Στην παρέμβασή του στην εκδήλωση με θέμα «Οι θέσεις του ΚΚΕ για την αντιπυρική προστασία» ο Θωμάς Μπασογιάννης, Δασολόγος Περιβαλλοντολόγος στη Διεύθυνση Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου και Δυτικής Μακεδονίας, μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζόμενων Αποκεντρωμένων Διοικήσεων Ελλάδας (ΟΣΕΑΔΕ) και αντιπρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου και Δυτικής Μακεδονίας, είπε:
Οι δασικές πυρκαγιές – και – στην Ήπειρο το 2025, έδειξαν το πραγματικό πρόσωπο της «φροντίδας» που επιδεικνύει η κυβέρνηση για τα δάση, το περιβάλλον, για την προστασία του πληθυσμού και τις λαϊκές περιουσίες.
Κάηκαν
χιλιάδες
στρέμματα,
απειλώντας υποδομές και ανθρώπινες
ζωές ακόμη και σε μεγάλα αστικά κέντρα,
όπως η Φιλιππιάδα, καταστρέφοντας
σπίτια, καλλιέργειες και δάση.
Η
αντιμετώπιση;
Η γνωστή ανεπαρκής, αναποτελεσματική, με κυρίαρχα συνθήματα, «εγκαταλείψτε για να σωθείτε» και θα σταματήσει όταν πια θά’ χει καεί ό,τι είναι να καεί.
Για άλλη μια φορά, η «κλιματική κρίση» μαζί με το στρατηγό άνεμο «επιτέθηκαν» και κατέστρεψαν, απειλώντας και ανθρώπινες ζωές στον αστικό ιστό.
Ωραίο το παραμύθι, έχει και δράκους, αλλά τα παραμύθια είναι για τα μικρά παιδιά και τους ανίδεους.
Σε μας, που έχουμε σπουδάσει το δάσος και το περιβάλλον, δεν επιτρέπονται τα παραμύθια.
Παρά μόνο η επιστημονική ανάλυση, με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες και την προστασία του Περιβάλλοντος.
Η αναζήτηση εξηγήσεων και λύσεων, για ότι απειλεί το περιβάλλον και την ανθρώπινη ζωή.
Αυτή οδηγεί στην ανάγκη διαχείρισης και προστασίας των δασών και του περιβάλλοντος.
Γι αυτό δεν μας πείθουν αλλά αντιδρούμε.
Ενάντια στα παραμύθια της ίδιας διαχρονικά ασκούμενης δασικής κυβερνητικής πολιτικής, που εξυπηρετεί όσους «παραδοσιακά» λυμαίνονται κάθε φυσικό πόρο.
Όχι!
Τα δασικά οικοσυστήματα οι εθνικοί δρυμοί, προστατευόμενες περιοχές, όλοι οι φυσικοί πόροι και υποδομές, δεν είναι εμπορεύματα. Είναι κοινωνικά αγαθά.
Γνωρίζουμε, ότι οι δασικές πυρκαγιές, δεν προκαλούνται απ’ τους κεραυνούς του Δία, ούτε είναι αποτέλεσμα της λεγόμενης κλιματικής κρίσης.
Δυστυχώς για τέτοια αφηγήματα, τα επιστημονικά στοιχεία και τα συμπεράσματα είναι συντριπτικά. Δείχνουν ότι διαχρονικά, στο μεγαλύτερο ποσοστό για την εμφάνιση δασικών πυρκαγιών υπάρχουν εμπρηστές και κίνητρα.
Τα αίτια και οι υπαίτιοι, παραμένουν επίσης διαχρονικά ίδιοι.
Όσοι επιδιώκουν την κερδοφορία αλλά και όλες οι κυβερνήσεις που βάζουν πλάτη, με νομοθεσία που εξυπηρετεί κάθε φορά στις ανάγκες του κεφαλαίου και των ομίλων, ανάλογα με την «ευκαιρία». Οι κατασκευαστικοί όμιλοι, οι «οικοδομικοί συνεταιρισμοί» οι τουριστικοί όμιλοι, σήμερα, όλοι αυτοί με την πολεμική προετοιμασία, την «πράσινη ανάπτυξη», την «κυκλική οικονομία» τα logistics.
Ενώ η δασική πυρκαγιά, «ανοίγει το δρόμο», «καθαρίζει το έδαφος» και για πιο εύκολη και φθηνότερη εγκατάσταση ΑΠΕ π.χ., αντί για αναδάσωση και αποκατάσταση.
Η διαχείριση των δασών, μετατρέπεται σε διαχείριση της «ευκαιρίας», μοιράζει οικονομικούς πόρους σε ομίλους που εργαλειοποιούν την επιστήμη γιατί τους αποφέρει κέρδη.
Χιλιάδες στρέμματα δασικών οικοσυστημάτων, ακόμη και σε προστατευόμενες περιοχές, θυσιάζονται στον βωμό της κερδοφορίας.
Η αντιμετώπιση των πυρκαγιών, των φυσικών καταστροφών, από κυβερνήσεις και Ε.Ε. – γίνεται με γνώμονα το ελάχιστο κόστος, λες και οι ανθρώπινες ζωές αξίζουν διαφορετικά ανάλογα με τη γεωγραφική τους κατανομή και την πληθυσμιακή πυκνότητα…
Οι δασικές υπηρεσίες, που έχουν από το αστικό σύνταγμα την ευθύνη διαχείρισης και προστασίας των δασών και του φυσικού περιβάλλοντος, παραμένουν στρατηγικά αποκομμένες και στοχευμένα υποστελεχωμένες, ώστε ποτέ να μην μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στο πραγματικό τους έργο, το οποίο αναλαμβάνουν οι νόμοι της αγοράς και οι όμιλοι.
Η πολιτική αυτή υπονομεύει την ουσιαστική Διαχείριση των δασών που εμπεριέχει την αντιμετώπιση των κινδύνων πυρκαγιάς, πλημμυρών, εδαφικής υποβάθμισης κτλ.
Σε σύμπνοια και συνέργεια, όλες οι κυβερνήσεις και οι πολιτικές δυνάμεις που έβαλαν ουσιαστικά το λιθαράκι τους, ψηφίζοντας νόμους, συμφωνώντας ή απλά σωπαίνοντας με νόημα!
Τι μένει λοιπόν;
Η μόνη ελπίδα για την προστασία και των δασών, του περιβάλλοντος και αυτοπροστασία του λαού, είναι η οργανωμένη παρέμβαση του εργατικού – λαϊκού κινήματος, σε γραμμή σύγκρουσης με το κράτος και την πολιτική που εντείνει την εμπορευματοποίηση της γης και των δασών και που αποτελεί την αιτία της επιδείνωσης συνολικά της ζωής του λαού. Είναι η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ».
