Βουλή: Επί θεμάτων της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας |Μέρος 2ο

Ήδη έχει ανακοινωθεί με άρθρο στο ALT.GR στις 17 Μάη 2021, και τίτλο «Βουλή: Επί θεμάτων της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας», ότι ξεκινάει  η παρουσίαση μιας  σειράς  άρθρων,  που θα αποκαλύπτουν τις θέσεις τόσο των πολιτικών κομμάτων όσο και των διοικήσεων των κρατικών φορέων παραγωγής «αμυντικού» υλικού (ΕΑΣ, ΕΑΒ), αλλά και των «Συνδέσμων» και «Ενώσεων»  των ιδιωτικών εταιρειών που παράγουν αντίστοιχα υλικά, όπως αυτές παρουσιάστηκαν στη σχετική συζήτηση που  έγινε στη Βουλή,  στην Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων στις 11/05/2021.

Σήμερα, συνεχίζουμε με το δεύτερο άρθρο, όπου θα αναλυθεί – σχολιαστεί η τοποθέτηση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου στη σχετική συζήτηση.

Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι θεωρούμε τον αστικό όρο «αμυντική βιομηχανία», με την οποία τα αστικά επιτελεία χαρακτηρίζουν τις βιομηχανίες παραγωγής πολεμικού εξοπλισμού ότι είναι παραπλανητικός. Με τη χρήση του, επιχειρείται να συσκοτισθεί η πραγματικότητα και να εμφανιστεί ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και οι επεμβάσεις ως «άμυνα».

Η πρόθεση που εκφράζει η κυβέρνηση, για δήθεν ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας, ανάγοντας αυτή την  ανάπτυξη σε συστατικό στοιχείο βελτίωσης της αμυντικής θωράκισης της χώρας, είναι υποκριτική και παραπλανητική.

Εκφράζει την δήθεν θέληση ανάπτυξης ενός τομέα, που πρώτον και η ίδια μαζί με τα άλλα κόμματα που κυβέρνησαν, συνειδητά και μεθοδευμένα συμμετείχε στην απαξίωσή του  και δεύτερον, υποκριτικά τον συνδέει με την ελληνική αμυντική ισχύ, τη στιγμή που γνωρίζουν πλέον και οι πέτρες, ότι στα εξοπλιστικά κυρίαρχο λόγο έχουν και τα Νατοϊκά επιτελεία και οι σχεδιασμοί τους.

Στην σχετική συζήτηση στη Βουλή, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος, πέρα απ’ τις θέσεις που ανέπτυξε, συνοδεύονταν απ’ τα βασικά στελέχη της «Αμυντικής» Βιομηχανίας, όπως η διοίκηση της Ε.Α.Β. και των Ε.Α.Σ., αλλά και «θεσμικούς»  φορείς της ιδιωτικής «Αμυντικής» Βιομηχανίας, δείχνοντας ότι στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης είναι η σταδιακή ιδιωτικοποίησή της.

Το ΚΚΕ, διαχρονικά αντιπαλεύει τη συρρίκνωση και την ιδιωτικοποίηση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα, ότι αυτή διαθέτει σημαντικές παραγωγικές δυνατότητες, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν πολλαπλά, όπως για παραγωγή αμυντικού εξοπλισμού αλλά και παραγωγή μέσων για ειρηνικές χρήσεις, στο πλαίσιο ενός ριζικά διαφορετικού δρόμου ανάπτυξης της κοινωνίας και οικονομίας, με στόχο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Όσον αφορά τώρα την «καθαρότητα» των κυβερνητικών δηλώσεων και προθέσεων για ανάπτυξη κλπ, αρκεί κάποιος να ανατρέξει στο 2004, επί κυβέρνησης ΝΔ,  που συνένωσε  την ΠΥΡΚΑΛ και την ΕΒΟ τάζοντας τον εκσυγχρονισμό τους, την οργανωτική και κεφαλαιακή αναδιάρθρωση των δύο εταιρειών. Στην πραγματικότητα όμως υλοποιούσε μεθοδευμένα ακριβώς το αντίθετο. Ενώ το ανεκτέλεστο τότε, των υφισταμένων συμβάσεων ήταν  240 εκατ. ευρώ και οι επιδιωκόμενες συμβάσεις ήταν 632 εκατ. ευρώ, οι νέες αναθέσεις την περίοδο 2004 – 2009 δεν ανήλθαν παρά μόνον στα 125 εκατ. ευρώ, δηλαδή τίποτε. Επίσης, το 2014 η κυβέρνηση της ΝΔ, συγκυβερνώντας με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, διέσπασαν την ΕΑΣ ΑΒΕΕ, σε δυο εταιρείες, στην ΕΒΟ – ΠΥΡΚΑΛ και την Ελληνικά Συστήματα Παραγωγής Πολιτικών Προϊόντων. Μεθοδεύτηκαν ασύλληπτες μηχανορραφίες, άφησαν την μία απ’ αυτές τις εταιρείες σκόπιμα χωρίς ΔΣ, χωρίς μετοχικά κεφάλαια, γιατί; Γιατί στόχευαν σε πτώχευσή της και μεταφορά αυτής της πτώχευσης συνολικά στη μητρική ΕΑΣ για να τη κλείσουν, αφήνοντας το χώρο ελεύθερο στα ελληνικά και ξένα μονοπώλια. Άρα τα σημερινά δάκρυά τους είναι κροκοδείλια.

Αναφέρθηκε στην τοποθέτησή του ο Υπουργός Άμυνας στις «ευοίωνες» προοπτικές της ΕΑΒ. Τι έκρυψε όμως ο Υπουργός;  Ότι η ΕΑΒ έχει μετατραπεί σε έναν σχεδόν μονοπαραγωγικό (F – 16), πάμφθηνο υπεργολάβο της LockheedMartin. Δηλαδή, ενώ το συνολικό έργο της αναβάθμισης των F-16 υπολογίζεται ότι θα  ανέλθει στα 1.550 εκατομμύρια δολάρια, η ΕΑΒ που θα το υλοποιήσει, από πληροφορίες τουλάχιστον που διαρρέουν, θα πάρει γύρω στα 290 εκατ.  δολάρια, δηλαδή ελάχιστο ποσό σχετικά με το εκτελεστέο έργο. Επιπλέον, εκτιμάται ως καταστροφική η κυβερνητική θέση, του σχεδόν απόλυτου  επιχειρηματικού «εναγκαλισμού» της ΕΑΒ από την αμερικάνικη εταιρεία, η οποία σήμερα μπορεί να τη «χρησιμοποιεί» βολικά, στο μέλλον όμως που οι επιχειρηματικές ή οι γεωπολιτικές επιλογές της LockheedMartin, ενδεχομένως να απαιτήσουν αλλαγή στις προτεραιότητές της και την εγκαταλείψει στην τύχη της,  η ΕΑΒ, δεν θα έχει πλέον καμιά απολύτως προοπτική. 

Στην ίδια λογική κινήθηκε η τοποθέτηση του Υπουργού και για την «ενεργοποίηση» των ναυπηγείων Σκαραμαγκά και Ελευσίνας για τη συμμετοχή τους στη ναυπήγηση των νέων φρεγατών. Είναι φανερό ότι οι κυβερνητικές διακηρύξεις για την αντιμετώπιση της κατάντιας της «αμυντικής» βιομηχανίας είναι κάλπικες. Όσο για τις προοπτικές «ανάκαμψης» που σχεδιάζουν,  η «συνταγή» είναι και γνωστή και δοκιμασμένη. Αφού μεθοδευμένα και συνειδητά την απαξίωσαν, την προσφέρουν σήμερα στα ελληνικά και ξένα μονοπώλια σε τιμή ευκαιρίας, κάτι που θα αποφέρει στους επιχειρηματίες τεράστια κέρδη, πάντα όμως σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων.

Δείτε ακόμα...