκπαίδευσή τους αλλά και την ελάχιστη έως μηδενική υποστήριξη από το Υπουργείο, κατάφεραν να βγάλουν εις πέρας και να είναι καθημερινά κοντά στα παιδιά μας, «με μόνο εφόδιο την αγάπη τους σ’ αυτά»! Αλήθεια, «τόση ευαισθησία» για την παιδεία και τη μόρφωση των παιδιών μας, όταν κάθε χρόνο συρρικνώνεται η χρηματοδότηση, όταν καλά – καλά δεν υπάρχουν στα σχολεία καθηγητές και δάσκαλοι για να κάνουν μάθημα, όταν υπάρχουν μισογκρεμισμένα σχολεία και υπάρχει κίνδυνος να πέσει κανένας σοβάς στο κεφάλι τους, όταν πήραν πίσω την εγκύκλιο για την παροχή ηλεκτρονικών συσκευών εν μέσω πανδημίας, όταν… όταν… όταν…; Τόσα αναρίθμητα όταν! Τόση ευαισθησία; Ποιον κοροϊδεύουν; Τι «κρύβεται πίσω» κι απ’ αυτήν τη τροπολογία; Μήπως έτσι, ανεπιστρεπτί, «ανοίγει ο Ασκός του Αιόλου» για την παιδεία και την μόρφωση των παιδιών μας;

Έως εδώ! Φτάνει πια!

Πρέπει εδώ και τώρα, Μαθητές – Γονείς – Εκπαιδευτικοί να απαιτήσουμε και να διεκδικήσουμε:

ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ.

ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ Ο ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ που κάνει το Σχολείο χειρότερο και πιο εξοντωτικό για τα παιδιά μας.

Να καταργηθεί τώρα η “αισχρή” τροπολογία που αφορά τις κάμερες στα Σχολεία, δηλαδή στο “δεύτερο σπίτι” των παιδιών μας και που βάζει σε νέους “μπελάδες” τα παιδιά μας και τα κάνει “παίκτες σε Reality Show”, παρά τη θέληση τους, τη θέληση τη δική μας, αλλά και των εκπαιδευτικών τους!

Να παρθούν τώρα, έστω και καθυστερημένα, αλλά και για την νέα σχολική χρονιά, όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας και υγιεινής που η επιστημονική κοινότητα έχει θέσει για τα Σχολεία, ώστε να διασφαλίζεται η υγεία των παιδιών μας και των εκπαιδευτικών τους.

ΟΝΤΩΣ, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ! ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥΣ!

… ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά
να μάθει έστω και για μια μέρα ο κόσμος τη φιλία
τα παιδιά θα πάρουν απ’ τα χέρια μας τον κόσμο
θα φυτέψουν αθάνατα δέντρα.
- Ναζίμ Χικμέτ

Ένας γονιός αστυνομικός

Δείτε ακόμα...