«Η 1η του Μάη ήταν μια θαυμάσια μέρα. Ο παγωμένος άνεμος της λίμνης, που συχνά ήταν πολύ διαπεραστικός την άνοιξη, ξαφνικά έπεσε και είχε βγει ένας δυνατός ήλιος. Ολα ήταν ήσυχα, τα εργοστάσια άδεια, οι αποθήκες κλειστές, τα φορτηγά βαγόνια αχρησιμοποίητα, οι δρόμοι έρημοι, οι οικοδομές παρατημένες, δεν έβγαινε καπνός από τα φουγάρα των εργοστασίων και οι μάντρες των ζώων ήταν σιωπηλές. Ηταν Σάββατο, εργάσιμη μέρα…» («Η άγνωστη ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»).
Σήμερα 140 χρόνια μετά, οι προσυγκεντρώσεις που έγιναν στην Αθήνα σε τόπους που είναι συνδεδεμένοι με τους αγώνες και τις θυσίες της τάξης μας έδωσαν ένα ξεχωριστό στίγμα σε μία «θαυμάσια μέρα». Γιατί οι όμορφες μέρες των παραγωγών του πλούτου, αυτών που μοχθούν για να καρπώνονται την εργασία τους οι καπιταλιστές – κηφήνες, «γεννιούνται» στην ανειρήνευτη πάλη με το σύστημα της φρίκης του πολέμου και της εκμετάλλευσης.
Στο μνημείο για τον «πρωτεργάτη» της Πρωτομαγιάς με νέα σωματεία και χιλιάδες απεργούς
Στο μνημείο του Καλλέργη ενός εκ των «πρωτεργατών» των «κόκκινων Πρωτομαγιών» στην χώρα μας, τη διασταύρωση Πειραιώς και Π. Ράλλη στη προσυγκέντρωση έδωσαν το «παρών» με τα σωματεία τους -κάποια από αυτά «γεννημένα» λίγους μήνες πριν κάτω από τη μύτη της εργοδοσίας- εκατοντάδες εργαζόμενοι από τον χώρο του Μετάλλου αλλά και της Ενέργειας, εκεί όπου η εντατικοποίηση και οι εκκλήσεις για θυσίες για την πολεμική οικονομία χτυπάνε κόκκινο, το ίδιο και τα κέρδη των αφεντικών.
Αλλά και εργαζόμενοι από τον χώρο της Υγείας που δίνουν τη μάχη ενάντια στην υποχρηματοδότηση και τις περικοπές για να έχει το αστικό κράτος να δίνει στους πολέμους και τους εξοπλισμούς. Εκεί και οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, οι μαζικοί φορείς της Δυτικής Αθήνας και Βορειοδυτικής Αττικής. Μαζί με τους εργαζόμενους και οι αυτοαπασχολούμενοι και επαγγελματίες ξεκαθαρίζουν ότι δεν θα πληρώσουν τις συνέπειες του πολέμου. Με τις διεκδικήσεις τους για ουσιαστικά μέτρα στήριξης του εισοδήματος, γενναία μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, δίνουν αποφασιστική συνέχεια στις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους.
Εκεί που ο ήρωας λαός της Αθήνας έδειξε το μπόι του κόντρα στον κατακτητή
«Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη κι όχι τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη», ξεκαθαρίζουν οι απεργοί από Ομοσπονδίες και Σωματεία από τους κλάδους Κατασκευών, Ιδιωτικών Υπαλλήλων, Εμποροϋπαλλήλων, Α’ Αθήνας, Δικαιοσύνης, που νωρίτερα προσυγκεντρώθηκαν έξω από το υπ. Πολιτισμού, ένα χώρο που είναι συνδεδεμένος με ένα εμβληματικό γεγονός της ΕΑΜικής Αντίστασης, του αγώνα ενάντια στην Κατοχή (1941-1944).
Εκεί στεγαζόταν τότε το υπουργείο Εργασίας της κατοχικής κυβέρνησης. Το μεσημέρι της 4ης του Μάρτη το 1943 200.000 λαού κατέλαβαν το υπουργείο Εργασίας και έκαψαν τους καταλόγους της επιστράτευσης ακυρώνοντας τα σχέδια των Ναζί να σταλούν εργατικά χέρια στην ναζιστική Γερμανία που ήδη τα έβρισκε σκούρα από τα χτυπήματα του Κόκκινου Στρατού.
Στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης όπου έγινε η πρώτη αιματηρή Πρωτομαγιά
Απεργοί από τους κλάδους των Τηλεπικοινωνιών και της Πληροφορικής, των ΟΤΑ, του Επισιτισμού – Τουρισμού, των Ταχυμεταφορών, των Μεταφορών, του Χρηματοπιστωτικού, της Περιφερειακής και Κεντρικής Διοίκησης, αλλά και μαζικοί φορείς Βόρειας Αθήνας συγκεντρώνονται στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης.
Εκεί που σημειώθηκε η πρώτη αιματηρή Πρωτομαγιά στην Ελλάδα. Ήταν η Πρωτομαγιά του 1924. Η συγκέντρωση στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε από το Εργατικό Κέντρο και δέχτηκε την καταστολή της κυβέρνησης Παπαναστασίου. Η επίθεση ξεκίνησε με υδραντλίες και ακολούθησαν πυροβολισμοί. Ο 24χρονος εργάτης Σωτήρης Παρασκευαΐδης, μέλος της ΟΚΝΕ, έπεσε νεκρός, ενώ άλλοι 12 εργάτες τραυματίστηκαν.
Στην πλ. Εθνικής Αντίστασης πραγματοποιήθηκε όμως στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και η πρώτη πετυχημένη απεργία στην κατεχόμενη Ευρώπη. Στις 12 Απρίλη 1942 θα ξεσπάσει η απεργία στο Κεντρικό Ταχυδρομείο και θα απλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα, με την πρώτη μεγάλη μαζική πανυπαλληλική απεργία, που θα αγκαλιάσει όλες τις δημόσιες υπηρεσίες και τους υπαλλήλους των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου της Αθήνας και των επαρχιών.
Στα Προπύλαια που έχουν συνδεθεί με μεγάλους φοιτητικούς αγώνες
Στα Προπύλαια, που είναι συνδεδεμένα με μεγάλες φοιτητικές και νεολαιίστικες κινητοποιήσεις, συγκεντρώθηκαν, προκειμένου να πορευτούν συντεταγμένα στο Σύνταγμα, Ομοσπονδίες και Σωματεία εκπαιδευτικών, εργαζομένων στα Πανεπιστήμια και Φοιτητικοί Σύλλογοι καθώς και η ΟΓΕ.
«Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες από όλη την Αθήνα τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά από τη σημερινή μας προσυγκέντρωση στα Προπύλαια! Τα Προπύλαια είναι συνδεδεμένα με μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις. Από το 1955 όπου πρωτοετείς φοιτητές πραγματοποιούν συλλαλητήριο ενάντια στα σχέδια της τότε κυβέρνησης για κατάργηση δύο εξεταστικών περιόδων, το οποίο διαλύεται από την Αστυνομία.
Τα φοιτητικά συλλαλητήρια πραγματοποιούνται το ίδιο διάστημα και με αντικείμενο την Κύπρο, στα οποία ακούγονται και συνθήματα κατά του ΝΑΤΟ. Τις κινητοποιήσεις φοιτητών και νεολαίας τη δεκαετία του 1960 οι οποίες ξεκινούσαν από ειδικότερα ζητήματα των φοιτητών, εξελίσσονταν όμως σε κινητοποιήσεις κατά του θεσμού της μοναρχίας και του αντιδραστικού συνταγματικού πλαισίου. Σήμερα είμαστε πάλι εδώ! Στα Προπύλαια, που συνδέθηκαν επίσης με μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις! Με μεγάλες πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις όπως αυτή του 1965».
«Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες σε όλη τη χώρα δίνουμε ακόμα πιο δυναμική απάντηση μέσα από τον οργανωμένο μας αγώνα, ενισχύοντας τους Συλλόγους μας με τη μαζική συμμετοχή μας και στις φοιτητικές εκλογές!» ανέφερε στον σύντομο χαιρετσιμό του ο πρόεδρος του ΦΣ της ΑΣΟΕΕ.
Στύλοι Ολυμπίου Διός: Από την 1η Μάη του 1892… σήμερα
«Στο σύστημα του κέρδους καμιά υποταγή οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή», το σύνθημα αυτό αντήχησε στους Στύλους του Ολύμπου Διός όπου συγκεντρώθηκαν οι εργαζόμενοι από κλάδους Τροφίμων – Ποτών, Φαρμάκου, Μεταποίησης, τα Σωματεία Συνταξιούχων και οι μαζικοί φορείς Ανατολικών και Νότιων Συνοικιών.
Και το σημείο αυτό της συγκέντρωσης δεν έχει επιλεγεί τυχαία. Εδώ πραγματοποιήθηκε η δεύτερη απεργία της Πρωτομαγιάς από την εργατική τάξη της Αθήνας το 1892.
Στο σημείο αυτό όπως ανέφερε στην παρέμβαση του ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Εργαζομένων στο Γάλα-Τρόφιμα-Ποτά «το 1986, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ που ανήκει στην ΠΑΣΚΕ οργανώνει συγκέντρωση στο Πεδίον του Άρεως. Η ΕΣΑΚ οργανώνει συγκέντρωση στην Πλατεία Κοραή.
Εδώ, με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, πραγματοποιείται η τρίτη συγκέντρωση στους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Στη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ γίνεται προσπάθεια να συγκαλυφθεί η πολιτική λιτότητας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Είχε προηγηθεί το κυβερνητικό πραξικόπημα στη διοίκηση της ΓΣΕΕ το 1985. Τότε μέλη της ΕΣΑΚ, μέλη άλλων παρατάξεων και τμήμα της ΠΑΣΚΕ διαμόρφωσαν πλειοψηφία, καθαίρεσαν τον τότε πρόεδρο της ΓΣΕΕ ύστερα από την άρνηση να κηρυχθεί απεργία απέναντι στο αντιλαϊκό πρόγραμμα της κυβέρνησης – σταθεροποιητικό όπως το ονόμαζε η ίδια. Με δικαστική απόφαση ορίστηκε καινούργια διοίκηση στη ΓΣΕΕ στην οποία η ΠΑΣΚΕ είχε αυτοδυναμία»…
Και στο θέατρο «Ολύμπια» γι’αυτούς που νίκησαν τον θάνατο «Στην κορυφή της Αρετής φτασμένοι»
«Κόκκινη Πρωτομαγιά, πρωτοπόρα εργατιά» με αυτό το σύνθημα υποδέχτηκαν εργαζόμενοι καλλιτεχνικών σωματείων που συγκεντρώθηκαν έξω από το θέατρο «Ολύμπια», στην Ακαδημίας, τον Πανελλήνιο Μουσικό Σύλλογο (ΠΜΣ) και τους σπουδαστές των καλλιτεχνικών σχολών, τους αυριανούς εργαζόμενους του χώρου, οι οποίοι με συνοδεία κρουστών και πνευστών οργάνων κατέφτασαν στο σημείο της προσυγκέντρωσης, τραγουδώντας τα τραγούδια μας.
Επίσης, έξω από το «Ολύμπια» εκτυλίχθηκε ένα ακόμη συγκινητικό γεγονός, όταν οι μουσικοί και μια πολυπληθής χορωδία έδωσε «ξανά ζωή» στο τραγούδι του Άκη Σμυρναίου (Αστραπόγιαννου) «Στην κορυφή της Αρετής Φτασμένοι», γραμμένο για τους 200 κομμουνιστές ήρωες που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή. Αυτή την ξεχωριστή ορχήστρα διηύθυνε ο μαέστρος Χρήστος Κολοβός, ενώ εκφράστηκαν και ευχαριστίες στον Στάθη Κιοσόγλου, γιο του σύνθετη που παραχώρησε τα δικαιώματα.
