Τι Μπάιντεν, τι Τραμπ …ούλοι οι σκύλοι μια γενιά!

Πολύς λόγος γίνεται – και δικαίως – τις τελευταίες ώρες για τα πολυαναμενόμενα αποτελέσματα της εκλογικής μάχης για την προεδρία των ΗΠΑ. Εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις και διαδίκτυο έχουν πλημμυρίσει με ρεπορτάζ, αναλύσεις και προβλέψεις για το ποιος θα είναι ο νέος πλανητάρχης. Παράλληλα, επειδή στον καπιταλισμό αγοράζονται και πωλούνται τα πάντα, οι στοιχηματικές εταιρείες καταγράφουν ρεκόρ στοιχημάτων σε ολόκληρο τον κόσμο, με τις αποδόσεις υπέρ του υποψηφίου των δημοκρατικών Τζο Μπάιντεν να υποχωρούν συνεχώς, θεωρώντας τον φαβορί, αφουγκραζόμενες τις προβλέψεις που δείχνουν την επικράτησή του.

Η όλη διαδικασία λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα κλίμα ακραίας πόλωσης που προκαλείται από τα εγχώρια καπιταλιστικά λόμπι, καθώς το κάθε στρατόπεδο στηρίζεται από ένα σύνολο πανίσχυρων μονοπωλιακών ομίλων με αντικρουόμενα συμφέροντα. Παράλληλα, ο πρόεδρος Τραμπ δυναμιτίζει την ατμόσφαιρα με τρομοκρατία και επονείδιστο λαϊκισμό, καλλιεργώντας ήδη καρπούς αμφισβήτησης του αποτελέσματος σε περίπτωση ήττας του, με αβάσιμες δηλώσεις περί νοθείας και διαβλητότητας της εκλογικής διαδικασίας, οι οποίες λειτουργούν ως φωτοβολίδες, που προσπαθούν να θολώσουν την οπτική των ψηφοφόρων, έστω και την ύστατη στιγμή.

Ωστόσο, το πραγματικό διακύβευμα των αμερικανικών εκλογών δεν αφορά τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Οι δύο υποψήφιοι πρόεδροι διαφέρουν επί της ουσίας μόνο σε λεπτομέρειες, οι οποίες σχετίζονται αποκλειστικά με τη στήριξη των πολυεθνικών και των μονοπωλίων που ο καθένας προωθεί. Όσον αφορά τα γεωστρατηγικά και ιμπεριαλιστικά πλάνα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, εκεί υπάρχει απόλυτη ταύτιση των απόψεών τους. Εξάλλου δείγματα γραφής έχουμε και από τους δύο, καθώς τόσο ο νυν πρόεδρος Τραμπ, όσο και ο πρώην αντιπρόεδρος Μπάιντεν, έχουν αποδείξει στο παρελθόν πως οι αντίρροπες κομματικές τους κατευθύνσεις βρίσκουν κοινό τόπο σε περιπτώσεις ιμπεριαλιστικών πολέμων και αντιλαϊκών πολιτικών. 

Τα έργα και οι ημέρες του Ντόναλτ Τραμπ όντας νωπά στη μνήμη των ανθρώπων δε χρήζουν ιδιαίτερης μνείας, με αποκορύφωμα βέβαια την άνευ προηγουμένου έξαρση ρατσιστικής αστυνομικής βίας, κυρίως εις βάρος των αφροαμερικανών, αλλά και την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας του κορονοϊού στις ΗΠΑ που έχει στοιχίσει ήδη σχεδόν 240.000 ζωές. Παράλληλα, κατά τη θητεία Τραμπ οξύνθηκαν ακόμη περισσότερο οι ταξικές ανισότητες στις ΗΠΑ, με τα επίπεδα ανεργίας να εκτοξεύονται καταρρίπτοντας διαδοχικά ρεκόρ και οδηγώντας στην ανέχεια ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού, ενώ οι αμερικανοί κεφαλαιοκράτες γίνονται συνεχώς πλουσιότεροι, προκαλώντας τη λαϊκή οργή. Όλα τα παραπάνω οδήγησαν σε μία αυξημένη συμμετοχή του εκλογικού σώματος στην ψηφοφορία, πέραν κάθε προηγουμένου, αλλά και άνω των προσδοκιών. 

Βομβαρδισμένο προάστιο του Βελιγραδίου στις 20 Απρίλη 1999

Από την άλλη πλευρά ο Τζο Μπάιντεν, εκλεκτός του κόμματος των Δημοκρατικών και πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα, υποστήριξε τόσο τον πόλεμο της Βοσνίας και το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, όσο και την ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράκ. Στα καθ’ ημάς, ο Τζο Μπάιντεν μας θεωρεί σημαντικούς συμμάχους αφενός των ΗΠΑ και αφετέρου της λυκοσυμμαχίας του ΝΑΤΟ, θεωρεί ζωτικής σημασίας τη βάση της Σούδας και βέβαια προ τριών ετών εκθείαζε το δόγμα Τρούμαν, στην ευρωπαϊκή σύνοδο του “Concordia”.

Συνοψίζοντας, η εκλογική μάχη των ΗΠΑ όπως όλα δείχνουν φαίνεται να είναι μια μακρόχρονη διαδικασία με την καταμέτρηση των ψήφων, και κυρίως των επιστολικών, να καθυστερεί την ανάδειξη του νικητή. Το δε αποτέλεσμα φαίνεται αρκετά αμφίρροπο, παρά την παράσταση νίκης που φαίνεται να δίνει ο Τζο Μπάιντεν και θα κριθεί από τους εκλέκτορες των δέκα πολιτειών που θεωρούνται τα “κλειδιά” του Λευκού Οίκου. Όποιο όμως και αν είναι αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα, στο διά ταύτα θα είναι ακριβώς το ίδιο για την εργατική τάξη, όχι μόνο των ΗΠΑ, αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Τι Μπάιντεν, τι Τραμπ, ούλοι οι σκύλοι μια γενηά!

Διονύσης Μαλαπέτσας

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...