ΟΧΙ στο χτύπημα των διαδηλώσεων!

Κλούβες ΜΑΤ στην Αμερικάνικη Πρεσβεία
Φώτο Αρχείου / Πρεσβεία ΗΠΑ στην Αθήνα / Πηγή: Eurokinissi

Οι κυβερνήσεις που υπηρετούν τις στρατηγικές του κεφαλαίου, πάντοτε σχεδιάζουν και καθορίζουν τις τακτικές τους για την επιβολή των αντιλαϊκών τους πολιτικών, αξιοποιώντας όλες τις συγκυρίες και τον εφησυχασμό του λαού. Αποδείχτηκε στη διάρκεια της καραντίνας για την πανδημία του covid-19, που με επίκληση την προστασία της υγείας του λαού, ότι αποτέλεσε για την κυβέρνηση περίοδο επιβολής πληθώρας αντεργατικών μέτρων και εργαστήριο εφαρμογής γενικευμένων μέτρων καταστολής. Με την άρση των υγειονομικών μέτρων, η κυβέρνηση με τη δικαιολογία των επιπτώσεων της πανδημίας, επιχειρεί να φορτώσει τα βάρη της οικονομικής κρίσης στο λαό. Αποδεικνύεται και τώρα, που μέσα στο καλοκαίρι, σε μια δύσκολη για το λαό περίοδο, επιχειρεί, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Έθνος της Κυριακής», να περάσει από τη Βουλή το νομοσχέδιο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων.

Το όλο σκηνικό αυτή τη φορά έχει στηθεί, με επίκληση την ανάγκη για επανεκκίνηση της οικονομίας, όπου πρωταγωνιστούν οι μεγάλες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις του κέντρου της Αθήνας και γενικότερα το τουριστικό κεφάλαιο. Το συμπληρώνει η Τοπική Διοίκηση με το «μεγάλο περίπατο» της Αθήνας και το συνηθισμένο επιχείρημα για ανοιχτούς δρόμους στο κέντρο, ώστε να μην ταλαιπωρείται ο λαός. Η κυβέρνηση μάλιστα, δεν παύει να επικαλείται τους «κοινωνικούς εταίρους» και το «πολιτικό κεκτημένο» για το χτύπημα των διαδηλώσεων, όπως το σχέδιο του πρώην δημάρχου  Γ. Καμίνη και των καθηγητών Α. Μαντιτάκη και Ν. Αλιβιζάτου, για να αποδείξει την ευρύτερη αστική πολιτική συναίνεση στην αντιλαϊκή απόφασή της.

Πίσω από το σκηνικό αυτό, προβάλλει ένα νομοσχέδιο-τερατούργημα που ενισχύει καταλυτικά το κατασταλτικό πλέγμα της αντιλαϊκής νομοθεσίας. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο καταστολής, αυθαιρεσίας, ποινικοποίησης και προβοκάτσιας, που φτάνει να παραβιάζει ακόμη κι αυτές τις διατάξεις του συντάγματος. Ακόμη και ο νόμος της χούντας (ν.δ. 794/1971), υστερεί σε ευρηματικότητα περιορισμών. Η επιχείρηση τρομοκράτησης του λαϊκού κινήματος και περιστολής των μαζικών κινητοποιήσεων που στρέφονται ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική είναι φανερή. Το νομοσχέδιο ικανοποιεί στον απόλυτο βαθμό τους στόχους του κεφαλαίου για ευνουχισμό της πολιτικής, συνδικαλιστικής και κοινωνικής δράσης του λαού. Επιβάλλει σιγή κοιμητηρίου στους εργαζόμενους, τη νεολαία, το λαό που αγωνίζεται ενάντια στις πολιτικές της κυβέρνησης που θάβουν τις λαϊκές ελευθερίες και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Αρκεί μια ανάγνωση των διατάξεων του νομοσχεδίου, όπως παρουσιάζονται από την εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής» για να γίνει απόλυτα αντιληπτό πως αυτό αναγορεύει την αστυνομία ουσιαστικά μοναδικό κριτή και εφαρμοστή για ένα θεμελιώδες ζωτικό λαϊκό δικαίωμα που κατακτήθηκε διαχρονικά με πολλούς αγώνες και αίμα. 

Οργανωτής συνάθροισης, αστυνομικός διαμεσολαβητής, περιορισμοί και απαγορεύσεις, διάλυση συναθροίσεων, ειδική ιστοσελίδα γνωστοποίησης διαδηλώσεων, περιλαμβάνονται στις διατάξεις του νομοσχεδίου που προωθεί για ψήφιση η κυβέρνηση.

Δύναμη ΔΕΛΤΑ στο Σύνταγμα- Αστυνομία
Πηγή: Eurokinissi

Οργανωτής συνάθροισης

Παρότι οι διαδηλώσεις γίνονται με συλλογικές αποφάσεις, το νομοσχέδιο επικεντρώνεται στο φυσικό πρόσωπο, ώστε με την άσκηση πιέσεων να σπάσουν οι δεσμοί αλληλεγγύης στο συνδικαλιστικό και λαϊκό κίνημα. Προβλέπονται υποχρεώσεις με στόχο να τον εξαναγκάσουν να αποδεχτεί την καθοδήγηση της αστυνομίας, μέσω του Αστυνομικού Διαμεσολαβητή. Υποχρεώνεται να ενημερώνει την αστυνομία για τη συγκέντρωση εγγράφως ή σε ειδική διαδικτυακή πλατφόρμα (τόπος, χρόνος, ιδιότητα και σκοπός διαδηλωτών, πορεία), να  εφαρμόζει τους αστυνομικούς περιορισμούς και να περιφρουρεί τη συγκέντρωση. Ουσιαστικά επιχειρούν να περάσουν τις δράσεις του λαϊκού κινήματος μέσα από το ελεγκτικό πλαίσιο, αφού είναι γνωστό ότι οι συναθροίσεις προαναγγέλλονται δημόσια και είναι σε γνώση της αστυνομίας, ανεξάρτητα επίσημης γνωστοποίησης. Εκτός από τη «συμμετοχή» στο φακέλωμα, ο οργανωτής υποχρεώνεται να ορίσει περιφρούρηση της διαδήλωσης, να εφαρμόσει τους περιορισμούς της αστυνομίας και να ζητά ο ίδιος την επέμβαση της αστυνομίας για απομάκρυνση όσων δεν συμμορφώνονται με τις υποδείξεις.

Αν ο οργανωτής δεν λειτουργεί ως πειθήνιος μεταφορέας των αστυνομικών εντολών προς τους διαδηλωτές, απειλείται, πέραν από τις ποινικές και με αστικές κυρώσεις για τυχόν ζημιές που θα γίνουν έστω και από προβοκάτσια (αποζημιώσεις για βλάβες κατά ζωής, σωματικής ακεραιότητας και ιδιοκτησίας). Πρόκειται για επικίνδυνη διάταξη που αποσκοπεί στο χτύπημα των πρωτοπόρων αγωνιστών του λαϊκού κινήματος, αφού το κράτος πάντα θα εφευρίσκει μια σπασμένη βιτρίνα ή τη μπογιατισμένη στολή κάποιου ματατζή για να γίνει αγωγή αποζημίωσης.  Βέβαια, η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο του δίνει τη διέξοδο για να απαλλαγεί από τις ευθύνες. Και αυτή δεν είναι άλλη από την πιστή εφαρμογή των διατάξεων του νόμου, δηλαδή να ενημερώσει την αστυνομία για τη συνάθροιση και κυρίως να συνεργαστεί μαζί της και να εκτελέσει όλες τις εντολές που θα του δοθούν. Το κράτος τονίζει με τη διάταξη αυτή ότι δεν έχει πρόβλημα με μια απονευρωμένη, συμβιβασμένη και πειθήνια ηγεσία στο συνδικαλιστικό κίνημα που γενικότερα δεν θα αμφισβητήσει ποτέ την κυριαρχία του κεφαλαίου.

Πάντως, πρέπει να τονιστεί ότι η βούληση για φακέλωμα και έλεγχο των διαδηλώσεων, είναι τόσο σημαντική για το κράτος, ώστε και στις αυθόρμητες δημόσιες συναθροίσεις, που δεν υπάρχει διοργανωτής, η αστυνομία να επιχειρεί και στη διάρκεια της εξέλιξής της να οριστεί κάποιος οργανωτής που θα αναλάβει την ευθύνη μιας διαδήλωσης και θα «συνεργαστεί» μαζί της.

Σημαία ΠΑΜΕ
Πηγή : Eurokinissi

Αστυνομικός Διαμεσολαβητής

Είναι ο αξιωματικός της αστυνομίας ή του λιμενικού, ανάλογα με το χώρο που γίνεται η συγκέντρωση, που θα υπαγορεύει στον οργανωτή της συνάθροισης τις εντολές της αστυνομίας και θα του ζητά να υπακούσουν σ’ αυτές οι διαδηλωτές. Πρόκειται για τη δοκιμασμένη συνταγή που εφαρμόστηκε από όλες τις δυνάμεις καταστολής, ότι γίνονται πιο αποδεκτές οι εντολές που μεταβιβάζει «ο δικός μας άνθρωπος». Ο αστυνομικός διαμεσολαβητής θα έχει το ρόλο του «καλού αστυνομικού» που θα «κατανοεί» και θα συνδιαλέγεται με τον οργανωτή και τους διαδηλωτές και θα ζητά να συμμορφωθούν «προς τας υποδείξεις» για να μην παρέμβουν «οι κακοί» των ειδικών κατασταλτικών δυνάμεων.

Μέτρα ελέγχου από την Αστυνομία
Πηγή: Eurokinissi

Περιορισμοί και απαγορεύσεις των συναθροίσεων

Περιορισμοί είναι οι υποχρεώσεις που βάζει η αστυνομία για να επιτρέψει μια συγκέντρωση ή πορεία, με το πρόσχημα να μη διαταραχτεί δυσανάλογα η κοινωνικοοικονομική ζωή της περιοχής. Το βασικό κριτήριο είναι ο αριθμός των συμμετεχόντων. Προληπτικά, ακόμη και με πιθανολόγηση κυκλοφοριακών και άλλων ιδιαίτερων τοπικών συνθηκών, όπως στο κέντρο της Αθήνας. Κατασταλτικά, στη διάρκεια της πορείας. Τέτοιοι περιορισμοί είναι η κατάληψη μόνο του πεζοδρομίου ή και μέρους του οδοστρώματος, η διαφοροποίηση της διαδρομής μιας πορείας, η μη παρακώλυση της κυκλοφορίας και της πρόσβασης σε υπηρεσίες και οργανισμούς, οι συλλήψεις διαδηλωτών που δεν συμμορφώνονται. Για την απαγόρευση, η αστυνομία θα λαμβάνει υπόψη το πλήθος που συμμετέχει, την περιοχή που θα γίνει και την επικινδυνότητα της συνάθροισης. Τα στοιχεία αρκούν για να απαγορευτεί κάθε διαδήλωση αφού θα χαρακτηρίζονται ικανά να δημιουργήσουν συνθήκες σοβαρού κινδύνου. Έτσι μπορεί να απαγορευτεί κάθε πορεία σε χώρους και σε σημεία που «ενοχλούν» την κυβέρνηση (Μέγαρο Μαξίμου, πρεσβεία των ΗΠΑ). Ως σοβαρός κίνδυνος θεωρείται η ιδιαιτέρως πιθανή διάπραξη σοβαρών εγκλημάτων ιδίως κατά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας, της ιδιοκτησίας. Πρόκειται για διάταξη που μπορεί να ερμηνεύεται όπως θέλει η αστυνομία,  επικαλούμενη δικές της πληροφορίες ή στήνοντας και προβοκάτσιες.

Διάλυση συναθροίσεων

Η αστυνομία μπορεί να διαλύσει μια συγκέντρωση ή πορεία:

  • Αν πραγματοποιείται παρά την έκδοση απόφασης απαγόρευσης.
  • Αν πραγματοποιείται συνάθροιση χωρίς να έχει γνωστοποιηθεί. Πρόκειται για διάταξη τιμωρίας για όσους οργανωτές δεν συνεργαστούν ή περιφρονήσουν την αστυνομική εξουσία.
  • Αν οι διαδηλωτές δεν συμμορφώνονται με τους περιορισμούς που επιβάλλει η αστυνομία (π.χ. κλείνουν όλο το οδόστρωμα, ενώ η αστυνομία ζητά να κινηθούν στο πεζοδρόμιο ή κλείνουν την είσοδο ενός οργανισμού ή επιχείρησης).
  • Αν ξεσπούν επεισόδια, δηλαδή αν –κατά την αυθαίρετη κρίση της αστυνομίας- μετατρέπεται σε βίαιη. Η κρίση αυτή δεν εδράζεται μόνο σε αντικειμενικά γεγονότα, όπως εμπρησμούς, φθορές, ρίψεις μολότοφ και φωτοβολίδων. Ακόμη και η επαφή, η πίεση των διαδηλωτών στις οπλισμένες ως αστακούς δυνάμεις καταστολής, μπορεί να ερμηνευτεί ως βιαιοπραγία για να αιτιολογήσει τη διάλυση. Περαιτέρω, η αστυνομία έχει τη διακριτική ευχέρεια να διαλύσει μια συγκέντρωση αν κρίνει ότι η συνέχισή της προκαλεί άμεσο κίνδυνο ζωής ή σωματικής ακεραιότητας. Αρκεί μια προβοκάτσια, όπως σπάσιμο βιτρίνας ή η ρίψη μιας μολότοφ ή μιας πέτρας στα ΜΑΤ για να διαλύσει η αστυνομία τη διαδήλωση.

Βέβαια, για τη διάλυση των διαδηλώσεων, η κυβέρνηση μεριμνά να εξοπλίζει διαρκώς τις ειδικές δυνάμεις καταστολής, με κάθε μέσο για να αντιμετωπίσει τον «εχθρό λαό». Στις μεγάλες ποσότητες δακρυγόνων και άλλων επικίνδυνων χημικών που η κυβέρνηση προμηθεύτηκε τελευταία έχει προστεθεί και νέος αμυντικός και επιθετικός εξοπλισμός, από νέες πανοπλίες μέχρι μηχανισμούς και οχήματα εκτόξευσης χημικών, χρώματος, νερού κλπ.

ΜΑΤ στο Σύνταγμα-Αστυνομία
Πηγή: Eurokinissi

Η ενημερωτική ιστοσελίδα για τις διαδηλώσεις

Το δημοσίευμα του «Έθνους της Κυριακής» γίνεται απλή αναφορά στις άλλες διατάξεις του νομοσχεδίου που δείχνουν την αποτρόπαια όψη του αστικού κράτους και περιλαμβάνουν τις διατάξεις που ποινικοποιούν την πολιτική, συνδικαλιστική, την κοινωνική, τη λαϊκή διαμαρτυρία. Παρουσιάζει την περιγραφή των αξιόποινων πράξεων που εκφοβίζουν και τρομοκρατούν το «νομοταγή» πολίτη και συνδέουν άμεσα τις διαδηλώσεις με βίαια επεισόδια (εμπρησμοί, μολότοφ, φωτοβολίδες, αιχμηρά αντικείμενα). Αντίθετα, γίνεται εκτενής περιγραφή της «φροντίδας και έγνοιας του κράτους» να μην ταλαιπωρείται ο πολίτης από τις διαδηλώσεις. Η αστυνομία φροντίζει για την ενημέρωσή του, μέσα από ειδική ιστοσελίδα. Έτσι θα γνωρίζει έγκαιρα για τα προβλήματα τροχαίας κυκλοφορίας και για τις διαδηλώσεις που οργανώνονται, προκειμένου να αποφεύγει να κινείται στους χώρους που γίνονται συγκεντρώσεις και πορείες. Όμως για τα προβλήματα που δημιουργεί ήδη ο «μεγάλος περίπατος» του αθηναϊκού κέντρου  και ποιοι κερδίζουν μέσα από τη μείωση των λωρίδων κυκλοφορίας αυτοκινήτων, σιωπούν τα κυβερνητικά φερέφωνα. Όπως επίσης, δεν γίνεται σχολιασμός  για το ολικό αποκλεισμό του κέντρου από την κυβέρνηση και την τοπική διοίκηση, άλλοτε για την «ασφάλεια ξένων επισήμων» και άλλοτε για τα μεγάλα events των επιχειρηματικών ομίλων και των «μη κερδοσκοπικών» εταιρειών.  Για την ταλαιπωρία του λαού στο κέντρο της Αθήνας, σύμφωνα με τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ πάντοτε φταίνε οι διαδηλώσεις.

Από τα παραπάνω, προκύπτει με σαφήνεια ότι πρόκειται για ένα νομοσχέδιο-τερατούργημα που συμπληρώνει το πλέγμα των κατασταλτικού πλαισίου νόμων. Επιβάλλεται να αντιμετωπίσει τη συνολική λαϊκή καταδίκη. Οι εργαζόμενοι να αντιδράσουν στη βούληση της κυβέρνησης και του κεφαλαίου να μπουν οι αγώνες τους στο γύψο. Να σημάνει συναγερμός ενάντια στην προσπάθεια περιστολής της λαϊκής διαμαρτυρίας, στη φίμωση του λαού. Κανένας εφησυχασμός αυτό το καλοκαίρι. Η μαζική αντίδραση του λαού ενάντια στο νομοσχέδιο αυτό πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για το λαϊκό κίνημα. Η κυβέρνηση της ΝΔ πρέπει να πάρει τη μοναδική απάντηση που έδωσε το λαϊκό κίνημα σε όλες τις απόπειρες νομοθέτησης που έκαναν οι αστικές κυβερνήσεις από την κατάρρευση της χούντας ως τώρα. «Δεν θα περάσει!»

Γιώργος Παλιούρας
Υποστράτηγος αστυνομίας ε.α.
πτυχιούχος Ν.Ο.Π.Ε/ΕΚΠΑ και Σχολής Εθνικής Ασφάλειας

Δείτε ακόμα...