Λίγες μέρες μετά την ορκωμοσία της Α’ ΕΣΣΟ οι δεκάδες καταγγελίες από φαντάρους επιβεβαιώνουν τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν στα στρατόπεδα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Καθημερινά δημοσιεύονται επιστολές που αποκαλύπτουν τα ελλιπή μέτρα προστασίας απέναντι στην πανδημία, τις μεγάλες ελλείψεις σε υποδομές, σε θέρμανση, σε αναλώσιμα και είδη καθαριότητας. Τα παραδείγματα πολλά, από στρατόπεδα που παρουσιάζονται κρούσματα κορονοϊού χωρίς να παίρνονται όλα τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία της υγείας των στρατιωτών, μέχρι μονάδες που πέρασαν τον «χιονιά» των τελευταίων ημερών χωρίς θέρμανση στους θαλάμους.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση φαντάροι που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία, από την πρώτη στιγμή μπήκαν μπροστά, ανέδειξαν στις αναφορές των μονάδων τους τα προβλήματα των στρατοπέδων, αιτήθηκαν μέτρα προστασίας, διαγνωστικά τεστ, μέτρα για την υγιεινή και την καθαριότητα σε όλους τους κοινόχρηστους χώρους, αποσυμφόρηση των θαλάμων. Αιτήθηκαν μέτρα για την βελτίωση της καθημερινότητας εντός στρατοπέδου, επαρκή θέρμανση, ζεστό νερό.
Αποδείχθηκε στην πράξη ότι κανένα από τα εκρηκτικά προβλήματα των στρατοπέδων δεν λύνεται με την λογική «θητεία είναι θα περάσει», «έτσι είναι ο στρατός» που αξιοποιείται πολλές φορές από τις διοικήσεις απέναντι στα δίκαια αιτήματα των στρατιωτών. Ότι δεν μπορεί η προστασία να θεωρείται «ατομική ευθύνη» ακόμα και στα στρατόπεδα που ο συνωστισμός είναι καθημερινότητα μέσα στους θαλάμους, στις ασκήσεις, στα εστιατόρια. Δεν είναι τυχαίο ότι στα στρατόπεδα που υπήρξε πραγματική βελτίωση στις συνθήκες, στα μέτρα πρόληψης απέναντι στην πανδημία ήταν τα στρατόπεδα που οι φαντάροι βγήκαν μπροστά και τα διεκδίκησαν.
Άλλωστε η λογική του «αφού δεν μπορείς να κάνεις και πολλά , σβήνε μέρες» δεν είναι καινούργια μέσα στον στρατό, ούτε αφορά μόνο τα μέτρα για τον κορονοϊό. Είναι η ίδια λογική του συμβιβασμού, του ατομικού δρόμου που καλλιεργούνταν και πριν την πανδημία όταν φαντάροι διεκδικούσαν αξιοπρεπή διαβίωση και υποδομές. Είναι η ίδια λογική που ακούγεται πολλές φορές στους διαδρόμους των στρατοπέδων όταν οι φαντάροι συζητούν τα προβλήματα τους, «εδώ είναι στρατός και απαγορεύονται οι πολιτικές συζητήσεις», είναι η ίδια απάντηση όταν βγαίνουν στην αναφορά πρωτοπόροι φαντάροι διαμαρτυρόμενοι για την εμπλοκή της χώρας μας στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς.
Αναδεικνύεται ότι η πάλη για την βελτίωση της ζωής των στρατιωτών, της καθημερινότητας εντός στρατοπέδου σήμερα, εκτός στρατοπέδου αύριο, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις διεκδικήσεις και τους αγώνες του λαού και της νεολαίας. Με τις επιστολές τους, με τις αναφορές στις μονάδες οι στρατιώτες ενώνουν έμπρακτα την φωνή τους με τους αγώνες των υγειονομικών για την θωράκιση τους συστήματος υγείας, των εργαζομένων για μέτρα στους χώρους δουλειάς, των φοιτητών και των μαθητών για να μην εφαρμοστεί ο απαράδεκτος νόμος που ψήφισε η κυβέρνηση για τα ΑΕΙ, για ασφαλές άνοιγμα των χώρων εκπαίδευσης, με συλλόγους, σωματεία, μαζικούς φορείς που στέκονται απέναντι στην παραπέρα εμπλοκή της χώρας στα επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ στην περιοχή, στην αύξηση της στρατιωτικής θητείας.
Άλλωστε οι φαντάροι δεν είναι σε γυάλα, οι αγωνίες τους δεν σταματούν στην πύλη του στρατοπέδου. Έχουν άγχος για τις οικογένειες τους, για τα αδέλφια τους, προβληματίζονται για το τι θα συναντήσουν μόλις απολυθούν. Προβληματίζονται για αν θα βγουν από το στρατό σε συνθήκες χειρότερες απ’ ότι μπήκαν με την εξέλιξη της πανδημίας και της καπιταλιστικής κρίσης. Προβληματίζονται γιατί βλέπουν την κυβέρνηση να αξιοποιεί την πανδημία για να δυναμώσει την επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων, στους μισθούς, στο ωράριο, στις συνθήκες δουλειάς, αξιοποιεί την πανδημία για την γενίκευση της καταστολής, για να βάλει νέα εμπόδια στην συλλογική δράση και διεκδίκηση. Γιατί βλέπουν την ίδια ώρα που μέσα στα στρατόπεδα «δεν υπάρχουν χρήματα» για αναλώσιμα και είδη καθαριότητας, την ίδια ώρα που «δεν υπάρχουν χρήματα» για το σύστημα υγείας, για τον συνωστισμό στα μέσα μαζικής μεταφοράς, την κυβέρνηση να δίνει εκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση της καταστολής, για ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς με την πρόσφατη αγορά των Rafale.
Πολλές φορές το σύντομο διάστημα της στρατιωτικής θητείας, το μεγάλο οικονομικό βάρος, το άγχος για το «τι θα γίνει μετά το στρατό» δημιουργούν την εικόνα ότι «η θητεία είναι χαμένος χρόνος». Η στρατιωτική θητεία, όμως, πόσο μάλλον σε αυτές τις συνθήκες, μπορεί πραγματικά να αποτελέσει ένα «μάθημα ζωής» για έναν νέο. Δίπλα στην στρατιωτική εκπαίδευση μπορούν να μάθουν οι φαντάροι να πιστεύουν στη δύναμή τους. Το να κάνουν μια θητεία με το κεφάλι ψηλά είναι μάθημα για την ζωή μετά τον στρατό, μάθημα για την αξία της διεκδίκησης ενάντια στον φόβο, την παραίτηση. Είναι η βάση για να κρατήσουν την ίδια αγωνιστική στάση που είχαν στον στρατό, αύριο στον εργασιακό τους χώρο, στη σχολή, στη γειτονιά.
Μπροστά σε αυτούς τους προβληματισμούς οι θέσεις του ΚΚΕ, τα αιτήματα για τους νέους στρατευμένους, οι ερωτήσεις που κάνει στην Βουλή για τα ζητήματα των μονάδων έχουν απήχηση σε μεγάλο κομμάτι στρατευμένων. Η επαφή περισσότερων φαντάρων, που ιδιαίτερα προέρχονται από εργατικές λαϊκές οικογένειες, με τη μελέτη των Θέσεων της ΚΕ για το 21ο Συνέδριο του Κόμματος, μπορεί να δώσει απαντήσεις στις αγωνίες και τους προβληματισμούς τους, να φωτίσει την πραγματική διέξοδο.
Μπιργάλιας Δημήτρης
Μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ
Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου 27-28/2
