Το ALT.GR ξεκινάει σήμερα τη δημοσίευση του πρώτου μέρους του άρθρου του Ελισαίου Βαγενά με τίτλο «Για το διεθνές πολιτικο – στρατιωτικό πλαίσιο του σύγχρονου κόσμου».
Οι «λεωφόροι της ειρήνης και της ευημερίας», που είχαν υποσχεθεί στους λαούς οι κάθε λογής πολέμιοι του σοσιαλισμού μετά από την ανατροπή του στη Σοβιετική Ένωση και στις άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, δεν «άνοιξαν» ποτέ. Τρεις δεκαετίες μετά, ο «σύγχρονος κόσμος μας», παρά την πρόοδο της τεχνολογίας, έχει γίνει πιο σκληρός και απάνθρωπος απέναντι στον εργαζόμενο σε όλο τον κόσμο. Σ’ αυτόν «καρατομήθηκαν» ιστορικές κατακτήσεις της εργατικής τάξης, ενώ οι αλλεπάλληλες καπιταλιστικές κρίσεις διόγκωσαν παραπέρα τα κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα των λαών. Οι καταστροφές στο περιβάλλον συνεχίστηκαν, όχι σπάνια με το πρόσχημα της «πράσινης ανάπτυξης». Τα δημόσια συστήματα υγείας και κοινωνικής πρόνοιας, ασφάλισης, παιδείας απαξιώθηκαν όλο και περισσότερο, μεγαλώνοντας τα ταξικά εμπόδια στην ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών. Κάθε χρόνο δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους ως αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης και των στρατιωτικών επεμβάσεων και πολέμων, όπου χάνουν τη ζωή τους χιλιάδες άνθρωποι.
Ο «σύγχρονος κόσμος μας» είναι ο κόσμος όπου απ’ άκρη σ’ άκρη κυριαρχούν οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και όπου εταιρίες – μεγαθήρια, τα μονοπώλια, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ζωή κάθε καπιταλιστικής χώρας και η οποία, στη βάση της οικονομικής και πολιτικο – στρατιωτικής ισχύος της, εντάσσεται και καταλαμβάνει τη δική της θέση στο παγκόσμιο σύστημα του ιμπεριαλισμού, διαμορφώνοντας έτσι σχέσεις ανισότιμης αλληλεξάρτησης με τις υπόλοιπες. Μάλιστα, αυτή η θέση μπορεί να αλλάζει εξαιτίας της ανισόμετρης ανάπτυξης, μια και «στις συνθήκες του καπιταλισμού δεν μπορεί να υπάρχει ισόμετρη ανάπτυξη των χωριστών επιχειρήσεων, τραστ, κλάδων της βιομηχανίας και χωρών και, βέβαια, ούτε για ένα δευτερόλεπτο δεν μπορεί να σταματήσει η διαπάλη των καπιταλιστών για το κέρδος, που είναι η κινητήρια δύναμη κάθε καπιταλιστικής οικονομίας. Διεξάγεται σφοδρή διαπάλη για το πώς θα μοιραστούν τα μερίδια της αγοράς σε κάθε κλάδο, σε κάθε χώρα, κάθε περιοχή, παγκόσμια, μέσα σ’ ένα αδυσώπητο κυνηγητό για το ποιος θα βάλει στο χέρι τον έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων, του ορυκτού πλούτου, των δρόμων μεταφοράς των εμπορευμάτων κ.ο.κ.
Αυτή η διαπάλη «αγκαλιάζει» κάθε πτυχή των καπιταλιστικών οικονομιών, ακόμη και τα εμβόλια, τα φάρμακα, όπως πολύ χαρακτηριστικά βλέπουμε αυτήν την περίοδο με την εξέλιξη της πανδημίας. Εξαπλώνεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Στην Ευρασία και στην Ανατολική Μεσόγειο, στον Περσικό και στο Νότιο Ειρηνικό, στην Αφρική και στη Λατινική Αμερική, στην Αρκτική και Κεντρική Ασία, παντού συγκρούονται ισχυρά μονοπώλια, καπιταλιστικά κράτη και οι συμμαχίες τους. Η όξυνση αυτής της διαπάλης, εκεί όπου δεν αρκούν οι εμπορικοί και οικονομικοί «πόλεμοι» και τα διάφορα πολιτικο – διπλωματικά μέσα, οδηγεί στη χρήση πολεμικών μέσων.
Τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο εξακολούθησε να βρίσκεται η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, οι πόλεμοι στη Συρία και στη Λιβύη, οι πολεμικοί σχεδιασμοί των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, η αμερικανική εμπλοκή στη Λατινική Αμερική κατά της Κούβας, της Βενεζουέλας και της Βολιβίας, οι κινεζικές διεκδικήσεις σε βάρος του Βιετνάμ και άλλων χωρών του Ειρηνικού με την εμπλοκή των ΗΠΑ στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και στην Ταϊβάν, ο πόλεμος της Σαουδικής Αραβίας κατά της Υεμένης. Την ίδια ώρα, εύφλεκτη παραμένει η κατάσταση στην περιοχή της Ανατολικής Ουκρανίας (Ντονμπάς) και στην Κριμαία, στον Καύκασο και στα Δυτικά Βαλκάνια, ενώ μεθοδεύονται ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί σε βάρος των λαών της Κύπρου και της Παλαιστίνης, που βιώνουν για δεκαετίες την ξένη κατοχή.
Σε αυτές τις συνθήκες έχει σημασία ν’ αναδειχτούν νέα στοιχεία και τάσεις, όπως και ν’ απαντηθούν, όσο γίνεται στο πλαίσιο αυτού του άρθρου, ορισμένες λαθεμένες απόψεις και συγχύσεις που διακινούν αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις.
Αύριο Πέμπτη 11 Μάρτη θα δημοσιευθεί το δεύτερο μέρος του άρθρου του Ελισαίου Βαγενά, με τίτλο: «Ο νέος διπολισμός, ΗΠΑ – Κίνα και ο χαρακτήρας της».
