Λίβανος: Συνεχιζόμενες απεργίες από εξαθλιωμένους μετανάστες

Λίβανος Σημαία πορεία ΠΑΜΕ
Φώτο αρχείου / Πηγή: Eurokinissi

Εργαζόμενοι στον τομέα των αποβλήτων κατέφυγαν στην απεργία πριν από ένα μήνα ως ένα όπλο για να πιέσουν για αύξηση των μισθών πείνας που παίρνουν. Περίπου 400 υπάλληλοι στην RAMCO – κυρίως από το Μπαγκλαντές και την Ινδία – πήραν την άνευ προηγουμένου απόφαση τον περασμένο μήνα να αποχωρήσουν από τη δουλειά έως ότου η εταιρεία τους πληρώσει όσα τους οφείλει.

Η ιδιωτική εταιρεία διαχείρισης απορριμμάτων, RAMCO, παραβίασε τη σύμβαση εργασίας των εργατών μειώνοντας τους μισθούς του από 300 $ το μήνα σε μόλις λίγο πάνω από 100 $.

Αν και αρχικά επισκιάστηκε από την πανδημία του κορονοϊού, η απεργία των εργαζομένων έφτασε στα πρωτοσέλιδα στις 12 Μαΐου, όταν οι εργαζόμενοι μπλόκαραν δρόμους έξω από τον κύριο χώρο στέγασης και αποθήκευσης της RAMCO στα περίχωρα της Βηρυτού και εμπόδισαν να φύγουν σκουπίδια.

Η κίνηση αυτή χτυπήθηκε, με βίντεο να δείχνουν ότι οι δυνάμεις ασφαλείας χρησιμοποιούσαν δακρυγόνα και χτυπούσαν τους απεργούς, ενώ ένας υπάλληλος συνελήφθη κατά τη διάρκεια του συμβάντος και παραμένει υπό κράτηση.

Μετανάστες: Σκληρά εκμεταλλευόμενο εργατικό δυναμικό

Ενώ μερικοί από τους απεργούς επέστρεψαν στη δουλειά μετά το ξεκίνημα της απεργίας στις 3 Απριλίου, τουλάχιστον 250 παραμένουν στη θέση τους και αρνούνται να επιστρέψουν μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Στην ιστορία του Λιβάνου, είναι η πρώτη φορά που οι μετανάστες εργάτες έκαναν απεργία διάρκειας εβδομάδων και διαδήλωσαν με τέτοιο τρόπο.

Αυτό συμβαίνει γιατί είναι πιο εκτεθειμένοι και οι εργοδότες τους εκμεταλλεύονται σφοδρά καθώς η διαμονή τους εξαρτάται από αυτούς όπως και γιατί οι εργατικοί νόμοι του Λιβάνου δεν επεκτείνονται σε αυτούς, πράγμα που σημαίνει ότι συχνά στερούνται βασικής προστασίας, όπως εγγυήσεις κατώτατων μισθών και άδεια μετ΄αποδοχών. Οι αγώνες αυτοί διεξάγονται σε πολύ δύσκολες συνθήκες με τον κίνδυνο της απέλασης. Ωστόσο, ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και οι εργαζόμενοι δε δείχνουν πρόθυμοι να συνεχίσουν να δέχονται αυτήν την ωμή εκμετάλλευση που υφίστανται.

Ορισμένοι εργαζόμενοι της RAMCO κυκλοφόρησαν μια κοινή δήλωση στους προσωπικούς τους λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που ισχυρίζονται ότι ένας ψυχικά άρρωστος συνάδελφος στερήθηκε τη θεραπεία και «κλειδώθηκε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο στο υπόγειο για τρεις ημέρες και βασανίστηκε σωματικά και ψυχικά από την ασφάλεια της εταιρείας RAMCO» στα μέσα Απριλίου.

Η εταιρεία σε αυτό υποστήριξε ότι στον εν λόγω εργαζόμενο είχε προσφερθεί θεραπεία σε διάφορα νοσοκομεία και ότι οι γιατροί είχαν συμβουλεύσει να επιστρέψει στο Μπαγκλαντές. Εν αναμονή του επαναπατρισμού του, η εταιρεία είχε τοποθετήσει τον εργαζόμενο σε ένα εξειδικευμένο «ιατρικό δωμάτιο απομόνωσης» για μια νύχτα πριν τον αφήσει στη φροντίδα των συναδέλφων του.

Η οικονομική κρίση στον Λίβανο

Το περασμένο καλοκαίρι, η οικονομία άρχισε να υποχωρεί. Δεκάδες χιλιάδες Λιβανέζοι έχασαν έκτοτε τη δουλειά τους, ενώ εκατοντάδες επιχειρήσεις έκλεισαν – και αυτό ήταν πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας που έδωσε ένα ακόμη χτύπημα σε μια οικονομία που ήδη βρισκόταν σε ύφεση.

Σχεδόν όλοι οι εργαζόμενοι στο Λίβανο έχουν πληγεί από de facto μείωση των μισθών, καθώς το νόμισμα έχει υποτιμηθεί. Ενώ σφοδρές διαδηλώσεις έχουν πραγματοποιηθεί από ανθρώπους που δεν ανέχονται την κατάσταση.

Προκαλεί οργή για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου από μια χούφτα παράσιτα, που μπαίνουν εμπόδιο στην πραγματική ευημερία των λαών του κόσμου. Αλλά και τα κράτη είναι οργανωμένα ώστε να εξασφαλίζουν την μέγιστη δυνατή κερδοφορία τους γι’ αυτό και οι νόμοι τους φαίνονται τόσο άδικοι και παράλογοι, γιατί άδικο και παράλογο είναι το σύστημα που ζούμε.

Αλλά η κυριαρχία τους δεν είναι αιώνια, θα έρθει η στιγμή που θα γίνει ξεκάθαρο ποιοι ευθύνονται για τα δεινά της ανθρωπότητας και θα πάρουν την θέση που τους αρμόζει.

Πρασίνου Θεώνη

Δείτε ακόμα...