Άλλη μια φορά βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Ο κύκλος κλιμάκωσης της σύγκρουσης της ελληνικής αστικής τάξης με τις αντίστοιχες γειτονικές για μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα, οδηγεί στην αγορά καινούργιων εξοπλιστικών συστημάτων. Αυτή τη φορά, η εν ενεργεία κυβέρνηση πανηγυρίζει για την προμήθεια 18 αεροσκαφών «Raffale», πάντα με πρόσχημα την προστασία της χώρας μας. Παλαιότερα η «θωράκιση της άμυνας μας» έφερνε σπατάλες εκατομμυρίων ευρώ για υποβρύχια, για πυραύλους, τούμπαλιν για μαχητικά αεροσκάφη κτλ, με τα πανηγύρια της εκάστοτε κυβέρνησης να λαμβάνουν χώρα πάντα εν μέσω σφοδρής χειροτέρευσης των όρων ζωής του λαού. Τότε οικονομική κρίση, τώρα πανδημία, και με την νέα οικονομική κρίση του συστήματός τους, ήδη να έχει δώσει τα πρώτα της σημάδια.
Η ερώτηση που μας προκύπτει αυθόρμητα λοιπόν, είναι για ποιο λόγο ξοδεύονται δισεκατομμύρια σε παρόμοιες «εξοπλιστικές κούρσες», εφόσον είμαστε περικυκλωμένοι τόσο από ΝΑΤΟικους, όσο και από Ευρωενωσιακούς συμμάχους; Για ποιο λόγο δίνουμε κάθε χρόνο άνω του 2% του ΑΕΠ στο ΝΑΤΟ, υπερκαλύπτωντας τις απαιτήσεις του, ακόμα και τη στιγμή που ο ιός κόστισε τη ζωή σε πάνω από 5.000 συνανθρώπους μας και το εθνικό σύστημα υγείας παρουσιάζεται πιο υποστελεχωμένο και υποεξοπλισμένο από ποτέ; Εν τέλει, ποιες ανάγκες του λαού καλύπτουν καινούργια οπλικά συστήματα, όταν στέλνονται Έλληνες στρατιωτικοί στο Μάλι, πύραυλοι «Patriot» στην Σαουδική Αραβία και πιλότοι της πολεμικής μας αεροπορίας πάνω από γειτονικές βαλκανικές χώρες; Το κριτήριο για όλες αυτές τις κινήσεις είναι φανερό, ότι δεν είναι η προστασία του ελληνικού λαού ή, η περισπούδαστη θωράκιση της άμυνας της χώρας ενάντια σε εξωτερικούς εχθρούς. Το μοναδικό κριτήριο για όσους κυβερνούν είναι η αναβάθμιση θέσης της τάξης που υπηρετούν, σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Αυτό το γεγονός, γίνεται κοινή γνώση για όλο και μεγαλύτερο τμήμα της νεολαίας, των φοιτητών και των φαντάρων.
Για όλα τα παραπάνω καταδικάζω την καινούργια αγορά μαχητικών αεροπλάνων και συντάσσομαι με τα αιτήματα που πραγματικά αντανακλούν το δίκιο και τις ανάγκες του λαού μας:
– Κανένας Έλληνας στρατιωτικός εκτός συνόρων, καμιά εμπλοκή της χώρας μας σε ΝΑΤΟικους πολέμους που γεννάνε προσφυγιά, φτώχεια, ανθρώπινες απώλειες.
– Όχι σε νέες υπέρογκες σπατάλες για εξοπλισμούς, όχι στην ετήσια προσφορά δισεκατομμυρίων στο ΝΑΤΟ. Ο πλούτος που παράγει το εργατικό δυναμικό της χώρας μας να επιστραφεί στον λαό με ενίσχυση της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής πρόνοιας
– Ταξική αλληλεγγύη με τους γειτονικούς λαούς, για να μπει ένα στοπ στην κύκλο πολέμων – ειρήνης με το πιστόλι στον κρόταφο. Στόχος μας ο πραγματικός εχθρός, το σύστημα της εκμετάλλευσης.
Από στρατόπεδο του Έβρου,
στρατιώτης Κώστας Μπαμπανάρας
