Συνέντευξη στο Alt.gr με το ζωγράφο Στάθη Ανδρουτσάκη

ΠΑΤΡΑ-ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΙΕΣ.-14×362-oil-on-board του Στάθη Ανδρουτσάκη

Ζητούμενο η αισθητική αφύπνιση και ένταση των κοινωνικών αγώνων

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος το Alt.gr συζητά με το ζωγράφο Στάθη Ανδρουτσάκη, για το έργο του, της ανησυχίες του, για τις σχέσεις των ανθρώπων της πόλης, για το αστικό τοπίο αλλά και την βιομηχανική αποδόμηση και την απουσία του ανθρώπου στα βιομηχανικό αποτύπωμα.

Μιλάμε για την επικαιρότητα και τα μαύρα σύννεφα του πολέμου στην περιοχή, αλλά και για την αναγκαιότητα της έντασης των κοινωνικών αγκώνων.

Στις 5 Ιούνη είναι η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Τι σηματοδοτεί εικαστικά το περιβάλλον στο έργο σας;

Σε πολλά από τα έργα μου υπάρχει η εικαστική αποτύπωση του περιβάλλοντος, είτε είναι τοπίο της υπαίθρου είτε τοπίο της πόλης (πολεοδομικός και βιομηχανικός ιστός) με συμβολικές πολλές φορές προεκτάσεις.

Στο έργο σας διακρίνουμε να προσεγγίζεται το αστικό τοπίο πολυμορφικά προσεγγίζεται παρελθόν με όρους αβεβαιότητας και εγκατάλειψης – καταστροφής της παραγωγικής βάσης. Πείτε μας για αυτήν την προσέγγιση

Αυτή ακριβώς η εγκατάλειψη μου κέντρισε και μου κεντρίζει το ενδιαφέρον και από εικαστική άποψη με την φθορά, την καταστροφή, τα ερείπια αλλά και ως συναισθηματική αφύπνιση λόγω αυτής της εγκατάλειψης, της απουσίας του ανθρώπινου στοιχείου σε πρώην πλέον βιομηχανικούς χώρους που έσφυζαν παλιότερα από ζωή και δημιουργία. Πολλές φορές στα έργα μου που αποτυπώνονται ανάλογοι χώροι, τοποθετώ ανθρώπινες φιγούρες ως μνήμη αλλά και ως νοσταλγία και κέντρισμα για γέννηση – αναγέννηση

Αξίζει οι άνθρωποι να ζουν στοιβαγμένοι, οροφοσυσκευασμένοι;
Μπορεί η εικόνα της ζωής της πόλης να αντιστραφεί και αν ναι από ποιο εξαρτάται;

Η έννοια της συμβίωσης πολλών ανθρώπων μέσα σε πολυκατοικίες και διαμερίσματα δηλώνεται στο έργο μου ως επί το πλείστον με την αποτύπωση του χώρου που ζουν/κατοικούν οι άνθρωποι, αλλά χωρίς τη παρουσία τους. Σχήματα και χρώματα που δηλώνουν τη θέση και την συνύπαρξη περισσότερο των «νεκρών» κτιρίων, υποδηλώνοντας την ύπαρξη «νεκρών» ανθρώπων/ κατοίκων. Όσο για την αντιστροφή αυτής της εικόνας/κατάστασης, δεν μπορώ να πω πως είμαι αισιόδοξος. Θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητα απόδρασης από τον σφιχτό εναγκαλισμό/στραγγαλισμό της πόλης – «φυλακής», πράγμα δύσκολο με τον τρόπο καθημερινής ζωής που έμμεσα μας έχει επιβληθεί.

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, όπως και το έργο. Πέστε μας λίγα για το έργο σας. Τι ετοιμάζετε σήμερα.

Το έργο μου μπορεί να χαρακτηριστεί κατά κάποιο τρόπο ως «ρεαλιστικό» με την έννοια της Παραστατικής Τέχνης, χωρίς όμως να γίνεται «νατουραλιστικό». Άλλοτε έχει στοιχεία περισσότερο ρεαλιστικά με την έννοια του πως αντιλαμβανόμαστε οπτικά τον περιβάλλοντα χώρο μας, άλλοτε περισσότερο «αφαιρετικά» (χωρίς δηλαδή τα επουσιώδη στοιχεία που δεν προσθέτουν κάτι ουσιώδες στο τελικό αποτέλεσμα). Ποτέ όμως δεν χάνει την αίσθηση αποτύπωσης της αντικειμενικής «πραγματικότητας». Περισσότερο δίνω σημασία στην σύνθεση (σχεδιαστική και χρωματική) της εικόνας που ζωγραφίζω, παρά στην λεπτομέρεια της.

Σήμερα έχω αρχίσει να ετοιμάζω μια σειρά με έργα με κτίρια με μια ιδιαίτερη τεχνική που βασίζεται και στην Εικόνα/Ζωγραφική αλλά και στην Κατασκευή, πράγμα που προσδίδει στην εικόνα ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποτέλεσμα.

Το ΥΠΠΟΑ δηλώνει αρωγός των καλλιτεχνών στην πανδημία. Εκτιμάται ότι τα μέτρα στήριξής των ανθρώπων του πολιτισμού, είναι φάρμακο εν μέσο πανδημίας;

Δυστυχώς, το ΥΠΠΟΑ δεν ανταποκρίθηκε στην ανάγκη των καλλιτεχνών γενικά (κι όχι μόνο των Εικαστικών καλλιτεχνών) στήριξης του έργου και της δουλειάς τους, ενώ γνωρίζει πολύ καλά την κατάσταση τους εδώ και πολλά χρόνια λόγω οικονομικής κρίσης και πολύ περισσότερο την περίοδο της αναγκαστικής καραντίνας λόγω της πανδημίας. Με διάφορα τεχνάσματα, ειδικούς όρους κλπ, φρόντισε να μη δοθεί σε όλους τους καλλιτέχνες το γλίσχρο επίδομα που διαφήμισε με τυμπανοκρουσίες στον Τύπο και στα Κανάλια. Αλλά το ΥΠΠΟΑ ανέκαθεν έδειξε όχι το ενδιαφέρον του για τον Πολιτισμό μα και την απαξίωση του με την τακτική του προς όλους τους τομείς της αρμοδιότητας του εδώ και πολλά χρόνια.

Αισθάνεστε ότι απειλείται η επαγγελματική υπόσταση των καλλιτεχνών; Αν ναι, τι επιπτώσεις εκτιμάτε ότι θα έχει τόσο σε εσάς, όσο και στην κοινωνία;

Η επαγγελματική υπόσταση των καλλιτεχνών έχει εδώ και χρόνια απαξιωθεί με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι της Τέχνης αναγκαστικά να οδηγούνται στον παροπλισμό, την οικονομική ανέχεια και την απόγνωση. Αυτό θα φανεί εν τοις πράγμασι και στον κοινωνικό ιστό (αν και φαίνεται ήδη), γιατί λαός και κοινωνία δίχως Τέχνη οδηγείται νομοτελειακά στη Λήθη.

Ζούμε σε μια εποχή με γκρίζα σύννεφα, γκρίζες ζώνες. Σας ανησυχεί η πιθανή πολεμική εμπλοκή της χώρας μας, σε πολεμικές επιχειρήσεις εκτός Ελλάδος;

Η πιθανή (που την απεύχομαι) εμπλοκή της Ελλάδας σε τέτοιου είδους πολεμικές επιχειρήσεις καθοδηγούμενες, υποκινούμενες και απαιτούμενες από εξωτερικούς παράγοντες και δυνάμεις που φροντίζουν να κατοχυρώσουν τα δικά τους βέβαια συμφέροντα,  εναντίον άλλων λαών, πιστεύω πως θα ήταν ολέθρια για τη χώρα μας μετά από τόσα δύσκολα χρόνια κρίσης οικονομικής, εθνικής  και κοινωνικής. Θα ήταν η ταφόπλακα στο ανοιχτό μνήμα.

Τι μήνυμα θα στέλνατε στους στρατευμένους νέους; Τι θα λέγατε σε όσους υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις τις χώρας.

Για τα στρατευμένα παιδιά έχω να πω πως πρέπει να αγαπούν την χώρα τους και να μετέχουν/συμμετέχουν στους κοινωνικούς αγώνες του λαού μας για μια καλύτερη κοινωνία και μια καλύτερη ζωή.

ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ – ΠΑΤΡΑ αγγελος, 70Χ140, λαδι

ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ – ΠΑΤΡΑ εσωτερικο ΙΙ, 70cm Χ 250cm, λαδι

Οδησσός, 50Χ70 εκ., Λάδι σε MDF

ΠΑΤΡΑ – ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 15cm Χ 40cm Λάδι

ΠΑΤΡΑ – ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΟ – ΛΙΘΟΓΡΑΦΙΑ 50 cmΧ 40cm

ΠΑΤΡΑ 20 cmΧ 100 cm ΛΑΔΙ

ΠΑΤΡΑ 20cm Χ 4Οcm Λάδι

ΠΑΤΡΑ ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ 12 cm Χ 60 cm Λάδι

ΣΤΑΘΗΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΑΚΗΣ

Γεννήθηκε το 1959. Από το 1979 έως το 1983 σπουδές ζωγραφικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας με δασκάλους τους Δ. Μυταρά, Λ. Κανακάκι, Π. Τέτση και Ν. Κεσσανλή. Από το 1982 έως το 1983 παρακολούθησε σπουδές κεραμικής στο Εργαστήρι Εφαρμογών Κεραμικής της ΑΣΚΤ με δάσκαλο το Γ. Γεωργίου. Από το 1979 έως 1983 θεωρητικές και παιδαγωγικές σπουδές στην Ιστορία Τέχνης με τη Μ. Λαμπράκη – Πλάκα  και Ρυθμολογίας / Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής με τον Παύλο Μυλωνά.

Μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.

2011 Σεμινάριο Λιθογραφίας της Ένωσης Καλλιτεχνών Μολδαβίας UAP – Κισινάου, Μολδαβία

2011 Σεμινάρια Σχεδιασμού Υφάσματος, Κλασσικής Τοιχογραφίας, Μεταξοτυπίας, Λινόλεουμ και Ξυλογραφίας της Ακαδημίας Τεχνών του Πανεπιστημίου της Ουκρανίας – Οδησσός

2011 Σεμινάριο Λιθογραφίας και Σχεδίου του Εργαστηρίου Χαρακτικής του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στη Ελλάδα και στο εξωτερικό, στη Δημοτική Πινακοθήκη Καλαμάτας και στην Πινακοθήκη Βιάννου.

Έχει πραγματοποιήσει δέκα ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

1999 ΔΡΟΣΕΡΙΚΟ, Σχέδια, Πάτρα

2001 Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης ΟΜΜΑ,  Χανιά

Γκαλερί ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΩΝ, Πάτρα

2002 ΠΟΛΥΕΔΡΟ, Πάτρα

2003 Γκαλερί ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ, Αθήνα

2004 Γκαλερί ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ, Κατερίνη

2004 ΠΟΛΥΕΔΡΟ, Πάτρα

2005 ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ, Αθήνα

2007 ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΗΣ ΕΡΣΗΣ, Αθήνα

2009 Φεστιβάλ ΝΕΣΤΟΡΕΙΑ, Χώρα Τριφυλίας

2010 ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΙΙ, Παλαιά Δημοτικά Λουτρά-Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας

2013 ΠΟΛΥΕΔΡΟ, Πάτρα

2014 Epsilon  Art Gallery, Λουτράκι

2014 Στιγμές και Όψεις, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών

2016 Γκαλερί ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ, Αθήνα

Δείτε ακόμα...