Το νομοσχέδιο για την τεχνητή νοημοσύνη είναι κρίκος σε μια μεγάλη αλυσίδα ευρωενωσιακών ρυθμίσεων, με στόχο να οργανωθεί η νέα αγορά της ΤΝ, να στηριχθεί η κερδοφορία των ομίλων και να ενισχυθεί το κράτος στην επιτήρηση, την καταστολή και την πολεμική προετοιμασία, επισήμανε η βουλευτής του ΚΚΕ, Σεμίνα Διγενή, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής όπου συζητείται το σχετικό σχέδιο νόμου.
Κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση παρουσιάζει την εφαρμογή του ευρωενωσιακού κανονισμού ως εγγύηση προστασίας της υγείας, της ασφάλειας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων, δηλώνοντας ότι θέλει να στηρίξει την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα. «Αυτά τα δύο δεν συμβιβάζονται σε μια οικονομία όπου κριτήριο είναι το μέγιστο κέρδος, όταν η προστασία των δικαιωμάτων συγκρούεται με την κερδοφορία, γνωρίζουμε ποια πλευρά θυσιάζεται πάντα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Κατήγγειλε ότι με τον κανονισμό, η ΕΕ επιχειρεί να προλάβει, θεσμικά, τους ανταγωνιστές της, κυρίως τις ΗΠΑ και την Κίνα και να βάλει τους δικούς της κανόνες στην παγκόσμια αγορά, να ενισχύσει την τεχνολογική και στρατηγική της αυτονομία, να καλύψει την εξάρτησή της σε ημιαγωγούς, υπολογιστικά νέφη, κέντρα δεδομένων και μεγάλα μοντέλα. Και όλα αυτά, συνέχισε, συνδέονται με τις εκθέσεις Ντράγκι και Λέτα, το Rearm Europe, την πολεμική οικονομία και τις αποφάσεις του ΝΑΤΟ.
Στην Ελλάδα, το νομοσχέδιο πατά στις υποδομές ΦΑΡΟΣ και ΔΑΙΔΑΛΟΣ, στο άνοιγμα των δημόσιων δεδομένων, στο Data Governance Act με τα οποία δημιουργείται ένα τεράστιο διασυνοριακό ψηφιακό αρχείο με τα δεδομένα να είναι το καύσιμο της Τεχνητής νοημοσύνης, ο χρυσός της εποχής μας.
Υπογράμμισε ότι οικονομικά στοιχεία, επιδόματα, φορολογικά δεδομένα, υγεία, δημογραφικά στοιχεία, κινήσεις και συμπεριφορές συγκεντρώνονται, ενοποιούνται και γίνονται διαθέσιμα για επεξεργασία από κράτος, επιχειρήσεις, ερευνητικά κέντρα και ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, ενώ το ίδιο το κυβερνητικό σχέδιο μιλά για μια τεράστια δεξαμενή δεδομένων, για ανεκτίμητης αξίας περιουσιακό στοιχείο που θα προσελκύσει εταιρείες.
Το νομοσχέδιο επιταχύνει τη δημοσίευση ανοικτών δεδομένων, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη ολοκλήρωση καταγραφής και αξιολόγησής τους. Χαλαρώνει τις υποχρεώσεις για τα μητρώα εφαρμογών στα κρατικά νέφη, καταργεί διατάξεις, όπως την υποχρέωση ενημέρωσης των εργαζομένων για χρήση ΤΝ στον χώρο εργασίας και τη μελέτη επιπτώσεων για συστήματα του Δημοσίου, που δεν χαρακτηρίζονται υψηλού κινδύνου. Ιδιαίτερα επικίνδυνη είναι η θεσμοθέτηση των ρυθμιστικών δοκιμαστηρίων, των sandboxes, όπου θα αναπτύσσονται και θα δοκιμάζονται συστήματα υψηλού κινδύνου ακόμη και σε πραγματικές συνθήκες.
Υπογράμμισε ακόμα πως πρώτη δουλειά της περιβόητης καινοτομίας είναι η καταστολή, η επιτήρηση προσφύγων και μεταναστών, η προληπτική αστυνόμευση και το φακέλωμα. Επιτρέπεται η βιομετρική ταυτοποίηση σε δημόσιους χώρους, ακόμη και σε πραγματικό χρόνο, η αναγνώριση συναισθημάτων, η ανάλυση κινήσεων και συμπεριφορών, η κοινωνική κατηγοριοποίηση και η προληπτική αστυνόμευση.Το ίδιο ισχύει για συστήματα που επηρεάζουν το υποσυνείδητο, την αντίληψη και την ελεύθερη βούληση, ακόμη και μέσω διεπαφών εγκεφάλου και υπολογιστή, όπως εξήγησε.
Ο Κανονισμός αναγνωρίζει τον κίνδυνο χειραγώγησης, αλλά εξαιρεί στρατιωτικούς, αμυντικούς και σκοπούς εθνικής ασφάλειας, δηλαδή εκεί όπου ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος, η προστασία εξαφανίζεται, πρόσθεσε.
Πίσω από τη βιτρίνα της καινοτομίας, που επικαλείται η κυβέρνηση, υπογράμμισε η Σ. Διγενή, υπάρχουν εργαζόμενοι χωρίς συλλογικές συμβάσεις, με εργολαβίες, μπλοκάκια, πρακτική με κατώτατο μισθό, καθηλωμένες αποδοχές, τηλεργασία, standby και εργάσιμο χρόνο χωρίς όρια. Υπάρχουν ερευνητές με επισφάλεια, απληρωσιά και συνεχή αναζήτηση χρηματοδότησης.
Η σοσιαλδημοκρατική κριτική δεν αμφισβητεί τη στρατηγική, αλλά ζητά καλύτερη εφαρμογή, περισσότερη διαφάνεια, συμμετοχικότητα, δεξιότητες και στήριξη των μικρομεσαίων. Όμως δεν υπάρχει δίκαιη ψηφιακή μετάβαση μέσα σε ένα άδικο σύστημα, υπογράμμισε.
Καταλήγοντας, τόνισε ότι ο λαός δεν χρειάζεται να εμπιστευτεί ξανά τους θεσμούς που τον παρακολουθούν, τον φορολογούν και τον καταστέλλουν. Χρειάζεται να οργανώσει την πάλη του, να διεκδικήσει έλεγχο, απαγορεύσεις, δικαιώματα και αξιοποίηση της επιστήμης αποκλειστικά για τις ανάγκες του. Η τεχνολογία αναπτύσσεται και χρησιμοποιείται από την τάξη που έχει την εξουσία και τώρα υπηρετεί την εκμετάλλευση, το ψηφιακό χάσμα, την ανεργία, την καταστολή, τη χειραγώγηση και τον πόλεμο.
