Με φόντο την ολοένα και βαθύτερη εμπλοκή της Κύπρου στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς που εντείνονται στην Ανατολική Μεσόγειο, απειλώντας να σύρουν το νησί και τον κυπριακό λαό στη φωτιά του πολέμου, ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης μίλησε σήμερα Πέμπτη στην Ολομέλεια της ελληνικής Βουλής, επαναφέροντας μεταξύ άλλων το αφήγημα που έχει διαψευστεί πανηγυρικά στην πράξη, ότι δήθεν η ΕΕ και το ευρωενωσιακό δίκαιο «μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για επίλυση του Κυπριακού, αλλά και ως η σημαντικότερη ασφαλιστική δικλείδα για εφαρμογή μιας λειτουργικής και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού».
Πρόκειται για το αφήγημα που προβαλλόταν κατά κόρο ως επιχείρημα για την ένταξη της Κύπρου στην ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία της ΕΕ το 2004, το οποίο επαναφέρεται παρότι 22 χρόνια μετά όχι μόνο η ΕΕ δεν αποτέλεσε κανέναν τέτοιο «καταλύτη για επίλυση του Κυπριακού», αλλά η τουρκική κατοχή παγιώνεται μαζί με τα σχέδια μονιμοποίησης της διχοτόμησης, με «πυξίδα» τις μπίζνες ευρωπαϊκών μονοπωλίων με το τουρκικό κεφάλαιο, όπως και τη συνολικότερη βαρύτητα της Τουρκίας για τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ευρωατλαντικού μπλοκ.
Ο Ν. Χριστοδουλίδης αναφέρθηκε επίσης σε αποφάσεις της ΕΕ στις οποίες «γίνεται σαφής διασύνδεση των ευρωτουρκικών με την πρόοδο στο Κυπριακό», λέγοντας ότι «ξεκαθαρίζουν προς πάσα κατεύθυνση ότι το Κυπριακό είναι και ευρωπαϊκό πρόβλημα», ενώ στην πραγματικότητα ο κυπριακός λαός δεν έχει τίποτα το θετικό να περιμένει από τη διασύνδεση του Κυπριακού με το σύνθετο παζάρι της ευρωενωσιακής λυκοσυμμαχίας με την τουρκική αστική τάξη.
Σε μια χαρακτηριστική επισήμανση, εξάλλου, η οποία στην πραγματικότητα δείχνει τα δύο μέτρα και δύο σταθμά των «Ευρωπαίων συμμάχων», ανάλογα με τα ιμπεριαλιστικά τους συμφέροντα, ο Κύπριος πρόεδρος είπε ότι «αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία και δικαίως προκαλεί την εντονότατη αντίδραση της διεθνούς κοινότητας διαπράχθηκε στην Κύπρο πριν από μισό αιώνα και δυστυχώς οι συνέπειες υφίστανται μέχρι σήμερα».
Ο Ν. Χριστοδουλίδης ανέφερε ακόμα ότι στα τρία χρόνια της διακυβέρνησής του, με «ξεκάθαρη πολιτική βούληση» και με «διεκδικητικό ρεαλισμό», «μεσούσης της παγκόσμιας αναταραχής εξαιτίας δύο πολέμων, στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, μπορέσαμε να τερματίσουμε το επταετές τέλμα» και «να βρίσκεται σε εξέλιξη πρωτοβουλία για επανέναρξη των συνομιλιών».
Δήλωσε δε ότι «η λύση των δύο κρατών δεν υφίσταται ούτε ως σκέψη, ποτέ δεν θα αποδεχθούμε τη νομιμοποίηση της παρανομίας και ποτέ δεν θα υπογράψουμε τον πολιτικό και εδαφικό ακρωτηριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας».
Να σημειωθεί βέβαια ότι μία μέρα πριν, σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο του “Alpha”, ο Ν. Χριστοδουλίδης, αφού αναφέρθηκε σε αυτήν τη «νέα πρωτοβουλία» που μπορεί «να οδηγήσει σε εξελίξεις» στο Κυπριακό, μετά από την πρόσφατη συνάντηση του γγ του ΟΗΕ με τον Τούρκο πρόεδρο Ρ. Τ. Ερντογάν, είχε επισημάνει χαρακτηριστικά ότι «θα κληθούμε όλοι μας – εγώ πρώτος έχω την ευθύνη – να λάβουμε σημαντικές και ενδεχομένως δύσκολες αποφάσεις». Μια τοποθέτηση που παραπέμπει σε ενδεχόμενη επαναφορά διχοτομικών σχεδίων «επίλυσης», όπως είναι άλλωστε όλα τα σχέδια που τέθηκαν στα παζάρια των διαπραγματεύσεων τα προηγούμενα χρόνια.
Πηγή: Associated Press
Αναφερόμενος στο σοβαρότερο επεισόδιο εμπλοκής της Κύπρου στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή, δηλαδή την επίθεση με drone στη βρετανική βάση του Ακρωτηρίου, ο Ν. Χριστοδουλίδης παρουσίασε ως απάντηση την «ανάγκη ετοιμότητας και αυτονομίας της Ευρώπης στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας», την οποία είπε προωθεί η Κύπρος ασκώντας την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, ενώ ευχαρίστησε την ελληνική κυβέρνηση για την «άμεση ανταπόκριση στο αίτημά μας για ενίσχυση της αμυντικής μας επάρκειας», λέγοντας ότι αυτό «ήταν ο προπομπός για τη δημιουργία ενός πρωτόγνωρου κύματος αλληλεγγύης στην πράξη και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες».
Στην πραγματικότητα βέβαια, τόσο η αποστολή φρεγάτας και αεροπλάνων από την ελληνική κυβέρνηση στην Κύπρο, όσο και οι αντίστοιχες αποστολές από άλλες ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ, αφορούσε αφενός στην προστασία των βρετανικών βάσεων και αφετέρου την προσπάθειά των Ευρωπαίων του ΝΑΤΟ να πιάσουν ενισχυμένα πόστα στην Ανατολική Μεσόγειο. Ηδη εξάλλου, δυνάμεις που είχαν αποσταλεί τάχα «για την προστασία της Κύπρου» συζητείται να αποτελέσουν κορμό σε μια αποστολή των Ευρωπαίων «προθύμων» στα Στενά του Ορμούζ.
