Ταμείο Ανάκαμψης και ανθεκτικότητας της ΕΕ: Χρηματοδότηση κεφαλαίου και αντιλαϊκά μέτρα για τους λαούς

Οι σημαίες Ελλάδας και Ευρωπαϊκής Ένωσης - ΕΕ
Πηγή: Eurokinissi

Στη χτεσινή του συνεδρίαση το Εκοφίν (υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ), προχώρησε στην επικύρωση των εθνικών Σχεδίων Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για 12 κράτη – μέλη της ΕΕ, μεταξύ τους και αυτού της ελληνικής κυβέρνησης, ως συνέχεια της «θετικής αξιολόγησης» από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Με αυτό, ξεκινά η εκταμίευση συνολικού ύψους 750 δισ. ευρώ με τη μορφή άμεσων επιδοτήσεων και ουσιαστικά άτοκων δανείων προς τους επιχειρηματικούς ομίλους, τα οποία και θα συνδυάζονται με την κλιμάκωση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων κατά τα προβλεπόμενα στα εθνικά σχέδια ανάκαμψης που κατέθεσαν οι κυβερνήσεις της ΕΕ, το υπερμνημόνιο διαρκείας για τους λαούς.

Ο υπουργός Οικονομικών, Χρ. Σταϊκούρας, επεσήμανε ότι από το συνολικό ποσό των 30,5 δισ. ευρώ που αφορούν την ελληνική οικονομία τα πρώτα 4 δισ. αναμένεται να εκταμιευθούν μέχρι τέλη Ιούλη, ενώ το συνολικό ύψος των διαθέσιμων κεφαλαίων έως το τέλος του 2021 προβλέπεται να φτάσει τα 7,5 δισ. Το επόμενο βήμα είναι η υπογραφή δύο διμερών δανειακών συμβάσεων με την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (τόσο για τις επιχορηγήσεις όσο και και τα δάνεια που θα πληρώσει ο λαός), προκειμένου και να αρχίσουν να διοχετεύονται τα προβλεπόμενα κεφάλαια από τον μηχανισμό ανάκαμψης και ανθεκτικότητας της ΕΕ.

Σύμφωνα με πληροφορίες οι δανειακές συμβάσεις θα κατατεθούν και στη Βουλή, ενώ σε κάθε περίπτωση θα συνοδεύονται με νέα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα. Μόνο για το 2021 υπάρχουν 13 «ορόσημα» από το σκέλος των επιδοτήσεων και 2 από την πλευρά των δανείων. Μεταξύ αυτών, η έναρξη ισχύος του εργασιακού νόμου – τερατούργημα, η έναρξη ισχύος νομοθεσίας για την οργανωτική μεταρρύθμιση του ΟΑΕΔ, νομοσχέδιο για την ενθάρρυνση της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων, φορολογικά εργαλεία πιο φιλικά για την ανάπτυξη και βελτίωση της φορολογικής διοίκησης και της είσπραξης φόρων, υπεραπόσβεση για «πράσινες» και ψηφιακές επενδύσεις, νομοθετική ρύθμιση για στρατηγικές επενδύσεις, έναρξη ισχύος νομοθεσίας για το clawback, επιχειρησιακή συμφωνία με διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για τη διαχείριση των δανείων του Ταμείου Ανάκαμψης κ.ά.

Το Εκοφίν επικύρωσε επίσης χτες και τα αντίστοιχα σχέδια των κυβερνήσεων Αυστρίας, Βελγίου, Δανίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Λετονίας, Λουξεμβούργου, Πορτογαλίας, Σλοβακίας και Ισπανίας.

Η διεθνής συγχρονισµένη καπιταλιστική κρίση του 2019-2020 επέδρασε καθοριστικά στην εγχώρια καπιταλιστική οικονοµία. Οι εκτιµήσεις της ΕΕ προσδιορίζουν το βάθος της κρίσης για την Ελλάδα στο 8,2%, σηµαντικά µεγαλύτερο από τον µέσο όρο της Ευρωζώνης στην οποία κυµάνθηκε στο 6,6%. Η πανδηµία επέδρασε καταλυτικά στην επιτάχυνση της εκδήλωσης της κρίσης, παρόλο που τα σηµάδια της είχαν φανεί σε προηγούµενη φάση.

Η σηµερινή κρίση –όπως συνέβη και στην προηγούµενη–εκδηλώνεται ανισόµετρα στους διάφορους κλάδους της ελληνικής οικονοµίας, συνοδεύεται από εκτεταµένη καταστροφή του επενδυµένου κεφαλαίου στους κλάδους του Επισιτισµού και του Τουρισµού, υπό την επίδραση των περιοριστικών µέτρων λόγω πανδηµίας covid-19, αλλά και µε τη συγκεντροποίησή του.

Το βάθος της κρίσης στην Ελλάδα συγκρατήθηκε σηµαντικά απ’ το εκτεταµένο κρατικό πακέτο άµεσης στήριξης του κεφαλαίου και την αύξηση των κρατικών επενδύσεων µε αποτέλεσµα και µια µικρή αύξηση της κατασκευαστικής δραστηριότητας.

Η αστική πολιτική διαχείρισης διαφοροποιήθηκε σε σχέση µε την προηγούµενη περίοδο. Η κυβέρνηση της ΝΔ έγινε φορέας άσκησης σήµερα µιας επεκτατικής δηµοσιονοµικής πολιτικής, παρά την αρνητική ιδεολογική τοποθέτησή της απέναντι στη µεγάλη οικονοµική κρατική παρέµβαση. Αντίθετα, η προηγούµενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που ανήκει στη σοσιαλδηµοκρατία, δεν άσκησε επεκτατική πολιτική λόγω και των κοινοτικών κατευθύνσεων και περιορισµών τη συγκεκριµένη περίοδο διακυβέρνησης. Η ουσία, φυσικά, βρίσκεται στο γεγονός ότι και τα δύο αστικά πολιτικά ρεύµατα, ανάλογα µε τις ανάγκες του κεφαλαίου, εφαρµόζουν εναλλάξ και τις δύο µορφές αστικής διαχείρισης χωρίς να εµποδίζονται από τις διαφορετικές θέσεις τους για τον ρόλο του κράτους στην οικονοµική και κοινωνική πολιτική.

Η πορεία ανάκαµψης είναι επισφαλής. Μια σειρά από παράγοντες µπορούν να περιορίσουν τους προβλεπόµενους θετικούς ρυθµούς ανάπτυξης της περιόδου 2021 – 2022.

Μέσα στους παράγοντες αυτούς ξεχωρίζουν:

  • Η µεγάλη διόγκωση του κρατικού χρέους λόγω της ασκούµενης επεκτατικής πολιτικής, ειδικά αν η χαλάρωση στο Σύµφωνο Σταθερότητας δεν έχει µεγάλη έκταση και διάρκεια.
  • Οι αρνητικές επιπτώσεις απ’ τις µεγάλες κρατικές εγγυήσεις, ειδικά για τα στεγαστικά δάνεια, που πολλαπλασιάζονται µε το σχέδιο ΗΡΑΚΛΗΣ.
  • Η αβεβαιότητα στην πορεία κλάδων της οικονοµίας όπως ο Τουρισµός.

Η ανάκαµψη της καπιταλιστικής οικονοµίας δεν θα είναι οµοιόµορφη. Έχει ήδη επιδεινωθεί η θέση σηµαντικού αριθµού µικρών επιχειρήσεων . Οι εκτεταµένες κρατικές δαπάνες θα αυξήσουν τη δηµοσιονοµική επιβάρυνση και την επόµενη περίοδο µισθωτοί και αυτοαπασχολούµενοι θα κληθούν να σηκώσουν µεγαλύτερα φορολογικά βάρη για την απαραίτητη δηµοσιονοµική εξυγίανση.

Η πολιτική φθηνότερης εργατικής δύναµης θα κλιµακωθεί µέσα απ’ την πίεση στον πραγµατικό µέσο µισθό, που αναµένεται σε πολλούς κλάδους να µειωθεί, µε την τηλεργασία και τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, όπως και µε τη µείωση του λεγόµενου «µη µισθολογικού κόστους», µε τη νέα επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώµατα, στους όρους και την έκταση στην ιατροφαρµακευτική περίθαλψη, στην πρόνοια και τις συντάξεις.

Ο αστικός σχεδιασµός για την επόµενη περίοδο, είτε έχει την όψη του προγράµµατος «Ελλάδα 2.0» της ΝΔ είτε την όψη «Ελλάδα+» του ΣΥΡΙΖΑ, εστιάζει στις ίδιες κλαδικές προτεραιότητες της λεγόµενης «Πράσινης Ψηφιακής Μετάβασης», στην κατεύθυνση της ευρωενωσιακής και διεθνούς «Νέας Πράσινης Συµφωνίας», του λεγόµενου «Green New Deal».

Σήµερα, συγκρούονται δύο διαµετρικά αντίθετες στρατηγικές µε κριτήριο: «ανάπτυξη για ποιον;»

Για το µονοπωλιακό κεφάλαιο ή για την εργατική τάξη και τις λαϊκές δυνάµεις; Ποια εξουσία και ιδιοκτησία χρειάζεται ο λαός; Ανάπτυξη για ποιον σκοπό, για τις ανάγκες και τα συµφέροντα ποιας τάξης; Για το κέρδος ή για την κάλυψη των εργατικών – λαϊκών αναγκών;

Το ΚΚΕ προβαλλει την πραγματικά προοδευτική πάλη για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, την πάλη για την αποδέσμευση απο την ΕΕ και το ΝΑΤΟ για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, με το λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δείτε ακόμα...