Ο «Μπλε Ποντικός» της Σαχάρας των Γάλλων πολεμοκάπηλων και τα …3+1 αδέρφια του

Η φαντασία όσων βάφτισαν την πρώτη επιφανειακή πυρηνική δοκιμή της Γαλλίας με το όνομα ενός είδους μικρού θηλαστικού (τα 4 χρώματα ήταν επιλογές δικές τους επίσης, το είδος υπήρχε ήδη σε 3 ηπείρους…), μάλλον δεν ήταν αρκετή για να μπορέσει να αντιληφθεί ότι τα ραδιενεργά παράγωγα των επιφανειακών πυρηνικών δοκιμών της Γαλλίας, την δεκαετία του 1960 στην Αλγερία, που θα μπορούσαν μετά από 61 χρόνια, να σημάνουν «συναγερμό» στις υπηρεσίες ατομικής ενέργειας στην Ευρώπη.
Επίσης, «δεν είδαν» το άμεσο και έμμεσο αντίκτυπο σε 27-60.000 ανθρώπους στις κοινότητες γύρω από την περιοχή των πυρηνικών δοκιμών τους.

Τον Φεβρουάριο του 1960, Γάλλοι επιστήμονες «ανακάλυψαν» ένα νέο είδος, τον «Μπλε Ποντικό της Ερήμου» (Gerboise bleue). Ελάχιστοι είχαν την τύχη να τον δουν από κοντά, λίγοι περισσότεροι τον είδαν σε φωτογραφία. Εμφανίστηκε ξαφνικά στην έρημο της Σαχάρας, στο τμήμα της Αλγερίας (διεκδικούμενο από το Μαρόκο).
Την ίδια χρονιά, στην ίδια πάντα περιοχή, δύο αδερφάκια του γαλαζοαίματου είδαν το φως της ημέρας, ο «Λευκός» και ο «Κόκκινος Ποντικός της Ερήμου». Ένα χρόνο δε αργότερα, έκανε την εμφάνιση του, το μικρότερο από τα 4 συνολικά αδερφάκια, ο επονομαζόμενος «Πράσινος».

Ο… πολύχρωμος γαλάζιος Gerboise

Η διάρκεια της ζωής τους ήταν λίγες ώρες, όμως αρκετές για να αφήσουν το «αποτύπωμά» τους στην περιοχή που εμφανίστηκαν αλλά και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σε μέρη όπως –όχι μόνο η Γαλλία, η Αγγλία και η Ιρλανδία, αλλά και η μισή (μαύρη και μη) Αφρική.
Τα πιο πρόσφατα «ίχνη» τους, έγιναν αντιληπτά τον περασμένο Φεβρουάριο και Μάρτιο και στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων της δυτικής και βόρειας Ευρώπης.
Και όσο απίστευτη και αν φαίνεται αυτή η ιστορία, τα στοιχεία δεν κάνουν λάθος: το Κέσιο-137 που ανιχνεύθηκε στην σκόνη από την Σαχάρα, ως παράγωγο προϊόν της σχάσης Ουρανίου-235, δεν θα μπορούσε να προέρχεται από κάπου αλλού.
Ο «Μπλε ποντικός της ερήμου» και τα 3 «αδέρφια» του, θα συνεχίσουν να συντροφεύουν τα υπερβολικά κόκκινα δειλινά που χαρίζει περιστασιακά αυτή η σκόνη, στην δυτική και βόρεια Ευρώπη και –ποιος ξέρει; που αλλού…

Σύμφωνα με τα (επισήμως –αυτά που είναι για ευρεία κατανάλωση) λεγόμενα της «Άνω Βουλής» (Γερουσίας) της Γαλλίας «η απόφαση για ατομικά όπλα είχε ληφθεί ήδη τον Φεβρουάριο του 1956, ενώ το ζήτημα της επιλογής του τόπου για τις πυρηνικές δοκιμές προέκυψε το 1957», μέσα από τη «μικτή ομάδα πυρηνικών πειραμάτων» (στρατός, κυβέρνηση κλπ).

Test nucléaire “Gerboise bleue” – «χαζεύοντας» το μανιτάρι (Champignon nucléaire)

Φυσικά όσο πιο μακριά γινόταν. Αρχικά Πολυνησία και νησιά Kerguelen, αλλά ο κλήρος έπεσε στη Σαχάρα, και πιο συγκεκριμένα στο κεντροδυτικό τμήμα (υπό γαλλική κυριαρχία τότε), στηριγμένοι στο συνηθισμένο αιολικό καθεστώς για εκκένωση του ραδιενεργού νέφους στα ανατολικά (σσ. δηλ προς τις «ασήμαντες» γειτονικές αφρικανικές χώρες Αλγερία, Λιβύη, Μάλι, Μαυριτανία, Αίγυπτο κλπ.)
Η έρευνα επικεντρώθηκε ατόλες Mururoa και Fangataufa (σσ. «γαλλική» Πολυνησία) με αλλαγή του τόπου πυρηνικών δοκιμών -φυσικά σιωπηρά, μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αλγερίας τον Ιούλη του 1962.
Οι ΗΠΑ είχαν αρχίσει στο μεταξύ τις δοκιμές τους στα Νησιά Μάρσαλ και ταυτόχρονα στην περιοχή της Νεβάδα και η Μεγάλη Βρετανία σε κάποιο «δικό της» χώρο στη Νότια Αυστραλία

Χρειάστηκε να περάσουν πάνω από 40 χρόνια (5-Φεβ-2001) –σσ. βλ «έκθεση για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις καθώς και στην υγεία, από τις πυρηνικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν από τη Γαλλία, μεταξύ 1960-1996» + «σύγκριση στοιχείων με δοκιμές από άλλες πυρηνικές δυνάμεις»

Συνολικά έχουν διεξαχθεί πάνω από 2.000 πυρηνικές δοκιμές την περίοδο 1945 – 2017 και από τις 9 χώρες που κατέχουν πυρηνικά όπλα, σε 15 περιοχές στον πλανήτη.
Έχει υπολογιστεί ότι με τα ραδιενεργά κατάλοιπά τους συνδέονται 450.000 θάνατοι από καρκίνο παγκοσμίως (μέχρι το 2000), ενώ οι περιπτώσεις χρόνιας βλάβης υγείας, ξεπερνούν τα 2.000.000.

Από την ΕΣΣΔ στη σημερινή “απαγόρευση & εξάλειψη” των πυρηνικών όπλων

Η κατάργηση των πυρηνικών όπλων αποτελούσε πάγιο αίτημα της ΕΣΣΔ. Είναι κάτι που υποστηρίζεται πλέον σε διπλωματικό επίπεδο, με την Συνθήκη Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων (ΣΑΠΟ), -δείτε και «για οριστική απαγόρευση και εξάλειψη των πυρηνικών όπλων και αφοπλισμό» η οποία «τέθηκε σε ισχύ» τον περασμένο Γενάρη (σε εισαγωγικά μια και οι «πυρηνικές» δυνάμεις γράφουν στα παλιά του παπούτσια, όπως και οι περισσότερες Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις).

Operation USA – Crossroads Baker

Μετά από αίτημα της κυβέρνησης του Καζακστάν, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ καθιέρωσε το 2009 την 29η Αυγούστου, ως Παγκόσμια Ημέρα κατά των Πυρηνικών Δοκιμών (μια κυβέρνηση που -σσ. θυμήθηκε την «κακή ΕΣΣΔ» και έβαλε για φωτο, μάλλον ελλείψει πειστηρίων, μια «εξωτική» από την «Operation Crossroads Baker» -υποβρύχια πυρηνική έκρηξη της 25ης Ιουλίου 1946, που λήφθηκε από έναν πύργο στο Bikini Island. Τα «σύννεφα Wilson» ανυψώνονται, ενώ διακρίνονται τα θωρηκτά Αρκάνσας και IJN Nagato βρίσκεται μπροστά δεξιά της στήλης, μαζί με άλλα πλοία.

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαγιάννης

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...