Γεννήθηκε στο Λίβερπουλ στις 9 Οκτωβρίου 1940, κατά τη διάρκεια ενός βομβαρδισμού της πόλης από τη «Λουφτβάφε». Η μητέρα του, Τζούλια Στάνλεϋ, ήταν κόρη αξιωματικού, ενώ ο πατέρας του, Άλφρεντ Λένον, εργαζόταν ως σερβιτόρος σε πλοία που πραγματοποιούσαν ταξίδια στον Ατλαντικό, κατά τη διάρκεια των οποίων τραγουδούσε ή συμμετείχε σε μουσικές συναυλίες. Μετά τη γέννηση του γιου του, εκείνος εγκατέλειψε την οικογένεια, ενώ η μητέρα του ανέθεσε τη φροντίδα του Τζον Λένον στην αδελφή της Μαίρη (Μίμι) και τον σύζυγό της, Τζωρτζ Σμιθ, ο οποίος διατηρούσε γαλακτοκομείο.
Το όνομα Τζον του δόθηκε προς τιμήν του παππού του και το Ουίνστον προς τιμήν του βρετανού πρωθυπουργού Γουίνστον Τσόρτσιλ.
Μετά τον χωρισμό των γονιών του, ο νεαρός Τζον μεγάλωσε στο σπίτι της αυστηρής θείας του Μίμι και του άνδρα της Τζορτζ, που τον αγαπούσαν σαν δικό της παιδί.
Λάτρευε τη μητέρα του αν και δε ζούσε μαζί της. Ήταν αυτή που του χάρισε την πρώτη του κιθάρα το 1957, ενθαρρύνοντάς τον να ασχοληθεί με τη μουσική.
Το θάνατό της σε τροχαίο το 1958 δεν τον ξεπέρασε ποτέ ο Τζον. Αυτό ήταν και η αιτία που σφυρηλάτησε τη δυνατή του φιλία με έναν άλλο νεαρό, τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ, που είχε χάσει τη μητέρα του από την επάρατο νόσο.
Πήγε στο δημοτικό σχολείο του Dovedale και στη συνέχεια, μετά από επιτυχία στις εισαγωγικές του εξετάσεις, στο γυμνάσιο Quarry Bank Grammar Schoo, Σύντομα η απόδοσή του στα μαθήματα σημείωσε αισθητή πτώση.
Ως μαθητής, υπήρξε δημοφιλής για τον ατίθασο χαρακτήρα του, τον οποίο ο ίδιος περιέγραψε λέγοντας: «Ήμουν εκείνος για τον οποίο όλοι οι γονείς έλεγαν στα παιδιά τους: το νου σου, μακριά από αυτόν».
Την ίδια περίοδο, οργάνωσε τη δική του skiffle ορχήστρα, με την ονομασία The Quarrymen, στην οποία αργότερα προσχώρησε και ο Πωλ Μακάρτνεϋ, που γνωρίστηκε με τον Λένον στη διάρκεια μιας συναυλίας του συγκροτήματος, στις 6 Ιουλίου 1957. Η επίδραση του Μακάρτνεϋ υπήρξε έντονη, οδηγώντας στην υιοθέτηση μιας περισσότερο επαγγελματικής φυσιογνωμίας.
Σύντομα προσχώρησε σε αυτό, ο φίλος του Μακάρτνεϋ, Τζωρτζ Χάρισον. Επιπλέον, το συγκρότημα εγκατέλειψε τη φολκ μουσική, στρεφόμενη προς το είδος του ροκ εν ρολ, με έντονες επιρροές από μουσικούς όπως ο Έλβις Πρίσλεϋ, ο Τσακ Μπέρι ή ο Λιτλ Ρίτσαρντ και σταδιακά μετεξελίχθηκε στο σχήμα των Beatles. Την εποχή αυτή ο Λένον γράφει και το πρώτο του τραγούδι «Hello Little Girl», που έγινε αργότερα επιτυχία με τους The Fourmost
Οι Quarrymen μετονομάζονται σε «Johnny and the Moondogs», με τον Λένον να έχει τον πρώτο λόγο, αλλά να μην είναι ικανοποιημένος από τον ήχο τους. Το καλοκαίρι του 1958 ηχογραφούν ένα δίσκο 45 στροφών, που περιέχει δύο τραγούδια, τη σύνθεση των Λένον / ΜακΚάρντεϊ «In Spite of Αll the Danger» και τη διασκευή του κομματιού του Μπαντ Χόλι «That’ ll Be the Day».
Το 1957, ο Λένον αποφοίτησε από το γυμνάσιο και έγινε δεκτός στη Σχολή Καλών Τεχνών του Λίβερπουλ (Liverpool College of Art). Παρέμεινε για πέντε χρόνια, ασχολούμενος με εφαρμογές γραφικών τεχνών στη διαφήμιση, ωστόσο δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις σπουδές του.
Στις 15 Ιουλίου του 1958, σημειώθηκε ο θάνατος της μητέρας του, η οποία παρασύρθηκε από το αυτοκίνητο ενός μεθυσμένου αστυνομικού, έξω από το σπίτι της αδελφής της, γεγονός που επηρέασε βαθιά τον Λένον.
Στα μέσα του 1959, η μπάντα του Λένον αλλάζει το όνομά της σε Beatles και αρχίζει εμφανίσεις στο Αμβούργο και στο κλαμπ του Λίβερπουλ, Cavern. Ήταν εκεί που τους ανακάλυψε ο Μπράιαν Έπσταϊν, ο πρώτος τους μάνατζερ. Στις 5 Οκτωβρίου 1962 κυκλοφορούν το παρθενικό τους σινγκλ «Love me Do». Η επιτυχία είναι μεγάλη.
Οι Beatles εκτοξεύονται στην κορυφή και εν μια νυκτί μετατρέπονται σε ζωντανό θρύλο. Στα τραγούδια τους συνδυάζουν τη ρεαλιστική προσέγγιση και την εσωτερικότητα του Λένον, με την αισιόδοξη ματιά και το μελωδικό χάρισμα του ΜακΚάρτνεϊ. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό. Οι Μπιτλς ανάγουν το τρίλεπτο ποπ τραγούδι σε μορφή τέχνης.
Μετά τον θάνατο του Επστάιν αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες σκιές στους Μπιτλς. Ο Μακάρτνεϊ επιζητεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, κάτι που δεν αρέσει στον Λένον, η ερωμένη του οποίου Γιόκο Όνο, αναμιγνύεται όλο και πιο πολύ στις υποθέσεις τους, προκαλώντας την αγανάκτηση των υπολοίπων. Αναπόφευκτα το συγκρότημα διαλύεται το 1970.
Ήδη από την εποχή των Μπιτλς, ο Τζον Λένον είχε ξεκινήσει την προσωπική του μουσική διαδρομή. Με τη συμμετοχή της Γιόκο Όνο ηχογράφησε τρεις δίσκους με πειραματική μουσική κι ένα live στο Τορόντο με τη νεοσύστατη μπάντα των Plastic Ono Band. Μετά τη διάλυση των Beatles και μέχρι τη δολοφονία του το 1981 κυκλοφόρησε μια σειρά άλμπουμ, που δεν έφθαναν στο δημιουργικό ύψος της μουσικής των «Σκαθαριών», αλλά παρουσίαζαν μεγάλο ενδιαφέρον και είχαν απήχηση στο μουσικόφιλο κοινό. Κορυφαία στιγμή υπήρξε αναμφισβήτητα το άλμπουμ Imagine (1971) και το ομώνυμο τραγούδι, που έγινε ο ύμνος του αντιπολεμικού κινήματος.
Στις 31 Αυγούστου 1971 ο Λένον μετακομίζει για πάντα στη Νέα Υόρκη. Σύντομα θα αντιμετωπίσει προβλήματα με το αμερικανικό κράτος, καθώς ο πρόεδρος Νίξον ψάχνει τρόπο να τον απελάσει. Δεν του συγχωρεί ότι είναι ένα από τα ηγετικά στελέχη του αντιπολεμικού κινήματος, που μάχεται τη συμμετοχή των Αμερικανών στο Βιετνάμ. Με ευφάνταστους τρόπους και εκμεταλλευόμενος τα ΜΜΕ (Bed-In), προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη στην υπόθεση της παγκόσμιας ειρήνης. Ο Λένον βρίσκεται στο στόχαστρο και των πανίσχυρων εκκλησιαστικών οργανώσεων, που δεν ξεχνούν τη δήλωση του 1966, ότι «οι Μπιτλς είναι ανώτεροι από τον Θεό».
Το 1973 χωρίζει από τη Γιόκο και τα φτιάχνει για δύο χρόνια με την κινέζα γραμματέα του Μέι Παγκ. Τον Νοέμβριο του 1974 θα εμφανιστεί για τελευταία φορά επί σκηνής, συμμετέχοντας σε μια συναυλία του Έλτον Τζον στη Νέα Υόρκη. Το 1975 επανασυνδέεται με τη Γιόκο Όνο και στις 20 Μαρτίου παντρεύονται στο Γιβραλτάρ. Στις 9 Οκτωβρίου θα γεννηθεί ο γιος τους Σον. Ο Τζον εγκαταλείπει τη μουσική για να αφιερωθεί στη φροντίδα του νεογέννητου παιδιού του. Πέντε χρόνια αργότερα θα επιστρέψει δυναμικά στη μουσική, με το διπλό άλμπουμ «Double Fantasy», που θα αποτελέσει το κύκνειο άσμα της σύντομης, αλλά σπουδαίας καριέρας του.
Στις 8 Δεκεμβρίου 1980 το νήμα της ζωής του κόπηκε από τις σφαίρες ενός θαυμαστή του, του Μαρκ Τσάπμαν, στον οποίον νωρίτερα είχε υπογράψει ένα αυτόγραφο πάνω στο νέο του άλμπουμ. Ο ίδιος, με το μακάβριο χιούμορ που τον διέκρινε, μας είχε προϊδεάσει για το τέλος του: «Να δείτε που θα πάω είτε από αεροπορικό ατύχημα, είτε από σφαίρα κάποιου τρελού θαυμαστή μου» είχε πει σε μια του συνέντευξη πριν από χρόνια.
Πέντε από τα τραγούδια του που μου αρέσουν πολύ.
Δύο εβδομάδες μετά από τα γενέθλιά του το 1980 ο Lennon κυκλοφόρησε ένα single μετά από 5 χρόνια απραξίας. Το ‘(Just Like) Starting Over’ από το δίσκο Double Fantasy σήμανε την αναγέννηση του John και για αυτόν το λόγο το έχουμε στη λίστα με τα 10 κορυφαία του τραγούδια. Ο John Lennon όμως, δυστυχώς, δολοφονήθηκε περίπου ένα μήνα μετά από την κυκλοφορία του single.
Ένα κομμάτι από τον προσωπικό δίσκο του Lennon, ‘John Lennon/Plastic Ono Band’ ο οποίος κυκλοφόρησε το 1970 και αναφέρεται στα προβληματικά του παιδικά χρόνια καθώς και στα προβλήματα με τους γονείς του. Ο John δεν γνώρισε σχεδόν καθόλου τον πατέρα του ο οποίος παράτησε την οικογένειά του όταν ο ίδιος ήταν σε πολύ νεαρή ηλικία και ζούσε σπανίως με την μητέρα του. Παρά το γεγονός ότι δεν έζησε πολύ με τη μητέρα του ο John ήταν πολύ δεμένος μαζί της και το τραγούδι αυτό είναι αφιερωμένο σε εκείνη. Είναι ένα από τα πιο συναισθηματικά φορτισμένα τραγούδια που έχει γράψει ο John Lennon.
Το επόμενο τραγούδι ξεκίνησε σαν ένα κομμάτι ενάντια στον πόλεμο αλλά κατέληξε να γίνει ένα από τα κλασσικά τραγούδια των Χριστουγέννων. Η ηχογράφηση του τραγουδιού έγινε σε συνεργασία με την χορωδία της κοινότητας του Χάρλεμ και ήταν μια συνέχεια της καμπάνιας του Lennon και της Ono υπέρ της ειρήνης. Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1971.
Ο Lennon ήταν ακόμα μέλος των The Beatles όταν κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο. Το ‘Give Peace A Chance’ κυκλοφόρησε το 1969 και το τραγούδι ηχογραφήθηκε σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου κατά τη διάρκεια της καμπάνιας του μαζί με την Yoko Ono κατά των πολέμων.
Και φυσικά το πρώτο των πρώτων! Το ‘Imagine’. Ένα τραγούδι που όσα χρόνια και αν περάσουν, το θέμα του πάντα θα συνεπαίρνει τους ακροατές του. Κατά τη διάρκεια των χρόνων που πέρασαν, πολλοί καλλιτέχνες έχουν διασκευάσει το ‘Imagine’, το οποίο κυκλοφόρησε το 1971 στο ομώνυμο άλμπουμ, αλλά κανείς δεν κατάφερε να φτάσει αυτό που δημιουργεί η αξεπέραστη εκτέλεση του John Lennon.
Είναι ίσως η πιο διάσημη φωτογραφία του Τζον Λένον και της Γιόκο Όνο. Την είχε τραβήξει η φωτογράφος Annie Leibovitz για το περιοδικό «Rolling Stone» χωρίς να ξέρει ότι θα ήταν η τελευταία φωτογράφηση του Λένον. Μιλώντας για τη φωτογραφία, που τελικά κατέληξε στο εξώφυλλο του Rolling Stone, η φωτογράφος είχε δηλώσει: «Για την φωτογραφία αυτή τους είχα φανταστεί μαζί και μάλιστα χωρίς τα ρούχα τους, μιας και το έκαναν συνέχεια αυτό. Τελευταία στιγμή, όμως, η Γιόκο αποφάσισε να μην βγάλει τα ρούχα της. Έτσι βγήκε αυτή η φωτογραφία, η πολύ έντονη εικόνα μιας ντυμένης Γιόκο και ενός γυμνού Τζον, στην αγκαλιά της. Φυσικά, ο Λένον δολοφονήθηκε αυτό το απόγευμα, αλλάζοντας για πάντα αυτή τη φωτογραφία. Ξαφνικά, αυτή η εικόνα είχε μία ιστορία. Την κοιτάς και σκέφτεσαι ότι μπορεί αυτό να ήταν το τελευταίο φιλί τους, το αντίο τους.»
Κλείνω με τα δικά του λόγια:
Αν όλοι ζητούσαν ειρήνη αντί για άλλη μία συσκευή τηλεόρασης, τότε θα είχαμε ειρήνη.
Γιάννης Αγγέλου
Πληροφορίες από https://ultimateclassicrock.com/, https://www.rockrooster.gr, https://www.monopoli.gr, https://www.sansimera.gr/
