Τάγματα ασφαλείας μέρος 9ο

Τάγματα Ασφαλείας
Μνημείο εκτελεσθέντων Ταξιάρχες Εύβοιας

Δημοσιεύουμε σήμερα το 9ο Μέρος της σειράς άρθρων, σχετικά με τα “Τάγματα Ασφαλείας” με επιμέλεια του Μ.Κ.

Δράση των δοσίλογων σε συνεργασία με τους Γερμανούς στη Θεσσαλία.

Συνεχίζουμε επιλεκτικά με επιχειρήσεις που έγιναν από τις Γερμανικές δυνάμεις σε συνεργασία με Έλληνες δωσίλογους και ταγματασφαλίτες στην περιοχή της Θεσσαλίας. Οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις δεν έχουν την βιαιότητα που είχαν οι επιθέσεις σε Αθήνα, Πελοπόννησο και Μακεδονία.

Στις 18 Δεκεμβρίου του 1943 γερμανικές δυνάμεις μαζί με ομάδα των ΕΑΣΑΔ, υπό τον Τάκη Μακεδόνα επιτέθηκαν στην Δράκεια Πηλίου. Η Δράκεια αποτελούσε , σημαντικό πέρασμα ανταρτών του ΕΛΑΣ. Αυτός και ο λόγος που επιλέχθηκε για παραδειγματισμό από τους Γερμανούς.

Τάγματα Ασφαλείας
Μνημείο εκτελεσθέντων στην Δράκεια

Οι κάτοικοι της Δράκειας αιφνιδιάστηκαν καθώς οι δοσίλογοι της ΕΑΣΑΔ οδήγησαν τους Γερμανούς στρατιώτες μέσα από μονοπάτια τα οποία γνώριζαν μόνο οι ντόπιοι. Είναι σίγουρο ότι υπήρχε μαζί τους δοσίλογος, που ήξερε πολύ καλά το συγκεκριμένο μονοπάτι καθώς και πρόσωπα και πράγματα στο χωριό.

Με τις υποδείξεις του συγκεκριμένου πριν αρχίσουν οι Γερμανοί να συγκεντρώνουν τους κατοίκους του χωριού στην πλατεία και στο καφενείο το πρώτο που έκαναν οι Γερμανοί ήταν να βρουν και να εκτελέσουν τον Γεώργιο Ζαμπά καπετάνιο του Εφεδρικού ΕΛΑΣ στο χωριό και γνωστό στέλεχος του ΚΚΕ στην περιοχή. Την ύπαρξη δοσιλόγου από το χωριό ενισχύει και το γεγονός από τις μαρτυρίες που σώθηκαν ότι γνώριζαν που θα τον βρουν (εκείνη την στιγμή ήταν στο ραφείο του, το κτίριο ακριβώς δίπλα στο σημερινό μνημείο).

Οι Γερμανοί στρατιώτες με την υποστήριξη των αντρών της ΕΑΣΑΔ οι οποίοι ήταν ντυμένοι με γερμανικές στολές, μάζεψαν τους κατοίκους της Δράκειας στο κεντρικό καφενείο, καθώς και όλους όσους βρίσκονταν σκόρπιοι οπουδήποτε στην πλατεία.

Εκεί τους κράτησαν όλο το βράδυ. Την επόμενη ημέρα από το πρωί οι Γερμανοί άρχισαν να παίρνουν πέντε- πέντε τους συλληφθέντες κατοίκους, τους μετέφεραν πίσω από το βήμα του Ιερού ναού, όπου είχαν στήσει ένα οπλοπολυβόλο και τους εκτελούσαν. Συνολικά εκτέλεσαν 118 Δρακιώτες.

Ο επικεφαλής του Γερμανικού αποσπάσματος Σμά Κουχ επέδειξε ιδιαίτερο ζήλο αφού πολλές φορές ήταν ο ίδιος που εκτελούσε τους κατοίκους. Ενδιαφέρον έχουν οι μαρτυρίες αιχμαλώτων Γερμανών στρατιωτών, που συνελήφθησαν αργότερα από τον ΕΛΑΣ κατά την αποχώρηση των Γερμανικών δυνάμεων από την Ελλάδα. Οι στρατιώτες αυτοί που είχαν συμμετάσχει στο μακελειό της Δράκειας αναφέρθηκαν στην περίπτωση δύο Γερμανών στρατιωτών που αρνήθηκαν να σκοτώσουν άμαχους Δρακιώτες και τους οποίους ο λοχαγός τους έστειλε στο στρατοδικείο με την επιστροφή του αποσπάσματος στον Βόλο.

Μόλις ολοκλήρωσαν το μακάβριο έργο τους οι Γερμανοί φασίστες και οι Έλληνες δοσίλογοι, έφυγαν από το χωριό και συνέχισαν την πορεία τους προς το Πήλιο, για να συνεχίσουν τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή Χάνια- Ζαγορά.

Στις 15 Ιανουαρίου του 1944 Γερμανικές δυνάμεις με την βοήθεια Ελλήνων ταγματασφαλιτών κύκλωσαν το χωριό Σαραντάπορο Καρδίτσας. Το λεηλάτησαν και προχώρησαν σε 23 συλλήψεις πατριωτών. Κατά την διαδρομή για τον τόπο της εκτέλεσης οι συλληφθέντες επιτέθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα σε δασώδης περιοχή αιφνιδιάζοντάς τους. Οι 13 από τους αιχμαλώτους κατάφεραν να ξεφύγουν ενώ οι υπόλοιποι δέκα εκτελέστηκαν επί τόπου.

Στις 17 Μαΐου του 1944 Γερμανικές δυνάμεις σε συνεργασία με Έλληνες ταγματασφαλίτες από τον Τύρναβο μπήκαν στο χωριό Καζακλάρ σημερινή ονομασία Δήμος Αμπελώνα. Συνέλαβαν κατά την διάρκεια της επιχείρησης 11 πατριώτες, τους οποίους εκτέλεσαν και τους οποίους άφησαν άταφους για αρκετές ημέρες.

Στις 21 Μαΐου του 1944 σε ενέδρα που έστησαν στο Βόλο οι ταγματασφαλίτες του ΕΑΣΑΔ που όπως έχουμε δει ήταν ένοπλη ακροδεξιά οργάνωση γερμανόφιλων Ελλήνων συνέλαβαν 8 πατριώτες τους οποίους εκτέλεσαν με απαγχονισμό και άφησαν τα πτώματά τους να κρέμονται για ημέρες σε μία προσπάθεια εκφοβισμού.

Στις 20 Ιουνίου του 1944 οι ταγματασφαλίτες του ΕΑΣΑΔ εκτέλεσαν 27 αγωνιστές πατριώτες στο χωριό Καβακλή Θεσσαλίας.

Δράση ταγμάτων ασφαλείας στην Ήπειρο.

Στις 25 Ιουλίου του 1943 έλαβε χώρα το ολοκαύτωμα στη Μουσιωτίτσα της Ηπείρου. Την σφαγή την πραγματοποίησαν δυνάμεις των Ες-Ες στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η μεραρχία Εντελβάις μαζί με ταγματασφαλίτες της περιοχής οι οποίοι κατέδιδαν τους Έλληνες πατριώτες τους οποίους οι Γερμανοί συλλάμβαναν ή εκτελούσαν.

Η γερμανική επίθεση ήταν συντονισμένη και οι Γερμανοί έφτασαν από τέσσερα σημεία με 50 καμιόνια. Απέκλεισαν έτσι κάθε έξοδο του χωριού και ξεκίνησαν τις συλλήψεις με υποδείξεις των κουκουλοφόρων ταγματασφαλιτών. Όσους συλλάμβαναν τους μετέφεραν στην περιοχή Σπιθάρι.

Τάγματα Ασφαλείας
Μνημείο σφαγής Μουσιωτίτσας

Κατά την διαδρομή τους προς το Σπιθάρι που στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, αποτελούσε καταφύγιο για τους κάτοικους της Μουσιωτίτσας, προχώρησαν σε εκτελέσεις όσων κατοίκων προσπάθησαν να ξεφύγουν, λεηλάτησαν και έκαψαν σπίτια, σκότωσαν και μικρά παιδιά που έβοσκαν τα πρόβατα των οικογενειών τους.

Στο Σπιθάρι και στην διαδρομή προς τα εκεί εκτέλεσαν 63 άτομα και μετά κινήθηκαν προς την περιοχή Βουλίστα όπου είχαν συγκεντρώσει άλλα 60 άτομα τα οποία και εκτέλεσαν σε αυτό το σημείο. Συνέχισαν να καίνε και να λεηλατούν μέχρι της 6 το απόγευμα. Στη θέση Λιάσκα Παναγιά εκτέλεσαν άλλα 12 άτομα ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των θυμάτων στους 135.

Δεν τελείωσαν όμως εκεί τα βάσανα των κατοίκων της Μουσιωτίτσας. Τον Αύγουστο σε ένα αντάρτικο μπλόκο στο Ζήτα σκοτώθηκε ένας Γερμανός αξιωματικός. Οι Γερμανοί επιτέθηκαν ξανά στην Μουσιωτίτσα στις 27 Αυγούστου του 1943 και προχώρησαν στην εκτέλεση ακόμη 17 αντρών, ανεβάζοντας τον τραγικό αριθμό των θυμάτων στους 152.

Στις 3 Οκτωβρίου 1943 Γερμανοί σε συνεργασία με τους Τσάμηδες και με Έλληνες δοσίλογους εισέβαλαν στο χωριό Λιγκιάδες. Το χωριό βρίσκεται απέναντι από τα Γιάννενα, στο βουνό Μιτσικέλι. Η επίθεση ξεκίνησε στις 12 το μεσημέρι όταν εισέβαλαν στο χωριό έξι φορτηγά γεμάτα καταδρομείς της μεραρχίας Εντελβάις (οι οποίοι ευθύνονται και για την σφαγή στο Κομμένο Άρτας) και τσάμηδες της Θεσπρωτίας.

Τάγματα Ασφαλείας
Στρατιώτες της μεραρχίας Εντελβάις

Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού εκείνη την ώρα βρίσκονταν στην συγκομιδή των καρυδιών γεγονός που στάθηκε σωτήριο για αυτούς. Εκείνη την ώρα στο χωριό βρίσκονταν μόνο λίγα άτοµα, οι περισσότεροι ηλικιωµένοι και µερικές γυναίκες µε τα παιδιά τους. Όταν οι κάτοικοι επέστρεψαν από τα χωράφια στο χωριό οι εικόνες που αντίκρισαν ήταν φρικιαστικές!!!

Από τους 96 κατοίκους που είχαν μείνει στο χωριό το πρωί οι 92 ήταν νεκροί. Ανάμεσά τους 34 παιδιά ηλικίας 6 µηνών ως 11 ετών, 37 γυναίκες, 30 έως 64 ετών,και 11 άτοµα άνω των 70 ετών. Γλίτωσαν τον θάνατο µόνο τέσσερις: ένα βρέφος, µια νεαρή γυναίκα, που τα κορµιά των συγχωριανών της την κάλυψαν πέφτοντας την ώρα του πολυβολισµού, και δύο 24χρονοι άνδρες που γλίτωσαν φέροντας κάποια τραύματα.

Οι Γερμανοί είχαν κάψει κατοίκους και μέσα στα σπίτια τους, είχαν εκτελέσει παιδιά και ηλικιωμένους σε υπόγεια που προσπάθησαν να κρυφτούν. Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική. Εικόνες αποκάλυψης περιγράφονται από ανθρώπους που γύρισαν και συνάντησαν ένα σκηνικό τρόμου. Μητέρες αγκαλιά με τα νεκρά παιδιά τους, ηλικιωμένοι πνιγμένοι στο αίμα και σωροί από πτώματα στην πλατεία του χωριού.

Το βρέφος που επέζησε ο κ. Παναγιώτης Μπαµπούσκας, πέρασε µία ολόκληρη ημέρα και μία νύχτα ανάμεσα στο σωρό των εκτελεσμένων να ψάχνει το στήθος της νεκρής μάνας του. Το μετέφεραν μισοπεθαμένο σε κάποιο από τα νοσοκομεία του ΕΛΑΣ και κατάφερε να σωθεί παρόλο που το τραύμα από την ξιφολόγχη είχε φτάσει και στην σπονδυλική του στήλη.

Τάγματα Ασφαλείας
Το μνημείο στις Λιγκιάδες επισκέφθηκε και ο Γερμανός Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε πρόσφατη επίσκεψη στη χώρα μας. Σε δηλώσεις του ανέφερε ότι δεν γνώριζε την ιστορία αυτή και ζήτησε επίσημα συγνώμη η οποία και δεν έγινε δεκτή από τις οικογένειες των θυμάτων.

Τον Φεβρουάριο του 1944 στα Ιωάννινα ομάδα ταγματασφαλιτών σε μπλόκο που διενεργούν συλλαμβάνουν και εκτελούν 3 νεαρούς Επονίτες.

Δράση ταγμάτων ασφαλείας στην Εύβοια.

Σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις που έγιναν τον Μάρτιο του 1944 σε χωριά της Εύβοιας Γερμανοί και ταγματασφαλίτες του Γερακίνη επιτέθηκαν στα χωριά Στρόπωνες στις 7 Μαρτίου και στους Κουρκουλούς στις 20 Μαρτίου του 1944. Προχώρησαν σε εκτελέσεις κατοίκων και σε λεηλασίες και καταστροφές σπιτιών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αγριότητάς τους ήταν η σύλληψη της ΕλληνοΕβραίας δασκάλας του χωριού Στρόπωνες της Μέντυ Μόσχοβιτς που αφού την βίασαν και την βασάνισαν όλη μέρα τελικά την σούβλισαν !!!

Τον Απρίλιο του 1944 στην Εύβοια, τα τάγματα ασφαλείας με επικεφαλής τον στρατηγό Παπαθανασόπουλο και δυνάμεις των Ες Ες κατά την διάρκεια επιδρομών σε ολόκληρο το νησί που διήρκησαν μία ολόκληρη εβδομάδα προχώρησαν στην εκτέλεση 64 κατοίκων και στη σύλληψη 935. Από αυτούς στάλθηκαν 370 σαν όμηροι στο Χαϊδάρι ενώ τους υπόλοιπους 565 τους έκλεισαν στις φυλακές της Χαλκίδας. Οι λεηλασίες και οι καταστροφές σπιτιών ήταν πολύ μεγάλες σε όλα τα χωριά από τα οποία πέρασαν.

Στις 24 Μαΐου του 1944 Γερμανοί στρατιώτες μαζί με ταγματασφαλίτες εκτέλεσαν 30 πατριώτες από το χωριό Κακολύρι (σήμερα λέγεται Ταξιάρχες) Εύβοιας ενώ έκαψαν όλο το χωριό.

Τάγματα Ασφαλείας
Μνημείο εκτελεσθέντων Ταξιάρχες Εύβοιας

Κλείνοντας αυτό το κομμάτι με την «δράση» των ταγμάτων ασφαλείας στην κατεχόμενη Ελλάδα θα πρέπει να σημειώσουμε ότι υπάρχουν δεκάδες ακόμη μαζικές σφαγές που πραγματοποίησαν οι Γερμανικές δυνάμεις κατοχής σε συνεργασία με τους ντόπιους συνεργάτες τους δοσίλογους και ταγματασφαλίτες. Την εκδικητική μανία τους ελάχιστες ήταν οι περιοχές στην Ελλάδα που δεν την γνώρισαν.

Στο επόμενο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος στα τάγματα ασφαλείας θα γίνει μία σύντομη αναφορά στην «τύχη» τους αμέσως μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα.

Επιμέλεια Μ.Κ.

Συνεχίζεται….

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...