Δ. Ανδρονιάδης: Ίδιος ο εχθρός για τους λαούς Ελλάδας και Τουρκίας

Στο alt.gr έφτασε κείμενο του Δημήτρη Ανδρονιάδη, πιανίστα, ενορχηστρωτή και συνθέτη, με αφορμή την διοργάνωση του 30ου Αντιιμπεριαλιστικού Διημέρου της ΚΝΕ στο νησί της Λέσβου.

Ο Δ. Ανδρονιάδης θα συμμετέχει στο μεγάλο αφιέρωμα της ΚΝΕ και της Κομμουνιστικής Νεολαίας Τουρκίας που θα γίνει στα πλαίσια των εκδηλώσεων το σήμερα στις 10:00μ.μ. στη μελοποιημένη ποίηση των κομμουνιστών ποιητών Ναζίμ Χικμέτ και Γιάννη Ρίτσου, με τίτλο: «Τίποτα πιο ωραίο, τίποτα πιο αληθινό, απ’ τη ζωή δεν είναι…»

Παραθέτουμε το κείμενο:

13 Δεκέμβρη του 2018 ήτανε, πρωί-πρωί στην αναφορά. “Κύριε Ανθγε, δεν είναι δυνατόν σε τούτο το νησί που έχει δώσει το αίμα του για να φύγουν οι Ναζί κατακτητές και οι φασιστές κάθε είδους, να υπάρχει γραμμένο στους τοίχους του στρατοπέδου ένα ρητό στρατάρχη των Ναζί!” Πολλά πράγματα άλλαξε αυτή η φράση, ίσως όχι τόσο στον έξω κόσμο, αλλά μέσα μου. Ένιωσα για μια στιγμή να συνδέομαι με τους στρατιώτες άλλων γενεών, άλλων στρατών, να κάνω το ελάχιστο έστω για να τους τιμήσω, να τιμήσω το χώμα που ελευθέρωσαν. Ένιωσα πως τότε άφησα πίσω μου ένα κομμάτι από τους φόβους μου και τα άγχη μου, παρ’ ότι όντως έτρεμαν τα πόδια μου.

Αυτή η στιγμή ήρθε και παρήλθε φυσικά, κι όπως και με όλα τα πράγματα σε τούτη τη ζωή, μετά από μια πολυτάραχη θητεία –την οποία έχω διηγηθεί στο παρελθόν σε τούτο τον ιστότοπο γύρισα και πάλι στην κανονική μου ζωή στην Αθήνα, στις μουσικές μου. Όμορφα πράγματα, ενδιαφέροντα, κάποιες φορές βαρετά, αγχωτικά και πάει λέγοντας. Παρήλθε και στη Λέσβο αυτή η στιγμή, και πολλές άλλες μετέπειτα, με εικόνες προσφύγων βασανισμένων από το μακρύ τους δρόμο, τη μεγάλη φωτιά στο κέντρο της Μόριας, τον κορονοϊό, όπου πολλοί ξεριζωμένοι νόσησαν και άλλοι πέθαναν χωρίς καμιά σημασία να δώσει η κυβέρνηση για την τύχη τους, τους θαλασσοπνιγμένους. Από την άλλη όμως είδαμε και σκηνές αντίστασης των κατοίκων της, απέναντι σε στρατιές από ΜΑΤ (!) να κατεβαίνουν στο νησί, λες και για να το καταλάβουν!

Μαθαίνω λοιπόν μερικούς μήνες πριν πως η ΚΝΕ θα κάνει το 30ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερό της στη Λέσβο, κι ότι θα συμμετάσχω κι εγώ, θα παίξουμε μάλιστα και μουσική στο κεντρικό αφιέρωμα στον Τούρκο ποιητή Ναζίμ Χικμέτ. Ένας νεολαιίστικος θεσμός που τον έχει αγκαλιάσει η νεολαία της χώρας με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων στα 30 ταξίδια του. Η χαρά μου τεράστια, ούτως ή άλλως ήθελα να επισκεφτώ και πάλι τη Λέσβο, να τη δω κι απ’ την οπτική του πολίτη (καλύτερα φυσικά με την ΚΝΕ). Κι αμέσως, θυμήθηκα τις στιγμές του στρατού: τους φίλους που έκανα εκεί, τις στιγμές που ζήσαμε, καλές, άσκημες, βαρετές, καθημερινές με λίγα λόγια. Θυμήθηκα πόσος κόσμος του νησιού μας αγκάλιασε, ότι οι υπόλοιποι φαντάροι έβγαιναν στις αναφορές μαζί μου, ότι συνέχισαν να βγαίνουν ακόμη κι αφού έφυγα, στιγμές που (όπως λέει κι ένας σύντροφος) θα τις θυμάμαι ώσπου να γεράσω.

Πόσες και πόσες από αυτές τις εικόνες ανθρώπων από το στρατό τις ξαναείδα στη γραφή του μεγάλου Χικμέτ όσο δουλεύαμε το αφιέρωμα! Η αποφασιστικότητα του, η πίστη στον στόχο και το σκοπό του -τον Σοσιαλισμό- ακόμα και σε στιγμές που ήταν άρρωστος ή φυλακισμένος. Η δίψα του για τη ζωή (“και θα φυτεύεις σα να πούμε ελιές/ακόμα στα εβδομήντα σου”). Ή ακόμα χαρακτηριστικές στιγμές από το πανέμορφο “κύκνειο άσμα” του, τους “Ρομαντικούς”, στιγμές που αξίζει κανείς να βιώσει (και γι’ αυτό σας παροτρύνω, διαβάστε Χικμέτ!).

Το φετινό διήμερο είναι αφιερωμένο στον αγώνα του λαού μας, αλλά και του τούρκικου λαού βάζοντας στο στόχαστρο στον πραγματικό εχθρό, που δεν είναι άλλος από το ΝΑΤΟ, τις κυβερνήσεις, τον καπιταλισμό. Ο ίδιος εχθρός είναι εκείνος που ξεριζώνει και τους πρόσφυγες και τους μετανάστες από τους τόπους τους, και όλες τις χώρες που έχουν μετατραπεί σε “εμπόλεμες ζώνες” για να διασφαλιστούν τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων, και που δε θα διστάσουν να ματοκυλίσουν τους λαούς της περιοχής.

Αυτός είναι ο πραγματικός εχθρός που πρέπει να έχει ο λαός και η νεολαία στο στόχαστρο τους, αλλά και οι νέοι που υπηρετούν τη θητεία τους.

Υ.Γ.: Επί τη ευκαιρία, να πούμε ένα μεγάλο μπράβο στον οπλίτη γιατρό και τους υπόλοιπους στρατιώτες από τη Λέσβο και την υπόλοιπη χώρα που χαιρέτησαν το 30ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ, παρά την απαράδεκτες ποινές που τους επιβάλλονται. Γιατί στην τελική “το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος/το να μην παραδίνεσαι, αυτό είναι.” (Χικμέτ)

Δημήτρης Ανδρονιάδης,
πιανίστας, ενορχηστρωτής, συνθέτης

Δείτε ακόμα...