Πριν από λίγες ημέρες η κυβέρνηση ανακοίνωσε έκτακτα οικονομικά μέτρα για την ενίσχυση της οικονομίας. Πριν μια εβδομάδα περίπου, δημοσιεύθηκε στο φύλλο της Κυβερνήσεως η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για τα συγκεκριμένα μέτρα.
Στο άρθρο 9 αναφέρονται τα εξής: Στο πλαίσιο των έκτακτων και προσωρινών μέτρων στην αγορά εργασίας για την αντιμετώπιση και τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, και πάντως για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες από την έναρξη ισχύος της παρούσας, ο εργοδότης δύναται, με απόφασή του, να ορίζει προσωπικό ασφαλούς λειτουργίας της επιχείρησης ως εξής:
- Κάθε εργαζόμενος μπορεί να απασχολείται κατ’ ελάχιστο δύο (2) εβδομάδες με περίοδο αναφοράς τον μήνα, συνεχόμενα ή διακεκομμένα,
- Ο ανωτέρω τρόπος οργάνωσης της εργασίας γίνεται ανά εβδομάδα και εντάσσεται σε αυτόν τουλάχιστον το 50% του προσωπικού της επιχείρησης,
- Εργοδότης που θα εφαρμόσει αυτόν τον τρόπο οργάνωσης της εργασίας υποχρεούται να διατηρήσει τον ίδιο αριθμό εργαζομένων που απασχολούνταν κατά την έναρξη εφαρμογής του.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι για τους επόμενους έξι μήνες δίνεται η δυνατότητα στους εργοδότες να απασχολούν τους εργαζομένους τους κατά το ήμισυ με την αντίστοιχη μείωση των αποδοχών κατά 50%. Με αυτό τον τρόπο κάθε εργαζόμενος θα μπορεί να απασχολείται είτε δυο εβδομάδες συνεχόμενες είτε μια εβδομάδα εργασίας με μια εβδομάδα αργίας εναλλάξ. Νομιμοποιούνται μέτρα που παίρνονται επ’ αφορμή της επιδημίας, με στόχο όμως να μονιμοποιηθούν, με στόχο την περαιτέρω «ευελιξία» της εργασίας.
Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι με αυτό το μέτρο η κυβέρνηση διαμέσου του υπουργού εργασίας ευνοεί τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και ζημιώνει τους εργαζόμενους. Τους δίνει το δικαίωμα για μείωση του χρόνου και των μισθών 50% για το εξάμηνο που ακολουθεί. Ενώ τα 800 ευρώ, το μέτρο που είναι για τους εργαζόμενους είναι για ένα μήνα. Την ίδια στιγμή που οι ισολογισμοί των μεγάλων επιχειρήσεων αποδίδουν τεράστια κέρδη τους ευεργετούν και από πάνω.
Όταν είναι να δώσουν παροχές στην εργατική τάξη, στο κοινωνικό σύνολο δεν υπάρχουν χρήματα. Η υποκρισία της σημερινής κυβέρνησης αποδεικνύεται και στο κομμάτι των αναγκαίων περιοριστικών μέτρων. Γιατί αυτά τα μέτρα σταματούν έξω από τις «πύλες» των χώρων δουλειάς, των νοσοκομείων, των σούπερ μάρκετ και άλλων εργασιακών χώρων, όπου οι εργαζόμενοι συνωστίζονται χωρίς τα άκρως απαραίτητα μέτρα προφύλαξης.
Όλο και περισσότερο οι πολιτικές δυνάμεις του κεφαλαίου ξεκαθαρίζουν ότι «δεν θα ξεμπερδέψουμε εύκολα». Ο ίδιος ο πρωθυπουργός προειδοποιεί ότι «τα δυσκολότερα είναι μπροστά μας». Είναι χαρακτηριστικό ότι από τα πρώτα που βρέθηκαν στο στόχαστρο της κυβέρνησης και της εργοδοσίας είναι εκείνες οι κατακτήσεις που δεν κατάφεραν να ξηλώσουν στα χρόνια της κρίσης. Την ετήσια άδεια και το Δώρο. Η μεν άδεια ροκανίζεται ήδη με εξαναγκασμούς από την εργοδοσία, το δε Δώρο Πάσχα αμφισβητήθηκε ανοιχτά από την κυβέρνηση.
Χρησιμοποιείται ο κορονοϊός όπως παλιότερα και η καπιταλιστική κρίση για το πέρασμα ακόμα περισσότερων αντιλαϊκών μέτρων και είναι έτοιμοι να στείλουν ξανά το λογαριασμό στους εργαζόμενους. Υπάρχουν σοβαρά ζητήματα στους χώρους δουλείας, οι εργαζόμενοι σηκώνουν μεγάλο βάρος στην αντιμετώπιση της επιδημίας του κορονοϊού. Δείτε τι γίνεται, για παράδειγμα, με τους εργαζόμενους των σούπερ μάρκετ, όπου η εργοδοσία δεν τους έχει διαθέσει επαρκή μέτρα προστασίας, ενώ έρχονται σε επαφή με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο, κι από πάνω εντατικοποιούν και ελαστικοποιούν ακόμα περισσότερο την εργασία τους, μειώνουν τους μισθούς τους, διευθετούν το χρόνο εργασίας τους. Ιδία κι η κατάσταση και για τους εργαζόμενους στα Δημόσια Νοσοκομεία.
Από την άλλη, λεφτά υπάρχουν και περισσεύουν για τους επιχειρηματίες της Υγείας, που πήραν με το καλημέρα 30 εκατομμύρια ευρώ για να …«συνδράμουν» το δημόσιο σύστημα. Από τα λεφτά του λαού, η κυβέρνηση τους δίνει διπλάσια αποζημίωση για κρεβάτια Μ.Ε.Θ. σε σχέση με τα Κλειστά Ενιοποιημένα Νοσήλια, από 800 σε 1.600 ευρώ τη μέρα! Δίνει σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα 50 ευρώ για λήψη και μεταφορά δείγματος και έως 85 ευρώ για το τεστ. Μιλάμε δηλαδή για κερδοσκοπία κανονική, ακόμη και αυτήν τη στιγμή.
Δεν πρέπει να σιωπούμε, να συναινούμε σε μια πολιτική που στο όνομα της αντιμετώπισης της επιδημίας καταστρατηγεί ακόμα και στοιχειώδη εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.
Οι εργαζόμενοι τόσο του ιδιωτικού αλλά του δημόσιου τομέα, δεν πρέπει να δεχτούν να περάσουν και αλλά αντιλαϊκά μέτρα, έχουμε αρκετή πείρα όλα αυτά τα χρόνια. Χρειάζεται επαγρύπνηση γιατί ορισμένα μέτρα που παίρνονται στο όνομα της προστασίας του πληθυσμού υπάρχει κίνδυνος να αξιοποιηθούν ενάντια στην οργανωμένη λαϊκή διεκδίκηση και διαμαρτυρία. Τους είδαμε να ταΐζουν πρώτα απ’ όλα τις επιχειρήσεις, τα ιδιωτικά Νοσοκομεία, τις τράπεζες, με δισεκατομμύρια που διαθέτουν από τον προϋπολογισμό, αλλά και από την ΕΕ, δηλαδή από τα χρήματα των εργαζομένων. Δίνουν ψίχουλα στους εργαζόμενους και προσπαθούν να τους κοροϊδέψουν και να τους κλείσουν τα μάτια και παράλληλα να απαγορεύσουν και να φιμώσουν κάθε φωνή αντίστασης.
Όλα όσα έχουν ξηλώσει και ξηλώνονται για την στήριξη των κερδών και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων, δεν μπορούν να θεωρούνται περασμένα – ξεχασμένα. Πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας να αντιπαλέψουν συνολικά τα αντιλαϊκά μέτρα που ήδη υλοποιούνται και μας έχουν γονατίσει όλους με αφορμή την πανδημία του κορονοϊού.
Τα δικαιώματά μας, οι μισθοί μας, η ιδία μας η ζωή παίζεται αυτήν την στιγμή και δεν περισσεύει κανείς σε αυτόν τον αγώνα.
Λ.Α.
