Διαβεβαιώσεις ότι το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου (GSI) «θα προχωρήσει» έδωσε ο Κυρ. Μητσοτάκης, μιλώντας χτες στον ρ/σ «Alpha», επιμένοντας επίσης ότι άδεια για τις σχετικές έρευνες θα δώσουν οι ελληνικές αρχές, αλλά αρνούμενος να μπει σε λεπτομέρειες, π.χ. για την απαίτηση των Τούρκων να έχουν «ενημέρωση» για το έργο, λέγοντας ότι «τα υπόλοιπα θα τα συζητήσουμε εν ευθέτω χρόνω», την ώρα που οργιάζουν οι φήμες για το τι έχουν παζαρέψει οι Γάλλοι (μεγαλομέτοχοι του έργου) με την Αγκυρα.
Εξάλλου, ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης ενημερώνοντας χθες το μεσημέρι την Επιτροπή Αμυνας και Εξωτερικών φέρεται να είπε ότι η κυβέρνηση θα διασφαλίσει πως το έργο θα γίνει κανονικά και πως εάν υπάρξουν εμπόδια από την πλευρά της Αγκυρας στις εργασίες πόντισης του καλωδίου, τότε η Ελλάδα θα προχωρήσει στις αναγκαίες «επιχειρησιακές παρεμβάσεις» ώστε το έργο να προχωρήσει.
Στο μεταξύ, κατά πληροφορίες, η γαλλική Nexans (εργολάβος του έργου), ενώ υπέβαλε το σχετικό αίτημα στην Επιτροπή Χορήγησης Αδειών Ερευνών Θαλάσσης (ΕΧΑΕΘ) στις 8/10, μόλις χθες 2/11, 25 ημέρες μετά, κοινοποιήθηκε το αίτημα στα μέλη της Επιτροπής.
Υπάρχουν τώρα αντικρουόμενες εκτιμήσεις ότι η NAVTEX αναμένεται σε περίπου 15 ημέρες, ή ότι πάει για μετά τις 7/11 και αφού πρώτα ολοκληρώσει τις έρευνές του στην Ανατολική Μεσόγειο το πλοίο «Κobi Ruegg», το οποίο δραστηριοποιείται για το έργο πόντισης οπτικής ίνας EMC (αυτήν τη στιγμή σε μεγάλη απόσταση νοτίως της Κρήτης).
Σε κάθε περίπτωση, πηγές από το Πολεμικό Ναυτικό αναφέρουν ότι το κείμενο με τις συντεταγμένες κ.λπ. είναι έτοιμο, απλά αναμένουν την εντολή από την αρμόδια διυπουργική επιτροπή για να το εκδώσουν. Εως τότε το ερευνητικό πλοίο «Αbeille Μarengo» μένει από τις 27/10 δεμένο στο λιμάνι του Ηρακλείου.
Στο μεταξύ, η κατάσταση ολοένα και περιπλέκεται, μετά και την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και από την Ανατ. Λιβύη. Ενδεικτικά, ο Φίλιπ Ρίκερ, υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ στην πρώτη θητεία Τραμπ, μιλώντας στην «Καθημερινή» γείωσε τις όποιες προσδοκίες των αστών εδώ, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι ήδη από το 2019 και την υπογραφή τότε του κειμένου μεταξύ Αγκυρας – Τρίπολης, «οι λύσεις που προέκυπταν από διαπραγματεύσεις ήταν ο καλύτερος τρόπος για να προχωρήσουμε».
Ερωτηθείς παραπέρα αν θα μπορούσε το μνημόνιο αυτό να περιπλέξει ή να καθυστερήσει την έρευνα υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης (από την «Chevron»), απάντησε ότι όντως «θα μπορούσε να δημιουργήσει περιπλοκές», προσθέτοντας με νόημα πως «τα συμφέροντα των ΗΠΑ, των αμερικανικών εταιρειών και των εταιρειών σε όλο τον κόσμο έγκεινται στην προώθηση της ενεργειακής διαφοροποίησης και των επενδύσεων στην Ανατ. Μεσόγειο», για την οποία επέμεινε ότι «πρέπει να καταστεί περιοχή ενεργειακής συνεργασίας και κοινών οικονομικών ευκαιριών και όχι πεδίο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης», με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε διευθετήσεις.
Για, δε, τις ανακοινώσεις που έβγαλε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την κύρωση του τουρκολιβυκού και από τη Βεγγάζη, χαιρέτισε το γεγονός ότι «η αμερικανική θέση δεν έχει αλλάξει», τονίζοντας ξανά την προσήλωσή τους «στον διάλογο και στην ειρηνική επίλυση των διαφορών».
Ερωτηθείς, τέλος, και για την κοινή δήλωση που αναγνώστηκε την προηγούμενη βδομάδα στον ΟΗΕ, από Ελλάδα, Κύπρο, Αίγυπτο, Μπαχρέιν και ΗΑΕ ενάντια στο τουρκολιβυκό και αν μπορεί να φέρει κάποιο αποτέλεσμα, ήταν σαφής και ωμός: «Η διεθνής διπλωματική πίεση και οι συζητήσεις που την περιβάλλουν έχουν σημασία. Ωστόσο, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές ως προς το τι μπορεί να επιτύχει».
Μπήκε, άλλωστε, κατευθείαν στο «ψητό» του κεφαλαίου: «Το πρακτικό ερώτημα είναι αν η διπλωματική πίεση ή οι διπλωματικές διαδικασίες μπορούν να διακόψουν ή να αποθαρρύνουν την εξερεύνηση (υδρογονανθράκων). Ο στόχος πρέπει να είναι να αποτραπεί η μετατροπή της συμφωνίας σε πηγή αντιπαράθεσης, να διαφυλαχτούν τα δικαιώματα των χωρών που δεν ήταν συμβαλλόμενα μέρη και να προστατευτούν τα ευρύτερα κοινά μας συμφέροντα», τα συμφέροντα των ομίλων βασικά, που δεν θέλουν η υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων να φέρει οποιοδήποτε εμπόδιο στη δραστηριότητα και την κερδοφορία τους.
Δεν απέκλεισε, τέλος, την «πιθανότητα» η Τουρκία να υπογράψει συμφωνία για ΑΟΖ και με την Αίγυπτο. «Η Τουρκία καταβάλλει προσπάθειες για τη βελτίωση των σχέσεών της με την Αίγυπτο (…) Τα θαλάσσια ζητήματα θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος αυτής της διαδικασίας», είπε.
