Δύο ακόμα νομοσχέδια για κυρώσεις συμφωνιών στρατιωτικού χαρακτήρα φέρνει σήμερα στην Ολομέλεια η κυβέρνηση, του υπουργείου Εθνικής Αμυνας και του υπουργείου Εξωτερικών. Η μία είναι με το υπουργείο Αμυνας της Γαλλίας για την εθελοντική συμβολή της Ελλάδας στο Κέντρο Ανάλυσης και Προσομοίωσης για την Προετοιμασία Αεροπορικών Επιχειρήσεων (CASPOA), Κέντρο Αριστείας του ΝΑΤΟ (COE), έναν μηχανισμό που παράγει στρατιωτική τεχνογνωσία, δόγμα, εκπαίδευση και αναπτύσσει επιχειρησιακές διαδικασίες για πιο αποτελεσματικές, άρα και πιο καταστροφικές για τους λαούς αεροπορικές επιχειρήσεις της λυκοσυμμαχίας του ΝΑΤΟ, και η δεύτερη με τη Σερβία για συνεργασία στο πλαίσιο του Πολυεθνικού Συντονιστικού Κέντρου Στρατηγικών Θαλάσσιων Μεταφορών των Αθηνών (AMSCC).
Κατά τη συζήτησή τους χτες στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης, αναφερόμενος στην πρώτη συμφωνία, αφού εξέφρασε την αντίθεση του ΚΚΕ τόνισε ότι βαθαίνει η εμπλοκή στα πολυδαίδαλα μονοπάτια των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών. Οτι η συμφωνία εντάσσεται στο πλαίσιο ΝΑΤΟικών κατευθύνσεων, τις οποίες ασπάζονται – εκτός της κυβέρνησης – όλα τα αστικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ, κόμμα Τσίπρα, ΣΥΡΙΖΑ, κόμμα Βελόπουλου και όσοι είναι με τη συμμετοχή της χώρας στο πολεμοκάπηλο ΝΑΤΟ. Υπογράμμισε ότι η αστική τάξη στη χώρα μας και η ελληνική κυβέρνηση συμμετέχουν ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, με τον λαό να πληρώνει με πολεμική ακρίβεια, φτώχεια, ένταση της εκμετάλλευσης και τεράστιους κινδύνους. Τόνισε μάλιστα ότι «σε αυτές τις πολεμικές συνθήκες, η αστική τάξη βγάζει ξανά μπροστά τους φασίστες, χθες ως Χρυσή Αυγή, σήμερα ως “Συμμαχία Ελλήνων” και αύριο ποιος ξέρει πώς, ως δύναμη κρούσης της αστικής τάξης».
Στα «χακί» και ο εμπορικός στόλος
Κατά τη συζήτηση της δεύτερης συμφωνίας ήταν αποκαλυπτικός ο εισηγητής της πλειοψηφίας Α. Νικολακόπουλος, ο οποίος περιγράφοντας το πώς όλα υποτάσσονται στην πολεμική προετοιμασία ανέφερε ότι «εκ πρώτης όψεως αφορά ένα εξειδικευμένο αντικείμενο, τις στρατηγικές θαλάσσιες μεταφορές. Στην πραγματικότητα όμως αφορά κάτι πολύ ευρύτερο, αφορά την επιχειρησιακή ετοιμότητα, τη στρατηγική κινητικότητα, την ανθεκτικότητα και την ασφάλεια. Γιατί στη σύγχρονη εποχή, των μεγάλων γεωστρατηγικών προκλήσεων, η δυνατότητα μιας χώρας να μεταφέρει γρήγορα και με ασφάλεια ανθρώπους, υλικά και μέσα δεν είναι απλώς ζήτημα μεταφορών, είναι ζήτημα εθνικής ισχύος».
«Αυτό ακριβώς υπηρετεί το Πολυεθνικό Συντονιστικό Κέντρο Στρατηγικών Θαλάσσιων Μεταφορών των Αθηνών, ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ, το AMSCC», συνέχισε, προσθέτοντας ότι ο ρόλος του στον συντονισμό και στην αναζήτηση αποδοτικών λύσεων για κράτη και διεθνείς οργανισμούς για μεταφορά προσωπικού, εξοπλισμού και υλικού «αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία σήμερα, γιατί δεν αρκεί να διαθέτεις αμυντικές δυνατότητες, πρέπει και να μπορείς να τις μετακινήσεις όπου απαιτείται».
Ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης στην παρέμβασή του κατήγγειλε ότι αποστολή του AMSCC είναι η δυνατότητα ταχείας μεταφοράς στρατευμάτων και πολεμικού υλικού όπου Γης, τελικά η δημιουργία των προϋποθέσεων εκτέλεσης εκτεταμένων πολυεθνικών στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Επίσης ότι την ανάληψη, εκ μέρους της χώρας, αυτής της διευκόλυνσης, της κινητικότητας των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών δυνάμεων σε συνεργασία με το εφοπλιστικό κεφάλαιο, η κυβέρνηση την ονομάζει «γεωστρατηγική αναβάθμιση», κάτι που αποδέχονται και τα άλλα κόμματα και μεταφράζεται στην αύξηση του διεκδικούμενου μεριδίου κερδών από ενεργειακές, μεταφορικές, εμπορικές και άλλες επενδύσεις, συμμετέχοντας ταυτόχρονα στους σχεδιασμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ή στη στήριξη της πολιτικής των ΗΠΑ.
Προειδοποίησε δε ότι η αναβάθμιση της χώρας μας στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό και η εμπλοκή στα σχέδια ενεργειακής κυριαρχίας των ΗΠΑ, μέσα και από τον Κάθετο Διάδρομο, αναβαθμίζουν και τους κινδύνους που προκύπτουν από αυτές τις σχέσεις.
Και επεσήμανε πως «όση αξία έχουν τα παραμύθια περί μη εμπλοκής, όταν αυτή βαθαίνει μέρα με τη μέρα, άλλο τόσο έχει και το ότι είμαστε θωρακισμένοι, όταν ο λαός πολιορκείται από παντού με καλέσματα προσαρμογής στη νέα πολεμική κατάσταση. Η στάση που θα κρατήσει ο λαϊκός παράγοντας απέναντι σε αυτήν την πολιτική της εμπλοκής μπορεί να καθορίσει πραγματικά τις εξελίξεις. Ελπίδα και διέξοδο από τον κόσμο που φλέγεται μπορεί και πρέπει να δώσει ο λαός με τον αγώνα του, με αποφασιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ, που αναλαμβάνει την ευθύνη να μπει μπροστά σε αυτόν τον αγώνα», δυναμώνοντας την πάλη του ενάντια στο σύστημα του κέρδους, που είναι συνώνυμο της εκμετάλλευσης και του πολέμου.
