Ομάδα που δεν αλλάζει… κερδίζει;

ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ / ΙΣΠΑΝΙΑ – ΕΛΛΑΔΑ (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EUROKINISSI)

Πριν από περίπου 3 μήνες, έγραφα ότι όποιος προέβλεψε την ισοπαλία της Ελλάδας με την Ισπανία είναι πανέξυπνος. Όποιος προέβλεψε την προχθεσινή ισοπαλία με την Πολωνία, δεν κατάφερε να πετύχει το ακατόρθωτο. Η Ισπανία έχει χαθεί και το γιατί δεν αποτελεί άλυτο μυστήριο.

Το τελευταίο διάστημα

Το απογοητευτικό αποτέλεσμα είχε και πρόλογο, πριν από επτά μέρες, στον αγώνα με τη Σουηδία. Άλλη μια ισοπαλία, αυτή τη φορά χωρίς γκολ, που έκανε τους τηλεθεατές να κοιμηθούν και τους οπαδούς να τραβήξουν τα μαλλιά τους. Όποιος όμως είχε μελετήσει τα προηγούμενα αποτελέσματα και επιδόσεις της Ισπανίας, δεν μπορούσε να εκπλαγεί με αυτές τις εμφανίσεις.

Από την αρχή της σεζόν, έκανε 2 μεγάλες γκέλες στο Nations’ League, χάνοντας από την Ουκρανία και φέρνοντας ισοπαλία με την Ελβετία. Στο πρώτο ματς με τους Rossocrociati, κατάφεραν να πάρουν τη νίκη με 1-0, έχοντας μόλις 2 τελικές στην εστία.

Παρομοίως, στην ισοπαλία απέναντι στην Ελλάδα, η Furia Roja έκανε πάλι 2. Στην δύσκολη νίκη με 1-2 με την Γεωργία, που την πήραν στις καθυστερήσεις, οι Ισπανοί έκαναν μόλις 3. Νίκησαν το Κόσοβο παρόλα αυτά με 3-1, κάνοντας 11. Στον αγώνα με τη Σουηδία έγιναν 5 και σε αυτόν με την Πολωνία επίσης 5. (Μ.Ο. 5,2)

Ακόμα πιο πίσω

Στην τελευταία μεγάλη διεθνή διοργάνωση, οι Ισπανοί αποκλείστηκαν στη φάση των 16, στο Μουντιάλ της Ρωσίας, από τους διοργανωτές. Έπαιξαν δηλαδή συνολικά 4 παιχνίδια.

Στο τελευταίο αποκλείστηκαν κατά τη διαδικασία των πέναλτι, στην οποία έφτασαν χάρη σε αυτογκόλ των Ρώσων. Σε 120 λεπτά είχαν 9 τελικές στην εστία. Προηγουμένως, στο τελευταίο παιχνίδι των ομίλων, πήραν την ισοπαλία με 2-2 από το Μαρόκο με 5. Τη μόνη τους νίκη στο γκρουπ πέτυχαν απέναντι στο Ιράν με 0-1, έχοντας και πάλι 5, ενώ απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, Πορτογαλία, χρειάστηκαν 6 τελικές στην εστία για να τελειώσει το ματς με σκορ 3-3. (Μ.Ο. 4,6)

Ακολουθώντας την κατάρα των κατακτητών των Mundial, η τότε πρωταθλήτρια κόσμου, Ισπανία, αποκλείστηκε από τους ομίλους το 2014 στη Βραζιλία. Δέχτηκε την βαριά ήττα με 1-5 από την Ολλανδία (4 τελικές στην εστία), άλλη μία με 0-2 από τη Χιλή (6) και κέρδισε με 0-3 την Αυστραλία, κάνοντας μόλις 4. (Μ.Ο. 6,25)

Σύμφωνα με το BBC, όταν κατέκτησαν το Euro του 2012, είχαν κατά Μ.Ο. 9,7 τελικές στην εστία.

Έτσι, για να γίνει και πιο αντιληπτό, ο Μ.Ο. των τελικών στην εστία από τους Ίβηρες στις τελευταίες διοργάνωσες διαμορφώνεται ως εξής:

Παράλληλα

Όμως, δεν τελειώνουν όλα εδώ. Πρόκειται για μια διαφορά 9 χρόνων μεταξύ της πρώτης και της τελευταίας διοργάνωσης, των οποίων παρουσιάζουμε τα στατιστικά. Φυσικά το ρόστερ άλλαξε.

Το Euro του 2012 οι Ισπανοί το κατέκτησαν με την χρυσή γενιά του ισπανικού ποδοσφαίρου στην αποστολή. Από αυτή την ομάδα, 5 παίκτες δεν συμμετείχαν στο Mundial του 14. 4 χρόνια μετά και χωρίς τον Βιθέντε ντελ Μπόσκε στον πάγκο, η ομάδα που επέλεξε ο Λοπετέγκι και καθοδήγησε ο Ιέρο είχε μόνο 7 ποδοσφαιριστές που κατέκτησαν το Euro. Στο σήμερα, μόνο ο Μπουσκέτς και ο Ζόρντι Άλμπα έχουν απομείνει.

Άλλο ένα χαρακτηριστικό είναι ότι το 2012, μόνο 4 ποδοσφαιριστές της εθνικής αγωνιζόταν εκτός Ισπανίας, το 2014 αυτοί ήταν 10, το 2016 ήταν 9 και το 2018 ήταν 6. Αντιθέτως τώρα είναι 13. Από αυτούς, οι 3 αγωνίζονται στη Manchester City, η οποία έχει κάποια χαρακτηριστικά της κυρίαρχης ισπανικής τακτικής (Tiki Taka), άρα 10 παίκτες δεν έρχονται σε επαφή στις ομάδες τους, με το παραδοσιακό ισπανικό ποδόσφαιρο.

Αυτός είναι σε οπτική μορφή ο αριθμός των κληθέντων στην εθνική Ισπανίας, που αγωνιζόταν σε ξένα πρωταθλήματα, κατά τις προηγούμενες διοργανώσεις:

Από τακτικής πλευράς

Το Tiki Taka αποτελεί τον πυλώνα του ισπανικού ποδοσφαίρου, είναι «παιδί» του Schalker Kreisel, «αδερφάκι» του Total Football και κληρονομιά του Γιόχαν Κρόιφ, μετά την προπονητική θητεία του στη Barcelona. Το σύστημα αυτό το τελειοποίησαν, 2 από τους καλύτερους προπονητές που έβγαλε η Ισπανία και η Καταλονία αντίστοιχα, ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε και ο Πεπ Γκουαρδιόλα. Η θητεία των 2 στην εθνική και στην Barcelona έτυχε να συμπέσει και να δημιουργήσει την ποδοσφαιρική παντοκρατορία των Ιβήρων, που διήρκεσε για περίπου 10 χρόνια, σε συλλογικό επίπεδο.

Όσες νίκες και τρόπαια κι αν έφερε το Tiki Taka, κάποια στιγμή έσπασε. Ο πρώτος που το κατάφερε, δεν μπορούσε να είναι άλλος, εκτός από τον Ζοσέ Μουρίνιο. Ύστερα το ξανάκανε, με πιο επικό τρόπο μάλιστα και φυσικά το έκαναν κι άλλοι.

Σαν τακτική όμως, δεν έμεινε στάσιμη. Εξελίχθηκε και άλλαξε. Σαν προίκα ο Γκουαρδιόλα την κουβαλά όπου πηγαίνει και καταφέρνει ανάλογα να την προσαρμόζει. Έτσι, στην Μπάγερν και στην Μάντσεστερ Σίτι, στις θητείες του Καταλανού, παρουσιάστηκε πιο επιθετικό, πιο γρήγορο και ίσως πιο «βιαστικό», όσον αφορά την κάθετη πάσα.

Οι ισπανικές ομάδες φυσικά και δεν εφαρμόζουν αυτή την τακτική με τον ίδιο τρόπο και ούτε όλες στο 100%, παρόλα αυτά πρόκειται για το κύριο στοιχείο του ποδοσφαίρου στη χώρα. Αυτό συνεπάγεται τις μεταβολές και τις εξελίξεις σε αυτό.

Σε άλλες χώρες που υπάρχει κυρίαρχη τακτική, όπως η Ιταλία, το κατενάτσιο εξελίχθηκε και δεν έμεινε απαράλλακτη η στείρα τακτική της δεκαετίας του ’60. Φέτος, βλέπουμε την εθνική ομάδα να το εφαρμόζει «αόρατα» και να πρωταγωνιστεί κυρίως επιθετικά.

Αντίθετα στην Ισπανία η τακτική είναι ίδια με αυτή που της χάρισε τα τρόπαια. Δεν φταίει, όμως, μόνο η προσκόλληση στο Tiki Taka, χωρίς εξέλιξη. Φταίει και το επίπεδο των παικτών. Δεν υπάρχει «νέα φουρνιά» στην Furia Roja. Ακόμα και ο μικρότερος ηλικιακά, ο Πέδρι, έχει 37 συμμετοχές στη Barcelona. Όλοι έχουν εμπειρίες, απλά το επίπεδό τους είναι χαμηλό.

Συμπερασματικά, η Ισπανία χρειάζεται να προσαρμόσει την τακτική της σε 2 τομείς. Ο πρώτος είναι το ποδόσφαιρο του σήμερα, το οποίο ξέρει να σπα το παραδοσιακό Tiki Taka και το έχει αποδείξει πολλές φορές και ο δεύτερος, το επίπεδο και η καθημερινότητα των παικτών της. Φαίνεται απαραίτητο να γίνει πιο εξωστρεφής τακτικά και να εντάξει στοιχεία άλλων χωρών, μια και περισσότεροι παίκτες προέρχονται από άλλα πρωταθλήματα. Να μπει πιο ψηλά στις προτεραιότητες η ταχύτητα της καθόδου στην επίθεση, από την αμεσότητα της πάσας. Αν η εθνική Ισπανίας θέλει να επιστρέψει άμεσα στη δόξα, πρέπει να προσαρμοστεί.

Ευθύμης Κώτσης

Δείτε ακόμα...