Οι αθλητές που πολέμησαν το φασισμό δεν λύγισαν και περιφρόνησαν τον θάνατο

Με αφορμή τα 80 χρόνια από την είσοδο των ναζιστικών στρατευμάτων στην Αθήνα, 27 Απρίλη 1941, που η Ελλάδα έμπαινε στο βαθύ σκοτάδι της ναζιστικής κατοχής, και τη συνθηκολόγηση του φασισμού 9 Μάη 1945, που σηματοδότησε τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, του φονικότερου πολέμου που γνώρισε ο άνθρωπος και την προσφορά του κόκκινου στρατού στη νίκη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που ήταν και μία νίκη των λαών εναντίον του φασισμού, θα σταθώ στο Νίκο Γόδα, που ανήκει στους Έλληνες αθλητές που ξεχώρισαν την περίοδο της γερμανικής κατοχής με την αντιστασιακή του δράση.

Γεννήθηκε το 1921 και ήταν παιδί προσφύγων από την Κοκκινιά του Πειραιά.

Υπήρξε ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο Κομμουνιστής Νίκος Γόδας πολέμησε τους Ναζί με το βαθμό του λοχαγού στον επίλεκτο 5ο λόχο του ΕΛΑΣ, ενώ πήρε μέρος στη μάχη της Ηλεκτρικής στο Κερατσίνι, προκειμένου να σωθεί το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ΔΕΗ) από τους Γερμανούς και πολέμησε τον Δεκέμβρη 1944 στον Πειραιά τους ΄Αγγλους κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, άρρωστος από πνευμονία, συνελήφθη και εξορίστηκε 3,5 χρόνια στη φυλακή.

Πιστός στις ιδέες του Σοσιαλισμού – Κομμονισμού, δεν υπέγραψε δήλωση μετάνοιας και εκτελέστηκε στις 19 Νοέμβρη του 1948 στο αζαρέτο της Κέρκυρας, όπου κρατούνταν στις εκεί φυλακές.

Τελευταία του επιθυμία ήταν να εκτελεστεί και εκτελέστηκε με τη φανέλα του Ολυμπιακού, περιφρονώντας το εκτελεστικό απόσπασμα και το θάνατο. Καταδικάστηκε από τα τότε στρατοδικεία με κατασκευασμένες κατηγορίες και ψευδομάρτυρες. Την παραμονή της εκτέλεσής του, ο διοικητής των φυλακών της Κέρκυρας του ζήτησε να υπογράψει δήλωση μετανοίας, ο Νίκος αρνήθηκε, ως γνήσιος Κομμουνιστής και έπεσε όρθιος φορώντας τη φανέλα του Ολυμπιακού. Εδώ ταιριάζουν οι στίχοι του Ιάκωβου Καμπανέλλη «προδότες και δοσίλογοι, όλοι καλοδεχούμενοι, πατριώτες και αγωνιστές στον τοίχο και τις φυλακές»

Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις προς τους υπεύθυνους του Ολυμπιακού να τον βοηθήσουν να μην εκτελεστεί, αυτοί απάντησαν «όπως έστρωσε να κοιμηθεί».

Στο Μουσείο του Ολυμπιακού υπάρχει η φωτογραφία, του οποίου ξεχωρίζει καθώς και η φανέλα που φορούσε κατά την εκτέλεση και κάτω από αυτά αναγράφεται ψέμματα ότι εκτελέστηκε από τους Γερμανούς, ίσως κάποιοι ντρέπονται να πουν ότι τον σκότωσε το αστικό κράτος, επειδή ήταν Κομμουνιστής, επειδή δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας, επειδή ήταν αυτός που μαζί με άλλους έσωσε το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής από βέβαιη καταστροφή, εμποδίζοντας μαχόμενος τους Γερμανούς να το ανατινάξουν.

Πώς είναι δυνατό να εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1948, ενώ αυτοί είχαν φύγει τον Οκτώβρη του 1944, αλλά μετά είχαμε μία άλλη κατοχή, των Αμερικάνων και των Άγγλων στον τόπο μας.

Ο Νίκος Γόδας τίμησε τις ιδεολογικές του Θερμοπύλες σαν Κομμουνιστής και πατριώτης, όταν δε εκτελέστηκε ήταν νέος, χαμογελούσε στο εκτελεστικό απόσπασμα και στο θάνατο. Ήξερε να πεθάνει, του άρεσε η ζωή και έπεσε για τη ζωή. Πέρασε στο Πάνθεον των ηρώων, ταξιδεύοντας στις όμορφες θάλασσες της ελευθερίας και της ειρήνης, που δεν έχουμε ακόμη ταξιδέψει.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και τους παρακάτω αθλητές.

– Άγγελο Μεσσάρη, ποδοσφαιριστή του παναθηναϊκού, ήταν μέλος της ΟΚΝΕ και πήρε μέρος στην Αντίσταση. Το 1932 διαγράφηκε από τον Παναθηναϊκό για τις ιδέες του και τις δράσεις του.

– Σπύρο Κοντούλη, γεννημένος στην Κοκκινιά, ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ. Συμμετείχε στην Αντίσταση. Συνελήφθη από τους Γερμανούς και δολοφονήθηκε το 1944στην προσπάθειά του να ξεφύγει από το καμιόνι που τον μετέφερε από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή για να εκτελεστεί.

– Πάνο Αξελά, σπουδαίος παίκτης του Παναιτωλικού και μέλος του Πολιτικού γραφείου Αγρινίου του ΚΚΕ, ενταγμένος στον ΕΛΑΣ με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού, συνελήφθη και εκτελέστηκε στις 31-1-1949. Πριν έγραψε γράμμα στους γονείς του: «Δεν θέλω να με λυπηθείτε για τον άδικο σκοτωμό μου. Σας ζητώ να συνεχίσετε τον αγώνα που εγώ άφησα μεσοστρατίς. Ζήτω το ΚΚΕ».

– Νίκο Πολυκράτη, ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Πατρών, μέλος του ΚΚΕ, Αξιωματικός του ΕΛΑΣ και του Δ. Σ. Ε. «Καπετάν Νικήτας».

– Κώστα Λιάρο, ποδοσφαιριστής αλλά και κολυμβητής του Απόλλωνα Καλαμαριάς, που αγωνίστηκε μέσα από τον ΕΛΑΣ και εξορίστηκε στη Μακρόνησο.

– Ανδρέα Μουράτη, ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού και διεθνής με την Εθνική, συμμετείχε στην ποδοσφαιρική ομάδα της ΕΠΟΝ και πολέμησε μαζί με τον Νίκο Γόδα στη μάχη της Ηλεκτρικής.

Ο Νίκος Γόδας και όλοι οι παραπάνω αγωνιστές έδειξαν πραγματικά τι σημαίνει ιδεολογία, ιδανικά και πάνω απ΄όλα να είσαι πατριώτης, γεννημένοι μέσα από την εργατιά, πέρασαν χαμογελώντας στην ιστορία και ζουν στις καρδιές των ελεύθερων ανθρώπων, κορυφώνοντας την ταξική πάλη, αγωνιζόμενοι για καλύτερες μέρες, για καιρούς ευτυχισμένους, που οι λαοί δεν θα είναι σκλάβοι και για μία ελεύθερη και ειρηνική ζωή.

Η δράση τους δημιούργησε τις πυκνές σιδηροδρομικές γραμμές, που μας δείχνουν το μέλλον και τις καλύτερες θάλασσες, που έχουμε ακόμα ταξιδέψει, όπως μας λένε οι Κομμουνιστές ποιητές Γιάννης Ρίτσος και Ναζίμ Χικμέτ.

Διαδικτυακές πηγές: Ριζοσπάστης: 22-11-2014, 23-11-2018 και 31-10-2020.
Αφηγήσεις Παλαιών Πειραιωτών

Δημήτρης Θωμάκος
Αστυνομικός Υποδιευθυντής ε. α.
Diploma H. Ed. Photografy Middlesex Un. Athenian-Akto

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...