Ποιος υπερασπίζεται πραγματικά τη χώρα;
Ανοιχτό ερώτημα προς τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων
*Του Αεροπεζοναύτη
Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων —οι αξιωματικοί, οι υπαξιωματικοί, οι επαγγελματίες οπλίτες — βιώνουν από πρώτο χέρι την πραγματικότητα που επικρατεί στις Μονάδες και στην κοινωνία. Βλέπουν τους μισθούς τους να εξανεμίζονται από την ακρίβεια, τα νοικοκυριά τους να αιμορραγούν οικονομικά, κάτω από το βάρος της αβάσταχτης φορολογίας και των ανατιμήσεων, την ίδια ώρα που καλούνται να υπηρετήσουν με αυταπάρνηση υπό δύσκολες συνθήκες. Μπορεί λοιπόν να θεωρηθεί «κανονικότητα», μια κατάσταση, όπου ο ελληνικός λαός και το ανθρώπινο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων ζει, σε συνθήκες πραγματικής αφαίμαξης κάθε οικογενειακού πόρου, όταν η χώρα προετοιμάζεται για γενικευμένο πόλεμο;
Ο μύθος των «προστατευτικών» συμμαχιών
Για δεκαετίες, τα κόμματα που κυβέρνησαν, κυβερνούν, ή προσδοκούν να κυβερνήσουν, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΕΛΑΣ, ΣΥΡΖΑ, Ελληνική Λύση κ.α, προβάλλουν ως «θέσφατο» ότι η προσκόλληση στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελεί τη μοναδική εγγύηση για τα κυριαρχικά δικαιώματα και την ασφάλεια της Ελλάδας. Από την άλλη, η ίδια η πραγματικότητα ακυρώνει αυτό το αφήγημα:
Αν η ιδιότητα του μέλους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ εξασφάλιζε πράγματι την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, η Ελλάδα δεν θα χρειαζόταν να δαπανά υπέρογκα ποσά από το υστέρημα του λαού για να εξοπλίζεται συνεχώς.
Το ΝΑΤΟ ουδέποτε αναγνώρισε θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο, αντιμετωπίζοντάς το ως ενιαίο επιχειρησιακό χώρο και τηρώντας στάση «ίσων αποστάσεων» στις τουρκικές αμφισβητήσεις, ενώ η ΕΕ περιορίζεται σε ευχολόγια χωρίς ουσιαστικές κυρώσεις.
Η υπογραφή, στις 31 Αυγούστου 2026, στο Τελ Αβίβ, της διακρατικής συμφωνίας Ελλάδας – Ισραήλ για την αποκαλούμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα», που θα κοστίσει στο λαό 3,035 δισ. ευρώ, αποτελεί μια ακόμα επικίνδυνη εξέλιξη στην πορεία βαθύτερης εμπλοκής της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς, στις επιδιώξεις των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ της ΕΕ και του Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή.
Η εξέλιξη αυτή αποκτά ακόμη πιο επικίνδυνο χαρακτήρα, καθώς συντελείται τη στιγμή που βρίσκονται σε εξέλιξη οι πολεμικές συγκρούσεις στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο, με εμφανή έντονα πλέον τον κίνδυνο ενοποίησης και ιδιαίτερα γενίκευσης των πολεμικών συγκρούσεων. Η λεγόμενη «Ατζέντα 2030» και η προσαρμογή της δομής των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στις σύγχρονες ΝΑΤΟικές ανάγκες, καμιά σχέση δεν έχουν με τις ανάγκες υπεράσπισης της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Στοχεύουν στην αναβάθμιση της συμμετοχής της Ελλάδας στους ευρωατλαντικούς πολεμικούς σχεδιασμούς.
Ποιον εξυπηρετούν τελικά αυτοί οι εξοπλισμοί;
Το βέβαιο είναι πως όλοι αυτοί οι εξοπλισμοί, εξυπηρετούν τους επιχειρησιακούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ (όπως οι αποστολές στην Ερυθρά Θάλασσα), αυξάνουν τα τεράστια κέρδη των Ελλήνων και ξένων επιχειρηματιών της πολεμικής βιομηχανίας και των εφοπλιστών, αυξάνοντας περαιτέρω, και την εμπλοκή της χώρας σε περιφερειακές συγκρούσεις και επικίνδυνους ανταγωνισμούς.
Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η αποστολή φρεγατών στην Ερυθρά Θάλασσα, η παραχώρηση βάσεων (Σούδα, Αλεξανδρούπολη) και η αποστολή πολεμικού υλικού σε πολεμικά μέτωπα, που ταυτόχρονα, μετατρέπουν τη χώρα σε στόχο αντιποίνων.
Οι κινδυνοι που γεννώνται είναι αμείλικτοι:
Αυτού του είδους η πολιτική είναι άκρως επικίνδυνη για τον λαό και τα στρατευμένα παιδιά του. Αφαιρεί πολύτιμους πόρους από την υγεία, την παιδεία και την κοινωνική ασφάλιση, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων σε πολεμικά μέτωπα μακριά από τα εθνικά μας σύνορα.
Η πρόταση διεξόδου, είναι η ενίσχυση του ΚΚΕ
Μέσα σε αυτό το τοπίο, η μόνη πολιτική δύναμη που αποκαλύπτει σταθερά αυτή την πραγματικότητα και παλεύει ενάντια στην επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους είναι το ΚΚΕ.
Το ΚΚΕ υποστηρίζει με συνέπεια ότι: Οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν αποστολή την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, όχι τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων.
Η πραγματική ασφάλεια και ειρήνη δεν εξασφαλίζονται από τις προσδέσεις στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, αλλά από μια εξωτερική πολιτική αμοιβαία ωφέλιμων σχέσεων με όλους τους λαούς.
Οι εξοπλιστικές δαπάνες πρέπει να υπηρετούν αποκλειστικά τις αμυντικές ανάγκες της πατρίδας και όχι τους σχεδιασμούς των ευρωατλαντικών συμμάχων.
Το ανθρώπινο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι αναπόσπαστο τμήμα του εργαζόμενου λαού, έχουν κάθε λόγο να προβληματιστούν. Η ισχυροποίηση του ΚΚΕ, η ενίσχυση της πάλης του λαού για απεμπλοκή από τους επικίνδυνους πολεμικούς σχεδιασμούς και η διεκδίκηση μέτρων ανακούφισης για τη λαϊκή οικογένεια, αποτελούν τη μόνη πραγματική εγγύηση για το μέλλον της χώρας και την ασφάλεια των ίδιων και του λαού μας.
Αεροπεζοναύτης
