Ταραγμένα νερά σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο

Συνεκπαίδευση PASSEX (Passing Exercise) Μονάδων Επιφανείας Ελλάδας, Αιγύπτου, Γαλλίας και Κύπρου στο πλαίσιο της προετοιμασίας της διμερούς διακλαδικής άσκησης Ελλάδας – Αιγύπτου «ΜΕΔΟΥΣΑ 10», 29 Νοεμβρίου 2020

Σ’ ένα άτυπο θέατρο επιχειρήσεων έχει μετατραπεί η Ανατολική Μεσόγειος, ειδικότερα μετά την έμπρακτη αμφισβήτηση από την Άγκυρα της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας και των ελληνικών χωρικών υδάτων, που ξεκίνησε πιο δυναμικά απ’ το περασμένο καλοκαίρι.

Τους τελευταίους μήνες διαπιστώνουμε με πιο έντονο τρόπο μια συνεχή αμφισβήτηση από πλευράς Τουρκίας των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων καθώς και της ελληνικής δυνητικής κυριαρχίας (επέκταση στα 12 ν.μ), αμφισβήτηση διεθνών συμφωνιών και συνθηκών, καθώς και του Διεθνούς Δικαίου.

Τελευταία πράξη, η έκδοση παράνομης ναυτικής οδηγίας NAVTEX με την οποία επανέφερε στην επικαιρότητα τις διεκδικήσεις για αποστρατικοποίηση ελληνικών νησιών στο Αιγαίο.

Η Άγκυρα να απέσυρε, προσωρινά, το ωκεανογραφικό σκάφος Oruc Reis μπροστά και στην επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, ώστε να αποφύγει το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων. Ωστόσο, παρατηρείται όλους αυτούς τους μήνες η χρησιμοποίησή του ως εργαλείο καθορισμού εξελίξεων ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία.

Βασικός στόχος της τουρκικής αστικής τάξης είναι, με αυτόν τον τρόπο, να ορίσει τη θεματολογία στις ελληνοτουρκικές συνομιλίες – όποτε αυτές πραγματοποιηθούν. Τέτοιες συνομιλές δεν μπορούν να έχουν θετικό αποτέλεσμα για τους λαούς στο πλαίσιο ενός προκλητικού παζαριού με την παρέμβαση των ΗΠΑ και της ΕΕ, με ειδικό το ρόλο της Γερμανίας.

Η τουρκική κυβέρνηση αξιοποιεί το κενό που προκάλεσε η ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία, η οποία εξαίρεσε το Καστελόριζο, έκοψε στη μέση τη Ρόδο και άφησε χώρο όχι μόνο για τη δράση του Oruc Reis, άλλων ερευνητικών ή γεωτρύπανων. Επίσης, αξιοποιεί το κενό για οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στη βάση της κυβερνητικής πρακτικής υποβάθμισης των δικαιωμάτων των νησιών (μειωμένη επήρεια), σύμφωνα με το παράδειγμα των συμφωνιών που υπέγραψε η Ελλάδα με την Αίγυπτο και την Ιταλία.

Το βασικό ζήτημα που δρομολογείται με την παρέμβαση των Αμερικανών, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με την αξιοποίηση της γερμανικής προεδρίας, είναι διαπραγματεύσεις – παζάρια όχι μόνο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ αλλά την επίτευξη συμφωνίας για όλα τα επίμαχα θέματα που διεκδικεί η Τουρκία σε βάρος της Ελλάδας.

Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν η αποστρατικοποίηση ή μερική αποστρατικοποίηση νησιών, ώστε να γίνει δυνατός ο κεντρικός συμβιβασμός που θα δώσει ώθηση στην υπόθεση της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου ανοίγοντας έναν νέο κύκλο ανταγωνισμών και εντάσεων με πιο επικίνδυνα στοιχεία.

Πηγή: ΝΑΤΟ

Ο ρόλος των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ

Οι εξελίξεις αυτές πραγματοποιούνται υπό το “άγρυπνο” βλέμμα των συμμάχων Ελλάδας και Τουρκίας ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- ΕΕ.

Παρά τις διαβεβαιώσεις όλων των έως τώρα κυβερνήσεων, ότι, δηλαδή, ιμπεριαλιστικοί Οργανισμοί, όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εδραίωση της ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή, στην πράξη αποδεικνύεται ότι είναι αυτοί που ρίχνουν λάδι στη φωτιά και δεν μπορούν να εγγυηθούν την υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού μας.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, όσο και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, πίνουν νερό στο όνομα των “φίλων” μας των Αμερικάνων και Ευρωπαίων. Η υπογραφή συμφωνιών ανάμεσα σε Ελλάδα και ΗΠΑ με όλες τις κυβερνήσεις, ψηφίστηκαν από όλα τα αστικά κόμματα, διαμορφώνοντας ένα νέο πεδίο επικίνδυνων εξελίξεων στη χώρα μας και την περιοχή.

Η διευκόλυνση, η παροχή υπηρεσιών, εγκαταστάσεων, ανθρώπινου δυναμικού στην ιμπεριαλιστική δολοφονική μηχανή των ΗΠΑ, αυξάνει δραματικά τους κινδύνους εμπλοκής της χώρας μας στους σχεδιασμούς τους, κατά βάση εναντίον της Ρωσίας αλλά και της Κίνας.

Η πρόσφατη τοποθέτηση του Αμερικανού Πρέσβη Τζ. Πάιατ για την ανάγκη προμήθειας των αμερικανικών F-35 από την ελληνική Πολεμική Αεροπορία και “συμβατότητας των οπλικών συστημάτων”, φανερώνουν την επιθυμία ΗΠΑ και ελληνικών κυβερνήσεων να πραγματοποιούνται αγορές οπλικών συστημάτων με πρώτιστο κριτήριο τη συμβατότητα για κοινές, επιθετικές πρωτίστως επιχειρήσεις. Κριτήριο για αυτούς δεν αποτελούν οι αμυντικές ανάγκες, οι δυνατότητες και το κόστος απόκτησης των οπλικών συστημάτων.

Την ίδια στιγμή, δίνουν και παίρνουν οι χαρακτηριστικοί προσδιορισμοί, σε σχέση με τα ελληνικά χωρικά ύδατα και την ελληνική υφαλοκρηπίδα, από ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ. Οι όροι “αμφισβητούμενα ύδατα” και “δυνητική κυριαρχία” αλλά και οι αλλεπάλληλες τοποθετήσεις ευρωπαίων αξιωματούχων είναι αυτές που στην ουσία δίνουν αέρα στα πανιά της τουρκικής επιθετικότητας στην περιοχή.

Οι εξελίξεις αυτές δρομολογούνται απ’ τις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της επικράτησης στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς αναβαθμίζοντας την αντιπαράθεση σε οικονομικό, στρατιωτικό και γεωπολιτικό επίπεδο. Οι σχέσεις και οι συμμαχίες μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών καθορίζονται πρωτίστως από αυτούς τους παράγοντες.

Υπό αυτό το πρίσμα μπορεί κανείς να κατανοήσει και την στάση της ΕΕ, προεξάρχουσας της Γερμανίας. Οι οικονομικοί δεσμοί ανάμεσα σε Γερμανία και Τουρκία καθώς και το μεταναστευτικό καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό αυτή τη στάση. Αυτό είναι που έκανε και τον Τσαβούσογλου να δηλώσει πρόσφατα πως μόνο η Γερμανία είναι ένας τίμιος διαμεσολαβητής.

Πηγή: Eurokinissi

Άσκηση “Μέδουσα 10”

Κι ενώ οι εξελίξεις τρέχουν, πραγματοποιείται από την Δευτέρα 30 Νοέμβρη έως και την Κυριακή 6 Δεκέμβρη η διακλαδική άσκηση Ελλάδας – Αιγύπτου «Μέδουσα 10». Η άσκηση, διεξήχθη στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξάνδρειας Αιγύπτου.

Η μεγάλη αεροναυτική άσκηση πραγματοποιείται κάθε χρόνο με τη συμμετοχή της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ωστόσο, φέτος συμμετείχαν για πρώτη φορά η Γαλλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, εκδηλώνοντας έτσι και επίσημα τη βούληση για στρατιωτική συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πρόκειται για ακόμη μία πράξη στο κρεσέντο των διεθνών ανταγωνισμών στην Ανατολική Μεσόγειο και την επιδίωξη της ελληνικής αστικής τάξης να αναβαθμίσει τη θέση της στην περιοχή. Το γεγονός ότι δεν διεκδικεί σήμερα την κατάκτηση ξένων εδαφών δεν οδηγεί σε άμβλυνση των επιθετικών της χαρακτηριστικών. Αυτά τροφοδοτούνται από την επέκταση των συμφερόντων της, την επιδίωξη αναβάθμισης του ρόλου της και το κυνήγι του κέρδους. Η στάση της και μέσα από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες συμβάλλει στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην όξυνση των αντιθέσεων, στις επεμβάσεις κατά άλλων χωρών και στις αλλαγές συνόρων που γεννούν και το προσφυγικό – μεταναστευτικό πρόβλημα.

Η άσκηση “Μέδουσα 10” στέλνει ένα τέτοιο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση που καθόλου αθώο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Ακόμη, ο όγκος των Ενόπλων Δυνάμεων που θα χρησιμοποιηθούν και η τοποθεσία διεξαγωγής της άσκησης δείχνουν μακρύτερες και γενικότερες γεωστρατηγικές στοχεύσεις της ελληνικής αστικής τάξης.

Χαρακτηριστική είναι η υπογραφή συμφωνίας ανάμεσα σε Ελλάδα και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με την περίφημη ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής. Η συμφωνία αυτή αφορά την δέσμευση των δύο κρατών να συμβάλλουν από κοινού στην άμυνα, την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας, της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας των συμβαλλόμενων μερών.

Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση της ΝΔ αλλά και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ, φέρουν στο ακέραιο σοβαρές πολιτικές ευθύνες, αφού έχουν εμπλέξει “για τα καλά” τη χώρα μας στους ευρωΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς.

Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα και τα παιδιά τους που ανησυχούν για τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και γενικότερα στην περιοχή, πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα για την πολιτική της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων ως εκπροσώπων των συμφερόντων των μεγάλων οικονομικών ομίλων. Να ξεκαθαρίσουν στη σκέψη τους ότι η αμερικανοΝΑΤΟική παρουσία στην Ελλάδα βάζει τη χώρα στο στόχαστρο ανταγωνιστριών δυνάμεων και προσθέτει κινδύνους στο λαό μας.

Η επίλυση των προβλημάτων που αφορούν την αιγιαλίτιδα ζώνη, την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ υπέρ του λαού μας και των άλλων λαών συνδέεται με την οικοδόμηση σχέσεων αμοιβαίου οφέλους μεταξύ των γειτονικών χωρών και λαών, την εκμετάλλευση του θαλάσσιου πλούτου με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες.

Κάτι τέτοιο, βέβαια, μπορεί να συμβεί στο πλαίσιο ενός άλλου τρόπου ανάπτυξης της παραγωγής.

Η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, της εδαφικής ακεραιότητας, των συνόρων, από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων, δεν είναι θεωρίες, κούφια λόγια. Αποκτά πραγματικό νόημα, μόνο όταν συμβαδίζει με την πάλη:

  • Για την απεμπλοκή της χώρας μας από τα επικίνδυνα σχέδια του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ.
  • Για να κλείσουν οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα.
  • Για την αποδέσμευση από αυτούς τους οργανισμούς, με το λαό στην εξουσία, ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει.

Ο.Π

Δείτε ακόμα...