Οι εξελίξεις γύρω από τα καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου είναι αποκαλυπτικές. Δείχνουν πως οι στόχοι της αστικής τάξης, τα έργα για τα κέρδη και την αναβάθμιση του ρόλου της, οι συμμαχίες και η συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις είναι «ηλεκτροφόρα» για τον λαό.
Με αφορμή το καλώδιο, η κυβέρνηση παρουσιάζει ως «εγγυητή» των κυριαρχικών δικαιωμάτων τα μονοπώλια και τις μπίζνες που καμία σχέση δεν έχουν με τις ανάγκες και τα συμφέροντα του λαού.
Το ίδιο ισχύει και για τις γεωτρήσεις νότια της Κρήτης, όπου αναθέτουν ρόλο «κριτή» στον αμερικάνικο πετρελαϊκό κολοσσό της «Chevron»! Οπως έλεγε την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Εξωτερικών, «στο πεδίο, η οποιαδήποτε οριοθέτηση κρίνεται εν τέλει από εκείνον ο οποίος καλείται να κάνει τις έρευνες και τις εξορύξεις. Η “Chevron” δηλαδή…».
Η ρηματική διακοίνωση της γαλλικής εταιρείας στην τουρκική κυβέρνηση δίνει μια γεύση για το τι σημαίνει ότι τα συμφέροντα του κεφαλαίου «κόβουν και ράβουν». Αποκαλύπτεται ταυτόχρονα πόσο επικίνδυνος είναι ο εφησυχασμός που καλλιεργούν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα για τις «ισχυρές συμμαχίες» της αστικής τάξης.
ΝΑΤΟ και ΕΕ όχι μόνο δεν θωρακίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά τα βάζουν παραμέσα στο ιμπεριαλιστικό παζάρι. Οχι μόνο δεν ξεμπλέκουν το κουβάρι των ανταγωνισμών, αλλά το μπλέκουν παραπέρα, με περισσότερα ανταγωνιστικά συμφέροντα να τυλίγονται σαν νήματα γύρω από τους λαούς.
Τέτοια είναι τα συμφέροντα της γαλλικής αστικής τάξης και η προσπάθειά της να κατοχυρώσει μεγαλύτερο ρόλο και καλύτερες θέσεις στην Ανατ. Μεσόγειο, μέσα από έργα όπως το καλώδιο, ή εξοπλιστικές και άλλες συμφωνίες, τόσο με την Ελλάδα όσο και την Τουρκία.
Αυτό αποτυπώνουν και οι «παραινέσεις» των ΗΠΑ με αφορμή το τουρκολιβυκό σύμφωνο για την «επίλυση θαλάσσιων ζητημάτων» ανάμεσα στους «ΝΑΤΟικούς συμμάχους», ώστε να ανοίξει ο δρόμος «για εμπορικές επενδύσεις και έρευνες που θα ωφελήσουν ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου». Να «τρέξουν» δηλαδή σχέδια συνεκμετάλλευσης και έργα για τα κέρδη του κεφαλαίου.
Μίλια από την αλήθεια απέχει ο επικίνδυνος εφησυχασμός που σπέρνουν κυβέρνηση και αστικά επιτελεία, πως «το βασικό είναι ότι αποφεύχθηκε το θερμό επεισόδιο». Ο ανταγωνισμός των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας δημιουργεί προϋποθέσεις για ακόμα μεγαλύτερη όξυνση στην «επόμενη στροφή» και για διευθετήσεις που δημιουργούν επικίνδυνα προηγούμενα.
Αλλωστε, τα ίδια επιτελεία μιλάνε για ναρκοπέδιο, ενώ μπροστά βρίσκονται νέες κινήσεις στη σκακιέρα της Ανατ. Μεσογείου και του Αιγαίου, όπως η νομοθέτηση από την Τουρκία της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Το κυριότερο, είναι σε εξέλιξη ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος… Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους επιχειρούν να επιβάλλουν τους σχεδιασμούς τους στη Μ. Ανατολή, με την ελληνική κυβέρνηση βαθιά μπλεγμένη.
Και στην περίπτωση του καλωδίου αποκαλύπτονται οι «δύο πατρίδες» που βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση.
Από τη μια η «πατρίδα» των κερδών του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστικών παζαριών, που «μονά ζυγά» βρίσκουν χαμένο τον λαό, προωθώντας έργα που καμία σχέση δεν έχουν με τις ανάγκες του, σπρώχνοντάς τον πιο μέσα στους ανταγωνισμούς, υπονομεύοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα.
Από την άλλη η πατρίδα του λαού, που τα δικά του συμφέροντα και οι ανάγκες για ρεύμα φτηνό, ειρηνικές και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με τους γείτονες λαούς περνάνε μέσα από τη σύγκρουση με τους στόχους του κεφαλαίου, το κράτος του και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.
Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τη στήλη “Η Άποψη μας” του Ριζοσπάστη, 10/11/26
