Κάλαντα Πρωτοχρονιάς

Φέτος τόσο η χρονιά που φεύγει, όσο και το 2021 όλα είναι διαφορετικά.

Τη χρονιά που φεύγει, ο ελληνικός λαός, όπως και οι λαοί σ’ όλο τον κόσμο, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις συνέπειες της πανδημίας -βιώνοντας τη γύμνια των δημοσίων συστημάτων υγείας, την ίδια στιγμή που ο παρασιτικός ιδιωτικός τομέας εξακολουθούσε να θησαυρίζει σε βάρος τους.
Και μαζί την πολιτική όλων των κυβερνήσεων, που διαχειρίστηκαν την πανδημία με τα μάτια στραμμένα όχι στις λαϊκές ανάγκες, αλλά κυρίως στη διασφάλιση του κέρδους.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, δίνεται η μεγάλη μάχη, σε τεντωμένο σχοινί μια διελκυστίνδα με τους ανθρώπους του καθημερινού μόχθου, τις γυναίκες και τους νέους των λαϊκών στρωμάτων, από τη μια και από την άλλη τους εσαεί «έχοντες και κατέχοντες».

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά

Το ALT.gr λάτρης της γνήσιας παράδοσης της λαϊκής οικογένειας, έχει ασχοληθεί αρκετά (ιστορικά και ενημερωτικά) με τα κάλαντα
[kálanda] που οι ρίζες τους χάνονται στο βάθος του χρόνου … Καλάνδαι στα λατινικά Kalandae, πρώτη μέρα του μήνα -η πρώτη μέρα του ρωμαϊκού έτους, 1η Μαρτίου, που ήταν γιορτή (σχετ. και [kalandári] καλαντάρι ημεροδείκτης, ημερολόγιο λατινικά calendarium «κατάλογος των χρεών» (επειδή οι τόκοι πληρώνονταν την πρώτη του μηνός)

Για εμάς θα είναι πάντα εκείνα τα λαϊκά τραγούδια που ψάλλουν (συνήθως παιδιά), γυρίζοντας από σπίτι σε σπίτι, κυρίως τις παραμονές Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και Φώτων -παλιότερα και το Πάσχα.

Στην Κέρκυρα στα «κάλαντα του Λαζάρου» – αποβραδίς σε όλες τις γειτονιές τοπικές χορωδίες, αλλά και πλήθος κόσμου, εξιστορούν όλη την ιστορία της Ανάστασης του Λαζάρου, ενώ το Σάββατο τα παιδιά -τα Λαζαράκια, όπως αποκαλούνται οι καλαντιστές της ημέρας, κυρίως κορίτσια σχολικής ηλικίας (λαζαρίνες, λαζαρίτσες, λαζαρούδισσες) γυρίζουν τα σπίτια και τραγουδούν τα ειδικά «Λαζαρικά» με ευχετικούς και επαινετικούς στίχους για το σπίτι και δέχονται ως φιλοδώρημα αυγά που τα τοποθετούν σ’ ένα στολισμένο καλαθάκι (σε κάποιες περιοχές φρούτα ή χρήματα).

Τα κάλαντα, έχουν συνήθως εύθυμο-γιορταστικό χαρακτήρα με εξαίρεση της Μεγάλης Παρασκευής, που έχουν θρηνητικό χαρακτήρα και αναφέρονται στη Σταύρωση (γυρνούν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούν το μοιρολόι «Σήμερα μαύρος ουρανός», γνωστό και ως «Μοιρολόι της Παναγίας»).

Προτού πάμε στα δικά μας…

Λατινική Αμερική

Σε αντίθεση με τα χριστουγεννιάτικα κομμάτια, τα τραγούδια (παραμονής) της Πρωτοχρονιάς έχουν λιγότερη πνευματικότητα και περισσότερο γιορταστικό ρυθμό (το νέο έτος είναι συνήθως λιγότερο οικεία γιορτή).

Στις περισσότερες χώρες αναφέρονται στην επιθυμία για ευημερία, ειρήνης και αγάπη.
Ειδικά στην Κολομβία και τη Βενεζουέλα, κλασικό της εποχής -το γνωστότερο σίγουρα είναι το «Faltancincopa’ lasdoce» πέντε (λεπτά) έως τις δώδεκα, που μπαίνει στα σπίτια ολόκληρης της Νότιας Αμερικής και της Καραϊβικής –με πρωταγωνιστή σκηνή με δώδεκα κτυπήματα πριν τα μεσάνυχτα.

Οι καμπάνες της εκκλησιάς χτυπούν
φεύγει ο παλιός ο χρόνος…
η χαρά του νέου πλησιάζει
οι αγκαλιές μπερδεύονται συνεχώς ...

Επαναλαμβάνει η χορωδία.

Año nuevo, vida nueva (νέα χρονιά νέα ζωή)  

Ταξιδέψτε πίσω στο χρόνο και απολαύστε την πιασάρικη μελωδία αυτού του τραγουδιού τη στιγμή του brindis (με «σαμπάνια» ένα φιλί στον-στην αγαπημένη):

Unañomás (μια ακόμη χρονιά)

Αυτό το τραγούδι, που δε λείπει ποτέ από την Ισπανία είναι πολύ δημοφιλές σε όλη τη Λατινική Αμερική.
Ξαναζήστε τη διασκεδαστική ατμόσφαιρα που μπορείτε να νιώσετε στο κέντρο της Puerta del Sol στη Μαδρίτη.

Επιπλέον, στέκεται στα έθιμα, όπως το «comerlasdoceuvas» δώδεκα σταφύλια -ένα με τον κάθε χτύπο τα μεσάνυχτα, πριν τη νέα χρονιά με την (πικρόχολη) αισιοδοξία, της ψευδαίσθησης ότι όλα μπορούν θα πάνε καλύτερακυρίως τα προσωπικά οικονομικά και φυσικά η, ταλαιπωρημένη, ευτυχία.

Και στο ρολόι χθες, όπως από χρονιά σε χρονιά | πέντε ακόμη λεπτά για την αντίστροφη μέτρηση | ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί το καλό και το κακό / πέντε λεπτά πριν από την αντίστροφη μέτρηση…

AñoViejo (πάει) ο παλιός ο χρόνος

Αυτό το τραγούδι είναι πολύ δημοφιλές στην Κολομβία, από όπου προέρχεται ο συνθέτης του Crescencio Salcedo. Το μοτίβο είναι η αισιόδοξη ισορροπία ενός παλιού έτους με την προσδοκία για την οποία έρχεται.
Ακούγοντάς μαθαίνεις ότι δεν χρειάζονται πολλά για να είσαι ευτυχισμένος….

Δεν ξεχνώ το παλιό έτος που μου άφησε πολύ καλά πράγματα 
Ω, δεν ξεχνώ
μ΄ άφησε μια κατσίκα, έναν μαύρο γάιδαρο
μια λευκή φοράδα και μια καλή πεθερά

Στην Ρωσία

Αν δεν υπήρχε χειμώνας  
Σε πόλεις και χωριά
Δεν θα γνωρίζαμε ποτέ
Αυτές οι χαρούμενες μέρες…
Και ο κοκκινολαίμης δεν κούρνιαζε στην ερυθρελάτη
Κουράστηκα από το καλοκαίρι
Μια χιονοθύελλα δεν θα μας έρθει;
Τουλάχιστον για μια μέρα…
Να μάθουμε τον κακό χαμό της Πρωτοχρονιάς, του Άι Βασίλη που βιάζεται…
Κι ο πάγος στον ποταμό δεν θα παγώσει
Εάν μόνο, εάν μόνο, αν ... δεν υπήρχε χειμώνας

Кабы не было зимы – από το περίφημο Σοβιετικό cartoon Простоквашино Prostokvashino:

5 λεπτά (τραγούδι από την ταινία «Карнавальная ночь» -νύχτα καρναβαλιού)

Θα σου τραγουδήσω ένα τραγούδι για πέντε μόνο λεπτά 
Πέντε λεπτά ... Πέντε λεπτά ...
Το ρολόι σε λίγο θα χτυπήσει 12
ειρήνη στον κόσμο ! | πάρτε το είδηση
ακόμα και σε αυτά τα πέντε λεπτά
πολλά μπορούν να γίνουν
ας πούμε «Καλή χρονιά!»
φίλε, βιάσου !
σε πέντε λεπτά οι άνθρωποι αποφασίζουν μερικές φορές …
μην παντρευτείς για κανένα λόγο και ποτέ,
Όλα αλλάζουν μια για πάντα
θέλω να σου ευχηθώ ευτυχία
να είναι ένα μικρό αγόρι …καπετάνιος για πέντε λεπτά
δεν είναι πολύ
είναι όμως στο σωστό δρόμο …
Νέος χρόνος! Το ρολόι χτυπά δώδεκα!
Καλή χρονιά!
ο χρόνος κυλάει μπροστά!

Κάλαντα κοντά στο Μινσκ

Μια σκηνή από τις γιορτές στο Luhansk

Μια ώρα με κάλαντα (τα περισσότερα με τη χορωδία του Κόκκινου Στρατού):

Στο νησί της επανάστασης

Οι παραδόσεις στην Κούβα είναι διαφορετικές και ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή, ωστόσο, ο γιορτασμός είναι γενικός και μέρες πριν, όταν ξεκινάνε τα προεόρτια για τον προγραμματισμό της παραδοσιακής γιορτής που διαρκεί πάνω από 20 ώρες και για να μαζέψουν –ρεφενέ χρήματα για να αγοράσουν ό, τι χρειάζεται.

Το πρώτο πράγμα, φυσικά, είναι το φαγητό. Το πιο παραδοσιακό είναι mix, yuca – mojo σαλάτα λαχανικών και χοιρινό ψητό (το «yuca–mojo» παρασκευάζεται μια μακρά κονδυλώδη αμυλώδη ρίζα βασικό συστατικό σε πολλές κουζίνες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής |από μανιόκα -γνωστή και ως yucca|, που τρώγεται πουρέ, προστίθεται σε βραστά και χρησιμοποιείται για την παρασκευή ψωμιού και τσιπς. Ωμή, η σάρκα της είναι λευκή, όταν μαγειρευτεί, γίνεται κίτρινη-διαφανής και λίγο γλυκιά και μαστιχωτή)

Η μουσική δεν σταματά, αλλά η «λίστα αναπαραγωγής» διαφέρει στη διάρκεια της μέρας -ξεκινά με απαλή, ρομαντική μουσική, για ζέσταμα των κορμιών, ενώ η χορευτική μουσική είναι η συνήθης το απόγευμα και το βράδυ, προς τις 12, καθώς σχεδόν όλοι καθυστερούν λίγο για παραπάνω ποτά, οι πάντες έχουν μεταβληθεί σε τραγουδιστές.
Όλη τη μέρα …εμπειρίες της χρονιάς που πέρασε …ρε! «το θυμάσαι; τι ωραία που ήταν εκείνη τη μέρα!» Γέλια, χαρές αλλά και περισυλλογή… που συνοδεύονται από φωτογραφίες και βίντεο.
Εν τω μεταξύ, το χριστουγεννιάτικο δέντρο εκείνη τη νύχτα λάμπει περισσότερο από ποτέ –περιμένει να καεί στις 12, ως σύμβολο ότι όλα τα κακά έχουν μείνει πίσω.

Στις 12 τα συνήθη αγκαλιές, φιλιά και μετά ξεχύνονται στους δρόμους όπου ο λαός γίνεται ένα –όλοι για όλους | κανένας μόνος, δεν υπάρχουν πια γνωστοί και άγνωστοι παρά μόνο «¡Año 60+ de la revolución!»

Ραούλ Κάστρο - Τσέ Γκεβάρα
Ο Ραούλ Κάστρο με τον Τσέ Γκεβάρα

Στην Κούβα, όπως είναι γνωστό -και κυρίως στους άσπονδους «φίλους» της, ο χρόνος σταμάτησε και (ξανα)ξεκίνησε, την τελευταία μέρα του 1958, όταν οι «barbudos», με επικεφαλής τον Φιντέλ, τον Comandante en jefe Fidel Castro Ruz, μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες λαού απελευθέρωναν την Αβάνα και κέρδιζαν με τα όπλα την εξουσία, ενώ ο δικτάτορας, Φουλχένσιο Μπατίστα, εγκατέλειπε το νησί της επανάστασης, μαζί με την κουστωδία του μεταφέροντας και κάτι «ψιλά», κάτι παραπάνω από 300 εκατομμύρια δολάρια (μπορεί και πολλά περισσότερα)…
Και από τότε ξεκίνησε η δοξασμένη και δύσκολη πορεία οικοδόμησης του σοσιαλισμούAño Primero (1ο) de la revolución  – Año 2ο de la revolución … «1η  χρονιά από την επανάσταση», «2η  χρονιά από την επανάσταση» … και κάπως έτσι μέσα από ατραπούς και πισωγυρίσματα και νίκες και ερωτηματικά σε κρίσιμα σταυροδρόμια έφτασαν αισίως στο «Año 62 de la revolución».

Κάποιοι, ακόμη σήμερα στην Κούβα, τηρώντας παραδόσεις και παγανιστικές δεισιδαιμονίες …ρίχνουν νερό ή ρύζι στους δρόμους για να εξαφανίσουν τα κακά πνεύματα, άλλοι γυρνάν γύρω-γύρω τα με ένα χαρτοφύλακα στο χέρι, γιατί, υποτίθεται, θα τους φέρει ευκαιρίες ταξιδιού, κάποια καίνε παλιά ρούχα…
Ωστόσο -λένε, το πιο όμορφο πράγμα είναι ότι μπορείς να ζήσεις με την οικογένεια –και να την στηρίξεις.

Να τα πούμε;

«Κάλαντα» (Κόλιντα, Κόλεντας, Κόλιαντας) … «ό,τι έχετε ευχαρίστηση» (τόπος του λέγειν) ψέλνονται παραμονή της Πρωτοχρονιάς, δίδοντας και συμβουλές ή παρατηρήσεις προς τους «άρχοντες» με σκωπτικό χαρακτήρα (όπως οι σχετικές «μαντινάδες» της Κρήτης, τα «κοτσάκια» της Νάξου κά)
Πολλές φορές όταν δεν υπήρχε φιλοδώρημα ή ήταν ευτελές ή άκουγαν το συνηθισμένο –ειδικά προς το μεσημέρι «μας τα ΄πανε – μας τα ΄πανε) τότε τα παιδιά –και ειδικά οι «κάποιας ηλικίας» συνέχιζαν με πολύ δυνατή φωνή έξω από το σπίτι να το ακούσουν οι γειτόνοι και το χωριό όλο δίστιχα, επαναλαμβανόμενα, του είδους
«Αφέντη μου στη κάπα σου χίλιες χιλιάδες ψείρες,
άλλες γεννούν, άλλες κλωσούν κι άλλες αυγά μαζώνουν!»

Αυτά παραπέμπουν στα κάλαντα της αρχαιότητας, στα χελιδονίσματα της αρχαίας Ελλάδας (κάλαντα της εαρινής πρωτοχρονιάς)
Στα κόλιντα (τα παραδοσιακά κάλαντα) της Βισαλτίας στη Μακεδονία, τα παιδιά βροντούσαν τις εξώπορτες με τις τοπούζες (ραβδιά με σφαιρικές μεταλλικές μπάλες) φωνάζοντας,
Κόλιντα, μπάμπου, κόλιντα! (το άγγελμα)
Τρεις χιλιάδις πρόβατα κι άλλα τόσα γίδια, (οι ευχές)
Δο μ’, κυρά μ’, καρύδια, (οι απαιτήσεις),
μη σι σπάσ’ τα κιραμίδια (οι απειλές).

Ανοιχτές απειλές στα κάλαντα του Σιτοχωρίου -σχεδόν ίδιες με αυτές του τελευταίου στίχου στο αρχαίο χελιδόνισμα,
Μη σι σπάσου τ’ θύρα σου κι την παραθύρα σου…

Ταχειά ταχειά ν’ αρχιχρονιά κι αρχή του Γεναρίου | αύριο ξημερώνεται τ’ Αγίου Βασιλείου.
Πρώτα που βγήκεν ο Χριστός στη γη να περπατήσει | εβγήκε και χαιρέτησε όλους τους ζευγολάτες.
Τον πρώτο που χαιρέτησε ήταν o Άι Βασίλης
Καλώς τα κάνεις Βασιλειό, καλόν ζευγάριν έχεις;

Οι Κρητικοί –με μαντινάδες κυρίως, ανάκατα για πόνο, χωρισμό, απουσία και χαρά
  • Ήθελα να ‘μουνε δεντρό κι ας ήμουν και κομμένο | να μ’ έχεις μες το σπίτι σου μέρες των Χριστουγέννω | Ήντα να κάμει μοναχός κι ο χρόνος απού μπαίνει | που ‘ναι στην ψεύτρα τη ζωή χιλιάδες πονεμένοι | Καινούριε χρόνε που ‘ρχεσαι το μόνο μην ξεχάσεις | η στους αθρώπους τσι χαρές δίκαια να μοιράσεις | Ήθελα να ‘χα δύναμη μέρες τω Χριστουγέννω | να κάμω όλη τη ζωή ένα δεντρό ανθισμένο…
  • Λόγω γιορτώ εστόλισα το έθιμο να κάνω | κι ας έχει ο πόνος τη φωλιά στο δέντρο μου απάνω | Χαρές που μού ‘φερες κρεμώ στο δέντρο μου για μπάλες | κι είν’ οι γιορτές κάθε χρονιά ξεχωριστές απ ‘ τσ’ άλλες | Είσαι το δώρο τω γιορτώ χαρά τω Χριστουγέννω | ποδαρικό Πρωτοχρονιάς κι η αγκαλιά που μπαίνω…
  • (Λευτέρης Καλομοίρης)
    Να κάμω θέλω μιαν ευχή ω, Θεέ μου και να πιάσει | όπου υπάρχει σκοτεινιά Πρωτοχρονιά να λιάσει | Κάθε βραδιά Πρωτοχρονιάς μελαγχολώ συνήθως | γιατί με βρίσκει αμοναχό ανάμεσα στο πλήθος | Δεν έχει θέση η χαρά σ ένα μεγάλο πόνο | γι’ αυτό κι αλλάζω αμοναχός κάθε φορά το χρόνο |
    Τι Πάσχα, τι Χριστούγεννα, η διαφορά ποια έναι | σα τσ’ άλλες μέρες του Θεού έρχονται και μισένε
    Εμένα δε με συγκινεί το πως αλλάζει ο χρόνος | εφόσον μέσα στην καρδιά ‘πομένει ο ίδιος πόνος |
  • Χριστούγεννα Πρωτοχρονιά κι όλου του χρόνου οι σκόλες | μπλιο δε με ενθουσιάζουνε γιατί θα λείπει απ’ όλες | Σα το κοπέλι κάλαντα στσι γειτονιές θα λέω | μήπως και σμίξω του σεβντά που έφυγε και δε φταίω | Τη πίτα χρόνε μοίρασε σε τρεις οφέτος τόπους | στα ορφανά, στσι δυστυχείς και σ τσ’ άρρωστους ανθρώπους |
    Μακριά από σένα και γιορτές και σκόλες και αργίες | τάξε πως έκαμα εγώ του κόσμου τσ’αμαρτίες |
    Έλα να το στολίσομε κι οφέτος το δεντρό μας | κι ύστερα κάψτο από κορφής όπως και τ’ όνειρό μας
    Έλα δεντρό να σάξουμε, να βάλουμε απάνω | στολίδια, ελπίδες και χαρές απού ‘χα και τα χάνω
  • Ήτανε μέρες γιορτινές όντε σε πρωτοείδα | έφυγες και κουράστηκα να ζω με την ελπίδα |Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά κι ο κόσμος θα γιορτάζει | μα το παντέρμο ριζικό εμένα δεν αλλάζει
    Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά μα ‘συ θα λείπεις πάλι | θωρρώ η απουσία σου στον Άδη να με βάλει | Γιορτές μα δε γιορτάζουνε ανθρώποι που ‘χουν πόνο | κι εγώ νημένω τη χαρά του γυρισμού σου μόνο
    Τι να τσι κάνω τσι γιορτές αφού ‘σαι εσύ μακριά μου | γύρω μου ο κόσμος χαίρεται μα εμέ περαστικά μου…
  • Μη μου μιλείτε για γιορτές, χαρές, ευχές κι ελπίδες | στο μισεμό σου εγίνηκαν όλες οι μέρες ίδιες |
    Θωρρώ κοπέλια να πεινούν, γέρους φτωχούς στο κρύο | και μοιάζουνε μου οι γιορτές κακόγουστο αστείο
    Να ‘ταν οφέτος η αρχή, του τέλους κάθε χρόνου | δε θα ‘χα νιώσει αλλαγή καλύτερη του χρόνου…
    Μισεύγει ο χρόνος ο παλιός κι ο νέος απού μπαίνει | πράμα για μένα αγάπη μου χώρια σου δε σημαίνει
    Ήρθε κι απόψε ο πόνος σου και μου χτυπά τη πόρτα | και λέει.. μαζί θα κάνουμε, Πρωτοχρονιά και Φώτα…
  • Δώδεκα μήνες έβγαλα στη φυλακή του πόνου | γι’αυτό ποθώ την αλλαγή ενός καινούριου χρόνου | Πάντα γελώ και χαίρομαι κάθε που αλλάζει ο χρόνος | σημάδια πως δε μου ‘φηκε να μη καυχιέται ο πόνος
    Άγιε Βασίλη πήγαινε σε τόπους που πονούνε | σ’αθρώπους που ‘χουνε καιρό χρόνια πολλά να πούνε
    Μια πεθυμιά -και είσαι εσύ μα πώς να βγει στα χείλη | να του το πω που δε μιλώ χρόνια του Αϊ Βασίλη…
  • Όσο στον κόσμο υπάρχουν αθρώποι πονεμένοι | άσχημοι θα ‘ναι στα δεντρά οι κλώνοι οι στολισμένοι
    Ίσαμε να ‘ναι τα παιδιά του κόσμου πεινασμένα | μη λέτε για Χριστούγεννα και δέντρα στολισμένα
    Κοίταξε γύρω σου να δεις, κοπέλια πεινασμένα | κι ύστερα, τόλμησε να πεις για χρόνια ευτυχισμένα…
Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Ικαρίας

Αρχείο Ελληνικής μουσικής -Φούρνοι Ικαρίας. Καταγραφή του Σίμωνα Καρρά (τσαμπούνα παίζει ο Θεολόγος Γρύλλης)

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα Πόντου

Αρχή Κάλαντα κι αρχή του χρόνου | κι αρχή του χρόνου, πάντα Κάλαντα | πάντα του χρόνου | πάντα, του χρόνου.
Αρχή μήλον εν’ κι αρχήν κυδώνεν | κι αρχήν κυδώνεν.
Κι αρχή βάλσαμον το μυριγμένον | το μυριγμένον.
Εμυρίστεν ατό ο κόσμος Άλεν’ | ο κόσμος Άλεν, για μυρίστ’ ατό κι εσύ αφένταμ, | καλέμ αφέντα.
Ερθαν καλά παιδία είσην πόρταν | και ξαν σην πόρτα σ ‘.
Άψον το κερί σ’ κι έλα σην πόρτα σ’ | κι έλα σην πόρτα σ’ | Χαμηλόπα, χα ξερά τζιρόπα | ξερά τζιρόπα | Χα ξερά μαύρα κοικκίμελόπα, κοκκιμελόπα.
Χρόνια Πολλά, και του χρόνου.

Πρωτοχρονιάτικα Δυτικής Μακεδονίας

Άγιος Βασίλης έρχεται, Γενάρης ξημερώνει | σα φέτος και του χρόνου.
Εδώ σε τούτη την αυλή, στο μαρμαροστρωμένο | εδώ ‘χουν χίλια πρόβατα και δυο χιλιάδες γίδια.
Σαν τα μυρμήγκια περπατούν, σαν τα μελίσσια πάνε | με τη φλογέρα τα λαλούν, με την αντρειά τα διώχνουν
Χρόνια πολλά, καλή χρονιά στο σπίτι σας.

Τα «ευρωπαϊκά»

Συναυλία στη Βιέννη –από τη φιλαρμονική της (2020)

«Κλασσικά»
|> Με Frank Sinatra, Dean Martin, Elvis Presley, Nat King Cole, Bing Crosbey

…Αρβανίτικα

Καλή και αγωνιστική χρονιά, με υγεία και δύναμη
Υποδεχόμαστε το 2021 με ψηλά το κεφάλι, με αισιοδοξία, με πίστη στη δύναμή μας
Σε όσους δεν παραιτούμαστε…
Στους μαχητές της ζωής όπου γης…
Σε σε όλους εσάς!!

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαγιάννης


«Μακριά ροδίζει η ανατολή» –
Αυτοί οι στίχοι από τα Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα που έγραψαν οι ίδιες οι φυλακισμένες στις Φυλακές Αβέρωφ, μας θυμίζουν ότι χιλιάδες άνθρωποι, για τα σχεδόν 50 χρόνια που βρισκόταν το ΚΚΕ στην παρανομία, πέρασαν αυτές τις μέρες σε εξορίες και φυλακές , μακριά από τις οικογένειές τους, βιώνοντας τα βασανιστήρια του αστικού κράτους, παρά το γεγονός ότι για τους δεσμώτες τους αυτές οι μέρες ήταν «άγιες».
Γιατί; Γιατί θέλαν  «σωθεί το δάκρυ | μες στην πλάση απ” άκρη σ” άκρη»

Μακριά ροδίζει η ανατολή
κάθε κλωνί κι ένα πουλί
πανηγυρίζει η φύση
το νιο χρόνο που θα αρχίσει.

Με της καμπάνας τη βουή
χαράζει μέρα γιορτινή
η αρχή του νέου χρόνου
και το τέλος κάθε πόνου
.

Ερείπια και μνήματα
στέλνουν χαράς μηνύματα
πως θα σωθεί το δάκρυ

μες στην πλάση απ’ άκρη σ’ άκρη.

Γιορτάζουμε στη φυλακή
με έναν πόνο μιαν ευχή
χαρά παντού να ανθίσει
της ειρήνης ο ύμνος να αντηχήσει
.

Ευχόμαστε στην καθεμιά
με την καινούρια την χρονιά
στο σπίτι να γυρίσει
και χαράς ζωή να αρχίσει
.

Με την καινούρια την χρονιά
παντού ειρήνη και χαρά
τραγούδι να αντηχήσει
σε ανατολή και δύση
.

Δείτε ακόμα...