Ποιος ο ρόλος των ευρωπαϊκών εταιρειών όπλων στους πολέμους στον πλανήτη;

Ελικόπτερα του Ιταλικού Ομίλου Εταιριών Leonardo
Φώτο Αρχείου / Ελικόπτερα του Ιταλικού Ομίλου Εταιριών Leonardo / Πηγή: Leonardo

Πολλοί μιλούν για την ειρήνη, αλλά ένα είναι βέβαιο. Σε όλο τον πλανήτη υπάρχουν εστίες φωτιάς, εστίες πολέμων, μικρών ή μεγαλύτερων.

Αυτό ως κατάσταση, αποτελεί μια βαλβίδα εκτόνωσης. Τι όμως, πραγματικά συμβαίνει;

Το Μάη του 2021, πριν δυο μόλις μήνες, στη Λωρίδα της Γάζας, φούντωσε πάλι η σύγκρουση Ισραηλινών – Παλαιστινίων. Μέσα σε 11 μέρες, το Ισραήλ πραγματοποίησε 1500 χτυπήματα μέσω αέρα, θάλασσας και ξηράς. Οι Παλαιστίνιοι εκτοξεύουν 4000 πυραύλους. Το αποτέλεσμα; Σκοτώνονται 250 Παλαιστίνιοι και 12 Ισραηλινοί.

Σύμφωνα με τον Λούντο Έκμαν, διευθυντή του δικτύου ερευνητικής δημοσιογραφίας, Lighthouse Reports, «Εάν κάνετε μια ενδελεχή έρευνα, θα ανακαλύψετε ευρωπαϊκή εμπλοκή σχεδόν σε κάθε σύγκρουση που γίνεται στον πλανήτη».

Στην Υεμένη ο πόλεμος είναι στο έβδομο έτος του. Η χώρα μαστίζεται από επισιτιστική κρίση που είναι η χειρότερη παγκοσμίως. Η Σαουδική Αραβία, που ηγείται της συμμαχίας, προμηθεύεται ανοιχτά όπλα από ΗΠΑ, Βρετανία, Ισπανία και Καναδάς.

Αυτή τη στιγμή η Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση και ο πόλεμος στην Υεμένη είναι μόνο δύο από τις δεκάδες συγκρούσεις που υπάρχουν σήμερα στον πλανήτη, όπως προαναφέρθηκε. Ποιος τροφοδοτεί αυτές τις συρράξεις με όπλα; Η Ευρώπη! Και ποιες χώρες;

Καταρχήν η Ιταλία, που είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων στην ΕΕ. Η πρώην εταιρία Aermacchi. Σήμερα υπάρχει το εργοστάσιο και αεροδρόμιο της εταιρίας Leonardo. Το τμήμα Αεροδιαστημικής και Αεροπλάνων. Εδώ γίνεται η παραγωγή και οι δοκιμές στρατιωτικών αεροσκαφών.

Σε αυτή την περιοχή της Βόρειας Ιταλίας κατασκευάζονται τα περισσότερα στρατιωτικά αεροσκάφη της χώρας. Ένα είναι το Μ346, μικρό αεροσκάφος, που χρησιμοποιείται για την εκπαίδευση των πιλότων.

Αυτό το αεροσκάφος έδρασε στην πρόσφατη σύγκρουση μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Αν και χρησιμοποιείται για την εκπαίδευση πιλότων, πήρε μέρος στους βομβαρδισμούς στη Δυτική Όχθη και πιο συγκεκριμένα στη Λωρίδα της Γάζας, σύμφωνα με τον Φρανσέσκο Βινιάρκα, από την οργάνωση Rete Pace e Disarmo, που συμπληρώνει:

«Για χρόνια η εταιρία Leonardo μας έλεγε ότι δεν ήταν αλήθεια. Αλλά τώρα έχουμε τις αποδείξεις. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει κατασκευάσει έναν τύπο μαχητικού αεροσκάφους, που είναι και βομβαρδιστικό. Ο κίνδυνος λοιπόν δεν είναι ότι εμείς, ως Ιταλία παρέχουμε στην ισραηλινή πολεμική αεροπορία αεροσκάφη για την εκπαίδευση των πιλότων τους στις επιθέσεις ενάντια στους Παλαιστινίους, αλλά τους προσφέρουμε ουσιαστικά και τα αεροπλάνα που χρησιμοποιούνται σ’ αυτές. Μας προκαλεί σοκ στους Ευρωπαίους ότι μερικές χώρες δεν μπορούν να αποκτήσουν ειρήνη. Ποιος όμως τους δίνει τα μέσα για να κάνουν πόλεμο; Εμείς!»

Η Leonardo είναι η μεγαλύτερη εταιρία όπλων στην Ιταλία και η 12η σε μέγεθος στον κόσμο. Μεγαλύτερος μέτοχος είναι το ιταλικό κράτος, αφού ελέγχει το 30% της εταιρίας. Οι υπεύθυνοι της εταιρίας όπως και η Ομοσπονδία Ιταλικών Εταιριών Άμυνας δεν απάντησαν σε ερωτήσεις και αρνήθηκαν το αίτημα για συνέντευξη.

«Η Ιταλία έχει εξάγει τα τελευταία χρόνια περισσότερο από το 50% των οπλικών της συστημάτων σε χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, όπου υπάρχουν οι περισσότερες συρράξεις στον κόσμο. Η Ιταλία εξάγει τεθωρακισμένα, αεροπλάνα, πλοία και ελικόπτερα. Τα τελευταία χρόνια έχουμε πουλήσει στρατιωτικό υλικό αξίας άνω των 3 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι άδειες έγκρισης πωλήσεων είναι πάντα, πάνω από 5 δισεκατομμύρια ευρώ το έτος» υπογραμμίζει ο Φρανσέσκο Βινιάρκα.

Ένα ντοκιμαντέρ δείχνει τις συνέπειες ενός βομβαρδισμού του 2016, που πραγματοποίησε ο συνασπισμός υπό την Σαουδική Αραβία στην Βόρεια Υεμένη. Εκπρόσωπος μιας ΜΚΟ στην Υεμένης επισκέφτηκε την περιοχή της επίθεσης και βρήκε απομεινάρια των εκρηκτικών. Οι αριθμοί έδειξαν ότι τμήματα των βομβών παράχθηκε από την ιταλική εταιρία RWM, θυγατρικής της γερμανικής Rheinmetall.

Η Σαουδική Αραβία είναι ο τρίτος καλύτερος πελάτης της Ιταλίας μετά την Αίγυπτο και το Κατάρ σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική. Η Σαουδική Αραβία είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας οπλικών συστημάτων στον κόσμο. Μετά την επέμβαση της χώρας στη γειτονική Υεμένη, οι εισαγωγές όπλων εκτοξεύθηκαν.

Ασφαλώς, δεν χρησιμοποιούνται μόνο ιταλικά όπλα. Οι αποδείξεις ότι υπάρχουν ευρωπαϊκά όπλα στην Υεμένη είναι σαφείς. Πλέον της Ιταλίας, το Βέλγιο, η Γερμανία, η Γαλλία και η Ισπανία είναι ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες που κάνουν εξαγωγές όπλων στην Σαουδική Αραβία. Σε Γερμανία, Βέλγιο και Ιταλία, πρόσφατα σταμάτησαν ή απαγορεύτηκαν οι εξαγωγές όπλων στο Ριάντ, υπό την πίεση αντιπολεμικών οργανώσεων. Αυτό δε συνέβη στη Γαλλία, που είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων στην Ε.Ε. και ο τρίτος στον κόσμο.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, η Γαλλία πουλά στρατιωτικό εξοπλισμό στον συνασπισμό της Σαουδικής Αραβίας, από πυρομαχικά και πυροβόλα μέχρι πολεμικά οχήματα.

Οι πωλήσεις ευρωπαϊκών όπλων διέπονται από κανόνες; Σύμφωνα με πολλές διεθνείς συνθήκες, ο πόλεμος και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι κάποια από τα κριτήρια που απαγορεύουν θεωρητικά αυτές τις πωλήσεις. Οι κυριότερες από τις διεθνείς συνθήκες είναι η Συνθήκη Εμπορίας Όπλων του ΟΗΕ και η Κοινή Θέση της ΕΕ. Και οι δύο ρυθμίζουν με λεπτομέρεια τις εξαγωγές όπλων και ακολουθούν τις ίδιες αρχές.

Οι χώρες δεν πρέπει να εγκρίνουν τη μεταφορά όπλων αν γνωρίζουν ότι αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την τέλεση γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, οδηγούν σε σοβαρές παραβιάσεις της Συνθήκης της Γενεύης ή χρησιμοποιούνται ενάντια σε πολίτες. Οι χώρες τελικού προορισμού των όπλων πρέπει να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα κράτη μέλη πρέπει να αρνούνται να δώσουν άδεια εξαγωγής στρατιωτικής τεχνολογίας ή εξοπλισμού που μπορεί να προκαλέσει ή να συνεχίσει μια ένοπλη σύγκρουση.

Παρά την ύπαρξη αυτών των διατάξεων, ο Ευρωπαϊκός Χάρτης εξαγωγών όπλων δείχνει άλλα: Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία είναι οι βασικοί εξαγωγείς όπλων στην Ε.Ε.

Από στοιχεία για την τελευταία πενταετία, οι καλύτεροι πελάτες της Γαλλίας, εκτός Ευρώπης, είναι η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία. Η Γαλλία πουλά όπλα και σε Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Αλγερία, Πακιστάν, Ισραήλ, Αιθιοπία, Αφγανιστάν. Οι χώρες αυτές είτε είναι σε εμπόλεμη κατάσταση είτε αντιμετωπίζουν σοβαρές κρίσεις.

Η Γερμανία επίσης εξάγει όπλα σε Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αλλά και σε Νότιο Σουδάν και Σομαλία. Κάποιες από τις ιταλικές και ισπανικές εξαγωγές κατευθύνονται στους ίδιους προορισμούς.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Και ειδικά, γιατί οι διεθνείς συνθήκες που αναφέρθηκαν δεν αποτελούν οδηγό για να σταματήσει αυτή η κατάσταση;

Οι ειδικοί συμφωνούν στο ότι η εφαρμογή είναι ο αδύναμος κρίκος όλων των διεθνών συνθηκών και των εθνικών νόμων.

Η Χάνα Νόιμαν, ευρωβουλευτής των Πρασίνων, εξηγεί τι συμβαίνει: «Έχουμε μια κοινή θέση για τις εξαγωγές όπλων της Ε.Ε. Αλλά έχουμε 27 εθνικές ερμηνείες, 27 συστήματα εξαγωγών και μια αυξανόμενη απόκλιση στις πραγματικές εξαγωγές των κρατών μελών. Η κοινή θέση είναι νομικά δεσμευτική, αλλά αυτή την στιγμή η Ε.Ε. δεν έχει κανέναν τρόπο να την επιβάλλει. Είναι τα κράτη μέλη που αποφασίζουν τις άδειες που δίνουν για εξαγωγές όπλων. Αλλά τα συστήματα στα κράτη μέλη είναι πολύ διαφορετικά. Και αυτό δημιουργεί, τελευταία, πολλά προβλήματα, γιατί υπάρχουν πολλά νομικά κενά για τις εταιρίες. Και αυτό ακριβώς πρέπει να σταματήσουμε με πολιτικό τρόπο».

Είναι γεγονός πως η αμυντική βιομηχανία θεωρείται στρατηγικός τομέας για τις εθνικές κυβερνήσεις. Παρά τον κορονοϊό, οι διεθνείς πωλήσεις όπλων παραμένουν πολύ κοντά στο υψηλό επίπεδο που υπάρχει, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Οι εισαγωγές όπλων από χώρες της Μέσης Ανατολής είναι αυτές που αυξήθηκαν περισσότερο την τελευταία πενταετία. Η Σαουδική Αραβία σημείωσε αύξηση εισαγωγών όπλων 61%, η Αίγυπτος 136% και το Κατάρ 361%.

Σε ότι αφορά τη Γαλλία, η γαλλική εταιρία άμυνας Arquus είναι περήφανη γιατί έχει πετύχει να κάνει τον κόσμο πιο ασφαλή. Βασικός της πελάτης είναι το γαλλικό κράτος. Ο διευθυντής του γραφείου τύπου, Μαρέν Τολέ, λέει: «Η Arquus είναι η μεγαλύτερη γαλλική εταιρία στα ελαφρά και μεσαία τεθωρακισμένα οχήματα. Έχουμε αυτή την στιγμή 25.000 οχήματα σε λειτουργία στον στρατό ξηράς. Αυτό αντιστοιχεί στο 90% όλων των τροχοφόρων στρατιωτικών οχημάτων. Η εταιρία μας έχει παλιούς πελάτες στην Αφρική αλλά και στη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική».

Όπως κάθε εταιρία αυτού του βεληνεκούς, για να μπορέσει να είναι ανταγωνιστική στις διεθνείς αγορές, χρειάζεται επενδύσεις για να καινοτομήσει. Καθοριστικό ρόλο σε αυτό έχουν οι εξαγωγές. Η ίδια η εταιρία αναφέρει ότι οι ετήσιες εξαγωγές της κυμαίνονται από 20-50%. Σε ερώτηση στον πρόεδρο της εταιρίας Εμμανουέλ Λεβασέ πώς μπορούν να είναι σίγουροι ότι τα προϊόντα τους δεν καταλήγουν σε λάθος χέρια, απάντησε:

«Είναι ένα ερώτημα που αφορά τους περιορισμούς μας. Αυτό που θέλω πραγματικά να ξεκαθαρίσω είναι ότι η βιομηχανία των αμυντικών εξοπλισμών γενικά αλλά και πιο συγκεκριμένα ο ευρωπαϊκός και ο γαλλικός τομέας της άμυνας δείχνει υπευθυνότητα και συμμορφώνεται με τη νομοθεσία. Η ευθύνη μας είναι η συμμόρφωση σ’ αυτούς τους νόμους. Μετά όμως δεν μπορούμε ούτε με φυσικό τρόπο, ούτε υποχρεωτικά να παρακολουθούμε τη χρήση τους στο πέρασμα των ετών, γιατί πρόκειται για υλικά που διαρκούν για πολλά χρόνια, ακόμη και για πολλές δεκαετίες. Εκεί υπάρχει ένα πραγματικό ζήτημα. Δεν υπάρχει όμως πρακτική λύση».

Στο σύνολό τους οι ευρωπαϊκές εταιρίες όπλων υποστηρίζουν ότι συμμορφώνονται με τις διεθνείς συνθήκες και σύμφωνα με τις διατάξεις των εθνικών νόμων. Οι κυβερνήσεις χορηγούν άδειες εξαγωγών σε κατασκευαστές όπλων και συχνά έχουν κέρδος από τις πωλήσεις. Γιατί λοιπόν να συμμορφωθούν με τις διεθνείς συνθήκες που ρυθμίζουν το πλαίσιο αυτών των πωλήσεων;

«Ένα μεγάλο μέρος της στρατιωτικής βιομηχανίας ανήκει στο κράτος. Και πάντα υπάρχει προσπάθεια να πριμοδοτηθούν εξαγωγές με διακρατικές συμφωνίες. Ή ευνοούν εταιρίες να πουλήσουν σε περιπτώσεις στις οποίες τα κριτήρια που αναφέρονται στους νόμους το απαγορεύουν. Υπάρχουν πάντα τρόποι να πουν όχι, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις που η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν αναγνωρίζεται επίσημα, ή η σύγκρουση δεν έχει ανακηρυχθεί επίσημα. Αυτό είναι το πρόβλημα», εξηγεί ο Φρανσέσκο Βινιάρκα.

Δεν είναι μόνο η Ιταλία στην οποία ισχύει αυτό. Ισχύει και για πολλές άλλες χώρες. Η Σάρα Ρουσέλ από τη Διεθνή Αμνηστία για τον ρόλο της Γαλλίας στον πόλεμο της Υεμένης, επισημαίνει: «Από την μια πλευρά έχουμε τον Γάλλο Υπουργό Εξωτερικών να λέει ότι αυτός είναι ένας βρώμικος πόλεμος και από την άλλη η Γαλλία συνεχίζει την παράδοση στρατιωτικού υλικού στις δύο χώρες που εμπλέκονται σ’ αυτή την σύγκρουση. Ναι! Μπορούμε να πούμε ότι η Γαλλία φέρεται υποκριτικά!»

Όπως λέει η Διεθνής Αμνηστία, «Προμηθεύοντας όπλα τη συμμαχία στην οποία ηγείται η Σαουδική Αραβία, η Γαλλία γίνεται συνένοχος».

Πολλές αντιδράσεις αντιμετώπισε η κυβέρνηση της Ισπανίας στο κοινοβούλιο, για τις εξαγωγές της στην Σαουδική Αραβία. Η ισπανική κυβέρνηση εξέδωσε 26 άδειες εξαγωγών όπλων πέρσι στο Ριάντ. Το ύψος αυτών των συμφωνιών ανέρχεται στο ποσό των 215 εκ. ευρώ. Ο ΟΗΕ και το Ευρωκοινοβούλιο έχουν ζητήσει επίσημα να σταματήσουν οι πωλήσεις όπλων στην Σαουδική Αραβία, λόγω του πρωταγωνιστικού της ρόλου στον πόλεμο της Υεμένης.

«Δεν υπάρχει εμπάργκο όπλων, ούτε απαγόρευση εξαγωγών. Ούτε απαγόρευση σε επίπεδο Ε.Ε. Αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο, γιατί αλλιώς θα παραβιάζαμε τις διεθνείς συνθήκες, τις συμφωνίες και τις αποφάσεις, για τις οποίες έχουμε δεσμευθεί», επισημαίνει η Σιάνα Μέντεζ, γενική γραμματέας εμπορίου.

Σημαντικός λόγος που οι πωλήσεις όπλων σε εμπόλεμες ζώνες συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό είναι επειδή τα πλοία που μεταφέρουν όπλα, ευρωπαϊκής ή άλλης προέλευσης, δεν ελέγχονται για το περιεχόμενό τους στα ευρωπαϊκά λιμάνια. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, απαγορεύεται στις ευρωπαϊκές χώρες να πουλούν όπλα σε εμπόλεμα κράτη. Επιπλέον, οι συνθήκες ορίζουν ότι τα όπλα που έχουν κατασκευαστεί από τρίτες χώρες δεν μπορούν να μεταφέρονται μέσω της Ευρώπης.

Τα πλοία μεταφοράς εμπορευματικού φορτίου της σαουδαραβικής εταιρίας Μπάχρι βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα, από το 2015, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Υεμένη. Οι λιμενεργάτες ήταν οι πρώτοι που αντιλήφθηκαν ότι αυτά τα σκάφη δεν μετέφεραν ένα απλό φορτίο.

Ο Χοσέ Νιβόι, ένας από τους δραστήριους λιμενεργάτες στο λιμάνι της Γένοβα, συγκέντρωνε αποδείξεις για τα φορτία με το πολεμικό υλικό και έκανε συνεχεία αναφορές. Αυτό του κόστισε τη δουλειά του. Σήμερα εργάζεται ως διευθυντής του σωματείου. «Έχουμε δει τα πάντα: από κοντέινερ με εκρηκτικά, μέχρι τανκς, μαχητικά ελικόπτερα, κιβώτια με πυρομαχικά, γεννήτριες, εξαρτήματα drone. Κάθε είδους εξοπλισμός έχει περάσει από τα λιμάνια μας. Είναι εσωτερικά στο κοντέινερ ή χύμα στο φορτίο, όπως συμβαίνει με την Μπάχρι. Εδώ, αν μπεις μέσα στα καταστρώματα, θα δεις τα κιβώτια με πυρομαχικά ή μέρη των κανονιών ή εξαρτήματα των πυροβόλων. Τα βλέπεις σε κουτιά, στα κλασικά ξύλινα κιβώτια», λέει ο Νιβόι.

Οι λιμενεργάτες είναι σε αναβρασμό και καταγγέλλουν ότι οι αρχές σιωπούν και μένουν αδρανείς στις διαδρομές αυτών των πλοίων. Υπάρχει συστηματική έλλειψη ελέγχων του φορτίου τους: «Ζητάμε από το λιμενικό και τις αρχές να κάνουν τους απαραίτητους ελέγχους. Όταν καταφέρνουμε να τους βρούμε στο λιμάνι, το μόνο που κάνουν είναι να ελέγχουν αν πληρούν τις προδιαγραφές ασφαλείας. Δεν ελέγχουν το συγκεκριμένο φορτίο τους. Ελέγχουν για παράδειγμα ότι η ετικέτα που καταγράφει την επικινδυνότητα του κοντέινερ ανταποκρίνεται στο φορτίο που περιέχει. Ελέγχουν αν το φορτίο είναι ασφαλές ή όχι» λέει ο Χοσέ Νιβόι.

Μετά από έρευνα, το Λιμενικό Σώμα επιβεβαίωσε ότι ο έλεγχος αφορά μόνο αν το πλοίο συμμορφώνεται με τις αρχές ασφαλείας για τη μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων. Το Υπουργείο Εξωτερικών τόνισε ότι το τοπικό Κυβερνητικό γραφείο είναι υπεύθυνο. Η μυστικότητα που καλύπτει αυτά τα πλοία επιβεβαιώνεται με κάθε τρόπο και από κάθε εμπλεκόμενη πλευρά. Βέβαια τα στόματα παραμένουν ερμητικά κλειστά.

Οι λιμενεργάτες όλα αυτά τα χρόνια μαζεύουν αποδείξεις για τα φορτία με τον στρατιωτικό εξοπλισμό, τη στιγμή που οι διαμαρτυρίες σε όλη την Ευρώπη γίνονται ολοένα και πιο έντονες. Οι πιέσεις που ασκήθηκαν όπως και μια σειρά νομικών δράσεων κατάφεραν να εμποδίσουν κάποιες άδειες εξαγωγής όπλων. Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις άλλαξαν το δρομολόγιο που ακολούθησαν τα αποκαλούμενα πλοία του πολέμου.

Οι αντιδράσεις στην Ισπανία ήταν μεγάλες και οι διαδηλώσεις οργανώθηκαν από το κίνημα «Ο πόλεμος ξεκινά εδώ». Τα πλοία της Μπάχρι αποφεύγουν πλέον το λιμάνι του Μπιλμπάο, όμως συνεχίζουν να φορτώνουν ισπανικά όπλα στα νότια λιμάνια της χώρας.

Στην Γαλλία, ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων εμπόδισαν πολλές φορές τα πλοία της σαουδαραβικής εταιρίας να φορτώσουν όπλα, ενώ στο Παρίσι πραγματοποιήθηκαν πολλές διαδηλώσεις κατά των εξαγωγών όπλων στην Υεμένη.

Και στην Γένοβα, τα πλοία της Μπάχρι δεν φορτώνουν πλέον όπλα. Με την τελευταία σύρραξη Ισραηλινών και Παλαιστινίων δόθηκε νέα πνοή στο ευρωπαϊκό φιλειρηνικό μέτωπο, ενάντια στις εξαγωγές και τη μεταφορά όπλων. Τον Μάιο, πλοίο που φέρεται να μετέφερε όπλα στο Ισραήλ, σταμάτησε στο Λιβόρνο. Οι λιμενεργάτες αρνήθηκαν να φορτώσουν το φορτίο, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στην Ευρώπη.

Οι Ιταλοί ξεσηκώνονται. Ένα δίκτυο Ιταλών ειδικών, λιμενεργατών και φιλειρηνιστών οργανώνεται για να δράσει καλύτερα. Ενημερώνει και επιδιώκει τη σύσφιξη των σχέσεών του με αντίστοιχα κινήματα στην Ευρώπη. Να βγάλουν στο φως αυτό που η ιταλική ΜΚΟ, The Weapon Watch αναφέρει ως business του πολέμου: «Η εφοδιαστική αλυσίδα που μεταφέρει όπλα στις πιο κρίσιμες παγκόσμια πολεμικές ζώνες ήταν καλά κρυμμένη, λόγω έλλειψης διαφάνειας. Τώρα βγαίνει στο φως. Αυτή η επιχειρηματική δράση αποκαλύπτεται ως οι business του πολέμου», εξηγεί ο Κάρλο Τόμπολα από την ΜΚΟ.

Ανάλογες κινήσεις γίνονται και στη Γερμανία. Ζητείται πιο αυστηρή νομοθεσία για τις εξαγωγές όπλων: «Αυτός ο νόμος θα απαγορεύσει όλες τις εξαγωγές από την Ε.Ε. και τα ευρωπαϊκά κράτη. Το 2019, η Γερμανία έκανε εξαγωγές πολεμικού υλικού σε 136 χώρες σε όλο το κόσμο. Εξήγαγε σε χώρες που ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση, σε χώρες που περιοχές τους ήταν σε κρίση, σε χώρες που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα», τονίζει ο Αλεξάντερ Λουρτζ μέλος της εκστρατείας αφοπλισμού και ειρήνης ΜΚΟ.

Τίποτε από όλα τα παραπάνω δεν ήταν άγνωστα. Επιβεβαιώνεται περίτρανα πως η ΕΕ, εναρμονισμένη πλήρως με τις πρακτικές ΝΑΤΟ και ΗΠΑ, ακολουθεί τον ίδιο δρόμο. Ειδικά οι πλουσιότερες χώρες, που η πολεμική τους βιομηχανία αποτελεί ίσως και τη σημαντικότερη πηγή εσόδων.

Πηγή εσόδων, βασισμένη στο αίμα των λαών. Πηγή εσόδων, από την απώλεια ψυχών.

Οι κινήσεις των λιμενεργατών στη Γένοβα, οι αντιδράσεις στο Μπιλμπάο της Ισπανίας, είναι μια αρχή. Πάνω σε αυτά οι λαοί να συντονίσουν το βήμα τους, για να σταματήσει να χύνεται αίμα αθώων, για να πάψει ο πόλεμος να είναι παράγοντας πλουτισμού για τους ισχυρούς.

Να γίνει συνείδηση πως ουδείς μεγάλος ενδιαφέρεται για να ανθρώπινα δικαιώματα των λαών και οι λαοί το δίκιο τους θα το διεκδικήσουν με τη δική τους δύναμη, σε κάθε λιμάνι, σε κάθε εργοστάσιο, σε κάθε δρόμο. Οι λαοί να ξεμπροστιάσουν τους εμπόρους των πολέμων, για να ανασάνουν τον αέρα της ειρήνης και της ελευθερίας.

Στο χέρι μας είναι. Στο δικό μας χέρι. Είτε στο Μπιλμπάο, είτε στη Γένοβα, είτε στον Πειραιά, είτε στη Μασσαλία.

Γιάννης Αγγέλου

Σχης (ΜΧ) εα

ΜΒΑ, Ms’c

Πληροφορίες από euronews.com

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...