ΗΠΑ: Ανταρσία στο Πολεμικό Ναυτικό – Η περίπτωση του Αρματαγωγού U.S.S. Sumter (LST-1181)

Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
Φώτο Αρχείου / Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ / Πηγή: USNAVY

Οι Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ κατά τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο εναντίον του Βιετνάμ (1964-1975) αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα. Όσο γιγαντώνονταν το κίνημα ενάντια στον πόλεμο, εντός κι εκτός των ΗΠΑ, άρχιζε σταδιακά να αγγίζει και το στράτευμα. Αρχικά μειώνονταν σταθερά οι δυνατότητες να στρατολογήσουν νέους στρατιώτες και ναύτες. Κρατικές καμπάνιες και μείωση των γνωστικών κριτηρίων δεν έλυσαν το πρόβλημα. Το 1972 οι ΗΠΑ είχαν σοβαρό πρόβλημα αναπλήρωσης των αποστρατειών και των απωλειών.

Τα αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα του αμερικανικού λαού και ιδιαίτερα οργανώσεων βετεράνων του πολέμου σε συνδυασμό με το ρατσισμό, που επικρατούσε στις Ένοπλες Δυνάμεις, δημιούργησαν την εκρηκτική ύλη που πυροδότησε τουλάχιστον… 3 περιπτώσεις ανταρσίας στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.

Πεζοναύτες στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
Φώτο αρχείου / Πεζοναύτες στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ

Όπως σε όλες τις περιπτώσεις στάσεων στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ το 1972 (Αεροπλανοφόρο USS Kitty Hawk, Αεροπλανοφόρο USS CONSTELLATION και Πετρελαιοφόρο U.S.N.S. Hassayampa) έτσι και στην περίπτωση του Αρματαγωγού U.S.S. Sumter (LST-1181) η σπίθα που πυροδότησε την έκρηξη ήταν ο ρατσισμός. Ωστόσο τα αντιπολεμικά αισθήματα των κατώτερων πληρωμάτων και στρατιωτών αποτελούσαν τη βασική αιτία. Ο όρος «εθελοντής», που εξηγεί τη διαδικασία κατάταξης στις ΕΔ των ΗΠΑ δεν ταυτίζει ναύτες, σμηνίτες και στρατιώτες με την ιμπεριαλιστική στρατηγική των ΗΠΑ. Πόσο δε μάλλον που το 1972 οι ΗΠΑ είχαν ήδη ηττηθεί στρατιωτικά σε όλα τα μέτωπα στην Ινδοκίνα (Λάος, Βόρειο Βιετνάμ, Νότιο Βιετνάμ). Ενώ ταυτόχρονα στις ίδιες τις ΗΠΑ, ο Αμερικανικός λαός το 1972 είναι κατά 70 με 80% εναντίον του ιμπεριαλιστικού πολέμου του Βιετνάμ. 


Η Ανταρσία στο Αρματαγωγό U.S.S. Sumter (LST-1181)

Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
Φώτο αρχείου / Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ / Πηγή: US NAVY

Αρματαγωγό U.S.S. Sumter (LST-1181)

Το πλοίο U.S.S. Sumter του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ ήταν αρματαγωγό πλοίο ειδικής κατασκευής στην πλώρη ώστε να μπορεί να αποβιβάζει τεθωρακισμένα σε οποιαδήποτε στεριά. Χρησιμοποιούνταν στο πόλεμο του Βιετνάμ για να μεταφέρει πεζοναύτες και τον μηχανοκίνητο εξοπλισμό τους δια θαλάσσης από τη μία ακτή του Βιετνάμ σε άλλη. Είχε ναυπηγηθεί το 1969 και από το 1971 είχε ενταχθεί στον 7ο στόλο του Ειρηνικού. Από τις 16 Μάρτη του 1972 επιχειρούσε στις ακτές του Βιετνάμ ως τις 6 Δεκέμβρη 1972. Το Αρματαγωγό ήταν 159,2μ. και το πλήρωμά του ήταν 213 άτομα. Μπορούσε να μεταφέρει 510t σε άρματα και 431 άτομα, πεζοναύτες. Διέθετε και 4 αμφίβια αποβατικά. Για την εποχή του ήταν το πιο γρήγορο και μεγαλύτερο αρματαγωγό.

Καθέλκυση αποβατικού από το Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
Φώτο Αρχείου / Καθέλκυση αποβατικού από το Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ

Το αρματαγωγό U.S.S. Sumter (LST-1181) τέλη Αυγούστου 1972 έπλεε έξω από τις ακτές του Βιετνάμ με περισσότερους από 150 πεζοναύτες. Ήταν ένα Τάγμα συνονθύλευμα από διαφορετικές μονάδες από τις αμερικανικές βάσεις στην Οκινάουα της Ιαπωνίας. Μεταξύ αυτών ήταν μαύροι στρατιώτες που είχαν ωθηθεί να γίνουν οδηγοί φορτηγών ή στρατιώτες πεζικού λόγω φυλετικής προκατάληψης στις δοκιμές αξιολόγησης. Ήταν μέρος μιας δύναμης ταχείας αντίδρασης που θα μπορούσε να βγει στην ξηρά οπουδήποτε κατά μήκος της ακτής για να πολεμήσει τους Βιετκόνγκ και το Στρατό του Βόρειου Βιετνάμ, εάν χρειαστεί. Μέχρι τότε (τέλη Αυγούστου 1972), περίμεναν εντός του Αρματαγωγού χωρίς να γνωρίζουν θέση ή προορισμό.


Ο ρατσισμός στους πεζοναύτες των ΗΠΑ

Οι ρατσιστικές επιθέσεις εντός των τάξεων των πεζοναυτών, η παρενόχληση, η κακομεταχείριση και η βία κατά των μαύρων ήταν συνηθισμένο και αποδεκτό φαινόμενο. Μάλιστα στις Ηνωμένες Πολιτείες σε βάσεις όπως το Camp Lejeune στη Βόρεια Καρολίνα, η Κου Κλουξ Κλαν είχε αναρτήσει ταμπέλες που έγραφαν «Αυτή είναι η χώρα Klan». Το ίδιο συνέβαινε και στις αμερικάνικες βάσεις στην Ιαπωνία, στις Φιλιππίνες και αλλού*.


Πεζοναύτες στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
Φώτο αρχείου / Πεζοναύτες στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ

Το τραγούδι που έγινε η αρχή και η αφορμή

Ένα βράδυ στα τέλη Αυγούστου 1972, ενώ το αμερικανικό αρματαγωγό U.S.S. Sumter (LST-1181) βρισκόταν εν πλω, έξω από τις ακτές του Βιετνάμ, ένας πεζοναύτης έριξε ένα δίσκο στο πικάπ μπροστά του. Η μουσική άρχισε ν ακούγεται στα ηχεία που ήταν βιδωμένα στους μπουλμέδες στα υποφράγματα και στους αλλουέδες σε όλα τα χαμηλά καταστρώματα, όπου διέμεναν εκατοντάδες ναύτες και πεζοναύτες. Μερικά μέλη του πληρώματος δεν ήταν έτοιμα για αυτό που άκουσαν. “Sun, up down. On the corner, uptown. I turn around and hear the sound. A voice is talking about who’s gonna die next. Cause the white man’s got a God complex.”

Αν και κανείς δεν το γνώριζε ως εκείνη τη στιγμή, αυτό το τραγούδι επρόκειτο να πυροδοτήσει μια σειρά γεγονότων που θα αφήσουν τρεις μαύρους πεζοναύτες να αντιμετωπίσουν κατηγορίες για ανταρσία και την πιθανότητα εκτέλεσης ή μακράς φυλάκισης. Άλλοι κινδύνευαν να αποστρατευτούν από το Πολεμικό Ναυτικό με απαλλαγές που θα μπορούσαν να βλάψουν τις προοπτικές εργασίας τους για το υπόλοιπο της πολιτικής ζωής τους.

Ο Alexander Jenkins Jr., ένας 19χρονος πεζοναύτης από το Newport News, της Βιρτζίνια, λόγω του χαρακτήρα του είχε καταχυρωθεί στη σειρά του ως D.J. Κατά τη διάρκεια των κουραστικών εβδομάδων στη θάλασσα, η μουσική ήταν ένας τρόπος να περάσει ο χρόνος και κυρίως να νοσταλγεί ο στρατιώτης την πατρίδα. Ωστόσο η μουσική των μαύρων δεν ήταν πολύ δημοφιλής σε ρατσιστές λευκούς υπαξιωματικούς. Μαζί τους συντάσσονταν και οι αξιωματικοί τώρα, που ο πόλεμος στο Βιετνάμ δεν ήταν δημοφιλής στα κατώτερα πληρώματα.

Το πρόβλημα ήταν ακόμη μεγαλύτερο το 1972 καθώς η μουσική των μαύρων είχε συναντηθεί με όλα τα είδη μουσικής, που με τους στίχους τους καταδίκαζαν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο των ΗΠΑ εναντίων του Βιετνάμ. Κατά συνέπεια τα τραγούδια των μαύρων που ακούγονταν στα γιγαντιαία συλλαλητήρια στις μεγαλουπόλεις των ΗΠΑ δεν ήταν ευπρόσδεκτα στα πλοία που διεξήγαν τον πόλεμο.


Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί ξεκινούν τις επιθέσεις

Ο στρατιώτης Alexander Jenkins Jr στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181)
Φώτο Αρχείου / Ο στρατιώτης Alexander Jenkins Jr στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) / Προσωπική συλλογή

Ο Τζέκινς γρήγορα βρέθηκε να απειλείται από λοχίες κι αξιωματικούς. Οι προφορικές επιθέσεις κι απειλές έδωσαν τη θέση τους σε διάφορα καψώνια. Οι μάγειρες σκόπιμα έδιναν σ’ αυτόν και στους στενούς του συντρόφους κρύο και μη φαγώσιμο φαγητό. Του έκαναν αιφνιδιάστηκες εφοδείες και φορτώνονταν άδικα βαριές ποινές από τους αξιωματικούς. Τελικά, οι ναύτες μαζί με τους πεζοναύτες, κυρίως μαύροι, δεν άργησαν να αντιδράσουν. Η σύγκρουση κλιμακώθηκε και χωρίστηκαν σε δύο αντιμαχόμενες ομάδες. Χωρίστηκαν κατά κύριο λόγο σε μαύρους και λευκούς. Χωρίς βέβαια να αποκλείεται, όπως συνέβη και στα άλλα πλοία, κάποιοι λευκοί ναύτες και πεζοναύτες να τάχθηκαν μαζί με του μαύρους συντρόφους τους. Από τη μεριά των λευκών πεζοναυτών ήταν και όλοι οι υπαξιωματικοί κι αξιωματικοί του πλοίου και των πεζοναυτών.

Η Τζένκινς συνέχισε να παίζει τους νεότερους δίσκους και κασέτες που μπορούσε να βρει από τους μαύρους καλλιτέχνες. Πολλοί από τους τραγουδιστές που επέλεγε εξέφραζαν τα αντιπολεμικά και μαύρα-απελευθερωτικά κινήματα που είχαν φουντώσει στην πατρίδα. Τα συνδύαζε με κομμάτια country και western και επιτυχίες των Beatles**.

Όσο πιο στριμωγμένοι ήταν οι μαύροι πεζοναύτες στο Sumter, τόσο πιο πολύ ενισχύονταν η αλληλεγγύη και η αμοιβαία υποστήριξη και προστασία. Αλλά αυτή η ασφάλεια ήταν εφήμερη.


Η πρώτη σύγκρουση γίνεται στο Subic Bay (Φιλιππίνες)

Το πρόβλημα είχε ήδη ξεσπάσει τον Ιούλιο έξω από τις πύλες της βάσης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο Subic Bay (Φιλιππίνες) κατά τη διάρκεια μιας κλήσης στο λιμάνι. Εκεί, στην πόλη της Ολονγκάπο, οι ναύτες και οι πεζοναύτες επωφελήθηκαν από κάθε είδους αφορμή, στη ντε φάκτο φυλετικά διαχωρισμένη περιοχή ψυχαγωγίας. Οι μαύροι πεζοναύτες και οι ναύτες συνήθιζαν να βγαίνουν σε μια γειτονιά που ονομάζεται Ζούγκλα, ενώ οι λευκοί ομόλογοι τους είχαν τα μπαράκια και τα πορνεία αλλού.

Πίσω στο πλοίο, λευκοί αξιωματικοί παρενοχλούσαν τους μαύρους πεζοναύτες για μικρές παραβάσεις που αφορούσαν τα μαλλιά και τις στολές τους. Ο ραδιοφωνικός σταθμός του πλοίου – το σύστημα ηχείων που ο Τζένκινς έπαιζε μουσική τα βράδια – ήταν μια από τις λίγες πηγές ψυχαγωγίας, και τώρα ακόμη και αυτό είχε γίνει αιτία διαμάχης.

Μέρες μετά την πρώτη επίπληξη στον Τζένκινς, ξέσπασαν μεγαλύτερες και πιο έντονες διαμάχες μεταξύ των πεζοναυτών.


Οι μαύροι πεζοναύτες βγαίνουν «παραπονούμενοι» ιεραρχικά

Ο στρατιώτης Alexander Jenkins Jr στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) σε αναφορά
Φώτο Αρχείου / Ο στρατιώτης Alexander Jenkins Jr στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) σε αναφορά / Προσωπική συλλογή

Μετά την επίσημη επίπληξη στον Jenkins – ότι δεν μπορούσε να παίξει τους Last Poets – 64 από τους 65 μαύρους πεζοναύτες στο πλοίο διαμαρτυρήθηκαν στον ανώτερο αξιωματικό των πεζοναυτών, τον λοχαγό John B. Krueger. Αφού δεν ικανοποιήθηκαν, στη συνέχεια υπέβαλαν αίτημα για επίσημη συνάντηση με τον διοικητή του συντάγματός τους, ο οποίος βρισκόταν σε άλλο κοντινό πλοίο. Εκείνος αρνήθηκε. Η αγανάκτηση μεγάλωσε.


Η βία κλιμακώνεται – Η ανταρσία κορυφώνεται

Οι τεταμένες συνθήκες και η σιγοβράζουσα βία κλιμακώνεται. Οι αξιωματικοί που δεν είχαν λάβει καμία ποινή για τα επεισόδια μέχρι τότε, αναποδογύριζαν  τις κουκέτες των μαύρων πεζοναυτών. Όταν κάποιοι αντιμίλησαν τιμωρήθηκαν επίσημα. Ένας λευκός υπολοχαγός είχε ρίξει έναν πεζοναύτη στο «μπαλαούρο» του πλοίου – ένα κανονικό κελί φυλακής με κάγκελα. Εκεί έτρωγε μόνο ψωμί και νερό για τρεις ημέρες. Εξέτιε την ποινή αυτή επειδή  δεν έχει τη στολή του εντελώς σωστή. Ο ίδιος αξιωματικός επέστρεψε αργότερα στο κελί για να παρενοχλήσει και να χτυπήσει τον φυλακισμένο πεζοναύτη. Σε τρία ξεχωριστά περιστατικά, ο φυλακισμένος πεζοναύτης είχε χτυπηθεί με γαλλικό κλειδί, είχε κοπεί με αιχμηρό αντικείμενο και είχε δεχθεί επίθεση με μαχαίρι.

Μια νέα σύγκρουση μεταξύ μαύρων και λευκών πεζοναυτών ξέσπασε την επόμενη μέρα στο κατάστρωμα αρμάτων του πλοίου την ώρα του γεύματος. Ο Υπολοχαγός Αλ Βάργκας, διοικητής ενός αποβατικού λόχου πεζοναυτών, χτυπήθηκε στο πλευρό καθώς παρενέβη για να διαλύσει τη σύγκρουση. Στη συνέχεια διέταξε όλους τους άντρες του να επιστρέψουν στις κουκέτες τους. Τότε ήταν που ο Λοχαγός Krueger (ανώτερος Αξιωματικός των πεζοναυτών που βρίσκονταν στο πλοίο), δύο υπολοχαγοί, ένας λοχίας πυροβόλων και ένας λοχίας προσωπικού ήρθαν να συλλάβουν τον Jenkins. Ο Jenkins δεν αρνήθηκε ότι συμμετείχε σε αυτό τον τσακωμό. Αν και δεν επιτέθηκε αυτός στον Υπολοχαγό, ωστόσο τον συνέλαβαν.

Πεζοναύτες στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
Φώτο αρχείου / Πεζοναύτες στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ

«Είσαι κομμουνιστής»

Ένα ελικόπτερο Σινούκ (CH-46) προσγειώθηκε στο Sumter, φορτώνοντας τουλάχιστον έξι πεζοναύτες – Jenkins, Barnwell και Blackwell μεταξύ τους. Ένας αξιωματικός των πεζοναυτών διαβεβαίωσε τον Κυβερνήτη του πλοίου ότι οι «ταραχοποιοί», ο μεγαλύτερος από τους οποίους ήταν 22 ετών, θα αντιμετώπιζαν τις ποινές τους αλλού. Για τους Jenkins, Barnwell και Blackwell, οι ημέρες και οι εβδομάδες που ακολούθησαν θα είχαν αντίκτυπο στο υπόλοιπο της ζωής τους.

Το ελικόπτερο έβγαλε τους άντρες στην ξηρά, στο Βιετνάμ. Στο Da-nang. Ένας συνταγματάρχης τον κάθισε σε ένα δωμάτιο και τον κατηγόρησε ότι είναι κομμουνιστής και ότι είναι με το μέρος του κινήματος της Μαύρης Δύναμης (BLACK POWER). Δεν υπήρχε χειρότερη κατηγορία για έναν Αμερικανό πεζοναύτη δεμένο σε μια αμερικανική βάση, που σε λίγες μέρες θα γινόταν στάχτη από τον ένοπλο λαό του Βιετνάμ.

Βάση των ΗΠΑ στην πόλη Da-Nang Ν. Βιετνάμ στα σύνορα με το Β. Βιετνάμ, κατα τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ
Φώτο Αρχείου / Βάση των ΗΠΑ στην πόλη Da-Nang Ν. Βιετνάμ στα σύνορα με το Β. Βιετνάμ, κατα τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ / Πηγή: US AIR FORCE

Φυλακή – Δίκη – Πολιτική ζωή

Ο Αμερικανικός στρατός κατηγόρησε τους Jenkins, Barnwell και Blackwell για ανταρσία. Η θανατική ποινή κρεμόταν πάνω από το κεφάλι τους. Ήταν η πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο πόλεμο που Αμερικανοί ναύτες ή πεζοναύτες κατηγορούνταν για εξέγερση στη θάλασσα. Επίσης, κατηγορήθηκαν για επίθεση, πρόκληση ταραχών και αντίσταση στη σύλληψη.

Από τους υπαξιωματικούς και τους αξιωματικούς 3 κατηγορήθηκαν και αθωώθηκαν, ενώ ένας τέταρτος κατηγορήθηκε για παράβαση καθήκοντος. Ο Λοχίας πεζοναυτών, Γκάρι Λ. Ράιτ, καταδικάστηκε επειδή είχε κάνει τον «διαιτητή» σε έναν τσακωμό μεταξύ του Μπάρνγουελ και ενός άλλου πεζοναύτη αντί να τον διαλύσει. Ωστόσο ακόμη και γι’ αυτό δεν έλαβε καμία τιμωρία.

"Sumter-Three" - Οι τρεις κατηγορούμενοι για ανταρσία στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) - Εδώ σε μελέτη κατά τη διάρκεια της δίκης στην Οκινάουα, Ιαπωνία 1972
Φώτο Αρχείου / “Sumter-Three” – Jenkins, Barnwell και Blackwell – Οι τρεις κατηγορούμενοι για ανταρσία στο Αρματαγωγό USS Sumter (LST-1181) – Εδώ σε μελέτη κατά τη διάρκεια της δίκης στην Οκινάουα, Ιαπωνία 1972

Οι Jenkins, Barnwell και Blackwell, που πέρασαν μήνες στη φυλακή στην Οκινάουα, έγιναν γνωστοί ως «Sumter Three» στις οργανώσεις των μαύρων και στις εφημερίδες των ΗΠΑ.

Το Σώμα των Πεζοναυτών δεν άντεχε άλλη αρνητική δημοσιότητα. Ο Εισαγγελέας που στην αρχή ζητούσε 65 χρόνια φυλακή για τον καθένα (!), «άλλαξε γραμμή». Οι κατηγορίες για ανταρσία απορρίφθηκαν.

Ο Τζένκινς έλαβε γενική αποστρατεία υπό έντιμους όρους***. Ο Μπάρνγουελ και ο Μπλάκγουελ έλαβαν «ανεπιθύμητη απαλλαγή».

Ο Jenkins μετά την αποστρατεία του έζησε στο Ντιτρόιτ. Σπούδασε και δούλεψε ως προγραμματιστής. Μία φορά απολύθηκε με μόνη εξήγηση ότι η εταιρία ανακάλυψε κάτι για το παρελθόν του. Σήμερα συνεχίζει να ζει στο Ντιτρόιτ.

Ο Τζέιμς Μπλάκγουελ το 1994, σε ηλικία 43 ετών, πέθανε ξαφνικά από ανεύρυσμα ακριβώς έξω από το δικαστήριο Cook County Circuit στο Σικάγο.

Τα δημόσια αρχεία δείχνουν ότι ο Barnwell πέθανε στις 9 Απριλίου 2001, στο Λος Άντζελες λόγω επιπλοκών από το AIDS.

Και τους τρεις δεν τους έχασε ποτέ από τα «μάτια» του το FBI, από τη δίκη στην Οκινάουα ως σήμερα.

Ο πρώην πεζοναύτης Alexander Jenkins Jr στο Ντιτρόιτ σήμερα
Φώτο Αρχείου / Ο πρώην πεζοναύτης Alexander Jenkins Jr στο Ντιτρόιτ σήμερα / Πηγή: NYTIMES

*Σε επόμενο άρθρο θα δούμε τις ταραχές που έχουν καταγραφεί στα στρατόπεδα πεζοναυτών σε όλες τις ΗΠΑ την ίδια χρονική περίοδο.

**Σε άλλο άρθρο στο alt.gr θα κάνουμε ένα μουσικό αφιέρωμα στη «αντιπολεμική» μουσική που άκουγαν κι έπαιζαν οι στρατιώτες και οι ναύτες των ΗΠΑ που επιχειρούσαν στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο του Βιετνάμ.

***«Έντιμη Απαλλαγή»: Ένα καθεστώς αποστρατείας που αρνείται στους βετεράνους ορισμένα κυβερνητικά οφέλη. Υπάρχουν βέβαια και χειρότερα όπως η «Ανεπιθύμητη Απαλλαγή» που αποτελεί ένα στίγμα ακόμη και για να βρει κάποιος δουλειά ως πολίτης στις ΗΠΑ.


Πηγές:

  • Freeman, Gregory A. “Troubled Water” 2009
  • Sherwood “Black Sailor, White Navy”
  • The History Μakers: https://www.facebook.com/TheHstryMakers
  • New York Times
  • Έκθεση της Ειδικής Υποεπιτροπής της Επιτροπής Εσωτερικών για τα πειθαρχικά προβλήματα στο Ναυτικό των Η.Π.Α. με ημερομηνία 2 Ιανουαρίου 1973

Σημαντικό!!! Ένα χρόνο μετά την ανταρσία, το 1973, το αρματαγωγό U.S.S. Sumter (LST-1181) των ΗΠΑ εντάχθηκε στον 6ο Στόλο (Στόλος των ΗΠΑ στη Μεσόγειο) και επιχειρούσε μαζί με αλλά ΝΑΤΟϊκά πλοία στις ελληνικές θάλασσες «φιλοξενούμενο» από τη Χούντα σε Σούδα και Πειραιά.

Γαρδίκης Νίκος

Δείτε ακόμα...