Με αφορμή το νέο επεισόδιο «συνακροάσεων» – παρακολουθήσεων

EUROKINISSI

Στις 26/4/2022 νέο κρούσμα «συνακροάσεων» – υποκλοπών σημειώθηκε στο τηλεφωνικό κέντρο της έδρας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Πρόκειται για το τέταρτο κατά σειρά, μετά από αντίστοιχα των ετών 2016 – 2017, 2019 και 2020. Η υπόθεση εκθέτει τόσο τη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ όσο και τον ΣΥΡΙΖΑ, που επί κυβέρνησής του ξεκίνησε αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο και κατάντησε ενδημικό.

Οι ενέργειες που κατά καιρούς έγιναν από τις αρμόδιες αρχές (αστυνομικές, εισαγγελικές κ.ά.) ήταν κυριολεκτικά «για τα μάτια του κόσμου» και ύστερα από συνεχείς παρεμβάσεις του ΚΚΕ, μέσα και έξω από τη Βουλή. Χαρακτηριστικά, η υπόθεση του πρώτου κρούσματος παραλίγο να τεθεί άρον άρον στο αρχείο, με μια αιτιολογία που υποβάθμιζε πλήρως το γεγονός. Ολα αυτά τα χρόνια, τα πορίσματα και οι απαντήσεις της «ανεξάρτητης» Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) έβριθαν από κενά και αντιφάσεις, ενώ ακόμα δεν έχει ασχοληθεί με την τελευταία καταγγελία του ΚΚΕ.

Με λίγα λόγια, πέντε ολόκληρα χρόνια μετά το πρώτο περιστατικό η διερεύνηση των «συνακροάσεων» – υποκλοπών, όπως ήταν αναμενόμενο, βρίσκεται.. «στο πουθενά». Δεν υπάρχει εργαζόμενος και νέος άνθρωπος που δεν προβληματίζεται για την προστασία των επικοινωνιών του, όταν ακόμα και οι σοβαρές καταγγελίες του ΚΚΕ θάβονται και …ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Αντιδραστικές εξελίξεις στο έδαφος της πολεμικής εμπλοκής

Το νέο κρούσμα σε βάρος του ΚΚΕ ήρθε σε μια περίοδο που οι αποκαλύψεις για καταγραφή των επικοινωνιών και της δραστηριότητας του λαού και της νεολαίας είναι συνεχείς. Η ανησυχητική έκταση του φαινομένου γίνεται αντιληπτή αν σκεφτούμε ότι όσα περιστατικά βλέπουν το φως της δημοσιότητας (όπως για το λογισμικό παρακολούθησης της ΕΥΠ σε βάρος δημοσιογράφου) φαίνεται να είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Η συγκυρία στην οποία η παρακολούθηση παίρνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις δεν είναι τυχαία.

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία και η άμεση εμπλοκή της χώρας μας στους αιματηρούς σχεδιασμούς των ΝΑΤΟ – ΗΠΑ – ΕΕ, η ένταση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που πλέον χτυπάει «κόκκινο» συνοδεύονται αναγκαία με αναβάθμιση των μέσων, των μεθόδων και των αρμοδιοτήτων των οργάνων του αστικού κράτους, συμπεριλαμβανομένων των αστυνομικών αρχών και των υπηρεσιών ασφαλείας.

Για τις επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης, αναβάθμισης του ρόλου της στην περιοχή και στήριξης των σχεδιασμών ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, οι αστυνομικές και άλλες αρχές απλώνουν σήμερα ένα πυκνότερο δίκτυο δραστηριοτήτων. Αρκεί κανείς να σκεφτεί: Ποιος αναλαμβάνει τη φύλαξη των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων και των κρίσιμων υποδομών της χώρας, που αξιοποιούνται στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς; Ποιος «συνοδεύει» και συμβάλλει στην ασφαλή αποθήκευση και μεταφορά πολεμικού υλικού αλλά και στη μετακίνηση ενόπλων δυνάμεων; Πώς διεξάγεται ο παράλληλος «πόλεμος της προπαγάνδας», αν όχι και με σάρωση και παρέμβαση στη ροή πληροφοριών στο διαδίκτυο; Η κατάπτυστη Συμφωνία για τις βάσεις, το πλαίσιο στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας – ΗΠΑ, που αναβαθμίστηκε επί «προοδευτικής» κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, συνοδεύονται από πρόσθετα μέτρα συγκέντρωσης – διαβίβασης δεδομένων. Η εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο απαιτεί μεγαλύτερο έλεγχο των επικοινωνιών, εκτεταμένη συλλογή και ανταλλαγή πληροφοριών με «σύμμαχα» κράτη, οργανισμούς και υπηρεσίες.

Η ένταση αυτή της παρακολούθησης και της καταστολής στοχεύει πρώτα απ’ όλα στον βασικό εχθρό κάθε αστικής τάξης: Τον «εχθρό – λαό». Κεντράρει ειδικά σε όποιον «χαλάει τη σούπα» της εθνικής ομοφωνίας, σε όποιον πρωτοστατεί στη μαχητική εναντίωση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, μπαίνοντας «σφήνα» στην προσπάθεια να στρατευτεί ο λαός σε αυτά. Χαρακτηριστικός είναι ο ρόλος που ανέλαβε η αστυνομία, επιδιδόμενη σε όργιο καταστολής κατά της απεργιακής κινητοποίησης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις αντιλαϊκές επιπτώσεις του.

Κλιμακώνεται η προετοιμασία της ΕΕ κατά του «εχθρού – λαού»

Σε συνέχεια της πανδημίας, ξεκάθαρα αναβαθμίζονται τα μέσα και οι δυνατότητες της ΕΕ και των οργάνων της στη σύνθετη ιμπεριαλιστική σκακιέρα. Για παράδειγμα, στο πλαίσιο της επιχείρησης «Oscar» για την επιβολή των ευρωενωσιακών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, αναβαθμίζονται η συγκέντρωση και ανάλυση πληροφοριών, οι έλεγχοι σε αεροδρόμια κ.ά., με τη συνεργασία της Ευρωπόλ (EUROPOL), της FRONTEX και της EUROJUST.

Με ταχύ βήμα προωθείται η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της Ευρωπόλ. Επεκτείνονται οι δυνατότητές της, με ειδική επίκληση στην «τρομοκρατία» και «καταστάσεις κρίσης», που μπορεί να αντιμετωπίσει η Ευρώπη. Μεταξύ άλλων γίνεται αναφορά στις αυξανόμενες κυβερνοεπιθέσεις, που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του σύγχρονου τρόπου διεξαγωγής ιμπεριαλιστικών πολέμων και ανταγωνιστικών σχεδιασμών.

Στις 4 Μάη εγκρίθηκε νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που προωθεί την αναβάθμιση της Ευρωπόλ ως «κόμβου ανταλλαγής πληροφοριών», σε συνεργασία με άλλα ευρωπαϊκά όργανα (την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, τον ENISA1 κ.ά.), με τα κράτη – μέλη, με κράτη εκτός ΕΕ, διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, αλλά και «ιδιωτικούς φορείς», όπως μονοπώλια του διαδικτύου, που έτσι κι αλλιώς της «παραχωρούν οικειοθελώς» σύνολα δεδομένων. Ενισχύεται ο ρόλος της στην ανάπτυξη και αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης και για τον έλεγχο του διαδικτύου και των επικοινωνιών, προκειμένου να εντοπίζεται πιο γρήγορα και αποτελεσματικά το «τρομοκρατικό περιεχόμενο»2.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη μπορεί να προωθείται αποφασιστικά ενόσω ο πόλεμος και οι ανταγωνισμοί κλιμακώνονται, όμως η επεξεργασία και η συζήτησή της είχαν ξεκινήσει πριν από χρόνια. Η σημερινή επίθεση σε μια σειρά από δικαιώματα, όπως το απόρρητο της επικοινωνίας και τα προσωπικά δεδομένα, έρχεται ως άμεση συνέχεια και εμπλουτισμός του ήδη υπάρχοντος ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου. Αποδεικνύεται ότι η ένταση της προληπτικής δράσης σε βάρος των λαϊκών δικαιωμάτων δεν αποτελεί «έκτακτη» και «προσωρινή» επιλογή.

Η αστική δημοκρατία της παρακολούθησης και της καταστολής

Σε αυτό το φόντο, είναι προκλητική η επιχείρηση του ΣΥΡΙΖΑ, που πίνει νερό στο όνομα της ΕΕ και προτείνει την ενίσχυση της αυτοτελούς διεθνούς δράσης της, να χρεώσει την περιστολή λαϊκών δικαιωμάτων αποκλειστικά στην «αντιδημοκρατική κυβέρνηση Μητσοτάκη».

Αυτή η προκλητική προσπάθεια δεν αφήνει εκτός τα περιστατικά παρακολουθήσεων – υποκλοπών. Για παράδειγμα, η αντιδραστική αλλαγή στη νομοθεσία για το τηλεπικοινωνιακό απόρρητο, που έφερε η ΝΔ το 2021, λίγο – πολύ παρουσιάστηκε ως «νεοφιλελεύθερη παρέκκλιση» από τη δημοκρατική νομιμότητα. Δεν βγάζουν τσιμουδιά για το αντιδραστικό πλαίσιο, που διαχρονικά επιτρέπει στο αστικό κράτος να παρακολουθεί τις επικοινωνίες του λαού και ο ΣΥΡΙΖΑ άφησε άθικτο.

Πράγματι, η ελληνική νομοθεσία προβλέπει μαζικές άρσεις του απορρήτου της επικοινωνίας στο όνομα της «εθνικής ασφάλειας». Πρόκειται για άλλη μια αστική νομική έννοια – «ομπρέλα», που μπορεί να χωρέσει κυριολεκτικά τα πάντα, πόσο μάλλον τις θέσεις και τη δράση, που η αστική τάξη θεωρεί πραγματικά επικίνδυνες για την εξουσία της.

Οι άρσεις αυτές γίνονται με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς ιδιαίτερη αιτιολογία. Με βάση τις ίδιες τις εκθέσεις της ΑΔΑΕ, κάθε χρόνο πραγματοποιούνται πάνω από 11.000 άρσεις απορρήτου για λόγους «εθνικής ασφάλειας». Στην πραγματικότητα, ο αριθμός των προσώπων, το απόρρητο των οποίων αίρεται χωρίς ποτέ να το μάθουν, είναι απροσδιόριστος, αφού μία άρση μπορεί να αφορά πολλά πρόσωπα, ολόκληρες περιοχές. Μήπως αυτά δεν εφαρμόστηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως δεν έγιναν επί ημερών του δεκάδες χιλιάδες άρσεις απορρήτου για την «εθνική ασφάλεια»;

Εάν στις «νόμιμες οδούς» προσθέσει κανείς τα «μαύρα» βαλιτσάκια και άλλα σύγχρονα μέσα, θα σχηματίσει μια πληρέστερη εικόνα για την αστική δημοκρατία, που τα άλλα κόμματα υπηρετούν: Τη δημοκρατία των επίσημων και ανεπίσημων κέντρων παρακολουθήσεων, της συστημικής προπαγάνδας και χειραγώγησης λαϊκών και νεανικών συνειδήσεων, της καταγραφής και καταστολής των δίκαιων λαϊκών αντιδράσεων και διεκδικήσεων. Εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί τι σημαίνουν τα παραπάνω για περιοχές όπου οι κυβερνήσεις, προεξάρχουσας αυτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν σπείρει αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις και παρέχουν γην και ύδωρ σε ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Ο αντικομμουνισμός αιχμή του ευρωατλαντικού δόρατος

Τα τελευταία χρόνια, στο όνομα της καταπολέμησης της «τρομοκρατίας» και της «ριζοσπαστικοποίησης», έχουν νομιμοποιηθεί η μαζική επιτήρηση των επικοινωνιών, η αδιάκριτη διατήρηση προσωπικών δεδομένων, η μαζική σάρωση του διαδικτύου και άλλες «προληπτικές» έρευνες και ενέργειες των αρχών. Παραπέρα συνέπεια είναι η ποινικοποίηση της ριζοσπαστικής ιδεολογίας, δηλαδή της ίδιας της σκέψης και της έκφρασης.

Βάση των παραπάνω αντιλαϊκών μέτρων αποτελεί η επίσημη ιδεολογία της ΕΕ. Η ανιστόρητη, προκλητική θεωρία των «δύο άκρων» και το ύπουλο, αταξικό δίπολο «δημοκρατία – ολοκληρωτισμός» με το οποίο σήμερα ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ επιχειρούν να στρατεύσουν τους λαούς στα πολεμικά τους σχέδια, αποτελούν επίσημη ιδεολογική αφετηρία της ΕΕ πολύ πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Είναι σμπάρος που χτυπάει πολλά «τρυγόνια». Σε αυτήν τη βάση είναι που η «δημοκρατική» ΕΕ άνοιξε τον δρόμο σε απαγορεύσεις Κομμουνιστικών Κομμάτων και συμβόλων και διώξεις κομμουνιστών.

Είναι λοιπόν το «ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο», που ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ υψώνει ως σημαία του, αυτό που επέτρεψε την ανοιχτή στήριξη αντιδραστικών κυβερνήσεων τύπου Ζελένσκι, που χρόνια διώκουν την κομμουνιστική δράση. Είναι αυτό το «δημοκρατικό κεκτημένο», που χωράει την ενίσχυση και τα χειροκροτήματα σε φασιστικές δυνάμεις, σαν τα Τάγματα Αζόφ. Η ΕΕ άνοιξε πολύμορφα τον δρόμο, ώστε σήμερα να αναρτώνται κομμουνιστές σε ουκρανικές ιστοσελίδες, σε λίστες «τρομοκρατών» και «επικίνδυνων».

Σε αυτό το πλαίσιο, τα βήματα στην κατεύθυνση της απαράδεκτης λογοκρισίας σε βάρος του ΚΚΕ, όπως με το πρόσφατο «κατέβασμα» από το YouTube παρέμβασης μέλους του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος σε τηλεοπτικό σταθμό, συμβαδίζουν με την κλιμάκωση της καταστολής, όπως στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Δεν αποτελούν παραφωνία. Είναι υλοποίηση του χρόνιου, στρατηγικού στόχου και πόθου της εξουσίας του κεφαλαίου. Είναι αναμενόμενη αντίδραση στο κάλεσμα και τη μαχητική δράση του ΚΚΕ ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν.

Καμία εμπιστοσύνη δεν μπορεί να έχει ο λαός στο αστικό κράτος, στις κυβερνήσεις και τους θεσμούς του πως θα προστατεύσουν και θα σεβαστούν τις ελευθερίες του. Μόνο ο ίδιος ο λαός, βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής, μπορεί να υπερασπιστεί τις ανάγκες και τα δικαιώματά του, κόντρα στους «σωτήρες», που του υπόσχονται «προοδευτική» διαχείριση ενός εξ ορισμού ανελεύθερου συστήματος. Το ευρωΝΑΤΟικό «στρατόπεδο της δημοκρατίας», που με χέρια και με πόδια στηρίζουν ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα αστικά κόμματα, είναι καταπιεστικό και σάπιο μέχρι το μεδούλι.

Γνωρίζουν κι αυτοί καλά και προετοιμάζονται γι’ αυτό που σήμερα πρωτοστατούμε: Πως «κάποτε αλλάζουν οι καιροί και οι ελπίδες του λαού ξεσπάνε».

Είναι γελασμένοι. Ο λαός μας έχει τεράστια, ιστορική πείρα από τέτοια φαινόμενα παρακολούθησης, καταστολής, αντιλαϊκών μέτρων και πολέμων. Ξέρει πώς να τα αντιμετωπίζει, ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Στις σημερινές συνθήκες η συμπόρευση εργατικών – λαϊκών μαζών με το ΚΚΕ θα ανοίξει τον δρόμο για να αντιμετωπιστούν όλες οι δυσκολίες, μαζί και οι παρακολουθήσεις του αντιπάλου, για μια νικηφόρα πορεία του λαού.

Παραπομπές:

1. Ο Οργανισμός της ΕΕ για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών

2. Βλ: https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/A-9-2021-0290_EL.html#title1

Της
Στέλας ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ*
* Η Στέλα Παπαοικονόμου είναι μέλος του Τμήματος Δικαιοσύνης και Λαϊκών Ελευθεριών της ΚΕ του ΚΚΕ

Δείτε ακόμα...